საერთაშორისო დაცვის შესახებ

Структура документа

View explanations

Связанный документы

Комментарии к документу

Отметки документа

Консолидированный публикации

10/12/2025 07/07/2025

Вернуться назад

Консолидированная версия (Окончательный вариант)

საერთაშორისო დაცვის შესახებ

ეს კანონი ეფუძნება საქართველოს კონსტიტუციას, საერთაშორისო სამართლით აღიარებულ ადამიანის ძირითად უფლებებსა და თავისუფლებებს და იმ საერთაშორისო ხელშეკრულებებს, რომელთა მონაწილეც არის საქართველო.

თავი I

ზოგადი დებულებები

მუხლი 1. კანონის მოქმედების სფერო

1. ეს კანონი განსაზღვრავს:

ა) უცხოელისა და იმ მოქალაქეობის არმქონე პირის, რომელიც არ არის საქართველოში სტატუსის მქონე მოქალაქეობის არმქონე პირი (შემდგომ – მოქალაქეობის არმქონე პირი), საქართველოს ტერიტორიაზე შემოსვლასა და ყოფნას, რომლებმაც ამ კანონის შესაბამისად მოითხოვეს საერთაშორისო დაცვა, აგრეთვე მათ მიმართ მოპყრობის სტანდარტებს;

ბ) თავშესაფრის მაძიებლის, ლტოლვილის, დამატებითი დაცვის მქონე პირისა და დროებითი დაცვის მქონე პირის სამართლებრივ მდგომარეობას, უფლებებს, მოვალეობებსა და სოციალურ-ეკონომიკურ გარანტიებს;

გ) უცხოელისა და მოქალაქეობის არმქონე პირისთვის საქართველოში ლტოლვილის სტატუსის, დამატებითი დაცვის ან დროებითი დაცვის მინიჭების, შეწყვეტის, გაუქმებისა და ჩამორთმევის, დამატებითი დაცვის ან დროებითი დაცვის გაგრძელებისა და შესაბამისი სტატუსიდან გამორიცხვის საფუძვლებსა და პროცედურებს;

დ) საერთაშორისო დაცვის სფეროში პასუხისმგებელი სახელმწიფო უწყებების უფლებამოსილებებს.

2. ამ კანონის მოქმედება არ ვრცელდება უცხოელისთვის ან მოქალაქეობის არმქონე პირისთვის საერთაშორისო დაცვის იმ საფუძვლით მინიჭებაზე, რომელიც არ არის დაკავშირებული საერთაშორისო დაცვის საჭიროებასთან და განპირობებულია თანაგრძნობითა და ჰუმანიტარული მიზეზით.

მუხლი 2. კანონის მიზანი

ამ კანონის მიზანია:

ა) შექმნას თავშესაფრის პროცედურისთვის საჭირო სამართლებრივი ჩარჩო;

ბ) უზრუნველყოს თავშესაფრის მაძიებლის, ლტოლვილის, დამატებითი დაცვის მქონე პირის ან დროებითი დაცვის მქონე პირის საქართველოს კანონმდებლობით გათვალისწინებული უფლებების დაცვა;

გ) უზრუნველყოს თავშესაფრის პროცედურა საქართველოს კანონმდებლობით გათვალისწინებული საერთაშორისო დაცვის მექანიზმების გამოყენებით.

მუხლი 3. ტერმინთა განმარტება

ამ კანონის მიზნებისთვის მასში გამოყენებულ ტერმინებს აქვს შემდეგი მნიშვნელობა:

ა) სამინისტრო – საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტრო;

ბ) საერთაშორისო დაცვის მოთხოვნა – უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ყოფნისას სამინისტროს მიგრაციის დეპარტამენტში საერთაშორისო დაცვის მიღების ნების პირდაპირ ან არაპირდაპირ, ზეპირად ან წერილობით გამოხატვა, გარდა ამ კანონით პირდაპირ გათვალისწინებული შემთხვევებისა;

გ) თავშესაფრის პროცედურა – სამართლებრივი პროცესი, რომელიც მოიცავს ამ კანონის აღსრულებისთვის პასუხისმგებელი სახელმწიფო უწყებების მიერ განხორციელებულ ქმედებებს საერთაშორისო დაცვის მოთხოვნის მომენტიდან საერთაშორისო დაცვის მინიჭების ან საერთაშორისო დაცვის მინიჭებაზე უარის თქმის შესახებ გადაწყვეტილების კანონიერ ძალაში შესვლამდე, ხოლო აღნიშნული გადაწყვეტილების ამ კანონით დადგენილი წესით გასაჩივრების შემთხვევაში − შესაბამისი სასამართლო გადაწყვეტილების კანონიერ ძალაში შესვლამდე; აგრეთვე სამართლებრივი პროცესი, რომელიც მოიცავს ამ კანონის შესაბამისად განხორციელებულ ქმედებებს საერთაშორისო დაცვის შეწყვეტის, გაუქმების ან ჩამორთმევის ანდა დამატებითი დაცვის ან დროებითი დაცვის გაგრძელების ან მის გაგრძელებაზე უარის თქმის პროცედურის დაწყების მომენტიდან შესაბამისი გადაწყვეტილების კანონიერ ძალაში შესვლამდე, ხოლო აღნიშნული გადაწყვეტილების ამ კანონით დადგენილი წესით გასაჩივრების შემთხვევაში − სათანადო სასამართლო გადაწყვეტილების კანონიერ ძალაში შესვლამდე;

დ) საერთაშორისო დაცვაზე განცხადება – უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის წერილობითი განცხადება, რომლითაც იგი საქართველოში ითხოვს ლტოლვილის სტატუსის ან დამატებითი დაცვის მინიჭებას;

ე) განმეორებითი საერთაშორისო დაცვაზე განცხადება – უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის მიერ წარდგენილი განმეორებითი საერთაშორისო დაცვაზე განცხადება, რომელიც განიხილება ამ კანონის 52-ე მუხლით დადგენილი წესით;

ვ) თავშესაფრის მაძიებელი – უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი, რომლის მიმართაც მიმდინარეობს თავშესაფრის პროცედურა და რომლის საერთაშორისო დაცვაზე განცხადება ან განმეორებითი საერთაშორისო დაცვაზე განცხადება დასაშვებად იქნა ცნობილი;

ზ) საერთაშორისო დაცვა – უცხოელისთვის ან მოქალაქეობის არმქონე პირისთვის ლტოლვილის სტატუსის, დამატებითი დაცვის ან დროებითი დაცვის მინიჭება და მისი ამ კანონით გათვალისწინებული უფლებებით უზრუნველყოფა;

თ) თავშესაფრის მაძიებლის ცნობა – დოკუმენტი, რომელიც ადასტურებს უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების დასაშვებად ცნობას, მის მიმართ თავშესაფრის პროცედურის მიმდინარეობას და საქართველოში მის კანონიერ ყოფნას;

ი) საერთაშორისო დაცვის მოთხოვნის თაობაზე ცნობა – დოკუმენტი, რომელიც ადასტურებს უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის მიერ საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების წარდგენას და საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების დასაშვებობის ეტაპის დაწყებას;

კ) ლტოლვილი – უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი, რომელსაც ამ კანონის მე-15 მუხლის საფუძველზე მიენიჭა ლტოლვილის სტატუსი;

ლ) დამატებითი დაცვის მქონე პირი – უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი, რომელსაც ამ კანონის მე-19 მუხლის საფუძველზე მიენიჭა დამატებითი დაცვა;

მ) დროებითი დაცვის მქონე პირი – უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი, რომელსაც ამ კანონის 22-ე მუხლის საფუძველზე მიენიჭა დროებითი დაცვა;

ნ) საერთაშორისო დაცვის მქონე პირი – ლტოლვილი, დამატებითი დაცვის მქონე პირი, დროებითი დაცვის მქონე პირი;

ო) არასრულწლოვანის საუკეთესო ინტერესი – არასრულწლოვანის უსაფრთხოების, კეთილდღეობის, ჯანმრთელობის დაცვის, განათლების, განვითარების, სოციალურ-ეკონომიკური და სხვა ინტერესები, რომლებიც ბავშვთა უფლებების დაცვის სფეროში დადგენილი საერთაშორისო სტანდარტების, არასრულწლოვანის ინდივიდუალური მახასიათებლებისა და მისი მოსაზრების გათვალისწინებით განისაზღვრება და შეესაბამება გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის 1989 წლის „ბავშვის უფლებათა კონვენციას“;

პ) წარმოშობის ქვეყანა – უცხოელის მოქალაქეობის ქვეყანა, აგრეთვე მოქალაქეობის არმქონე პირის მუდმივი საცხოვრებელი ქვეყანა;

ჟ) უსაფრთხო წარმოშობის ქვეყანა – წარმოშობის ქვეყანა, სადაც დემოკრატიული სისტემისა და ზოგადი პოლიტიკური მდგომარეობის ფარგლებში არსებული საკანონმდებლო მოწყობა და მისი აღსრულება მიუთითებს, რომ ამ ქვეყანაში, ზოგადად და განგრძობადად, არ არის დევნა ამ კანონის 38-ე მუხლის პირველი და მე-2 პუნქტების შესაბამისად, აგრეთვე არ არსებობს სერიოზული ზიანის რეალური რისკი ამ კანონის 38-ე მუხლის მე-3 პუნქტის შესაბამისად;

რ) უსაფრთხო მესამე ქვეყანა – ქვეყანა, რომელიც არ არის უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის წარმოშობის ქვეყანა, თუმცა ამ ქვეყანასა და უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს შორის არსებული კავშირის საფუძველზე შეიძლება იგი აღნიშნულ ქვეყანაში კანონიერი გზით იქნეს დაშვებული, ამასთანავე:

რ.ა) ამ ქვეყანაში მის სიცოცხლეს ან თავისუფლებას მისი რასის, რელიგიის, ეროვნების, გარკვეული სოციალური ჯგუფისადმი კუთვნილების ან პოლიტიკური შეხედულების გამო საფრთხე არ შეექმნება;

რ.ბ) ამ ქვეყანაში იგი არ დადგება სერიოზული ზიანის რეალური რისკის წინაშე ამ კანონის 38-ე მუხლის მე-3 პუნქტის შესაბამისად;

რ.გ) ამ ქვეყანაში მის მიმართ დაცული იქნება არგაძევების პრინციპი „ლტოლვილთა სტატუსის შესახებ“ გაეროს 1951 წლის კონვენციის შესაბამისად;

რ.დ) მისი ამ ქვეყნიდან გაძევებით არ დაირღვევა წამებისგან ან არაადამიანური ან ღირსების შემლახველი მოპყრობისგან დაცვის უფლება;

რ.ე) მას ექნება შესაძლებლობა, მოითხოვოს ლტოლვილის სტატუსი და მისთვის ამის საჭიროების დადგენის შემთხვევაში მიიღოს შესაბამისი დაცვა „ლტოლვილთა სტატუსის შესახებ“ გაეროს 1951 წლის კონვენციის შესაბამისად;

