О частной охранной деятельности

Консолидированная версия (04/04/2025 - 26/06/2025)

საქართველოს კანონი

 

კერძო დაცვითი საქმიანობის შესახებ

ეს კანონი არეგულირებს კერძო დაცვითი საქმიანობის განხორციელებასთან დაკავშირებულ ურთიერთობებს, განსაზღვრავს კერძო დაცვითი საქმიანობის განხორციელების სამართლებრივ საფუძვლებს და პირობებს, ორგანიზაციულ ფორმებსა და სახეებს.

 

თავი I. ზოგადი დებულებანი

    მუხლი 1. კანონის რეგულირების სფერო

1. ეს კანონი განსაზღვრავს:

ა) კერძო დაცვითი საქმიანობის განხორციელების ორგანიზაციულ და სამართლებრივ საფუძვლებს;

ბ) კერძო დაცვითი საქმიანობის ლიცენზირების, ასევე ამ კანონით გათვალისწინებული შეტყობინების წესსა და პირობებს;

გ) კერძო დაცვითი ორგანიზაციის და მცველის უფლება-მოვალეობებს;

დ) სახელშეკრულებო ურთიერთობებს დამკვეთსა და კერძო დაცვით ორგანიზაციას შორის;

ე) კერძო დაცვით საქმიანობაზე კონტროლის განხორციელების ფორმებს;

ვ) იარაღისა და სპეციალური საშუალებების გამოყენების წესებს; პასუხისმგებლობის ზომებს.

2. ამ კანონის მოქმედება არ ვრცელდება:

ა) იმ დაცვით საქმიანობაზე, რომელსაც ახორციელებს სახელმწიფო ორგანო ან/და მისი მმართველობის სფეროში მოქმედი საჯარო სამართლის იურიდიული პირი;

ბ) ფიზიკური ან იურიდიული პირის საკუთრებაში, მფლობელობაში ან სარგებლობაში არსებული ნივთის ან ცალკეული ღონისძიების დაცვაზე, რომელსაც უშუალოდ ახორციელებს აღნიშნული ფიზიკური ან/და იურიდიული პირი.

    მუხლი 2. ტერმინთა განმარტება

ამ კანონში გამოყენებულ ტერმინებს აქვთ შემდეგი მნიშვნელობა:

ა) კერძო დაცვითი საქმიანობა (შემდგომ – დაცვითი საქმიანობა) – ლიცენზირებადი საქმიანობა, რომელიც ხორციელდება სახელშეკრულებო საფუძველზე და რომელიც:

ა.ა) მიმართულია ადამიანის სიცოცხლისა და ჯანმრთელობის, უძრავი ან მოძრავი ნივთის (მათ შორის, მოძრავი ნივთის ტრანსპორტირების), აგრეთვე ცალკეული ღონისძიების უსაფრთხოების უზრუნველყოფისა და დაცვისაკენ;

ა.ბ) მოიცავს დაცვითი ტექნიკური საშუალებების დაპროექტებას, მონტაჟსა და ექსპლოატაციას;

ბ) დაცვის ობიექტი – ადამიანის სიცოცხლე და ჯანმრთელობა, უძრავი ან მოძრავი ნივთი, ცალკეული ღონისძიება, რომლის დაცვასაც უზრუნველყოფს კერძო დაცვითი ორგანიზაცია;

გ) კერძო დაცვითი ორგანიზაცია (შემდგომ – დაცვითი ორგანიზაცია) – საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად დაფუძნებული, დაცვითი საქმიანობის განმახორციელებელი სამეწარმეო იურიდიული პირი, რომელსაც აქვს „ლიცენზიებისა და ნებართვების შესახებ“ საქართველოს კანონით და ამ კანონით განსაზღვრული შესაბამისი საქმიანობის ლიცენზია;

დ) დამკვეთი – ფიზიკური ან/და იურიდიული პირი, რომელიც დაცვით ორგანიზაციას გაფორმებული ხელშეკრულების საფუძველზე უკვეთავს ობიექტის დაცვას;

ე) დაცვა – ღონისძიებების ერთობლიობა, რომელიც მიმართულია დაცვის ობიექტის შესაძლო ხელყოფის საფრთხეების აღმოჩენისა და აღმოფხვრისაკენ;

ვ) დაცვითი ტექნიკური საშუალებები – დაცვის ობიექტის თვალთვალის ტექნიკური საშუალებები ან/და საგანგაშო სიგნალიზაციის მოწყობილობა, რომელიც უზრუნველყოფს ობიექტის დაცვას;

ზ) მცველი – 18 წელს მიღწეული, ქმედუნარიანი ფიზიკური პირი, რომელიც დაცვით ორგანიზაციასთან გაფორმებული შრომითი ხელშეკრულების საფუძველზე ახორციელებს ობიექტის დაცვას და რომელზედაც გაცემულია მცველის მოწმობა;

თ) კერძო დაცვითი საქმიანობის ლიცენზია (შემდგომ – ლიცენზია) – დოკუმენტი, რომელიც ადასტურებს ამ კანონის მე-4 მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრული რომელიმე დაცვითი საქმიანობის განხორციელების უფლებას;

ი) შეტყობინება – მონაცემები, რომლებიც ელექტრონული ფორმით იგზავნება საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს მმართველობის სფეროში მოქმედი საჯარო სამართლის იურიდიული პირის − საზოგადოებრივი უსაფრთხოების მართვის ცენტრი „112“-ის (შემდგომ − საზოგადოებრივი უსაფრთხოების მართვის ცენტრი „112“) პორტალზე და რომლებიც ადასტურებს ცალკეული უძრავი ნივთების, ღონისძიებების ან ფიზიკური პირების (მათ შორის, ფიზიკურ პირთა ჯგუფის) დაცვის, ცალკეულ ობიექტებზე დაცვითი ტექნიკური საშუალებების დაპროექტების, დამონტაჟებისა და ექსპლუატაციის განხორციელების ფაქტს. აღნიშნულ პორტალზე ხარვეზის არსებობის შემთხვევაში შეტყობინება იგზავნება წერილობით;

კ) ლიცენზიის გამცემი − საზოგადოებრივი უსაფრთხოების მართვის ცენტრი „112“;

ლ) ლიცენზიის მაძიებელი – საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად დაფუძნებული სამეწარმეო იურიდიული პირი, რომელსაც სურს „ლიცენზიებისა და ნებართვების შესახებ“ საქართველოს კანონით და ამ კანონით განსაზღვრული შესაბამისი საქმიანობის ლიცენზიის აღება;

მ) იარაღი – გაზის (აირის) იარაღი, ცივი იარაღი, ელექტროშოკური მოწყობილობა;

ნ) სპეციალური საშუალებები – ხელბორკილი ან შებორკვის სხვა საშუალება, რეზინის ხელკეტი, ცრემლსადენი გაზი, დაბრკოლების დამანგრეველი საშუალება, სატრანსპორტო საშუალება, წყალსატყორცნი, სასამსახურო ძაღლი;

ო) უძრავი ნივთი – საქართველოს სამოქალაქო კოდექსის 149-ე მუხლით განსაზღვრული უძრავი ნივთი, ხაზობრივი ნაგებობა, მშენებარე ობიექტი.

საქართველოს 2019 წლის 19 დეკემბრის კანონი №5612 – ვებგვერდი, 24.12.2019წ.
საქართველოს 2025 წლის 4 აპრილის კანონი №453 – ვებგვერდი, 10.04.2025წ.
 

თავი II. დაცვითი საქმიანობის ლიცენზირება

    მუხლი 3. დაცვითი საქმიანობის განხორციელების უფლება

1. დაცვითი საქმიანობის განხორციელების უფლება წარმოიშობა „ლიცენზიებისა და ნებართვების შესახებ“ საქართველოს კანონით და ამ კანონით განსაზღვრული შესაბამისი საქმიანობის ლიცენზიის აღების საფუძველზე.

2. დაცვითი საქმიანობის ლიცენზირების, სალიცენზიო რეესტრის წარმოების, აგრეთვე ლიცენზიის გაცემის, მასში ცვლილების შეტანის, მისი მოქმედების შეჩერების და გაუქმების წესი განისაზღვრება „ლიცენზიებისა და ნებართვების შესახებ“ საქართველოს კანონით, ამ კანონით და კანონქვემდებარე აქტებით.

    მუხლი 4. ლიცენზია

1. ლიცენზია გაიცემა ადამიანის, უძრავი ან მოძრავი ნივთის, ცალკეული ღონისძიების დაცვის, დაცვითი ტექნიკური საშუალებების დაპროექტების, მონტაჟისა და ექსპლოატაციის განხორციელებისათვის.

2. სალიცენზიო მოწმობის ფორმას ამტკიცებს საქართველოს შინაგან საქმეთა მინისტრი.

3. ლიცენზია გაიცემა უვადოდ.

    მუხლი 5. ლიცენზიის მისაღებად წარსადგენი დოკუმენტები

1. ლიცენზიის მაძიებელმა ლიცენზიის მისაღებად „ლიცენზიებისა და ნებართვების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-9 მუხლით განსაზღვრულ დოკუმენტაციასთან ერთად ლიცენზიის გამცემს უნდა წარუდგინოს:

ა) ლიცენზიის მაძიებელი იურიდიული პირის წესდება, რომელშიც ორგანიზაციის ძირითადი საქმიანობის სფეროდ განსაზღვრული იქნება დაცვითი საქმიანობის განხორციელება;

ბ) ლიცენზიის მაძიებელი იურიდიული პირის ხელმძღვანელის (ხელმძღვანელების):

ბ.ა) პირადობის (ბინადრობის) დამადასტურებელი მოწმობის/პასპორტის ასლი;

ბ.ბ) ცნობა ნასამართლობის შესახებ;

ბ.გ) ჯანმრთელობის მდგომარეობის დამადასტურებელი ცნობა;

გ) ლიცენზიის მაძიებელი იურიდიული პირის დამფუძნებლებისა და პარტნიორების სია, რომელსაც უნდა დაერთოს:

გ.ა) პირადობის (ბინადრობის) დამადასტურებელი მოწმობის/პასპორტის ასლი, იურიდიული პირის შემთხვევაში – რეგისტრაციის დამადასტურებელი დოკუმენტი;

გ.ბ) თითოეულ დამფუძნებელზე – ცნობა ნასამართლობის შესახებ, ხოლო თუ დამფუძნებელი სხვა სახელმწიფოს მოქალაქეა – ამ სახელმწიფოს ოფიციალური ორგანოების მიერ გაცემული და საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით ლეგალიზებული ან აპოსტილით დამოწმებული დოკუმენტი, რომელიც ადასტურებს აღნიშნული პირის ნასამართლობაში არყოფნის ფაქტს;

დ) ინფორმაცია ლიცენზიის მაძიებელი იურიდიული პირის ფინანსური, ქონებრივი (მათ შორის, საქმიანობისთვის საჭირო ფართობის) და მატერიალურ-ტექნიკური მდგომარეობის შესახებ, რომელიც ადასტურებს დაცვითი საქმიანობის განხორციელების შესაძლებლობას;

ე) დაცვითი ორგანიზაციის მიერ დამკვეთისთვის მატერიალური ზიანის ასანაზღაურებლად საბანკო გარანტია არანაკლებ 200000 ლარზე;

ვ) მცველის სამსახურებრივი ფორმის ტანსაცმლის ნიმუშები, რომელთაც ლიცენზიის გაცემის შემთხვევაში ამტკიცებს დაცვით საქმიანობაზე კონტროლის განმახორციელებელი ორგანო;

ზ) ცნობა საგადასახადო ორგანოებიდან ბიუჯეტის მიმართ დავალიანების არარსებობის შესახებ;

თ) ცნობა ლიცენზიის მაძიებელი იურიდიული პირის საკუთრებაში არსებულ უძრავ ნივთზე ყადაღის შესახებ.

2. დაცვითი საქმიანობის განხორციელებისთვის დადგენილია სალიცენზიო მოსაკრებელი, რომლის ოდენობა განისაზღვრება „სალიცენზიო და სანებართვო მოსაკრებლების შესახებ“ საქართველოს კანონით.

    მუხლი 6. ლიცენზიის გაცემის პროცედურა

ლიცენზიის გამცემი ლიცენზიის გაცემის თაობაზე გადაწყვეტილებას იღებს „ლიცენზიებისა და ნებართვების შესახებ“ საქართველოს კანონისა და ამ კანონის შესაბამისად.

    მუხლი 7. ლიცენზიის გაცემაზე უარის თქმის საფუძვლები

1. ლიცენზია არ გაიცემა, თუ:

ა) ლიცენზიის მაძიებლის მიერ წარდგენილი განცხადება და თანდართული საბუთები არ აკმაყოფილებს კანონის მოთხოვნებს და ლიცენზიის მაძიებელმა დადგენილ ვადაში არ გამოასწორა ხარვეზი;

ბ) ლიცენზიის მაძიებელი ვერ აკმაყოფილებს კანონით დადგენილ სალიცენზიო პირობებს;

გ) ლიცენზიის მაძიებელს სასამართლოს კანონიერ ძალაში შესული გამამტყუნებელი განაჩენით ჩამორთმეული აქვს შესაბამის ლიცენზირებად სფეროში საქმიანობის უფლება;

დ) ლიცენზიის მაძიებელი იურიდიული პირის ხელმძღვანელი ვერ აკმაყოფილებს ამ კანონის მე-17 მუხლით დადგენილ მოთხოვნებს;

ე) საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროში არსებობს ინფორმაცია ლიცენზიის მაძიებელი იურიდიული პირის ხელმძღვანელის (ხელმძღვანელების), დამფუძნებლების ან წევრების ტერორისტულ ორგანიზაციასთან (ტერორისტთან), უკანონო შეიარაღებულ ფორმირებასთან ან სხვა დანაშაულებრივ დაჯგუფებასთან (მათ შორის, „ქურდულ სამყაროსთან“) კავშირის შესახებ;

ვ) ლიცენზია გაუქმდა დაცვითი ორგანიზაციის მიერ საქართველოს კანონმდებლობის მოთხოვნების დარღვევის გამო და მისი გაუქმებიდან არ არის გასული 3 წელი.

2. ლიცენზიის გაცემაზე უარი ლიცენზიის მაძიებელმა შეიძლება გაასაჩივროს სასამართლოში საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით.

საქართველოს 2018 წლის 18 აპრილის კანონი №2154 – ვებგვერდი, 01.05.2018წ.

    მუხლი 8. ლიცენზიის გაუქმების საფუძვლები

ლიცენზია გაუქმდება, თუ:

ა) ლიცენზიის მფლობელი ლიცენზიის გაცემიდან 7 სამუშაო დღის განმავლობაში ვერ გადაიხდის დაცვითი საქმიანობის განხორციელებისთვის დადგენილ შესაბამის სალიცენზიო მოსაკრებელს;

ბ) დაცვით ორგანიზაციას არ განუხორციელებია დაცვითი საქმიანობა ლიცენზიის აღებიდან 1 წლის განმავლობაში;

გ) დაცვით ორგანიზაციას 1 კალენდარული წლის განმავლობაში ხუთჯერ დაეკისრა ამ კანონით გათვალისწინებული ჯარიმა, თუ დარღვევა არ იქნა გამოსწორებული უფლებამოსილი პირის მიერ განსაზღვრულ ვადაში;

დ) გამოვლინდა ლიცენზიის გაცემაზე უარის თქმის რომელიმე საფუძველი, თუკი აღნიშნული გარემოება არ იქნა გამოსწორებული ლიცენზიის გამცემის მიერ განსაზღვრულ გონივრულ ვადაში;

ე) დადასტურდა, რომ ლიცენზიის აღების მიზნით წარმოდგენილი იყო ყალბი ინფორმაცია;

ვ) დაცვითი ორგანიზაციის საქმიანობა მიმართულია საზოგადოების და სახელმწიფოს კანონიერი ინტერესების წინააღმდეგ, რაც დადასტურებულია სასამართლოს გადაწყვეტილებით;

ზ) ლიცენზიის მფლობელი იურიდიული პირის მიმართ კანონიერ ძალაში შევიდა სასამართლოს გამამტყუნებელი განაჩენი, რომელმაც სასჯელის სახით დაადგინა ამ იურიდიული პირის ლიკვიდაცია;

თ) წარმოიშვა „ლიცენზიებისა და ნებართვების შესახებ“ საქართველოს კანონის 22-ე მუხლის მე-7 პუნქტით გათვალისწინებული ლიცენზიის გაუქმების რომელიმე საფუძველი.

    მუხლი 9. შეტყობინების ფორმა და მისი წარდგენის წესი

1. ამ კანონით გათვალისწინებული შეტყობინების ფორმას ამტკიცებს დაცვით საქმიანობაზე კონტროლის განმახორციელებელი ორგანო.

2. ლიცენზიის მფლობელი ვალდებულია დაცვით საქმიანობაზე კონტროლის განმახორციელებელ ორგანოს ყოველი თვის ბოლოს წარუდგინოს ამ კანონით გათვალისწინებული შეტყობინება.

 

თავი III. სახელშეკრულებო ურთიერთობები

    მუხლი 10. დამკვეთსა და დაცვით ორგანიზაციას შორის ურთიერთობა

1. დამკვეთსა და დაცვით ორგანიზაციას შორის ურთიერთობა წესრიგდება ამ კანონის, საქართველოს კანონმდებლობის და დაცვითი საქმიანობის შესახებ ხელშეკრულების (შემდგომ – დაცვითი საქმიანობის ხელშეკრულება) საფუძველზე.

2. დაცვითი საქმიანობის ხელშეკრულება იდება დამკვეთსა და დაცვით ორგანიზაციას შორის.

3. დაცვითი საქმიანობის ხელშეკრულების სახეებია:

ა) ობიექტის დაცვის ხელშეკრულება;

ბ) დაცვითი ტექნიკური საშუალებების დაპროექტების, მონტაჟისა და ექსპლოატაციის ხელშეკრულება.

4. ობიექტის დაცვის ხელშეკრულებაში აღინიშნება:

ა) დაცვითი საქმიანობის სახეობა;

ბ) დაცვის კონკრეტული ობიექტის დასახელება/სახელწოდება (ფიზიკური პირის შემთხვევაში – მისი სახელი და გვარი), მისამართი და სხვა დამატებითი მონაცემები;

გ) დაცვითი საქმიანობის არსი და პირობები;

დ) მესამე პირის თანხმობა, თუ დამკვეთი მესამე პირის სასარგებლოდ უკვეთავს ობიექტის დაცვას;

ე) მცველების რაოდენობა;

ვ) ხელშეკრულების ფასი;

ზ) ხარჯების ანაზღაურების წესი;

თ) მხარეთა უფლება-მოვალეობები და პასუხისმგებლობა;

ი) დამკვეთისთვის ან ხელშეკრულებით განსაზღვრული სხვა პირისათვის შესრულებული სამუშაოს შესახებ წერილობითი ანგარიშის წარდგენის პერიოდულობა;

კ) ხელშეკრულების მოქმედების ვადა;

ლ) მხარეთა სრული რეკვიზიტები.

5. დაცვითი ტექნიკური საშუალებების დაპროექტების, მონტაჟისა და ექსპლოატაციის ხელშეკრულებაში აღინიშნება:

ა) დაცვითი საქმიანობის სახეობა;

ბ) ცალკეული ობიექტის დასახელება და მისამართი, სადაც განხორციელდება დაცვითი ტექნიკური საშუალებების დაპროექტება, მონტაჟი და ექსპლოატაცია;

გ) ხელშეკრულების არსი და პირობები;

დ) მესამე პირის თანხმობა, თუ დამკვეთი მესამე პირის სასარგებლოდ უკვეთავს დაცვითი ტექნიკური საშუალებების დაპროექტებას, მონტაჟსა და ექსპლოატაციას;

ე) ხელშეკრულების ფასი;

ვ) ხარჯების ანაზღაურების წესი;

ზ) მხარეთა უფლება-მოვალეობები და პასუხისმგებლობა;

თ) ხელშეკრულების მოქმედების ვადა;

ი) მხარეთა სრული რეკვიზიტები.

6. ამ მუხლით განსაზღვრულ ხელშეკრულებაში შეიძლება აღინიშნოს აგრეთვე სხვა საკითხები, რომლებიც არ უნდა გაცდეს დაცვითი საქმიანობის ფარგლებს.

    მუხლი 11. დაცვითი მომსახურების გეგმა

1. დაცვითი მომსახურების გეგმა არის კონფიდენციალური დოკუმენტი, რომელიც ობიექტის დაცვის ხელშეკრულების გაფორმებამდე დგება დამკვეთთან შეთანხმებით. დაცვითი მომსახურების გეგმაში შეიძლება აისახოს:

ა) საყარაულო საგუშაგოების რაოდენობა და მათი განთავსების ადგილი;

ბ) მცველების რაოდენობა;

გ) დაცვითი აღჭურვილობა;

დ) დაცვის ტექნიკური საშუალებები;

ე) მოძრავი ნივთის ტრანსპორტირების ღონისძიებები;

ვ) საგუშაგო ინსტრუქციები.