ს) უფლებამოსილი თანამდებობის პირი – სამინისტროს მიგრაციის დეპარტამენტის მოსამსახურე, რომელიც ამ კანონით გათვალისწინებულ ფუნქციებს ასრულებს მინისტრის ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტით დელეგირებული უფლებამოსილების საფუძველზე;

ტ) საქართველოს ტერიტორიაზე უკანონოდ შემოსვლა – საქართველოს სახელმწიფო საზღვრის ყალბი დოკუმენტის გამოყენებით ან სხვა უკანონო გზით გადმოკვეთა;

უ) შიდა გადაადგილების ალტერნატივა – თავშესაფრის მაძიებლის შესაძლებლობა, გადაადგილდეს წარმოშობის ქვეყანაში გარკვეულ ტერიტორიაზე, სადაც მას არ აქვს დევნის საფუძვლიანი შიში, ან იგი არ დგას სერიოზული ზიანის რეალური რისკის წინაშე, ან მას აქვს საშუალება, ამ კანონის მე-40 მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრული დაცვის განმახორციელებელი სუბიექტების მიერ ეფექტიანად და ხანგრძლივად იყოს დაცული დევნისგან ან სერიოზული ზიანისგან, ამასთანავე, სადაც მას შეუძლია უსაფრთხოდ ჩავიდეს, კანონიერად იქნეს დაშვებული და დასახლდეს, აგრეთვე ისარგებლოს მისი უფლებების პატივისცემით და ჰქონდეს ეკონომიკური გადარჩენის შესაძლებლობა;

ფ) ოჯახის წევრი – წარმოშობის ქვეყანაში უკვე არსებული ოჯახის წევრი, კერძოდ:

ფ.ა) თავშესაფრის მაძიებლის ან საერთაშორისო დაცვის მქონე პირის მეუღლე ანდა თავშესაფრის მაძიებელთან ან საერთაშორისო დაცვის მქონე პირთან არარეგისტრირებულ ქორწინებაში მყოფი პირი;

ფ.ბ) თავშესაფრის მაძიებლის ან საერთაშორისო დაცვის მქონე პირის დასაოჯახებელი არასრულწლოვანი შვილი რეგისტრირებული ან არარეგისტრირებული ქორწინებიდან ანდა თავშესაფრის მაძიებლის ან საერთაშორისო დაცვის მქონე პირის მიერ წარმოშობის ქვეყნის კანონმდებლობის შესაბამისად ნაშვილები, დასაოჯახებელი არასრულწლოვანი;

ფ.გ) დასაოჯახებელი არასრულწლოვანი თავშესაფრის მაძიებლის ან საერთაშორისო დაცვის მქონე პირის დედა, მამა, კანონიერი წარმომადგენელი;

ქ) მარტოხელა მშობელი – თავშესაფრის მაძიებელი ან საერთაშორისო დაცვის მქონე პირი (დედა, მამა) არასრულწლოვან შვილთან/შვილებთან ერთად;

ღ) ოჯახის გაერთიანება – ოჯახის ერთიანობის პრინციპიდან გამომდინარე, ლტოლვილის ან დამატებითი დაცვის მქონე პირის ოჯახის წევრთა საქართველოს ტერიტორიაზე შემოსვლა და ცხოვრება;

ყ) წარმოებული სტატუსი – ოჯახის ერთიანობის პრინციპიდან გამომდინარე, ლტოლვილის ან დამატებითი დაცვის მქონე პირის ოჯახის წევრისთვის მინიჭებული სტატუსი;

შ) მასობრივი შემოსვლა – ერთი წარმოშობის ქვეყნის მქონე უცხოელთა ან მოქალაქეობის არმქონე პირთა მრავალრიცხოვანი ჯგუფის მიერ საერთაშორისო დაცვის მოთხოვნა, რომელთა მიმართ ვერ იქნება უზრუნველყოფილი ეფექტიანი ინდივიდუალური თავშესაფრის პროცედურა;

ჩ) ნებაყოფლობითი რეპატრიაცია – საერთაშორისო დაცვის მქონე პირის ფიზიკური, ფსიქოლოგიური და მატერიალური იძულების გარეშე მის მიერ წარმოშობის ქვეყანაში უსაფრთხოდ და ღირსეულად დაბრუნების შესახებ გადაწყვეტილების მიღება;

ც) საპატიო მიზეზი – უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის ჯანმრთელობის ისეთი მდგომარეობა, რომელიც შეუძლებელს ხდის მის მიერ საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების წარდგენას ან ამ კანონით გათვალისწინებული შესაბამისი ვალდებულების შესრულებას, რასაც ადასტურებს ექიმის მიერ გაცემული შესაბამისი ცნობა. საპატიო მიზეზად ჩაითვლება აგრეთვე დაუძლეველი ძალა (ფორსმაჟორი), კერძოდ, სტიქიური უბედურება, ავარია, ხანძარი, მასობრივი არეულობა, სამხედრო მოქმედება, კარანტინის ან საგანგებო მდგომარეობის გამოცხადება ან/და სხვა ისეთი გარემოება, რომლის გამოც უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის მიერ საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების წარდგენა ან ამ კანონით გათვალისწინებული სხვა ვალდებულების შესრულება ობიექტურად შეუძლებელი ხდება. გარდა ამისა, საპატიო მიზეზად ჩაითვლება უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის საქართველოში მყოფი ოჯახის წევრის გარდაცვალება, რასაც ადასტურებს უფლებამოსილი სახელმწიფო დაწესებულების მიერ გაცემული ოფიციალური დოკუმენტი;

ძ) სპეციფიკური საჭიროების მქონე პირი – არასრულწლოვანი, თანმხლების გარეშე მყოფი არასრულწლოვანი, ხანდაზმული პირი, შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე პირი, ორსული ქალი, მარტოხელა მშობელი, ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლი, ფსიქიკური აშლილობის მქონე პირი, წამების მსხვერპლი, გაუპატიურების მსხვერპლი, სხვა ფსიქოლოგიური, ფიზიკური ან სექსუალური ძალადობის მსხვერპლი;

წ) მიმღები ცენტრი – თავშესაფრის მაძიებელთა დროებითი განთავსების ადგილი;

ჭ) დროებითი განთავსების ცენტრი – ამ კანონის მე-9 მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებული შესაბამისი საფუძვლის არსებობისას უცხოელთა და მოქალაქეობის არმქონე პირთა/თავშესაფრის მაძიებელთა დროებითი განთავსების ადგილი;

ხ) ლტოლვილის სამგზავრო დოკუმენტი – „ლტოლვილთა სტატუსის შესახებ“ გაეროს 1951 წლის კონვენციის 28-ე მუხლით განსაზღვრული დოკუმენტი;

ჯ) სამგზავრო პასპორტი – დამატებითი დაცვის მქონე პირის სამგზავრო დოკუმენტი;

ჰ) დროებითი საიდენტიფიკაციო მოწმობა – „უცხოელთა და მოქალაქეობის არმქონე პირთა სამართლებრივი მდგომარეობის შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-2 მუხლის „ს“ ქვეპუნქტით განსაზღვრული დოკუმენტი;

ჰ¹) თანმხლების გარეშე მყოფი არასრულწლოვანი – არასრულწლოვანი, რომელმაც საქართველოს სახელმწიფო საზღვარი მშობლის/მშობლების ან მასზე პასუხისმგებელი სხვა სრულწლოვანი პირის/მეურვის/მზრუნველის/მხარდამჭერის თანხლების გარეშე გადმოკვეთა და რომლის მიერ საერთაშორისო დაცვის მოთხოვნის მომენტისთვის მისი მშობელი/მშობლები ან მასზე პასუხისმგებელი სხვა სრულწლოვანი პირი/მეურვე/მზრუნველი/მხარდამჭერი მის წარმომადგენლობას არ ახორციელებს/არ ახორციელებენ, აგრეთვე არასრულწლოვანი, რომელიც საქართველოს სახელმწიფო საზღვრის გადმოკვეთის შემდეგ მშობლების ან მასზე პასუხისმგებელი სხვა სრულწლოვანი პირის/მეურვის/მზრუნველის/მხარდამჭერის გარეშე აღმოჩნდა;

ჰ²) მინისტრი – საქართველოს შინაგან საქმეთა მინისტრი;

ჰ³) მონაცემთა ბაზა – უცხოელთა და მოქალაქეობის არმქონე პირთა, თავშესაფრის მაძიებელთა და საერთაშორისო დაცვის მქონე პირთა შესახებ მონაცემთა ბაზა, რომლის ადმინისტრირებასაც ახორციელებს სამინისტრო;

ჰ⁴) ამ კანონის აღსრულებისთვის პასუხისმგებელი სახელმწიფო უწყებები – ამ კანონის X თავით განსაზღვრული ადმინისტრაციული ორგანოები.

თავი II

თავშესაფრის პროცედურის ზოგადი პრინციპები და პროცედურული გარანტიები

მუხლი 4. სამართლებრივი გარანტიები

თავშესაფრის მაძიებლისა და საერთაშორისო დაცვის მქონე პირის უფლებებს სახელმწიფო იცავს.

მუხლი 5. კონფიდენციალურობის პრინციპი

1. უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის, თავშესაფრის მაძიებლის ან საერთაშორისო დაცვის მქონე პირის პერსონალური მონაცემი, აგრეთვე მის საერთაშორისო დაცვაზე განცხადებასთან დაკავშირებული ნებისმიერი ინფორმაცია კონფიდენციალურია და დაუშვებელია უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის, თავშესაფრის მაძიებლის ან საერთაშორისო დაცვის მქონე პირის წერილობითი თანხმობის გარეშე ამ მონაცემის/ინფორმაციის მესამე პირებისთვის (მათ შორის, წარმოშობის ქვეყნის სახელმწიფო უწყებისა და მოქალაქისთვის) გამჟღავნება მისი გადაცემით (გარდა ამ კანონის აღსრულებისთვის პასუხისმგებელი სახელმწიფო უწყებებისთვის გადაცემისა), გავრცელებით ან სხვაგვარად ხელმისაწვდომად გახდომით.

2. კონფიდენციალურობის პრინციპის დაცვა ევალებათ ამ კანონის აღსრულებისთვის პასუხისმგებელ იმ სახელმწიფო უწყებებს, რომლებიც ახორციელებენ ქმედებებს საერთაშორისო დაცვის სფეროში, აგრეთვე მესამე პირებს, რომლებიც მონაწილეობენ თავშესაფრის პროცედურაში. ამ კანონის აღსრულებისთვის პასუხისმგებელი სახელმწიფო უწყებები ხელმძღვანელობენ „პერსონალურ მონაცემთა დაცვის შესახებ“ საქართველოს კანონის მოთხოვნებით.

3. ინფორმაცია შეიძლება გაიცვალოს ტერორიზმთან ან ექსტრადიციასთან დაკავშირებული საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებებით ნაკისრი ვალდებულებების შესასრულებლად, თუ საერთაშორისო დაცვის მოთხოვნის თაობაზე ინფორმაციის კონფიდენციალურობა დაცული იქნება.