2. დაცვითი საქმიანობის გეგმა სამართალდამცავი ორგანოებისათვის ხელმისაწვდომია მხოლოდ საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილ შემთხვევებში.

3. დაცვითი მომსახურების გეგმის გახმაურებისთვის მცველის პასუხისმგებლობის საკითხი შეიძლება განისაზღვროს დაცვით ორგანიზაციასა და მცველს შორის გაფორმებული შრომითი ხელშეკრულებით.

    მუხლი 12. დაცვით ორგანიზაციასა და მცველს შორის ურთიერთობა

1. დაცვით ორგანიზაციასა და მცველს შორის ურთიერთობა წესრიგდება ამ კანონის, საქართველოს კანონმდებლობის, დაცვით ორგანიზაციასა და მცველს შორის გაფორმებული შრომითი ხელშეკრულებისა და კონკრეტული ობიექტის დაცვის ხელშეკრულების საფუძველზე.

2. დაცვით ორგანიზაციასა და მცველს შორის გაფორმებულ შრომით ხელშეკრულებაში აღინიშნება:

ა) ხელშეკრულების არსი;

ბ) შრომის ანაზღაურების ოდენობა, მისი გადახდის წესი და პირობები;

გ) მუშაობის განრიგი და გრაფიკი;

დ) დაცვითი ორგანიზაციის ვალდებულება, ხელშეკრულების მოქმედების ვადის განმავლობაში დააზღვიოს მცველის სიცოცხლე და ჯანმრთელობა;

ე) მხარეთა უფლება-მოვალეობები და პასუხისმგებლობა;

ვ) ხელშეკრულების მოქმედების ვადა;

ზ) მხარეთა სრული რეკვიზიტები.

3. დაცვით ორგანიზაციასა და მცველს შორის გაფორმებულ კონკრეტული ობიექტის დაცვის ხელშეკრულებაში აღინიშნება:

ა) დაცვის კონკრეტული ობიექტის დასახელება/სახელწოდება (ფიზიკური პირის შემთხვევაში – მისი სახელი და გვარი), მისამართი და სხვა დამატებითი მონაცემები;

ბ) დაცვითი საქმიანობის არსი და პირობები, რომლებიც გამომდინარეობს დაცვითი საქმიანობის ხელშეკრულებიდან;

გ) დაცვითი საქმიანობის განრიგი და გრაფიკი;

დ) ხარჯების ანაზღაურების წესი;

ე) მხარეთა უფლება-მოვალეობები და პასუხისმგებლობა;

ვ) ხელშეკრულების მოქმედების ვადა;

ზ) მხარეთა სრული რეკვიზიტები.

4. ამ მუხლით განსაზღვრულ ხელშეკრულებაში შეიძლება აღინიშნოს აგრეთვე სხვა საკითხები, რომლებიც არ უნდა გასცდეს დაცვითი საქმიანობის ფარგლებს.

 

თავი IV. დაცვითი ორგანიზაციის უფლება-მოვალეობები და მის საქმიანობასთან დაკავშირებული შეზღუდვები

    მუხლი 13. დაცვითი ორგანიზაციის უფლებები

დაცვით ორგანიზაციას უფლება აქვს:

ა) ლიცენზიის ფარგლებში განახორციელოს დაცვითი საქმიანობა, გააფორმოს სათანადო ხელშეკრულებები დამკვეთთან და მცველთან;

ბ) იმოქმედოს ამ კანონით, საქართველოს კანონმდებლობით და მის მიერ გაფორმებული ხელშეკრულებებით მინიჭებული უფლებამოსილების ფარგლებში, თუ აღნიშნული ხელშეკრულებები არ ეწინააღმდეგება საქართველოს კანონმდებლობას;

გ) მოსთხოვოს დამკვეთსა და მცველს შესაბამისი ხელშეკრულებით ნაკისრი ვალდებულების შესრულება;

დ) დაცვითი საქმიანობის ხელშეკრულების ფარგლებში შესასრულებლად სავალდებულო მითითებები და დავალებები მისცეს მცველს;

ე) შესასრულებლად სავალდებულო მითითებები და დავალებები მისცეს მცველს იმ შემთხვევაშიც, თუ ისინი არ გამომდინარეობს კონკრეტული ობიექტის დაცვის ხელშეკრულებიდან – მხოლოდ იმ პირობით, თუ აღნიშნული მითითებები და დავალებები წინააღმდეგობაში არ იქნება მცველთან გაფორმებულ შრომით ხელშეკრულებასთან და არ გამოიწვევს დაცვითი საქმიანობის ხელშეკრულებით ნაკისრი ვალდებულების შეუსრულებლობას;

ვ) შეიძინოს იარაღი და სპეციალური საშუალებები, რომლებიც აუცილებელი იქნება ობიექტის დაცვისათვის;

ზ) შესაბამისი ნებადართული სიხშირეების გამოყენებით ისარგებლოს რადიოკავშირის საშუალებებით (რაციით);

თ) განახორციელოს საქართველოს კანონმდებლობით ნებადართული ისეთი ქმედებები, რომლებიც აუცილებელია ობიექტის დაცვისა და უსაფრთხოებისათვის, თუ აღნიშნული ქმედებები არ ეწინააღმდეგება საქართველოს კანონმდებლობას.

    მუხლი 14. დაცვითი ორგანიზაციის მოვალეობები

დაცვითი ორგანიზაცია ვალდებულია:

ა) დაიცვას ამ კანონის და საქართველოს კანონმდებლობის მოთხოვნები;

ბ) დაიცვას და სრულად შეასრულოს ამ კანონის შესაბამისად გაფორმებული ხელშეკრულებებით გათვალისწინებული მოთხოვნები (ვალდებულებები);

გ) შეუქმნას მცველს შრომის ჯანსაღი და უსაფრთხო პირობები, პატივი სცეს მის უფლებებსა და კანონიერ ინტერესებს, არ დაუშვას მისი დამცირება ან ღირსების შელახვა;

დ) უზრუნველყოს მცველი სათანადო ინფორმაციით და ყველა საჭირო აღჭურვილობით, რომელიც აუცილებელი იქნება მცველის მიერ დაცვითი საქმიანობის ხარისხიანად და ეფექტიანად განხორციელებისათვის;

ე) გააცნოს მცველს ეს კანონი, დაცვითი ორგანიზაციის წესდება, ობიექტის უსაფრთხოების წესები და სხვა საჭირო ინფორმაცია;

ვ) უზრუნველყოს მასთან შრომით ურთიერთობაში მყოფი მცველის სიცოცხლისა და ჯანმრთელობის დაზღვევა;

ზ) დაცვით საქმიანობაზე კონტროლის განმახორციელებელ ორგანოს წარუდგინოს:

ზ.ა) ამ კანონით გათვალისწინებული შეტყობინება;

ზ.ბ) ინფორმაცია დაცვითი ორგანიზაციის, მისი ხელმძღვანელის, დამფუძნებლების და მცველების მონაცემებში ცვლილებების შესახებ;

თ) საზოგადოებრივი უსაფრთხოების ხელყოფის, დაცვის ობიექტზე თავდასხმის ან მოსალოდნელი საფრთხის შესახებ დაუყოვნებლივ აცნობოს შესაბამის სამართალდამცავ ორგანოს;

ი) აწარმოოს მცველების კარტოთეკა და პირადი ბარათები;

კ) არ დაუშვას მის სახელზე გაცემული ლიცენზიით სხვა პირის მიერ სარგებლობა.   

    მუხლი 15. დაცვით საქმიანობასთან დაკავშირებული დოკუმენტაციის შენახვის ვადები

დაცვითი ორგანიზაცია ვალდებულია საქართველოს შინაგან საქმეთა მინისტრის მიერ განსაზღვრული ვადით, მაგრამ არაუმეტეს 6 წლისა, შეინახოს:

ა) დაცვით საქმიანობასთან დაკავშირებული დოკუმენტები, რომელთა შენახვის ვადა აითვლება მათი მოქმედების ვადის გასვლის დღიდან;

ბ) დამკვეთთან და მცველთან გაფორმებული ხელშეკრულებები, რომელთა შენახვის ვადა აითვლება აღნიშნული ხელშეკრულებების ვადის გასვლის ან შეწყვეტის დღიდან.

საქართველოს 2019 წლის 19 დეკემბრის კანონი №5612 – ვებგვერდი, 24.12.2019წ.

    მუხლი 16. დაცვითი ორგანიზაციის საქმიანობასთან დაკავშირებული შეზღუდვები

დაცვით ორგანიზაციას უფლება არა აქვს:

ა) დამალოს მის ხელთ არსებული ინფორმაცია დაცვის ობიექტზე დანაშაულის ჩადენის ან მისი მომზადების შესახებ;

ბ) წინასწარი შეცნობით დაიცვას დანაშაულებრივი საქმიანობის მონაწილე ფიზიკური პირი ან დანაშაულთან დაკავშირებული უძრავი ნივთი ან/და ცალკეული ღონისძიება;

გ) განახორციელოს საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი ოპერატიულ-სამძებრო და საგამოძიებო მოქმედებები.

    მუხლი 17. დაცვითი ორგანიზაციის ხელმძღვანელი

დაცვითი ორგანიზაციის ხელმძღვანელი არ შეიძლება იყოს:

ა) განზრახი დანაშაულისათვის ნასამართლევი პირი;

ბ) ალკოჰოლიზმით, ნარკომანიით, ტოქსიკომანიით, ფსიქიკური ან/და სხვა ქრონიკული სნეულებით დაავადებული პირი (გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც ქრონიკული სნეულება ხელს არ უშლის დაცვითი ორგანიზაციის ხელმძღვანელობას);

გ) (ამოღებულია - 20.03.2015, №3362);

დ) საჯარო მოხელე, თუ საქართველოს კანონმდებლობით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული;

ე) პირი, რომლის მიმართაც საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროში არსებობს ინფორმაცია მისი ტერორისტულ ორგანიზაციასთან (ტერორისტთან), უკანონო შეიარაღებულ ფორმირებასთან ან სხვა დანაშაულებრივ დაჯგუფებასთან (მათ შორის, „ქურდულ სამყაროსთან“) კავშირის შესახებ.

საქართველოს 2015 წლის 20 მარტის კანონი №3362 - ვებგვერდი, 31.03.2015წ.
საქართველოს 2018 წლის 18 აპრილის კანონი №2154 – ვებგვერდი, 01.05.2018წ.
 

თავი V. მცველის უფლება-მოვალეობები და მის საქმიანობასთან დაკავშირებული შეზღუდვები

    მუხლი 18. მცველის უფლებამოსილება

1. მცველს უფლება აქვს დაცვით ორგანიზაციასთან გაფორმებული შრომითი ხელშეკრულების საფუძველზე განახორციელოს ობიექტის დაცვა.

2. მცველის შრომითი ურთიერთობები რეგულირდება ამ კანონით, საქართველოს შრომის კოდექსით და დაცვით ორგანიზაციასთან გაფორმებული შრომითი ხელშეკრულებით.

      მუხლი 19. მცველის მოწმობა

1. მცველის მოწმობას არაუმეტეს 1 წლის ვადით გასცემს დაცვითი საქმიანობის კონტროლის განმახორციელებელი ორგანო.

2. მცველის მოწმობის საფასური განისაზღვრება 20 ლარამდე ოდენობით. მცველის მოწმობის საფასურის ზუსტ ოდენობას განსაზღვრავს საქართველოს შინაგან საქმეთა მინისტრი.

3. მცველის მოწმობის საფასური გადაიხდება დაცვით საქმიანობაზე კონტროლის განმახორციელებელი ორგანოს ანგარიშზე.

საქართველოს 2019 წლის 19 დეკემბრის კანონი №5612 – ვებგვერდი, 24.12.2019წ.

    მუხლი 20. მცველის საქმიანობასთან დაკავშირებული შეზღუდვები

მცველი არ შეიძლება იყოს:

ა) განზრახი დანაშაულისათვის ნასამართლევი პირი;

ბ) ალკოჰოლიზმით, ნარკომანიით, ტოქსიკომანიით, ფსიქიკური ან/და სხვა ქრონიკული სნეულებით დაავადებული პირი (გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც, დაცვითი საქმიანობის სპეციფიკიდან გამომდინარე, ქრონიკული სნეულება ხელს არ უშლის აღნიშნული საქმიანობის განხორციელებას);

გ) (ამოღებულია - 20.03.2015, №3362);

დ) პირი, რომელსაც სასამართლოს განაჩენით ჩამორთმეული აქვს დაცვითი საქმიანობის სფეროში შესაბამისი თანამდებობის დაკავების ან შესაბამისი საქმიანობის უფლება;

ე) საჯარო მოხელე, თუ საქართველოს კანონმდებლობით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული;

ვ) პირი, რომლის მიმართაც საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროში არსებობს ინფორმაცია მისი ტერორისტულ ორგანიზაციასთან (ტერორისტთან), უკანონო შეიარაღებულ ფორმირებასთან ან სხვა დანაშაულებრივ დაჯგუფებასთან (მათ შორის, „ქურდულ სამყაროსთან“) კავშირის შესახებ.

საქართველოს 2015 წლის 20 მარტის კანონი №3362 - ვებგვერდი, 31.03.2015წ.
საქართველოს 2018 წლის 18 აპრილის კანონი №2154 – ვებგვერდი, 01.05.2018წ.

    მუხლი 21. მცველის უფლება-მოვალეობანი

1. სამსახურებრივი მოვალეობის შესრულების დროს მცველს უფლება აქვს:

ა) აწარმოოს მისი დაცვის ქვეშ მყოფი ობიექტისა და მიმდებარე ტერიტორიის ვიდეო- და ფოტოგადაღება, გამოიყენოს ტექნიკური საშუალებები, თუ აღნიშნული ღონისძიებები არ ეწინააღმდეგება საქართველოს კანონმდებლობას (თუკი არსებობს დამკვეთისა და დაცვითი ორგანიზაციის წინასწარი წერილობითი თანხმობა);

ბ) ობიექტზე უნებართვოდ მყოფ პირს მოსთხოვოს მისი დატოვება;

გ) მოსთხოვოს პირს კანონსაწინააღმდეგო ქმედების შეწყვეტა და დაცვის ობიექტზე დადგენილი წესრიგის/რეჟიმის დაცვა, ხოლო გადაუდებელი აუცილებლობის შემთხვევაში უზრუნველყოს აღნიშნული ობიექტიდან მისი გაძევება;

დ) შეიპყროს დანაშაულის ჩამდენი პირი და დაუყოვნებლივ გადასცეს იგი შესაბამის სამართალდამცავ ორგანოს;

ე) არ შეასრულოს დამკვეთის ან/და დაცვითი ორგანიზაციის ისეთი დავალება, რომელიც ეწინააღმდეგება საქართველოს კანონმდებლობას, ამ კანონის მე-10 მუხლის მე-4 პუნქტში და მე-12 მუხლში მითითებულ მოთხოვნებს;

ვ) გამოიყენოს ამ კანონით გათვალისწინებული იარაღი, სპეციალური საშუალებები და ფიზიკური იძულება;

ზ) განახორციელოს საქართველოს კანონმდებლობით ნებადართული ისეთი ქმედებები, რომლებიც აუცილებელია დაცვის ობიექტის უსაფრთხოებისათვის.

2. ამ მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრული მცველის უფლებები შეიძლება გაფართოვდეს დამკვეთსა და დაცვით ორგანიზაციას ან/და დაცვით ორგანიზაციასა და მცველს შორის გაფორმებული ხელშეკრულებებით. აღნიშნული ხელშეკრულებები არ უნდა ეწინააღმდეგებოდეს საქართველოს კანონმდებლობას.

3. მცველი ვალდებულია:

ა) დაიცვას საქართველოს კანონმდებლობის მოთხოვნები, კეთილსინდისიერად შეასრულოს დაცვით ორგანიზაციასთან გაფორმებული შრომითი ხელშეკრულების პირობები;

ბ) დაცვის ობიექტზე თავდასხმის ან მოსალოდნელი საფრთხის შესახებ დაუყოვნებლივ აცნობოს შესაბამის სამართალდამცავ ორგანოს;

გ) სამსახურებრივი მოვალეობის შესრულების დროს თან იქონიოს მცველის მოწმობა, ხოლო თუ თან აქვს იარაღი – იარაღის შენახვის/ტარების ნებართვა (გარდა იმ სახეობის იარაღებისა, რომელზედაც ნებართვა არ გაიცემა);

დ) დაიცვას მისი დაცვის ქვეშ მყოფი ობიექტი;

ე) დაცვის ობიექტიდან გააძევოს პირი, რომელიც:

ე.ა) უნებართვოდ იმყოფება დაცვის ობიექტზე;

ე.ბ) არღვევს დაცვის ობიექტზე დადგენილ წესრიგს/რეჟიმს;

ვ) დააკავოს დანაშაულის ჩამდენი პირი და დაუყოვნებლივ გადასცეს იგი შესაბამის სამართალდამცავ ორგანოს;

ზ) უფლებამოსილი ორგანოს წარმომადგენლის მოსვლამდე დაიცვას დანაშაულის ადგილი და ქონება, თუ აღნიშნული ვალდებულების შესრულება არ გამოიწვევს მის მიერ სამსახურებრივი მოვალეობის შეუსრულებლობას;

თ) სათანადო დახმარება აღმოუჩინოს სამართალდამცავ ორგანოებს დანაშაულის ჩამდენი პირის შეპყრობაში და მართლწესრიგის დაცვის სხვა ღონისძიებების განხორციელებაში, თუ აღნიშნული ვალდებულების შესრულება არ გამოიწვევს მის მიერ სამსახურებრივი მოვალეობის შეუსრულებლობას;

ი) შეინახოს დაცვის ობიექტთან დაკავშირებული კონფიდენციალური ინფორმაცია (მათ შორის, დაცვითი მომსახურების გეგმა), არ გაახმაუროს აღნიშნული ინფორმაცია, თუ ის არ შეიცავს დანაშაულის ნიშნებს;

კ) დაცვითი საქმიანობა განახორციელოს დაცვითი ორგანიზაციისთვის დამტკიცებული მცველის სამსახურებრივი ფორმის ტანსაცმლით.

4. ამ მუხლის მე-3 პუნქტით განსაზღვრული ვალდებულებების გარდა, მცველს დაცვით ორგანიზაციასთან გაფორმებული შრომითი ხელშეკრულების საფუძველზე შეიძლება დაეკისროს სხვა ვალდებულებებიც, რომლებიც არ უნდა გასცდეს დაცვითი საქმიანობის ფარგლებს და არ უნდა ეწინააღმდეგებოდეს საქართველოს კანონმდებლობას.

 

თავი VI. იარაღის, სპეციალური საშუალებების და ფიზიკური იძულების გამოყენების წესები

    მუხლი 22. სპეციალური საშუალებებისა და ფიზიკური იძულების გამოყენება

1. სამსახურებრივი მოვალეობის შესრულების დროს მცველს უფლება აქვს გამოიყენოს სპეციალური საშუალებები: ხელბორკილი ან შებორკვის სხვა საშუალება, რეზინის ხელკეტი, ცრემლსადენი გაზი, დაბრკოლების დამანგრეველი საშუალება, სატრანსპორტო საშუალება, წყალსატყორცნი, სასამსახურო ძაღლი:

ა) ხელბორკილი ან შებორკვის სხვა საშუალება – დანაშაულის ჩამდენი პირის მიმართ, რომელიც წინააღმდეგობას უწევს ან შეიძლება გაუწიოს მცველს ან ცდილობს გაქცევას;

ბ) რეზინის ხელკეტი – პიროვნებაზე, მცველზე ან დაცვის ობიექტზე თავდასხმის მოსაგერიებლად, დანაშაულის ჩამდენი პირის დაკავებისას, თუ იგი აშკარად არ ემორჩილება მცველის კანონიერ მოთხოვნას;

გ) ცრემლსადენი გაზი – პიროვნებაზე, მცველზე ან დაცვის ობიექტზე თავდასხმის მოსაგერიებლად, დანაშაულის ჩამდენი პირის დაკავებისას ან მისი იძულების მიზნით;

დ) დაბრკოლების დამანგრეველი საშუალება – დანაშაულის ჩამდენი პირის დაკავებისას;

ე) წყალსატყორცნი – დაცვის ობიექტზე ჯგუფური თავდასხმის მოსაგერიებლად;

ვ) სასამსახურო ძაღლი – დაცვის ობიექტზე თავდასხმის მოსაგერიებლად.