მუხლი 6. უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირისთვის საქართველოს ტერიტორიაზე შემოსვლის უფლების მიცემა და თავშესაფრის პროცედურის ხელმისაწვდომობის უზრუნველყოფა

1. ამ კანონის აღსრულებისთვის პასუხისმგებელი სახელმწიფო უწყებები უზრუნველყოფენ იმ უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირისთვის საქართველოს ტერიტორიაზე შემოსვლის უფლების განხორციელებისა და თავშესაფრის პროცედურის ხელმისაწვდომობის შესაძლებლობის მიცემას, რომელიც საერთაშორისო დაცვას მოითხოვს.

2. ამ კანონის 33-ე მუხლით გათვალისწინებულ შემთხვევაში უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს შეიძლება არ მიეცეს ამ მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრული საქართველოს ტერიტორიაზე შემოსვლის უფლება.

მუხლი 7. თავშესაფრის მაძიებლის სისხლისსამართლებრივი პასუხისმგებლობისგან გათავისუფლება

1. უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი სისხლისსამართლებრივი პასუხისმგებლობისგან თავისუფლდება ყალბი ოფიციალური კომპიუტერული მონაცემის შექმნის (გარდა გასაღებასთან დაკავშირებული ქმედებისა), ან საქართველოს ოკუპირებულ ტერიტორიაზე „ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ“ საქართველოს კანონით დადგენილი წესის დარღვევით შესვლის, ან საქართველოს სახელმწიფო საზღვრის უკანონოდ გადაკვეთის, ან ყალბი პირადობის მოწმობის ან სხვა ოფიციალური დოკუმენტის, ბეჭდის, შტამპის ან ბლანკის დამზადების, შეძენის ან გამოყენების მიზნით შენახვის ან გამოყენების (გარდა ყალბი ოფიციალური დოკუმენტის, ბეჭდის, შტამპის ან ბლანკის გასაღებასთან დაკავშირებული ქმედებისა) შემთხვევაში, თუკი იგი საქართველოში უშუალოდ იმ ტერიტორიიდან შემოვიდა, სადაც მას ამ კანონის მე-15 მუხლის პირველი პუნქტით, მე-19 მუხლის პირველი პუნქტით, 38-ე მუხლის მე-3 პუნქტით ან 22-ე მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული საფრთხე ემუქრებოდა, და მან ამ კანონის შესაბამისად მოითხოვა საერთაშორისო დაცვა, თუ მის ქმედებაში არ არის სხვა დანაშაულის ნიშნები.

2. ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი სისხლისსამართლებრივი პასუხისმგებლობისგან თავისუფლდება, თუ იგი დაუყოვნებლივ, პირველი შესაძლებლობისთანავე გამოცხადდა სახელმწიფო ორგანოში და წარადგინა სათანადო განმარტება შესაბამისი ქმედების ჩადენის მიზეზთან დაკავშირებით.

3. ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული სისხლისსამართლებრივი პასუხისმგებლობისგან თავისუფლდება აგრეთვე უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი, რომელმაც ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული ქმედება ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლად ყოფნის გამო, ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლის სტატუსის მოპოვებამდე ჩაიდინა.

4. თუ საერთაშორისო დაცვის შესახებ კანონიერ ძალაში შესული გადაწყვეტილებით განისაზღვრება, რომ უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი საერთაშორისო დაცვას არ საჭიროებს, მასზე არ გავრცელდება ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული სისხლისსამართლებრივი პასუხისმგებლობისგან გათავისუფლება.

5. საგამოძიებო ორგანოს იმ უფლებამოსილი პირებისთვის, რომლებიც უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის მიერ ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული ქმედების (დანაშაულის) შესაძლო ჩადენას იძიებენ, თავშესაფრის პროცედურის დასრულების თაობაზე ინფორმაციის მისაღებად ხელმისაწვდომია სამინისტროს შესაბამისი მონაცემთა ბაზა.

მუხლი 8. არგაძევების პრინციპი

1. თავშესაფრის მაძიებელი ან საერთაშორისო დაცვის მქონე პირი, აგრეთვე ამ კანონით პირდაპირ გათვალისწინებულ შემთხვევაში ‒ უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი არ უნდა იქნეს დაბრუნებული ან გაძევებული იმ ქვეყნის საზღვარზე, სადაც მის სიცოცხლეს ან თავისუფლებას მისი რასის, რელიგიის, ეროვნების, გარკვეული სოციალური ჯგუფისადმი კუთვნილების ან პოლიტიკური შეხედულების გამო საფრთხე შეექმნება.

2. ამ მუხლის პირველი პუნქტის მოქმედება არ ვრცელდება იმ თავშესაფრის მაძიებელზე ან საერთაშორისო დაცვის მქონე პირზე, აგრეთვე ამ კანონით პირდაპირ გათვალისწინებულ შემთხვევაში ‒ იმ უცხოელზე ან მოქალაქეობის არმქონე პირზე, რომლის მიმართაც არსებობს საკმარისი საფუძველი ვარაუდისთვის, რომ იგი საფრთხეს უქმნის საქართველოს სახელმწიფო უსაფრთხოებას, ან რომელიც კანონიერ ძალაში შესული განაჩენით მსჯავრდებულია საქართველოში განსაკუთრებით მძიმე დანაშაულის ჩადენისთვის და საფრთხეს უქმნის საზოგადოებას.

მუხლი 9. უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის/თავშესაფრის მაძიებლის დაკავება ან/და მისი დროებითი განთავსების ცენტრში მოთავსება

1. უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის/თავშესაფრის მაძიებლის დაკავება ან/და მისი დროებითი განთავსების ცენტრში მოთავსება არის უკიდურესი ზომა, რომელიც არ უნდა იყოს დისკრიმინაციული და მხოლოდ კანონიერ მიზანს უნდა ემსახურებოდეს.

2. უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი/თავშესაფრის მაძიებელი შეიძლება დაკავებულ იქნეს ან/და მოთავსდეს დროებითი განთავსების ცენტრში, თუ:

ა) მისი იდენტიფიცირება ვერ ხერხდება;

ბ) არსებობს მისი მიმალვის საფრთხე ან/და უფლებამოსილ თანამდებობის პირთან თანამშრომლობისთვის თავის არიდების საფრთხე;

გ) არსებობს საკმარისი საფუძველი ვარაუდისთვის, რომ იგი საფრთხეს შეუქმნის საქართველოს სახელმწიფო უსაფრთხოებას;

დ) არსებობს საკმარისი საფუძველი ვარაუდისთვის, რომ იგი საფრთხეს შეუქმნის საზოგადოებრივ ჯანმრთელობას;

ე) იგი უხეშად არღვევს საზოგადოებრივ უსაფრთხოებასა და მართლწესრიგს;

ვ) არსებობს ამ კანონის 33-ე მუხლის მე-10 პუნქტით განსაზღვრული გარემოება, ამავდროულად, უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი/თავშესაფრის მაძიებელი საფრთხეს უქმნის საქართველოს სახელმწიფო უსაფრთხოებას;

ზ) მან არ შეასრულა მოსამართლის მიერ განსაზღვრული, დროებითი განთავსების ცენტრში მოთავსების ალტერნატიული ზომით გათვალისწინებული ვალდებულებები.

3. უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს/თავშესაფრის მაძიებელს დაკავებისთანავე მისთვის გასაგებ ენაზე ან იმ ენაზე, რომელიც მას ესმის, როგორც ეს შეიძლება გონივრულად ჩაითვალოს, გასაგები ფორმით განემარტება:

ა) დაკავების საფუძველი;

ბ) ადვოკატის მომსახურების უფლება;

გ) დაკავების შესახებ მისთვის სასურველი პირისთვის/ახლობლისთვის შეტყობინების უფლება;

დ) სამედიცინო შემოწმების მოთხოვნის უფლება.

4. დაკავებულ უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს/თავშესაფრის მაძიებელს უნდა მიეცეს შესაძლებლობა, დაკავების შესახებ დაუყოვნებლივ შეატყობინოს მისთვის სასურველ პირს/ახლობელს, საჭიროების შემთხვევაში – სამინისტროს რესურსის გამოყენებით.

5. დაკავებული უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი/თავშესაფრის მაძიებელი შეიძლება მოთავსდეს სამინისტროს დროებითი მოთავსების იზოლატორში ან დროებითი განთავსების ცენტრში.

6. დაკავებული უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი/თავშესაფრის მაძიებელი სხვა სამართალდამრღვევთაგან განცალკევებით უნდა მოთავსდეს. ქალი და მამაკაცი უნდა მოთავსდნენ ცალ-ცალკე, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც ისინი ერთმანეთის ოჯახის წევრები არიან. არასრულწლოვანი სრულწლოვანისგან განცალკევებით უნდა მოთავსდეს, თუ ისინი ერთმანეთის ოჯახის წევრები არ არიან. ოჯახის ერთიანობა შენარჩუნებული უნდა იყოს, თუ არ არსებობს უსაფრთხოებასთან დაკავშირებული რისკი, რომელიც ოჯახის წევრთა განცალკევებას საჭიროებს.

7. უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი/თავშესაფრის მაძიებელი დაკავებიდან არაუგვიანეს 48 საათისა წარედგინება სასამართლოს მისი დროებითი განთავსების ცენტრში მოთავსების შესახებ გადაწყვეტილების მისაღებად. თუ მომდევნო 24 საათის განმავლობაში სასამართლო არ მიიღებს გადაწყვეტილებას უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის/თავშესაფრის მაძიებლის დროებითი განთავსების ცენტრში მოთავსების შესახებ, უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი/თავშესაფრის მაძიებელი დაუყოვნებლივ უნდა გათავისუფლდეს.

8. თუ უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი/თავშესაფრის მაძიებელი დაკავებიდან არაუგვიანეს 48 საათისა არ წარედგინება სასამართლოს, იგი დაუყოვნებლივ უნდა გათავისუფლდეს.

9. თუ არსებობს ამ მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებული ერთ-ერთი საფუძველი, დაკავებული უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი/თავშესაფრის მაძიებელი დროებითი განთავსების ცენტრში შეიძლება მოთავსდეს თავშესაფრის პროცედურის დასრულებამდე.

10. უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი/თავშესაფრის მაძიებელი დროებითი განთავსების ცენტრში შეიძლება მოთავსდეს 3 თვით. ამ მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებული რომელიმე საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის/თავშესაფრის მაძიებლის დროებითი განთავსების ცენტრში მოთავსების ვადა სამინისტროს მიერ სასამართლოსთვის წარდგენილი დასაბუთებული შუამდგომლობის საფუძველზე შეიძლება გაგრძელდეს დამატებით 6 თვით. უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის/თავშესაფრის მაძიებლის დროებითი განთავსების ცენტრში ყოფნის საერთო ვადა 9 თვეს არ უნდა აღემატებოდეს. ამ ვადის გასვლის შემდეგ უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი/თავშესაფრის მაძიებელი ტოვებს დროებითი განთავსების ცენტრს.