2. მცველი ვალდებულია პირველადი სამედიცინო დახმარება გაუწიოს ფიზიკური იძულების ან სპეციალური საშუალების გამოყენებით დაზარალებულ პირს, დაუყოვნებლივ აცნობოს უშუალო უფროსს, თუ ფიზიკური იძულების ან სპეციალური საშუალების გამოყენების შედეგად პირი დაიჭრა ან დაზიანდა.

3. აკრძალულია ფიზიკური იძულების ან სპეციალური საშუალების გამოყენება ორსულობის, მცირეწლოვნობის, ინვალიდობის, ხანდაზმულობის აშკარა ნიშნების მქონე პირთა მიმართ, იმ შემთხვევის გარდა, როდესაც ისინი შეიარაღებულნი ესხმიან თავს ან შეიარაღებულნი წინააღმდეგობას უწევენ მცველს, რაც საფრთხეს უქმნის პიროვნების ან მცველის სიცოცხლესა და ჯანმრთელობას, თუ სხვაგვარი ხერხებითა და საშუალებებით ასეთი თავდასხმის მოგერიება შეუძლებელია.

4. მცველს ეკრძალება ისეთი ფიზიკური იძულების ან სპეციალური საშუალების გამოყენება, რომელიც იწვევს ადამიანის მძიმე დასახიჩრებას, დაკავშირებულია გაუმართლებელ რისკთან ან იკრძალება საერთაშორისო კონვენციებით და სხვა საერთაშორისო აქტებით.

    მუხლი 23. იარაღის გამოყენების უფლება

1. სამსახურებრივი მოვალეობის შესრულების დროს მცველს უფლება აქვს შეინახოს, ატაროს და გამოიყენოს ამ კანონით გათვალისწინებული იარაღი.

2. მცველს უფლება აქვს გამოიყენოს იარაღი:

ა) მოქალაქისა და თავის დასაცავად ისეთი საფრთხისაგან, რომელიც რეალურ საშიშროებას უქმნის მათ სიცოცხლესა და ჯანმრთელობას;

ბ) იარაღის წართმევის აღსაკვეთად;

გ) დანაშაულის აღსაკვეთად, ასეთი დანაშაულის ჩამდენი პირის დაკავებისას, თუ იგი წინააღმდეგობას უწევს მცველს ან ცდილობს გაქცევას;

დ) დაცვის ობიექტზე თავდასხმის მოგერიებისას;

ე) მოქალაქეთა დაცვისას საშიშ ცხოველთა თავდასხმისაგან;

ვ) განგაშის სიგნალის მისაცემად ან დამხმარე ძალის გამოსაძახებლად;

ზ) სატრანსპორტო საშუალების გაჩერების მიზნით სატრანსპორტო საშუალების დასაზიანებლად, თუ მძღოლის მოქმედება რეალურ საფრთხეს უქმნის დაცვის ობიექტს, მძღოლი კი არ ემორჩილება მცველის არაერთგზის მოთხოვნას, გააჩეროს სატრანსპორტო საშუალება (მხოლოდ დაცულ ტერიტორიაზე).

3. იარაღის გამოყენებას წინ უნდა უძღოდეს სიტყვიერი გაფრთხილება მისი გამოყენების შესახებ. აუცილებლობის შემთხვევაში შეიძლება გამაფრთხილებელი გასროლა.

4. გაფრთხილების გარეშე იარაღის გამოყენება შეიძლება:

ა) შეიარაღებული საბრძოლო ტექნიკით, ნებისმიერი სახის სატრანსპორტო ან მექანიკური საშუალებებით მოულოდნელი თავდასხმისას;

ბ) თუ დამნაშავე დაკავების დროს შეიარაღებული წინააღმდეგობას უწევს მცველს;

გ) შეიარაღებული დაკავებულის გაქცევისას;

დ) დაცვის ობიექტზე თავდასხმისას.

5. აკრძალულია იარაღის გამოყენება ისეთ ადგილებში, სადაც შესაძლებელია სხვა პირთა დაშავება, აგრეთვე ცეცხლსაშიშ ან აფეთქებასაშიშ ადგილებში, ასევე ორსულობის, მცირეწლოვნობის, ინვალიდობის, ხანდაზმულობის აშკარა ნიშნების მქონე პირთა მიმართ, იმ შემთხვევის გარდა, როდესაც ისინი შეიარაღებულნი ესხმიან თავს, რაც საფრთხეს უქმნის მოქალაქის ან მცველის სიცოცხლეს.

6. იარაღის გამოყენების შემთხვევაში მცველი ვალდებულია ყოველი ღონე იხმაროს სხვა პირთა უსაფრთხოების უზრუნველსაყოფად, დაზარალებულისათვის პირველადი სამედიცინო დახმარების გასაწევად.

7. მცველი ვალდებულია დაუყოვნებლივ აცნობოს უშუალო უფროსს იარაღის გამოყენების შესახებ.

 

თავი VII. დაცვითი საქმიანობის კონტროლი და პასუხისმგებლობის ზომები

    მუხლი 24. დაცვითი საქმიანობის კონტროლი

1. დაცვითი საქმიანობის კონტროლს ახორციელებს საზოგადოებრივი უსაფრთხოების მართვის ცენტრი „112“ საქართველოს შინაგან საქმეთა მინისტრის მიერ დადგენილი წესით.

2. დაცვითი საქმიანობის კონტროლის მიზნით კონტროლის განმახორციელებელი ორგანო:

ა) ამოწმებს დაცვითი ორგანიზაციის საქმიანობის შესაბამისობას ამ კანონის მოთხოვნებთან;

ბ) ამოწმებს დაცვითი ორგანიზაციისა და მცველის მიერ კანონის მოთხოვნების დაცვას;

გ) ამ კანონის მოთხოვნების დარღვევისათვის შესაბამის პასუხისმგებლობას აკისრებს დაცვით ორგანიზაციას, ფიზიკურ ან/და იურიდიულ პირს.

3. დაუშვებელია დაცვით საქმიანობაში დაუსაბუთებლად ზედმეტად ჩარევა და მისი საქმიანობის შეფერხება, გარდა საქართველოს კანონმდებლობით გათვალისწინებული გადაუდებელი აუცილებლობისა.

საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოს 2018 წლის 14 დეკემბრის გადაწყვეტილება №2/11/747 – ვებგვერდი, 20.12.2018წ.
საქართველოს 2019 წლის 19 დეკემბრის კანონი №5612 – ვებგვერდი, 24.12.2019წ.

    მუხლი 25. პასუხისმგებლობის ზომები

1. ამ კანონის მოთხოვნების დარღვევისთვის დაკისრებული ჯარიმის ოდენობაა:

ა) 500 ლარი – დაცვითი ორგანიზაციისთვის დამტკიცებული მცველის სამსახურებრივი ფორმის ტანსაცმლის გარეშე დაცვითი საქმიანობის განხორციელებისთვის;

ბ) 1000 ლარი – დაცვით საქმიანობაზე კონტროლის განმახორციელებელი ორგანოსთვის დაცვითი ორგანიზაციის, მისი ხელმძღვანელის, დამფუძნებლების და მცველების მონაცემებში ცვლილებების შესახებ ინფორმაციის შეუტყობინებლობისთვის, თუ აღნიშნულ მონაცემებში ცვლილებების შეტანიდან გასულია ერთ თვეზე მეტი;

გ) 1 000 ლარი – დაცვითი საქმიანობის მცველის მოწმობის გარეშე განხორციელებისთვის;

დ) 3000 ლარი – მცველების კარტოთეკისა და პირადი ბარათების წარმოების ვალდებულების შეუსრულებლობისთვის; დაცვით ორგანიზაციას იმავე ოდენობის ჯარიმა დაეკისრება, თუ მის მიერ დაქირავებული მცველი ვერ აკმაყოფილებს ამ კანონის მოთხოვნებს, თუკი დარღვევა არ იქნა გამოსწორებული კონტროლის განმახორციელებელი ორგანოს მიერ განსაზღვრულ ვადაში;

ე) 4000 ლარი – ამ კანონის მე-15 მუხლით განსაზღვრული ვალდებულების შეუსრულებლობისთვის;

ვ) 5000 ლარი – დაცვით საქმიანობაზე კონტროლის განმახორციელებელი ორგანოსთვის ამ კანონით გათვალისწინებული შეტყობინების წარუდგენლობისთვის;

ზ) 6000 ლარი – ამ კანონით გათვალისწინებული ხელშეკრულებების გაფორმების ვალდებულების შეუსრულებლობისთვის;

თ) 7000 ლარი – მცველის დაზღვევის ვალდებულების შეუსრულებლობისთვის, თუ დარღვევა არ იქნა გამოსწორებული კონტროლის განმახორციელებელი ორგანოს მიერ განსაზღვრულ ვადაში;

ი) 10000 ლარი – დაცვითი საქმიანობის ლიცენზიის გარეშე დაცვითი საქმიანობის განხორციელებისთვის.

2. ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული ჯარიმა შეიძლება დაეკისროს დაცვით ორგანიზაციას, ფიზიკურ ან/და იურიდიულ პირს.

3. ჯარიმის დაკისრებისას სამართალდამრღვევს განესაზღვრება ვადა დარღვევის გამოსწორებისთვის.

4. დადგენილ ვადაში სამართალდამრღვევის მიერ დარღვევის გამოუსწორებლობა გამოიწვევს ამ მუხლით გათვალისწინებული ჯარიმის ოდენობის გასამმაგებას.

5. ამ მუხლით გათვალისწინებული ჯარიმა გადაიხდება სახელმწიფო ბიუჯეტში.

6. ჯარიმის დაკისრებიდან ერთი თვის ვადაში ამ მუხლით გათვალისწინებული ჯარიმის გადაუხდელობის შემთხვევაში დარიცხული ჯარიმის იძულებითი წესით გადახდევინება განხორციელდება „სააღსრულებო წარმოებათა შესახებ“ საქართველოს კანონით დადგენილი წესით.

7. ამ მუხლით განსაზღვრული პასუხისმგებლობის დაკისრების წესი განისაზღვრება საქართველოს შინაგან საქმეთა მინისტრის ბრძანებით.

საქართველოს 2019 წლის 19 დეკემბრის კანონი №5612 – ვებგვერდი, 24.12.2019წ.