11. ამ მუხლის მე-10 პუნქტით განსაზღვრულ ვადაში დროებითი განთავსების ცენტრში მოთავსებული უცხოელისთვის ან მოქალაქეობის არმქონე პირისთვის/თავშესაფრის მაძიებლისთვის საერთაშორისო დაცვის მინიჭების შემთხვევაში იგი ტოვებს დროებითი განთავსების ცენტრს.

12. უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი/თავშესაფრის მაძიებელი შეიძლება დაკავებულ იქნეს ან/და დროებითი განთავსების ცენტრში მოთავსდეს აგრეთვე „უცხოელთა და მოქალაქეობის არმქონე პირთა სამართლებრივი მდგომარეობის შესახებ“ საქართველოს კანონით გათვალისწინებულ შემთხვევებში, იმავე კანონით განსაზღვრული საფუძვლით.

13. უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის/თავშესაფრის მაძიებლის დაკავებისას ან/და დროებითი განთავსების ცენტრში მოთავსებისას გამოიყენება უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის/თავშესაფრის მაძიებლის დაკავებისა და დროებითი განთავსების ცენტრში მოთავსების წესი, რომელიც დგინდება მინისტრის ნორმატიული აქტით.

მუხლი 10. უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის/თავშესაფრის მაძიებლის დროებითი განთავსების ცენტრში მოთავსების ალტერნატიული ზომა

1. სასამართლო უფლებამოსილია საკუთარი ინიციატივით ან საჭიროების შემთხვევაში სამინისტროს შუამდგომლობის საფუძველზე მიიღოს გადაწყვეტილება უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის/თავშესაფრის მაძიებლის დროებითი განთავსების ცენტრში მოთავსების ალტერნატიული ზომის გამოყენების შესახებ.

2. უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს/თავშესაფრის მაძიებელს დროებითი განთავსების ცენტრში მოთავსების ალტერნატიულ ზომად შეიძლება განესაზღვროს:

ა) პოლიციის შესაბამის ტერიტორიულ ორგანოში ან/და სამინისტროს სხვა უფლებამოსილ დანაყოფში რეგულარულად, კვირაში არაუმეტეს ორჯერ გამოცხადება;

ბ) უცხოელთან ან მოქალაქეობის არმქონე პირთან/თავშესაფრის მაძიებელთან დაკავშირებული საქართველოს მოქალაქის თავდებობა.

3. უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის/თავშესაფრის მაძიებლის დროებითი განთავსების ცენტრში მოთავსების ალტერნატიულ ზომას განსაზღვრავს სასამართლო. უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის/თავშესაფრის მაძიებლის დროებითი განთავსების ცენტრში მოთავსების ალტერნატიული ზომის მოქმედების ვადაა 3 თვე. საჭიროების შემთხვევაში ეს ვადა სამინისტროს მიერ სასამართლოსთვის წარდგენილი დასაბუთებული შუამდგომლობის საფუძველზე შეიძლება გაგრძელდეს დამატებით 6 თვით.

მუხლი 11. დისკრიმინაციის დაუშვებლობა

ეს კანონი დისკრიმინაციის გარეშე უნდა გავრცელდეს უცხოელზე, მოქალაქეობის არმქონე პირზე, თავშესაფრის მაძიებელსა და საერთაშორისო დაცვის მქონე პირზე, განურჩევლად რასისა, კანის ფერისა, ენისა, სქესისა, ასაკისა, მოქალაქეობისა, წარმოშობისა, დაბადების ადგილისა, საცხოვრებელი ადგილისა, ქონებრივი ან წოდებრივი მდგომარეობისა, რელიგიისა ან რწმენისა, ეროვნული, ეთნიკური ან სოციალური კუთვნილებისა, პროფესიისა, ოჯახური მდგომარეობისა, ჯანმრთელობის მდგომარეობისა, შეზღუდული შესაძლებლობისა, სექსუალური ორიენტაციისა, პოლიტიკური ან სხვა შეხედულებისა და სხვა ნიშნისა.

მუხლი 12. ოჯახის ერთიანობის პრინციპის დაცვა

1. სამინისტრო იცავს საერთაშორისო დაცვის მქონე პირის ოჯახის ერთიანობის პრინციპს.

2. ოჯახის ყველა წევრს აქვს უფლება, მისი საერთაშორისო დაცვაზე განცხადება ინდივიდუალურად იქნეს განხილული.

მუხლი 13. არასრულწლოვანის საუკეთესო ინტერესის გათვალისწინება

არასრულწლოვანთან დაკავშირებული გადაწყვეტილება უნდა შეესაბამებოდეს გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის 1989 წლის „ბავშვის უფლებათა კონვენციას“ და არასრულწლოვანის საუკეთესო ინტერესს უნდა ითვალისწინებდეს. არასრულწლოვანის საუკეთესო ინტერესის შეფასებისას ამ კანონის აღსრულებისთვის პასუხისმგებელმა სახელმწიფო უწყებებმა განსაკუთრებული ყურადღება უნდა მიაქციონ ოჯახის ერთიანობის პრინციპს, არასრულწლოვანის უსაფრთხოებას, კეთილდღეობას, სოციალურ განვითარებას და მის მოსაზრებას და უნდა გაითვალისწინონ მისი ასაკი და უნარები (მათ შორის, განვითარების დონე, აღქმისა და კომუნიკაციის უნარები).

თავი III

ლტოლვილის სტატუსის, დამატებითი დაცვის ან დროებითი დაცვის მინიჭებისა და ლტოლვილის სტატუსის, დამატებითი დაცვის ან დროებითი დაცვის მინიჭებაზე უარის თქმის საფუძვლები

მუხლი 14. საერთაშორისო დაცვის ფორმები

ამ კანონის შესაბამისად, საქართველოში არსებობს საერთაშორისო დაცვის შემდეგი ფორმები:

ა) ლტოლვილის სტატუსი;

ბ) დამატებითი დაცვა;

გ) დროებითი დაცვა.

მუხლი 15. ლტოლვილის სტატუსის მინიჭების საფუძვლები

1. ამ კანონით დადგენილი წესით ლტოლვილის სტატუსი ენიჭება უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს, რომელიც იმყოფება წარმოშობის ქვეყნის გარეთ, აქვს საფუძვლიანი შიში, რომ იგი მისი რასის, რელიგიის, ეროვნების, გარკვეული სოციალური ჯგუფისადმი კუთვნილების ან პოლიტიკური შეხედულების გამო შეიძლება დევნის მსხვერპლი გახდეს, და რომელსაც არ შეუძლია ან არ სურს, შიშიდან გამომდინარე, დაბრუნდეს წარმოშობის ქვეყანაში ან ისარგებლოს ამ ქვეყნის დაცვით.

2. იმ უცხოელთა ან მოქალაქეობის არმქონე პირთა მასობრივი შემოსვლის შემთხვევაში, რომლებიც აკმაყოფილებენ ამ მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრულ მოთხოვნებს (საფუძვლებს), სამინისტრო ამ კანონით დადგენილი წესით იღებს გადაწყვეტილებას, „Prima facie“ მიდგომით მიანიჭოს მათ ლტოლვილის სტატუსი „ჯგუფური განსაზღვრის“ მეთოდით.

3. ლტოლვილის სტატუსის „ჯგუფური განსაზღვრის“ მეთოდით მინიჭება ხდება ამ კანონის 22-ე მუხლით დადგენილი წესით.

მუხლი 16. ადგილზე წარმოშობილი („Sur place“) საერთაშორისო დაცვის მოთხოვნის უფლება

1. საერთაშორისო დაცვის საჭიროება შეიძლება ეფუძნებოდეს საქართველოში მყოფი უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის წარმოშობის ქვეყანაში გარემოებების მნიშვნელოვნად შეცვლას ან ისეთ ქმედებას, რომელსაც იგი წარმოშობის ქვეყნის დატოვების შემდეგ ახორციელებს.

2. ამ მუხლით გათვალისწინებულ შემთხვევაში უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის დევნის საფუძვლიანი შიში ან სერიოზული ზიანის რეალური რისკი შეიძლება ემყარებოდეს იმ საქმიანობას, რომელშიც იგი ჩართული იყო წარმოშობის ქვეყნის დატოვების შემდეგ და რომელიც არის იმ მრწამსის ან ორიენტაციის გამოხატულება და გაგრძელება, რომელიც უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს წარმოშობის ქვეყანაში ჰქონდა.

3. თუ უცხოელმა ან მოქალაქეობის არმქონე პირმა სამინისტროს განმეორებით მიმართა საერთაშორისო დაცვის მოთხოვნით, მას შეიძლება „ლტოლვილთა სტატუსის შესახებ“ გაეროს 1951 წლის კონვენციის დარღვევის გარეშე ეთქვას უარი ამ კანონით გათვალისწინებული სტატუსის მინიჭებაზე, თუკი უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის დევნის საფუძვლიანი შიში ან სერიოზული ზიანის რეალური რისკი იმ გარემოებებიდან გამომდინარეობს, რომლებიც მან წარმოშობის ქვეყნის დატოვების შემდეგ წინასწარი განზრახვით, ხელოვნურად შექმნა.

მუხლი 17. ლტოლვილის სტატუსის მინიჭებაზე უარის თქმის საფუძვლები

1. უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს ლტოლვილის სტატუსი არ მიენიჭება, თუ იგი ვერ აკმაყოფილებს ამ კანონის მე-15 მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრულ მოთხოვნებს (საფუძვლებს).

2. უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს ლტოლვილის სტატუსი არ მიენიჭება აგრეთვე იმ შემთხვევაში, თუ:

ა) არსებობს საკმარისი საფუძველი ვარაუდისთვის, რომ იგი საფრთხეს შეუქმნის:

ა.ა) საქართველოს სახელმწიფო უსაფრთხოებას;

ა.ბ) საქართველოს ტერიტორიულ მთლიანობას;

ა.გ) საზოგადოებრივ უსაფრთხოებასა და მართლწესრიგს;

ბ) იგი სასამართლოს კანონიერ ძალაში შესული განაჩენით მსჯავრდებულია საქართველოში განზრახი მძიმე ან განსაკუთრებით მძიმე დანაშაულის ანდა ოჯახური დანაშაულის ჩადენისთვის.

3. უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი ლტოლვილის სტატუსის მინიჭებას არ საჭიროებს და, შესაბამისად, მას არ მიენიჭება ლტოლვილის სტატუსი, თუ:

ა) მას საერთაშორისო დაცვა მიანიჭა სხვა სახელმწიფომ, რომელიც მისთვის უსაფრთხო ქვეყანაა;

ბ) იგი ორი ან ორზე მეტი ქვეყნის მოქალაქეა და აქვს შესაძლებლობა, ისარგებლოს ერთ-ერთი მათგანის დაცვით;

გ) მას აქვს შიდა გადაადგილების ალტერნატივა;

დ) მასზე ვრცელდება „ლტოლვილთა სტატუსის შესახებ“ გაეროს 1951 წლის კონვენციის პირველი მუხლის „D“ ნაწილი;

ე) იგი ბინადრობის ქვეყნის უფლებამოსილი უწყების მიერ აღიარებულია იმ უფლებებისა და მოვალეობების მქონედ, რომლებიც დაკავშირებულია ამ ქვეყნის მოქალაქეობის ფლობასთან.

მუხლი 18. ლტოლვილის სტატუსიდან გამორიცხვა

1. უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი ლტოლვილის სტატუსიდან გამოირიცხება, თუ იგი აკმაყოფილებს ამ კანონის მე-15 მუხლით განსაზღვრულ მოთხოვნებს, თუმცა არსებობს საკმარისი საფუძველი ვარაუდისთვის, რომ:

ა) მან ჩაიდინა დანაშაული მშვიდობის წინააღმდეგ, ომის დანაშაული ან დანაშაული ადამიანურობის წინააღმდეგ, ამ მიზნით შექმნილი საერთაშორისო აქტებით ასეთი ქმედებისთვის მინიჭებული განსაზღვრების შესაბამისად;

ბ) მან საქართველოში ლტოლვილის სტატუსის მინიჭებამდე საქართველოს ფარგლების გარეთ ჩაიდინა არაპოლიტიკური ხასიათის განზრახი მძიმე ან განსაკუთრებით მძიმე დანაშაული;

გ) მას ბრალი მიუძღვის გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის მიზნებისა და პრინციპების საწინააღმდეგო ქმედების ჩადენაში.

2. ამ მუხლის პირველი პუნქტის მოქმედება ვრცელდება აგრეთვე იმ პირზე, რომელიც წააქეზებს ამ მუხლით გათვალისწინებული დანაშაულის ჩასადენად ან ქმედების განსახორციელებლად ანდა სხვაგვარად მონაწილეობს აღნიშნული დანაშაულის ჩადენაში ან ქმედების განხორციელებაში.

მუხლი 19. დამატებითი დაცვის მინიჭების საფუძვლები

1. დამატებითი დაცვა ენიჭება უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს, რომელიც ვერ აკმაყოფილებს ლტოლვილის სტატუსის მინიჭებისთვის ამ კანონის მე-15 მუხლით განსაზღვრულ მოთხოვნებს (საფუძვლებს), თუმცა არსებობს რეალური რისკი, რომ წარმოშობის ქვეყანაში დაბრუნების შემთხვევაში იგი ამ კანონის 38-ე მუხლის მე-3 პუნქტით გათვალისწინებული სერიოზული ზიანის წინაშე დადგება.

2. უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს დამატებითი დაცვა 1 წლის ვადით ენიჭება. დამატებითი დაცვა შეიძლება გახანგრძლივდეს სამინისტროს გადაწყვეტილებით, იმავე ვადით, არაერთგზის, თუ კვლავ არსებობს ამ მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრული გარემოებები.

მუხლი 20. დამატებითი დაცვის მინიჭებაზე უარის თქმის საფუძვლები

1. უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს დამატებითი დაცვა არ მიენიჭება, თუ იგი ვერ აკმაყოფილებს ამ კანონის მე-19 მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრულ მოთხოვნებს.

2. უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს დამატებითი დაცვა არ მიენიჭება აგრეთვე იმ შემთხვევაში, თუ იგი სასამართლოს კანონიერ ძალაში შესული განაჩენით მსჯავრდებულია საქართველოში განზრახი მძიმე ან განსაკუთრებით მძიმე დანაშაულის ანდა ოჯახური დანაშაულის ჩადენისთვის.

3. უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი დამატებითი დაცვის მინიჭებას არ საჭიროებს და, შესაბამისად, მას არ მიენიჭება დამატებითი დაცვა, თუ:

გ) მას აქვს შიდა გადაადგილების ალტერნატივა;

დ) იგი ბინადრობის ქვეყნის უფლებამოსილი უწყების მიერ აღიარებულია იმ უფლებებისა და მოვალეობების მქონედ, რომლებიც დაკავშირებულია ამ ქვეყნის მოქალაქეობის ფლობასთან.

მუხლი 21. დამატებითი დაცვიდან გამორიცხვა

1. უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი დამატებითი დაცვიდან გამოირიცხება, თუ იგი აკმაყოფილებს ამ კანონის მე-19 მუხლით განსაზღვრულ მოთხოვნებს, თუმცა არსებობს საკმარისი საფუძველი ვარაუდისთვის, რომ:

ა) მან ჩაიდინა დანაშაული კაცობრიობის, მშვიდობის, უშიშროებისა და საერთაშორისო ჰუმანიტარული სამართლის წინააღმდეგ;

ბ) მან საქართველოში დამატებითი დაცვის მინიჭებამდე საქართველოს ფარგლების გარეთ ჩაიდინა განზრახი მძიმე ან განსაკუთრებით მძიმე დანაშაული;

გ) მას ბრალი მიუძღვის გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის მიზნებისა და პრინციპების საწინააღმდეგო ქმედების ჩადენაში;

დ) იგი საფრთხეს შეუქმნის:

დ.ა) საქართველოს სახელმწიფო უსაფრთხოებას;

დ.ბ) საქართველოს ტერიტორიულ მთლიანობას;

დ.გ) საზოგადოებრივ უსაფრთხოებასა და მართლწესრიგს.

2. ამ მუხლის პირველი პუნქტის მოქმედება ვრცელდება აგრეთვე იმ პირზე, რომელიც წააქეზებს ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული დანაშაულის ჩასადენად ან ქმედების განსახორციელებლად ანდა სხვაგვარად მონაწილეობს აღნიშნული დანაშაულის ჩადენაში ან ქმედების განხორციელებაში.

3. უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი შეიძლება დამატებითი დაცვიდან გამოირიცხოს აგრეთვე იმ შემთხვევაში, თუ მან საქართველოს ტერიტორიაზე შემოსვლამდე ჩაიდინა სხვა ისეთი დანაშაული, რომელიც ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული არ არის და რომელიც საქართველოს კანონმდებლობით თავისუფლების აღკვეთით ისჯება, ამასთანავე, თუ მან წარმოშობის ქვეყანა მხოლოდ იმიტომ დატოვა, რომ თავი აერიდებინა აღნიშნული დანაშაულის ჩადენისთვის გათვალისწინებული სისხლისსამართლებრივი პასუხისმგებლობისთვის.

მუხლი 22. დროებითი დაცვის მინიჭების საფუძვლები და წესი

1. დროებითი დაცვა ენიჭებათ მასობრივად შემოსულ უცხოელებს ან მოქალაქეობის არმქონე პირებს, რომლებიც აკმაყოფილებენ ამ კანონის 38-ე მუხლის მე-3 პუნქტის „გ“ ქვეპუნქტით განსაზღვრულ მოთხოვნებს (საფუძვლებს).

2. უცხოელისთვის ან მოქალაქეობის არმქონე პირისთვის ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული დროებითი დაცვის მინიჭების მიზნით საქართველოს მთავრობა იღებს სამართლებრივ აქტს.

3. უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს დროებითი დაცვა 1 წლის ვადით ენიჭება. დროებითი დაცვა შეიძლება გახანგრძლივდეს საქართველოს მთავრობის გადაწყვეტილებით, იმავე ვადით, არაერთგზის, თუ კვლავ არსებობს ამ მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრული გარემოებები.

4. მასობრივად შემოსულ უცხოელთა ან მოქალაქეობის არმქონე პირთა რეგისტრაციის შემდეგ უფლებამოსილი თანამდებობის პირი მათ გადასცემს დოკუმენტს, რომელიც ადასტურებს მათთვის დროებითი დაცვის მინიჭებას და საქართველოს ტერიტორიაზე მათ კანონიერ ყოფნას.

5. ამ კანონის მე-15 და მე-19 მუხლებით გათვალისწინებული საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს უფლება აქვს, ამ მუხლის მე-3 პუნქტით განსაზღვრული ვადის ამოწურვიდან 15 დღის ვადაში წარადგინოს ინდივიდუალური საერთაშორისო დაცვაზე განცხადება.

6. უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის მიერ ამ მუხლის მე-5 პუნქტით განსაზღვრული ვადის არასაპატიო მიზეზით დარღვევის შემთხვევაში სამინისტრო გამოსცემს ინდივიდუალურ ადმინისტრაციულ-სამართლებრივ აქტს საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების წარმოებაში მიღებაზე უარის თქმის შესახებ.

7. უცხოელისთვის ან მოქალაქეობის არმქონე პირისთვის დროებითი დაცვის მინიჭებაზე უარის თქმის შესახებ სამინისტროს გადაწყვეტილების კანონიერ ძალაში შესვლის შემდეგ, მათ შორის, სამინისტროს გადაწყვეტილების სასამართლოში გასაჩივრების შემთხვევაში დროებითი დაცვის მინიჭებაზე უარის თქმის შესახებ სასამართლოს გადაწყვეტილების კანონიერ ძალაში შესვლის შემდეგ, უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი ვალდებულია „უცხოელთა და მოქალაქეობის არმქონე პირთა სამართლებრივი მდგომარეობის შესახებ“ საქართველოს კანონით დადგენილი წესით დატოვოს საქართველო, თუ საქართველოში მისი ყოფნის სხვა სამართლებრივი საფუძველი არ არსებობს.

8. დროებითი დაცვის მინიჭების პროცედურა რეგულირდება მინისტრის ნორმატიული აქტით.

მუხლი 23. დროებითი დაცვის მინიჭებაზე უარის თქმის საფუძვლები

1. უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს დროებითი დაცვა არ მიენიჭება, თუ იგი ვერ აკმაყოფილებს ამ კანონის 22-ე მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრულ მოთხოვნებს (საფუძვლებს).

2. უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს დროებითი დაცვა არ მიენიჭება აგრეთვე იმ შემთხვევაში, თუ იგი სასამართლოს კანონიერ ძალაში შესული განაჩენით მსჯავრდებულია საქართველოში განზრახი მძიმე ან განსაკუთრებით მძიმე დანაშაულის ანდა ოჯახური დანაშაულის ჩადენისთვის.

3. უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი დროებითი დაცვის მინიჭებას არ საჭიროებს და, შესაბამისად, მას არ მიენიჭება დროებითი დაცვა, თუ:

გ) მას აქვს შიდა გადაადგილების ალტერნატივა;

მუხლი 24. დროებითი დაცვიდან გამორიცხვა

1. უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი დროებითი დაცვიდან გამოირიცხება, თუ იგი აკმაყოფილებს ამ კანონის 22-ე მუხლით განსაზღვრულ მოთხოვნებს, თუმცა არსებობს საკმარისი საფუძველი ვარაუდისთვის, რომ:

ბ) მან საქართველოში დროებითი დაცვის მინიჭებამდე საქართველოს ფარგლების გარეთ ჩაიდინა განზრახი მძიმე ან განსაკუთრებით მძიმე დანაშაული;

დ) იგი საფრთხეს შეუქმნის:

დ.ა) საქართველოს სახელმწიფო უსაფრთხოებას;

დ.ბ) საქართველოს ტერიტორიულ მთლიანობას;

დ.გ) საზოგადოებრივ უსაფრთხოებასა და მართლწესრიგს.

3. უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი შეიძლება დროებითი დაცვიდან გამოირიცხოს აგრეთვე იმ შემთხვევაში, თუ მან საქართველოს ტერიტორიაზე შემოსვლამდე ჩაიდინა სხვა ისეთი დანაშაული, რომელიც ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული არ არის და რომელიც საქართველოს კანონმდებლობით თავისუფლების აღკვეთით ისჯება, ამასთანავე, თუ მან წარმოშობის ქვეყანა მხოლოდ იმიტომ დატოვა, რომ თავი აერიდებინა აღნიშნული დანაშაულის ჩადენისთვის გათვალისწინებული სისხლისსამართლებრივი პასუხისმგებლობისთვის.

თავი IV

საერთაშორისო დაცვის მოთხოვნა

მუხლი 25. საერთაშორისო დაცვის მოთხოვნა

1. უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს უფლება აქვს, საერთაშორისო დაცვა მოითხოვოს თავის მშობლიურ ენაზე ან მისთვის გასაგებ სხვა ენაზე, საქართველოს ტერიტორიაზე ყოფნისას, მხოლოდ სამინისტროს მიგრაციის დეპარტამენტში, გარდა ამ მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.

2. საერთაშორისო დაცვა შეიძლება მოთხოვნილ იქნეს აგრეთვე:

ა) ამ კანონის მე-7 მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებულ საქართველოს სახელმწიფო საზღვრის უკანონოდ გადაკვეთის შემთხვევაში − სამინისტროს სასაზღვრო კონტროლის განმახორციელებელ უფლებამოსილ ორგანოში;

ბ) ამ კანონის 33-ე მუხლით გათვალისწინებული საზღვრის პროცედურის ფარგლებში − სამინისტროს სასაზღვრო კონტროლის განმახორციელებელ უფლებამოსილ ორგანოში;

გ) საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს სისტემაში შემავალი სახელმწიფო საქვეუწყებო დაწესებულების – სპეციალური პენიტენციური სამსახურის პენიტენციურ დაწესებულებაში (შემდგომ – პენიტენციური დაწესებულება) ყოფნისას – პენიტენციურ დაწესებულებაში.

3. თუ უცხოელმა ან მოქალაქეობის არმქონე პირმა საერთაშორისო დაცვა მოითხოვა ამ მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებულ სახელმწიფო უწყებაში, საერთაშორისო დაცვის მოთხოვნის მიმღები სახელმწიფო უწყება უზრუნველყოფს მისთვის თავშესაფრის პროცედურის თაობაზე ინფორმაციის მიწოდებას მისთვის გასაგებ ენაზე ან იმ ენაზე, რომელიც მას ესმის, როგორც ეს შეიძლება გონივრულად ჩაითვალოს.

4. თავშესაფრის პროცედურა რეგულირდება მინისტრის ნორმატიული აქტით.

მუხლი 26. საერთაშორისო დაცვის მოთხოვნა იმ უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის მიერ, რომლის მიმართაც მიმდინარეობს საქართველოდან გაძევების ან საექსტრადიციო პროცედურა

1. საქართველოდან გაძევების ან საექსტრადიციო პროცედურის დაწყებისთანავე სამინისტროს, აგრეთვე საქართველოს პროკურატურის ან პროკურორის დავალებით უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის დამკავებელი ორგანოს უფლებამოსილი თანამდებობის პირი უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით, მისთვის გასაგებ ენაზე ან იმ ენაზე, რომელიც მას ესმის, როგორც ეს შეიძლება გონივრულად ჩაითვალოს, დაუყოვნებლივ აწვდის ინფორმაციას საერთაშორისო დაცვის მოთხოვნის უფლებისა და ამ უფლების რეალიზების ვადის შესახებ. უცხოელისთვის ან მოქალაქეობის არმქონე პირისთვის ამ პუნქტით გათვალისწინებული ინფორმაციის მიწოდება დასტურდება უფლებამოსილი თანამდებობის პირის მიერ შედგენილი წერილობითი დოკუმენტით.

2. უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს, რომლის მიმართაც მიმდინარეობს საქართველოდან გაძევების ან საექსტრადიციო პროცედურა, უფლება აქვს, მოითხოვოს საერთაშორისო დაცვა თავის მშობლიურ ენაზე ან მისთვის გასაგებ სხვა ენაზე, პირადად ან შესაბამისი მინდობილობის მქონე ადვოკატის მეშვეობით, სამინისტროს მიგრაციის დეპარტამენტში ან პენიტენციურ დაწესებულებაში.

3. უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს, რომლის მიმართაც მიმდინარეობს საქართველოდან გაძევების ან საექსტრადიციო პროცედურა, უფლება აქვს, საერთაშორისო დაცვაზე განცხადებით მიმართოს ამ მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებულ სახელმწიფო უწყებებს ამავე მუხლის პირველი პუნქტით დადგენილი წესით ინფორმაციის მიღებიდან 10 კალენდარული დღის ვადაში. უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის მიერ აღნიშნული ვადის არასაპატიო მიზეზით დარღვევის შემთხვევაში სამინისტრო გამოსცემს ინდივიდუალურ ადმინისტრაციულ-სამართლებრივ აქტს საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების წარმოებაში მიღებაზე უარის თქმის შესახებ.

4. უცხოელისთვის ან მოქალაქეობის არმქონე პირისთვის ამ მუხლის მე-3 პუნქტის შესაბამისად საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების წარმოებაში მიღებაზე უარის თქმის შესახებ გადაწყვეტილების ჩაბარების შემდეგ, აგრეთვე მის მიერ აღნიშნული გადაწყვეტილების ამ კანონით დადგენილი წესით სასამართლოში გასაჩივრების შემთხვევაში არ ფერხდება უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის საქართველოდან გაძევება ან საქართველოს იუსტიციის მინისტრის მიერ მისი ექსტრადიციის თაობაზე საბოლოო გადაწყვეტილების მიღება და ამ გადაწყვეტილების აღსრულება.

5. საპატიო მიზეზის არსებობის შემთხვევაში ამ მუხლის მე-3 პუნქტით განსაზღვრული ვადა შეიძლება აღდგეს არაუმეტეს საპატიო მიზეზის არსებობის ვადისა. უცხოელმა ან მოქალაქეობის არმქონე პირმა საპატიო მიზეზთან დაკავშირებული გარემოების აღმოფხვრისთანავე, დაუყოვნებლივ (პირველივე შესაძლებლობისთანავე) უნდა მოითხოვოს საერთაშორისო დაცვა. საპატიო მიზეზის არსებობის მტკიცების ტვირთი ეკისრება უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს.

6. თუ საერთაშორისო დაცვა მოითხოვა იმ უცხოელმა ან მოქალაქეობის არმქონე პირმა, რომლის მიმართაც მიმდინარეობს საქართველოდან გაძევების პროცედურა და რომელიც არ არის მოთავსებული პენიტენციურ დაწესებულებაში ან სამინისტროს დროებითი განთავსების ცენტრში, სამინისტროს უფლებამოსილი თანამდებობის პირი უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს ამისამართებს სამინისტროს მიგრაციის დეპარტამენტის შესაბამის დანაყოფში და წერილობით, მისთვის გასაგებ ენაზე აწვდის ინფორმაციას 5 სამუშაო დღის ვადაში აღნიშნულ დანაყოფში გამოცხადების, მობილური ტელეფონის ნომრის, ელექტრონული ფოსტის მისამართისა და საცხოვრებელი ადგილის მისამართის (მისი არსებობის შემთხვევაში) შესახებ ინფორმაციის წარდგენის ვალდებულებისა და ამ ვალდებულების შეუსრულებლობის შედეგების შესახებ. უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი ხელს აწერს ამ ინფორმაციას.

7. უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის მიერ საერთაშორისო დაცვის ამ მუხლის მე-3 პუნქტით განსაზღვრულ ვადაში მოთხოვნის შემთხვევაში პენიტენციური დაწესებულების უფლებამოსილმა თანამდებობის პირმა სამინისტროს მიგრაციის დეპარტამენტს დაუყოვნებლივ უნდა მიაწოდოს ინფორმაცია იმ უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის შესახებ, რომელმაც საერთაშორისო დაცვა მოითხოვა, და არაუგვიანეს 3 სამუშაო დღისა უნდა გაუგზავნოს საერთაშორისო დაცვაზე განცხადება.

8. თუ უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის ექსტრადიციას ითხოვს უსაფრთხო მესამე ქვეყანა, სამინისტრო იღებს გადაწყვეტილებას ამ კანონის 31-ე მუხლის შესაბამისად საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების დაუშვებლად ცნობის შესახებ. საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების დაუშვებლად ცნობის შემთხვევაში, მათ შორის, უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის მიერ აღნიშნული გადაწყვეტილების ამ კანონით დადგენილი წესით სასამართლოში გასაჩივრების შემთხვევაში, იგი თავშესაფრის მაძიებლად არ მიიჩნევა, არ ფერხდება საქართველოს იუსტიციის მინისტრის მიერ მისი ექსტრადიციის შესახებ საბოლოო გადაწყვეტილების მიღება და ამ გადაწყვეტილების აღსრულება.

9. ამ მუხლის მე-3 და მე-8 პუნქტებით გათვალისწინებული ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის სასამართლოში გასაჩივრების შემთხვევაში უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი არ სარგებლობს ამ კანონის 66-ე მუხლით დადგენილი უფლებებით, მათ შორის, იმავე მუხლის პირველი პუნქტის „ე“ და „მ“ ქვეპუნქტებით განსაზღვრული სასამართლო დავის წარმოებისას უფასო იურიდიული დახმარების უფლებითა და სახელმწიფო ბაჟის გადახდისგან გათავისუფლების უფლებით.

10. უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის ამ მუხლის მე-6 პუნქტით განსაზღვრულ ვადაში სამინისტროში გამოუცხადებლობის ან/და მის მიერ სავალდებულო საკონტაქტო ინფორმაციის წარუდგენლობის შემთხვევაში თავშესაფრის პროცედურა შეწყდება.

11. უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის მიერ საერთაშორისო დაცვის სამინისტროს სისტემის შესაბამის დაწესებულებაში მოთხოვნის შემთხვევაში სამინისტროს სათანადო დანაყოფებს შორის ინფორმაციის გაცვლის წესი დგინდება მინისტრის ბრძანებით.

12. უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის საქართველოდან გაძევების საკითხის განხილვის დაწყების შემდეგ, ამ მუხლის მე-3 პუნქტით განსაზღვრულ ვადაში მის მიერ საერთაშორისო დაცვის მოთხოვნის შემთხვევაში გაძევების საკითხის განხილვა და თავშესაფრის პროცედურა მიმდინარეობს ერთდროულად, ერთი ადმინისტრაციული წარმოების ფარგლებში. ამ პუნქტით გათვალისწინებული საერთაშორისო დაცვაზე განცხადებისა და გაძევების საკითხის განხილვის პროცედურა განისაზღვრება მინისტრის ბრძანებით.

13. ამ მუხლის მე-12 პუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში უცხოელის საქართველოდან გაძევების ან მის გაძევებაზე უარის თქმის შესახებ გადაწყვეტილება და საერთაშორისო დაცვის მოთხოვნასთან/მინიჭებასთან დაკავშირებული გადაწყვეტილება მიიღება ერთი ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტით.

14. ამ მუხლის მე-13 პუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში საერთაშორისო დაცვის მოთხოვნასთან/მინიჭებასთან დაკავშირებით მიღებული გადაწყვეტილება ცალკე არ საჩივრდება. ეს გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს უცხოელის საქართველოდან გაძევების ან მის გაძევებაზე უარის თქმის შესახებ გადაწყვეტილებასთან ერთად, მისი ჩაბარებიდან 10 კალენდარული დღის ვადაში, საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 21¹²² და 21¹²⁶ მუხლებით დადგენილი წესებით.

მუხლი 27. საერთაშორისო დაცვის მოთხოვნა იმ უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე ბრალდებულის ან მსჯავრდებულის მიერ, რომელიც პენიტენციურ დაწესებულებაში იმყოფება

1. უცხოელ ან მოქალაქეობის არმქონე ბრალდებულს ან მსჯავრდებულს (გარდა განზრახი მძიმე ან განსაკუთრებით მძიმე დანაშაულისთვის, აგრეთვე ოჯახური დანაშაულისთვის მსჯავრდებული პირისა) პენიტენციურ დაწესებულებაში მოთავსებისთანავე, არაუგვიანეს მე-2 სამუშაო დღისა, პენიტენციური დაწესებულების უფლებამოსილი თანამდებობის პირი საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით, წერილობით, მისთვის გასაგებ ენაზე ან იმ ენაზე, რომელიც მას ესმის, როგორც ეს შეიძლება გონივრულად ჩაითვალოს, აწვდის ინფორმაციას:

ა) სასჯელის მოხდის შემდეგ ან სასჯელის მოხდისგან ნებისმიერი სხვა საფუძვლით გათავისუფლების შემდეგ საქართველოდან მისი შესაძლო გაძევების შესახებ;

ბ) საერთაშორისო დაცვის მოთხოვნის უფლებისა და ამ უფლების რეალიზების ვადის შესახებ;

გ) სამინისტროს მიერ საერთაშორისო დაცვასთან დაკავშირებით გადაწყვეტილების მიღებამდე პენიტენციური დაწესებულებიდან გათავისუფლების შემთხვევაში 5 სამუშაო დღის ვადაში სამინისტროში გამოცხადების, მობილური ტელეფონის ნომრის, ელექტრონული ფოსტის მისამართისა და საცხოვრებელი ადგილის მისამართის (მისი არსებობის შემთხვევაში) შესახებ ინფორმაციის წარდგენის ვალდებულებისა და ამ ვალდებულების შეუსრულებლობის შედეგების შესახებ.

2. ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული ინფორმაციის მიწოდების თაობაზე დგება ოქმი, რომელსაც უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე ბრალდებული ან მსჯავრდებული ხელმოწერით ადასტურებს. ამ ოქმის დედანი 3 სამუშაო დღის ვადაში ეგზავნება სამინისტროს მიგრაციის დეპარტამენტს, ხოლო მისი ასლი გადაეცემა უცხოელ ან მოქალაქეობის არმქონე ბრალდებულს ან მსჯავრდებულს.

3. ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებულ უცხოელ ან მოქალაქეობის არმქონე ბრალდებულს ან მსჯავრდებულს, რომელიც პენიტენციურ დაწესებულებაში იმყოფება, უფლება აქვს, საერთაშორისო დაცვა მოითხოვოს პენიტენციურ დაწესებულებაში, თავის მშობლიურ ენაზე ან მისთვის გასაგებ სხვა ენაზე, ხოლო შესაბამისი მინდობილობის მქონე ადვოკატის მეშვეობით − აგრეთვე სამინისტროს მიგრაციის დეპარტამენტში, ამ მუხლის პირველი პუნქტით დადგენილი წესით ინფორმაციის მიღებიდან 10 კალენდარული დღის ვადაში. უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე ბრალდებულის ან მსჯავრდებულის მიერ აღნიშნული ვადის არასაპატიო მიზეზით დარღვევის შემთხვევაში სამინისტრო გამოსცემს ინდივიდუალურ ადმინისტრაციულ-სამართლებრივ აქტს საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების წარმოებაში მიღებაზე უარის თქმის შესახებ.

4. ამ მუხლის მე-3 პუნქტის შესაბამისად საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების წარმოებაში მიღებაზე უარის თქმის შესახებ გადაწყვეტილების უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე ბრალდებულისთვის ან მსჯავრდებულისთვის ჩაბარების შემდეგ, აგრეთვე მის მიერ აღნიშნული გადაწყვეტილების ამ კანონით დადგენილი წესით სასამართლოში გასაჩივრების შემთხვევაში არ ფერხდება უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე ბრალდებულის ან მსჯავრდებულის საქართველოდან გაძევება ან საქართველოს იუსტიციის მინისტრის მიერ მისი ექსტრადიციის თაობაზე საბოლოო გადაწყვეტილების მიღება და ამ გადაწყვეტილების აღსრულება.

5. საპატიო მიზეზის არსებობის შემთხვევაში ამ მუხლის მე-3 პუნქტით განსაზღვრული ვადა შეიძლება აღდგეს არაუმეტეს საპატიო მიზეზის არსებობის ვადისა. ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებულმა უცხოელმა ან მოქალაქეობის არმქონე ბრალდებულმა ან მსჯავრდებულმა საპატიო მიზეზთან დაკავშირებული გარემოების აღმოფხვრისთანავე, დაუყოვნებლივ (პირველივე შესაძლებლობისთანავე) უნდა მოითხოვოს საერთაშორისო დაცვა. საპატიო მიზეზის არსებობის მტკიცების ტვირთი ეკისრება უცხოელ ან მოქალაქეობის არმქონე ბრალდებულს ან მსჯავრდებულს.

6. ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე ბრალდებულის ან მსჯავრდებულის მიერ საერთაშორისო დაცვის პირადად მოთხოვნის შემთხვევაში პენიტენციური დაწესებულება მის განცხადებას არაუგვიანეს 3 სამუშაო დღისა უგზავნის სამინისტროს მიგრაციის დეპარტამენტს.

7. პენიტენციურ დაწესებულებაში მყოფ, ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებულ უცხოელ ან მოქალაქეობის არმქონე ბრალდებულს ან მსჯავრდებულს, რომელმაც საერთაშორისო დაცვა მოითხოვა, სამინისტროს უფლებამოსილი თანამდებობის პირი მასთან ანკეტირების ჩატარებისას განუმარტავს მისთვის ამ კანონით გათვალისწინებულ უფლებებსა და მოვალეობებს და თავშესაფრის პროცედურას, აგრეთვე პენიტენციური დაწესებულებიდან გათავისუფლების შემთხვევაში 5 სამუშაო დღის ვადაში სამინისტროს მიგრაციის დეპარტამენტში გამოცხადების, მობილური ტელეფონის ნომრის, ელექტრონული ფოსტის მისამართისა და საცხოვრებელი ადგილის მისამართის (მისი არსებობის შემთხვევაში) შესახებ ინფორმაციის წარდგენის ვალდებულებას და ამ ვალდებულების შეუსრულებლობის შედეგებს.

8. თუ ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე ბრალდებული ან მსჯავრდებული, რომელმაც საერთაშორისო დაცვა მოითხოვა, პენიტენციური დაწესებულებიდან გათავისუფლების შემთხვევაში ამ მუხლის მე-7 პუნქტით განსაზღვრულ ვადაში არ გამოცხადდება სამინისტროს მიგრაციის დეპარტამენტში და არ წარადგენს სავალდებულო საკონტაქტო ინფორმაციას, თავშესაფრის პროცედურა შეწყდება. ამ პუნქტით განსაზღვრული თავშესაფრის პროცედურის შეწყვეტის შესახებ ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის უცხოელისთვის ან მოქალაქეობის არმქონე პირისთვის ამ კანონის 58-ე მუხლით დადგენილი წესით ჩაბარების შემდეგ, აგრეთვე მის მიერ აღნიშნული აქტის ამ კანონით დადგენილი წესით სასამართლოში გასაჩივრების შემთხვევაში უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი თავშესაფრის მაძიებლად არ მიიჩნევა, მასზე არ ვრცელდება ამ კანონის მე-8 მუხლით დადგენილი არგაძევების პრინციპი და აღნიშნული აქტის უცხოელისთვის ან მოქალაქეობის არმქონე პირისთვის ჩაბარების მომენტიდან დასაშვებია მისი საქართველოდან გაძევება ან ექსტრადიცია.

10. პენიტენციურ დაწესებულებაში მყოფი შესაბამისი უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე ბრალდებულისთვის ან მსჯავრდებულისთვის ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული ინფორმაციის განმარტების წესი და ფორმა, სამინისტროსა და პენიტენციურ დაწესებულებას შორის ინფორმაციის გაცვლის წესი განისაზღვრება მინისტრისა და საქართველოს იუსტიციის მინისტრის ერთობლივი ბრძანებით.

მუხლი 28. საერთაშორისო დაცვის მოთხოვნა სპეციფიკური საჭიროების მქონე პირის მიერ

1. სპეციფიკური საჭიროების მქონე პირმა საერთაშორისო დაცვა უნდა მოითხოვოს ამ კანონის 25-ე მუხლის შესაბამისად.

2. სამინისტროს მიგრაციის დეპარტამენტმა თანმხლების გარეშე მყოფი არასრულწლოვანის შესახებ ინფორმაცია, აგრეთვე საჭიროების შემთხვევაში – შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე პირის შესახებ ინფორმაცია დაუყოვნებლივ უნდა მიაწოდოს საქართველოს კანონმდებლობით განსაზღვრულ მეურვეობისა და მზრუნველობის ორგანოს. აღნიშნული ორგანო საჭიროების შემთხვევაში საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით უზრუნველყოფს თანმხლების გარეშე მყოფი არასრულწლოვანისთვის ან შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე პირისთვის მეურვის/მზრუნველის/მხარდამჭერის დანიშვნას.