 

თავი VIII. გარდამავალი და დასკვნითი დებულებანი

    მუხლი 26. გარდამავალი დებულებანი

1. საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტრომ 2009 წლის 1 თებერვლამდე უზრუნველყოს:

ა) სალიცენზიო მოწმობის ფორმის დამტკიცება;

ბ) მცველის მოწმობის ფორმის დამტკიცება;

გ) დაცვით საქმიანობაზე კონტროლის განხორციელების და პასუხისმგებლობის განსაზღვრის წესის დამტკიცება.

2. ფიზიკურ და იურიდიულ პირებს, რომლებიც ამ კანონის ამოქმედებამდე ახორციელებდნენ დაცვით საქმიანობას, აღნიშნული საქმიანობის განხორციელების უფლება უნარჩუნდებათ 2009 წლის 1 მარტამდე.

    მუხლი 27. დასკვნითი დებულებანი

1. ეს კანონი, გარდა 26-ე და 27-ე მუხლებისა, ამოქმედდეს 2009 წლის 1 თებერვლიდან.

2. ამ კანონის 26-ე და 27-ე მუხლები ამოქმედდეს გამოქვეყნებისთანავე.

 

საქართველოს პრეზიდენტი მ. სააკაშვილი

თბილისი,

2008 წლის 21 ნოემბერი.

№536–IIს

 

Контрольный текст по состоянию на 4.04.2025 N453

 

 

Закон Грузии

О частной охранной деятельности

 

Настоящим Законом регулируются отношения, связанные с осуществлением частной охранной деятельности, определяются правовые основания осуществления, условия, организационные формы и виды частной охранной деятельности.

 

Глава I. Общие положения

Статья 1. Сфера, регулируемая Законом

1.Настоящий Закон определяет:

а) организационные и правовые основания осуществления частной

 охранной деятельности;

б) порядок и условия лицензирования частной охранной деятельности, а также уведомления, предусмотренного настоящим Законом;

в) права и обязанности частной охранной организации и охранников;

г) договорные отношения между заказчиком и частной охранной организацией;

д) формы осуществления контроля за частной охранной деятельностью;

е) правила применения оружия и специальных средств; меры ответственности.

2. Действие настоящего Закона не распространяется:

а) на охранную деятельность, осуществляемую государственными органами или(и) юридическими лицами публичного права, действующими в сфере их управления;

б) на охрану вещей, находящихся в собственности, владении или пользовании физических или юридических лиц, или отдельных мероприятий, непосредственно осуществляемых указанными физическими или(и) юридическими лицами.

Статья 2. Разъяснение терминов

Термины, использованные в настоящем Законе, имеют следующие значения:

а) частная охранная деятельность (далее – охранная деятельность) – лицензируемая деятельность, которая осуществляется на договорной основе и которая:

а.а) направлена на обеспечение и охрану жизни и здоровья людей, безопасности движимых и недвижимых вещей (в том числе - транспортировки движимых вещей), а также отдельных мероприятий;

а.б) включает проектировку, монтаж и эксплуатацию охранных технических средств;

б) охраняемый объект – жизнь и здоровье людей, недвижимые и движимые вещи, отдельные мероприятия, охрану которых обеспечивает частная охранная организация;

в) частная охранная организация (далее – охранная организация) – осуществляющее в соответствии с законодательством Грузии предпринимательское юридическое лицо, имеющее лицензию на осуществление соответствующей деятельности, определенной Законом Грузии «О лицензиях и разрешениях» и настоящим Законом;

г) заказчик – физическое или(и) юридическое лицо, которое на основании оформленного договора заказывает охранной организации охрану объекта;

д) охрана – совокупность мероприятий, направленных на обнаружение и устранение возможной опасности посягательства на охраняемый объект;

е) охранные технические средства – технические средства наблюдения за объектом охраны или(и) сигнализационные охранные устройства, обеспечивающие охрану объекта;

ж) охранник – достигшее возраста 18 лет дееспособное физическое лицо, которое на основании договора, оформленного с охранной организацией, осуществляет охрану объекта и которому выдано удостоверение охранника;

з) лицензия на частную охранную деятельность (далее – лицензия) – документ, подтверждающий право на осуществление охранной деятельности какого-либо из видов, определенных пунктом первым статьи 4 настоящего Закона;

и) уведомление – данные, которые в электронной форме направляются на портал юридического лица публичного права, действующего в сфере управления Министерства внутренних дел Грузии Центр управления общественной безопасностью «112» – (далее – Центр управления общественной безопасностью «112»), и подтверждают факт оуществления охраны отдельных недвижимых вещей, мероприятий или физических лиц (в том числе – группы физических лиц), проектирования, монтажа охранных технических средств на отдельных объектах и их эксплуатации. При наличии недостатков на указанном портале уведомление направляется в письменной форме; (19.12.2019 N5612, ввести в действие с 31 декабря 2019 года.)

к) орган, выдающий лицензию, – Центр управления общественной безопасностью «112»;

(19.12.2019 N5612, ввести в действие с 31 декабря 2019 года.)

л) соискатель лицензии – учрежденное в соответствии с законодательством Грузии предпринимательское юридическое лицо, желающее получить лицензию на осуществление деятельности, определенной Законом Грузии «О лицензиях и разрешениях» и настоящим Законом;

м) оружие – газовое оружие, холодное оружие, электрошоковое устройство; (4.04.2025 N453)

н) специальные средства – наручники или другие средства связывания, резиновая дубинка, слезоточивый газ, средства разрушения преград, транспортные средства, брандспойт, служебная собака;

о) недвижимые вещи – определенные статьей 149 Гражданского кодекса Грузии недвижимые вещи, линейные сооружения, строящиеся объекты.

 

Глава II.

 Лицензирование охранной деятельности

Статья 3. Право на осуществление охранной деятельности

1. Право на осуществление охранной деятельности возникает на основании получения лицензии на осуществление деятельности, определенной Законом Грузии «О лицензиях и разрешениях» и настоящим Законом.

2. Порядок лицензирования охранной деятельности, ведения лицензионного реестра, а также выдачи лицензии, внесения в нее изменений, приостановления действия и отмены определяется Законом Грузии «О лицензиях и разрешениях», настоящим Законом и подзаконными актами.

Статья 4. Лицензия

1. Лицензия выдается на осуществление охраны людей, движимых и недвижимых вещей, отдельных мероприятий, проектирования, монтажа и эксплуатации охранных технических средств.

2. Форму лицензионного свидетельства утверждает Министр внутренних дел Грузии.

3. Лицензия выдается бессрочно.

Статья 5. Документы, представляемые для получения лицензии

1. Соискатели лицензии в целях получения лицензии помимо документации, определенной статьей 9 Закона Грузии «О лицензиях и разрешениях», должны представить органу, выдающему лицензию:

а) устав юридического лица – соискателя лицензии, в котором в качестве основной сферы деятельности организации будет определяться осуществление охранной деятельности;

б) следующие документы руководителя (руководителей) юридического лица – соискателя лицензии:

б.а) копия документа, удостоверяющего личность (вида на жительство), паспорта;

б.б) справка о судимости;

б.в) справка о состоянии здоровья;

в) список учредителей и партнеров юридических лиц – соискателей лицензии, к которому должны прилагаться:

в.а) копия документа, удостоверяющего личность (вида на жительство), паспорта, в случае с юридическим лицом – документ, удостоверяющий регистрацию;

в.б) с каждого учредителя – справка о судимости, а если учредитель является гражданином иностранного государства – выданный официальными органами этого государства и легализованный в порядке, установленном законодательством Грузии, или удостоверенный апостилем документ, подтверждающий отсутствие судимости у указанного лица;

г) информация о финансовом, имущественном (в том числе - о наличии площади, необходимой для осуществления деятельности) и материально-техническом состоянии юридического лица – соискателя лицензии, подтверждающая возможность осуществления охранной деятельности;

д) банковская гарантия в размере не менее 200 000 лари для возмещения охранной организацией материального вреда, причиненного заказчику;

е) образцы служебной форменной одежды охранника, которые в случае выдачи лицензии утверждает орган, осуществляющий контроль за охранной деятельностью;

ж) справка из налоговых органов об отсутствии задолженности бюджету;

з) справка об аресте на недвижимую вещь, находящуюся в собственности юридического лица - соискателя лицензии.

2. Для осуществления охранной деятельности установлен лицензионный сбор, размер которого определяется Законом Грузии «О лицензионных и разрешительных сборах».

Статья 6. Процедура выдачи лицензии

Орган, выдающий лицензию, принимает решение о выдаче лицензии в соответствии с Законом Грузии «О лицензиях и разрешениях» и настоящим Законом.

Статья 7. Основания для отказа в выдаче лицензии

1.Лицензия не выдается, если:

а) заявление, поданное соискателем лицензии, и прилагаемые документы не удовлетворяют требованиям Закона и соискателем лицензии не были в установленный срок устранены пробелы;

б) соискатель лицензии не удовлетворяет лицензионные условия, установленные Законом;

в) соискатель лицензии вступившим в законную силу обвинительным приговором суда лишен права на осуществление деятельности в соответствующей лицензируемой сфере;

г) руководитель юридического лица - соискателя лицензии не удовлетворяет условия, установленные статьей 17 настоящего Закона;

д) в Министерстве внутренних дел Грузии имеется информация о связи руководителя (руководителей), учредителей или членов юридического лица – соискателя лицензии с террористической организацией (террористом), незаконным вооруженным формированием или другой преступной группировкой (в том числе – «воровским сообществом»); (18.04.2018 N2154)

е) лицензия была отменена ввиду нарушения охранной организацией требований законодательства Грузии и не истек 3-летний срок после ее отмены.

2. Отказ в выдаче лицензии может быть обжалован соискателем лицензии в суд в порядке, установленном законодательством Грузии.

Статья 8. Основания для отмены лицензии

Лицензия отменяется, если:

а) владельцем лицензии в течение 7 рабочих дней после выдачи лицензии не будет уплачен соответствующий лицензионный сбор, установленный для осуществления охранной деятельности;

б) охранная организация не осуществляла охранную деятельность в течение 1 года со дня получения лицензии;

в) на охранную организацию в течение 1 календарного года пять раз налагался штраф, предусмотренный настоящим Законом, и нарушение не было исправлено в течение срока, определенного уполномоченным лицом;

г) выявлено какое-либо из оснований для отказа в выдаче лицензии и указанное обстоятельство не было устранено в разумный срок, определенный органом, выдающим лицензию;

д) подтвержден факт представления недостоверной информации в целях получения лицензии;

е) деятельность охранной организации направлена против законных интересов общества и государства, что подтверждено судебным решением;

ж) в отношении юридического лица – владельца лицензии вступил в законную силу обвинительный приговор суда, которым в виде наказания установлена ликвидация указанного юридического лица;

з) возникло какое-либо из оснований для отмены лицензии, предусмотренных пунктом 7 статьи 22 Закона Грузии «О лицензиях и разрешениях».

Статья 9. Форма уведомления и порядок ее подачи

1. Форму уведомления, предусмотренного настоящим Законом, утверждает орган, осуществляющий контроль за охранной деятельностью.

2. Владелец лицензии обязан в конце каждого месяца представлять в орган, осуществляющий контроль за охранной деятельностью, уведомление, предусмотренное настоящим Законом.

 

Глава III.

Договорные отношения

Статья 10. Отношения между заказчиком и охранной организацией

1. Отношения между заказчиком и охранной организацией регулируются на основании настоящего Закона, законодательства Грузии и договора об охранной деятельности (далее – договор об охранной деятельности).

2. Договор об охранной деятельности заключается между заказчиком и охранной организацией.

3. Видами договора об охранной деятельности являются:

а) договор об охране объекта;

б) договор о проектировании, монтаже и эксплуатации охранных технических средств.

4. В договоре об охране объекта указывается:

а) вид охранной деятельности;

б) наименование конкретного объекта охраны (в случае с физическим лицом – его имя и фамилия), адрес и другие дополнительные данные;

в) сущность и условия охранной деятельности;

г) согласие третьего лица, если заказчик заказывает охрану объекта в пользу третьего лица;

д) численность охранников;

е) цена договора;

ж) порядок возмещения расходов;

з) права и обязанности сторон, их ответственность;

и) периодичность подачи заказчику или определенному договором другому лицу письменного отчета о проделанной работе;

к) срок действия договора;

л) полные реквизиты сторон.

5. В договоре о проектировании, монтаже и эксплуатации охранных технических средств указываются:

а) вид охранной деятельности;

б) наименование отдельного объекта и адрес, по которому будут осуществляться проектирование, монтаж и эксплуатация охранных технических средств;

в) сущность и условия договора;

г) согласие третьего лица, если заказчик заказывает проектирование, монтаж и эксплуатацию охранных технических средств в пользу третьего лица;

д) цена договора;

е) порядок возмещения расходов;

ж) права и обязанности сторон, их ответственность;

з) срок действия договора;

и) полные реквизиты сторон.

6. В договоре, определенном настоящей статьей, могут также указываться другие вопросы, не выходящие за пределы охранной деятельности.

Статья 11. План охранного обслуживания

1. План охранного обслуживания является конфиденциальным документом, который до оформления договора об охране объекта составляется по согласованию с заказчиком. В плане охранного обслуживания должны указываться:

а) количество караульных постов и их местонахождение;

б) численность охранников;

в) охранное оборудование;

г) технические средства охраны;

д) мероприятия по транспортировке движимой вещи;

е) постовые инструкции.

2. План охранной деятельности доступен для правоохранительных органов только в случаях, установленных законодательством Грузии.

3. Вопрос об ответственности охранника за разглашение плана охранного обслуживания может определяться трудовым договором, оформленным между охранной организацией и охранником.

Статья 12. Отношения между охранной организацией и охранником

1. Отношения между охранной организацией и охранником регулируются на основании настоящего Закона, законодательства Грузии, трудового договора, оформленного между охранной организацией и охранником, и договора об охране конкретного объекта.

2. В трудовом договоре, оформленном между охранной организацией и охранником, указываются:

а) сущность договора;

б) размер оплаты труда, порядок и условия ее выдачи;

в) расписание и график работы;

г) обязательство охранной организации по страхованию жизни и здоровья охранника в течение срока действия договора;

д) права, обязанности и ответственность сторон;

е) срок действия договора;

ж) полные реквизиты сторон.

3. В договоре, оформленном между охранной организацией и охранником, указываются:

а) наименование конкретного объекта охраны (в случае с физическим лицом – его имя и фамилия), адрес и другие дополнительные данные;

б) сущность и условия охранной деятельности, вытекающие из договора об охранной деятельности;

в) расписание и график охранной деятельности;

г) порядок возмещения расходов;

д) права, обязанности и ответственность сторон;

е) срок действия договора;

ж) полные реквизиты сторон.

4. В договоре, определенном настоящей статьей, могут также указываться другие вопросы, не выходящие за пределы охранной деятельности.

 

Глава IV.

Права и обязанности охранной организации и ограничения, связанные с ее деятельностью

Статья 13. Права охранной организации

Охранная организация вправе:

а) в пределах лицензии осуществлять охранную деятельность, оформлять надлежащие договоры с заказчиком и охранником;

б) действовать в пределах полномочий, предоставленных настоящим Законом, законодательством Грузии и оформленными ею договорами, если указанные договоры не противоречат законодательству Грузии;

в) требовать от заказчика и охранника выполнения обязательств, взятых соответствующим договором;

г) в пределах договора об охранной деятельности отдавать обязательные к исполнению указания и поручения охраннику;

д) отдавать обязательные к исполнению указания и поручения охраннику и в тех случаях, когда они не вытекают из конкретного договора об охране объекта, но при условии, что указанные указания и поручения не противоречат оформленному с охранником трудовому договору и не повлекут неисполнение обязательств, взятых договором об охранной деятельности;

е) приобретать оружие и специальные средства, необходимые для охраны объекта;

ж) пользоваться средствами радиосвязи (рацией) с использованием соответствующих разрешенных частот;

з) осуществлять разрешенные законодательством Грузии действия, необходимые для обеспечения защиты и безопасности объекта, если указанные действия не противоречат законодательству Грузии.

Статья 14. Обязанности охранной организации

Охранная организация обязана:

а) соблюдать требования настоящего Закона и законодательства Грузии;

б) соблюдать и в полной мере выполнять требования (обязательства), предусмотренные договором, оформленным в соответствии с настоящим Законом;

в) создавать для охранников здоровые и безопасные условия труда, уважать их права и законные интересы, не допускать их унижения и оскорбления достоинства;

г) обеспечивать охранников надлежащей информацией и необходимым оснащением, требующимся охраннику для качественного и эффективного осуществления охранной деятельности;

д) ознакомить охранника с настоящим Законом, уставом охранной организации, правилами безопасности на объекте и другой необходимой информацией;

е) обеспечивать страхование жизни и здоровья охранника, состоящего с ней в трудовых отношениях;

ж) представлять органу, осуществляющему контроль за охранной деятельностью:

ж.а) уведомление, предусмотренное настоящим Законом;

ж.б) информацию об изменениях в данных об охранной организации, ее руководителе, учредителях и охранниках;

з) незамедлительно извещать соответствующий правоохранительный орган о посягательстве на общественную безопасность, нападение на объект охраны или наличии подобной угрозы;

и) вести картотеку и личные карточки охранников;

к) не допускать пользования другими лицами лицензией, выданной на ее имя.

Статья 15. Сроки хранения документации, связанной с охранной Деятельностью (19.12.2019 N5612, ввести в действие с 31 декабря 2019 года.)

Охранная организация обязана в течение определенного Министром внутренних дел Грузии срока, но более 6 лет хранить:

а) документы, связанные с охранной деятельностью, срок хранения которых исчисляется со дня истечения срока их действия;

б) договоры, оформленные с заказчиком и охранником, срок хранения которых исчисляется со дня истечения срока или прекращения указанных договоров.»

Статья 16. Ограничения, связанные с деятельностью охранной организации

Охранная организация не вправе:

а) скрывать имеющуюся у нее информацию о совершении преступления на объекте охраны либо готовящемся преступлении;

б) заведомо осуществлять охрану физических лиц, участвующих в преступной деятельности, недвижимых вещей или(и) отдельных мероприятий, связанных с преступлением;

в) осуществлять установленные законодательством Грузии оперативно-разыскные и следственные действия.

Статья 17. Руководитель охранной организации

Руководителем охранной организации не может быть:

а) лицо, судимое за умышленное преступление;

б) лицо, страдающее алкоголизмом, наркоманией, токсикоманией, психическим или(и) иным хроническим заболеванием (за исключением случая, когда хроническое заболевание не препятствует осуществлению им руководства охранной организацией);

в) иск. (20.03.2015 N3362)

г) публичный служащий, если законодательством Грузии не предусмотрено иное;

д) лицо, в отношении которого в Министерстве внутренних дел Грузии имеется информация о его связи с террористической организацией (террористом), незаконным вооруженным формированием или другой преступной группировкой (в том числе – «воровским сообществом»). (18.04.2018 N2154)

 

Глава V.

Права и обязанности охранника, ограничения, связанные с его деятельностью

Статья 18. Полномочия охранника

1. Охранник вправе осуществлять охрану объекта на основании трудового договора, оформленного с охранной организацией.

2. Трудовые отношения охранника регулируются настоящим Законом, Трудовым кодексом Грузии и трудовым договором, оформленным с охранной организации.

Статья 19. Удостоверение охранника

1. Удостоверение охранника на срок не более 1 года выдает орган, осуществляющий контроль за охранной деятельностью. (19.12.2019 N5612, ввести в действие с 31 декабря 2019 года.)

2. Стоимость удостоверения охранника определяется в размере до 20 лари. Точный размер стоимости удостоверения охранника определяет Министр внутренних дел Грузии. (19.12.2019 N5612, ввести в действие с 31 декабря 2019 года.)

3. Сумма стоимости удостоверения охранника направляется на счет органа, осуществляющего контроль за охранной деятельностью.

Статья 20. Ограничения, связанные с деятельностью охранника

Охранником не может быть:

а) лицо, судимое за умышленное преступление;

б) лицо, страдающее алкоголизмом, наркоманией, токсикоманией, психическим или(и) иным хроническим заболеванием (за исключением случая, исходя из специфики охранной деятельности хроническое заболевание не препятствует осуществлению указанной деятельности);

в) иск. (20.03.2015 N3362)

г) лицо, судебным приговором лишенное права замещать соответствующую должность или заниматься соответствующей деятельностью в сфере охранной деятельности;

д) публичный служащий, если законодательством Грузии не предусмотрено иное;

е) лицо, в отношении которого в Министерстве внутренних дел Грузии имеется информация о его связи с террористической организацией (террористом), незаконным вооруженным формированием или другой преступной группировкой (в том числе – «воровским сообществом»). (18.04.2018 N2154)

Статья 21. Права и обязанности охранника

1.При исполнении служебных обязанностей охранник вправе:

а) вести видео- и фотосъемку находящегося под его охраной объекта и

прилегающей территории, применять технические средства, если указанные мероприятия не противоречат законодательству Грузии (если имеется предварительное письменное согласие заказчика и охранной организации);

б) требовать от лиц, находящихся на объекте без разрешения, оставить его;

в) требовать от лиц прекращения противоправных действий и соблюдения установленного на охраняемом объекте порядка (режима), а в случае неотложной необходимости обеспечить их удаление с объекта;

г) брать лиц, совершающих преступление, и незамедлительно передавать их соответствующему правоохранительному органу;

д) не выполнять поручения заказчика или(и) охранной организации, противоречащие законодательству Грузии, требованиям, указанным в пункте 4 статьи 10 и статье 12 настоящего Закона;

е) применять предусмотренное настоящим Законом оружие, специальные средства и физическое принуждение;

ж) осуществлять разрешенные законодательством Грузии действия, необходимые для обеспечения безопасности охраняемого объекта.

2. Определенные пунктом первым настоящей статьи права охранника могут расширяться на основании договоров, оформленных между заказчиком и охранной организацией или(и) охранной организацией и охранником. Указанные договоры не должны противоречить законодательству Грузии.

3. Охранник обязан:

а) соблюдать требования законодательства Грузии, добросовестно выполнять условия трудового договора, оформленного с охранной организацией;

б) незамедлительно извещать соответствующий правоохранительный орган о нападении на объект охраны или ожидаемой опасности;

в) при исполнении служебных обязанностей иметь при себе удостоверение охранника, а если он при себе имеет оружие - разрешение на его хранение (ношение) (кроме видов оружия, на которые не выдается разрешение);

г) охранять объект, находящийся под его охраной;

д) удалять с охраняемого объекта лиц, которые:

д.а) находятся на охраняемом объекте без разрешения;

д.б) нарушают порядок (режим), установленный на охраняемом объекте;

е) задерживать лиц, совершающих преступление, и незамедлительно передавать их соответствующему правоохранительному органу;

ж) до прихода представителя уполномоченного органа охранять место преступления и имущество, если исполнение указанной обязанности не влечет невыполнение им служебных обязанностей;

з) оказывать правоохранительным органам надлежащую помощь при взятии лица, совершившего преступление, и осуществлении других мер по защите правопорядка, если исполнение указанной обязанности не влечет невыполнение им служебных обязанностей;

и) хранить связанную с охраняемым объектом конфиденциальную информацию (в том числе - план охранного обслуживания), не разглашать указанную информацию, если она не содержит признаков преступления;

к) осуществлять охранную деятельность в служебной форменной одежде охранника, утвержденной для охранной организации.

4. Кроме обязанностей, определенных пунктом 3 настоящей статьи, на охранника на основании оформленного с охранной организацией трудового договора может возлагаться выполнение других обязанностей, которые не должны выходить за пределы охранной деятельности и противоречить законодательству Грузии.

 

Глава VI.

Правила применения оружия, специальных средств и физического принуждения

Статья 22. Применение специальных средств и физического принуждения

1.При исполнении служебных обязанностей охранник вправе

использовать специальные средства: наручники или другие средства связывания, резиновую дубинку, слезоточивый газ, средство разрушения преград, транспортное средство, брандспойт, служебную собаку:

а) наручники или другие средства связывания – в отношении совершившего преступление лица, которое оказывает или может оказать сопротивление охраннику или пытается сбежать;

б) резиновую дубинку – для отражения нападения на людей, самого охранника или охраняемый объект, при задержании лица, совершившего преступление, если он явно не подчиняется законному требованию охранника;

в) слезоточивый газ - для отражения нападения на людей, самого охранника или охраняемый объект, при задержании или в целях принуждения лица, совершившего преступление;

г) средство разрушения преград - при задержании лица, совершившего преступление;

д) брандспойт – для отражения группового нападения на охраняемый объект;

е) служебную собаку – для отражения нападения на охраняемый объект.

2. Охранник обязан оказывать первичную медицинскую помощь лицам, пострадавшим от применения физического принуждения или специальных средств, незамедлительно сообщать непосредственному начальнику, если при применении физического принуждения или специальных средств лицо получило ранение или повреждение.

3. Запрещается применение физического принуждения или специальных средств в отношении лиц с явными признаками беременности, малолетства, инвалидности, старости, кроме случая, когда они совершают вооруженное нападение или оказывают вооруженное сопротивление охраннику, что создает угрозу жизни и здоровью людей или самого охранника и иными способами и средствами отразить подобное нападение не представляется возможным.

4. Охраннику запрещается применение физического принуждения и специальных средств, что влечет тяжкое увечье, связано с неоправданным риском или запрещено международными конвенциями и другими международными актами.

Статья 23. Право на применение оружия

1. При исполнении служебных обязанностей охранник вправе хранить, носить и применять оружие, предусмотренное настоящим Законом.

2. Охранник вправе применять оружие:

а) для защиты граждан и себя от опасности, создающей реальную угрозу их жизни и здоровью;

б) для пресечения захвата оружия;

в) для пресечения преступления, при задержании лица, совершившего преступление, если оно оказывает сопротивление охраннику или пытается сбежать;

г) для отражения нападения на охраняемый объект;

д) при защите граждан от нападения опасных животных;

е) для подачи сигнала тревоги или вызова дополнительного подкрепления;

ж) для повреждения транспортного средства в целях его остановки, если действие водителя создает реальную угрозу охраняемому объекту и водитель не подчиняется неоднократному требованию охранника остановить транспортное средство (только на охраняемой территории).

3. Применению оружия должно предшествовать устное предупреждение о его применении. В случае необходимости - предупредительный выстрел.

 4. Применять оружие без предупреждения допускается:

а) при неожиданном нападении с вооруженной военной техникой, транспортными или механическими средствами любых видов;

б) если преступник при задержании оказывает охраннику вооруженное сопротивление;

в) при побеге вооруженного задержанного;

г) при нападении на охраняемый объект.

5. Запрещается применение оружия в местах, где могут пострадать другие лица, а также в огнеопасных или взрывоопасных местах, также в отношении лиц с явными признаками беременности, малолетства, инвалидности, старости, кроме случая, когда они совершают вооруженное нападение, что создает угрозу жизни людей или самого охранника.

6. В случае применения оружия охранник обязан приложить все силы для обеспечения безопасности других лиц, для оказания первичной медицинской помощи пострадавшим.

7. Охранник обязан незамедлительно известить непосредственного начальника о применении оружия.

 

Глава VII.

Контроль за охранной деятельностью и меры ответственности

Статья 24. Контроль за охранной деятельностью

1. Контроль за охранной деятельностью осуществляет Центр управления общественной безопасностью «112» в порядке, определенном Министром внутренних дел Грузии. (19.12.2019 N5612, ввести в действие с 31 декабря 2019 года.)

2. В целях контроля за охранной деятельностью орган, осуществляющий контроль:

а) проверяет соответствие деятельности охранной организации требованиям настоящего Закона;

б) проверяет соблюдение требований закона охранной организацией и охранником;

в) за нарушение требований настоящего Закона возлагает соответствующую ответственность на охранную организацию, физических лиц и юридические лица.

 3. Не допускается необоснованное излишнее вмешательство в охранную деятельность и препятствование ей, кроме неотложной необходимости, предусмотренной законодательством Грузии.

Статья 25. Меры ответственности

1. Размер штрафа, налагаемого за нарушение требований настоящего Закона, составляет:

а) 500 лари – за осуществление охранной деятельности без служебной форменной одежды охранника, утвержденной для охранной организации;

б) 1000 лари – за неуведомление органа, осуществляющего контроль за охранной деятельностью, об изменениях в данных об охранной организации, ее руководителе, учредителях и охранников, если со дня внесения изменений в указанные данные прошло более одного месяца;

в) 1 000 лари – за осуществление охранной деятельности без удостоверения охранника;

(19.12.2019 N5612, ввести в действие с 31 декабря 2019 года.)

г) 3000 лари – за невыполнение обязанности по ведению картотеки и личных карточек охранников; штраф в таком же размере налагается на охранную организацию, в случае, когда нанятый ею охранник не удовлетворяет требования настоящего Закона, если нарушение не будет исправлено в срок, определенный органом, осуществляющим контроль;

д) 4000 лари – за неисполнение обязанностей, определенных статьей 15 настоящего Закона;

е) 5000 лари за непредставление органу, осуществляющему контроль за охранной деятельностью, уведомления, определенного настоящим Законом;

ж) 6000 лари – за невыполнение обязательства по оформлению договоров, предусмотренных настоящим Законом;

з) 7000 лари – за невыполнение обязательства по страхованию охранников, если нарушение не будет исправлено в срок, определенный органом, осуществляющим контроль;

и) 10000 лари – за осуществление охранной деятельности без наличия лицензии на осуществление охранной деятельности.

2. Штраф, предусмотренный пунктом первым настоящей статьи, может налагаться на охранную организацию, физических лиц или(и) юридические лица.

3. При наложении штрафа правонарушителю определяется срок исправления нарушения.

4. Неисправление правонарушителем нарушения в установленный срок влечет увеличение суммы штрафа в трехкратном размере.

5. Штраф, предусмотренный настоящей статьей, уплачивается в государственный бюджет.

6. В случае неуплаты штрафа, предусмотренного настоящей статьей, в месячный срок после его наложения, принудительное взыскание штрафа осуществляется в порядке, установленном Законом Грузии «Об исполнительных производствах».

7. Порядок возложения ответственности, предусмотренной настоящей статьей, определяется приказом Министра внутренних дел Грузии.

 

Глава VIII.

Переходные и заключительные положения

Статья 26. Переходные положения

1.Министерству внутренних дел Грузии до 1 февраля 2009 года обеспечить:

а) утверждение формы лицензионного свидетельства;

б) утверждение формы удостоверения охранника;

в) утверждение порядка осуществления контроля за охранной

 деятельностью и определения ответственности.

2.За физическими и юридическими лицами, осуществлявшими охранную деятельность до введения в действие настоящего Закона, право осуществления указанной деятельности сохраняется до 1 марта 2009 года.

Статья 27. Заключительные положения

1. Настоящий Закон, кроме статей 26 и 27, ввести в действие с 1 февраля 2009 года.

2. Статьи 26 и 27 настоящего Закона ввести в действие по опубликовании.

 

Президент Грузии                                      Михаил Саакашвили

 

Тбилиси

21 ноября 2008 года

№ 536-IIc