3. უფლებამოსილი თანამდებობის პირის მიერ შესაბამისი ოქმის შედგენის საფუძველზე დაუყოვნებლივ რეგისტრირდება თანმხლების გარეშე მყოფი არასრულწლოვანის ან იმ შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე პირის საერთაშორისო დაცვის მოთხოვნა, რომელიც კანონიერი წარმომადგენლის ყოლას საჭიროებს. საერთაშორისო დაცვაზე განცხადება წარდგენილი უნდა იქნეს თანმხლების გარეშე მყოფი არასრულწლოვანისთვის ან შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე პირისთვის მეურვის/მზრუნველის/მხარდამჭერის დანიშვნის შემდეგ. საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების განხილვის ვადის ათვლა დაიწყება საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების რეგისტრაციის დღიდან.

მუხლი 29. თავშესაფრის მაძიებლის მიმღებ ცენტრში განთავსების მოთხოვნის უფლება

1. სამინისტროს მიერ საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების არსებითი განხილვის პერიოდში თავშესაფრის მაძიებელს აქვს მიმღებ ცენტრში განთავსების მოთხოვნის უფლება. ამ მოთხოვნას სამინისტრო თავშესაფრის მაძიებლის მიმართვის საფუძველზე განიხილავს.

2. მინისტრის ბრძანებით განისაზღვრება:

ა) თავშესაფრის მაძიებლის მიმღებ ცენტრში განთავსებასთან დაკავშირებული საკითხები;

ბ) თავშესაფრის მაძიებლისთვის/მიმღებ ცენტრში განთავსებული პირისთვის მიმღებ ცენტრში განთავსების უფლების შეწყვეტის საფუძვლები და წესი;

გ) მიმღებ ცენტრში განთავსებული პირის მიერ მიმღები ცენტრის დატოვების (მათ შორის, იძულებით) და მის მფლობელობაში არსებული ნივთების განკარგვის საფუძვლები და წესი.

3. თავშესაფრის მაძიებელი/მიმღებ ცენტრში განთავსებული პირი მისთვის მიმღებ ცენტრში განთავსების უფლების შეწყვეტის საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში ვალდებულია ამ კანონით განსაზღვრულ ვადაში დატოვოს მიმღები ცენტრი.

4. ამ მუხლის მე-3 პუნქტით განსაზღვრული მოთხოვნის შეუსრულებლობის შემთხვევაში მიმღებ ცენტრში განთავსებული პირი მიმღებ ცენტრს ტოვებს იძულების ღონისძიებების გამოყენებით, მინისტრის ბრძანებით დადგენილი წესის შესაბამისად, სასამართლოსთვის მიმართვისა და „სააღსრულებო წარმოებათა შესახებ“ საქართველოს კანონით გათვალისწინებული სააღსრულებო წარმოების გარეშე.

5. თავშესაფრის მაძიებლისთვის/მიმღებ ცენტრში განთავსებული პირისთვის მიმღებ ცენტრში განთავსების უფლების შეწყვეტის შესახებ გადაწყვეტილების გასაჩივრება მის აღსრულებას არ აჩერებს.

6. სპეციფიკური საჭიროების მქონე პირი განსახლდება მინისტრის ბრძანებით დადგენილი წესის შესაბამისად.

თავი V

საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების განხილვის პროცედურა

მუხლი 30. ძირითადი პროცედურული სტანდარტები

1. უფლებამოსილმა თანამდებობის პირმა საერთაშორისო დაცვაზე განცხადება ინდივიდუალურად, ობიექტურად და მიუკერძოებლად უნდა შეისწავლოს.

2. საერთაშორისო დაცვაზე განცხადება არსებითად განიხილება:

ა) ჩვეულებრივი წესით;

ბ) დაჩქარებული წესით;

გ) საქართველოს სახელმწიფო საზღვარზე განხილვის წესით.

3. საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების ამ მუხლის მე-2 პუნქტის „ა“ ან „ბ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული წესით არსებითად განხილვა იწყება იმ შემთხვევაში, თუ საერთაშორისო დაცვაზე განცხადება გაივლის ამ კანონის 31-ე მუხლით განსაზღვრულ დასაშვებობის ეტაპს.

4. უცხოელისთვის ან მოქალაქეობის არმქონე პირისთვის ლტოლვილის სტატუსის ან დამატებითი დაცვის მინიჭების საფუძვლები შეისწავლება ერთიანი პროცედურით, თანამიმდევრულად, ამ კანონის მე-15 მუხლით გათვალისწინებული ლტოლვილის სტატუსის მინიჭების საფუძვლების შესწავლა-შეფასებით. თუ თავშესაფრის მაძიებელი ვერ აკმაყოფილებს ლტოლვილის სტატუსის მინიჭების საფუძვლებს, აღნიშნული პროცედურა გრძელდება ამავე კანონის მე-19 მუხლით გათვალისწინებული დამატებითი დაცვის მინიჭების საფუძვლების შესწავლა-შეფასებით.

5. ამ კანონის მე-15 და მე-19 მუხლებით განსაზღვრული გარემოებების არსებობის აშკარა დასაბუთების შემთხვევაში უცხოელისთვის ან მოქალაქეობის არმქონე პირისთვის ლტოლვილის სტატუსის ან დამატებითი დაცვის მინიჭების შესახებ გადაწყვეტილება შეიძლება მიღებულ იქნეს მასთან ანკეტირების ჩატარების შემდეგ, საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების განხილვისთვის ამ კანონის 42-ე მუხლით დადგენილი წესით.

მუხლი 31. საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების დასაშვებობის ეტაპი

1. სამინისტრო ამ მუხლით დადგენილი წესით ამოწმებს უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების დასაშვებობას.

2. უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის საერთაშორისო დაცვაზე განცხადება დაუშვებლად მიიჩნევა და არსებითად არ განიხილება, თუ:

ა) უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს საერთაშორისო დაცვა მიანიჭა სხვა სახელმწიფომ, რომელიც მისთვის უსაფრთხო ქვეყანაა;

ბ) არსებობს უცხოელისთვის ან მოქალაქეობის არმქონე პირისთვის უსაფრთხო მესამე ქვეყანა;

გ) უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი სასამართლოს კანონიერ ძალაში შესული განაჩენით მსჯავრდებულია საქართველოში განზრახი მძიმე ან განსაკუთრებით მძიმე დანაშაულის ანდა ოჯახური დანაშაულის ჩადენისთვის;

დ) უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის ოჯახის წევრი შეიტანს განცალკევებულ საერთაშორისო დაცვაზე განცხადებას მას შემდეგ, რაც იგი თანხმობას განაცხადებს, რომ მისი საქმე განხილულ იქნეს ამ პუნქტით გათვალისწინებული უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების ფარგლებში, და არ არსებობს მის მდგომარეობასთან დაკავშირებული ახალი გარემოებები, რომლებიც გაამართლებდა მის მიერ განცალკევებული საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების შეტანას;

ე) დაკმაყოფილებული არ არის ამ კანონის 52-ე მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრული მოთხოვნები.

3. ამ მუხლის მე-2 პუნქტით განსაზღვრული გარემოებებისა და საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების დასაშვებობის დასადგენად უცხოელთან ან მოქალაქეობის არმქონე პირთან ამ კანონის 35-ე მუხლით დადგენილი წესით ტარდება ანკეტირება, გარდა ამ მუხლის მე-2 პუნქტის „ე“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული შემთხვევისა. უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს უფლება აქვს, ანკეტირებისას წარმოადგინოს თავისი მოსაზრება ამ მუხლის მე-2 პუნქტით განსაზღვრული შესაბამისი გარემოებების შესახებ.

4. საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების დასაშვებად ან დაუშვებლად ცნობის შესახებ გადაწყვეტილებას სამინისტრო იღებს უცხოელთან ან მოქალაქეობის არმქონე პირთან ანკეტირების ჩატარებიდან 5 სამუშაო დღის ვადაში, გარდა ამ მუხლის მე-2 პუნქტის „ე“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული შემთხვევისა. უფლებამოსილი თანამდებობის პირის გადაწყვეტილებით ეს ვადა შეიძლება გაგრძელდეს ერთჯერადად, არაუმეტეს 5 სამუშაო დღით.

5. უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს ამ მუხლის მე-4 პუნქტით გათვალისწინებული გადაწყვეტილება (ქართულ ენაზე, აგრეთვე ნათარგმნი მისთვის გასაგებ ენაზე ან იმ ენაზე, რომელიც მას ესმის, როგორც ეს შეიძლება გონივრულად ჩაითვალოს) ჰბარდება ამ კანონის 58-ე მუხლით დადგენილი წესით, მისი სასამართლოში გასაჩივრების ამ კანონით დადგენილი წესის მითითებით.

6. დაუშვებელია უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის საქართველოდან გაძევება ან ექსტრადიცია მისთვის ამ მუხლის მე-4 პუნქტით გათვალისწინებული გადაწყვეტილების − ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის ამავე მუხლის მე-5 პუნქტით დადგენილი წესით ჩაბარებამდე.

7. ამ მუხლის მე-4 პუნქტით გათვალისწინებული გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს სასამართლოში უცხოელისთვის ან მოქალაქეობის არმქონე პირისთვის მისი ჩაბარებიდან 7 კალენდარული დღის ვადაში.

8. ამ მუხლის მე-2 პუნქტის შესაბამისად საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების დაუშვებლად ცნობის შესახებ ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის უცხოელისთვის ან მოქალაქეობის არმქონე პირისთვის ჩაბარების შემდეგ, აგრეთვე მის მიერ აღნიშნული აქტის ამ კანონით დადგენილი წესით სასამართლოში გასაჩივრების შემთხვევაში უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი თავშესაფრის მაძიებლად არ მიიჩნევა, მასზე არ ვრცელდება ამ კანონის მე-8 მუხლით დადგენილი არგაძევების პრინციპი და აღნიშნული აქტის უცხოელისთვის ან მოქალაქეობის არმქონე პირისთვის ჩაბარების მომენტიდან დასაშვებია მისი საქართველოდან გაძევება ან ექსტრადიცია.

9. ამ მუხლის მე-2 პუნქტის შესაბამისად საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების დაუშვებლად ცნობის შესახებ ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის სასამართლოში გასაჩივრების შემთხვევაში უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი არ სარგებლობს ამ კანონის 66-ე მუხლით დადგენილი უფლებებით, მათ შორის, იმავე მუხლის პირველი პუნქტის „ე“ და „მ“ ქვეპუნქტებით განსაზღვრული სასამართლო დავის წარმოებისას უფასო იურიდიული დახმარების უფლებითა და სახელმწიფო ბაჟის გადახდისგან გათავისუფლების უფლებით.

10. ამ მუხლის მე-2 პუნქტის „ე“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში საერთაშორისო დაცვაზე განცხადება განიხილება ამ კანონის 52-ე მუხლით დადგენილი წესით.

11. საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების დასაშვებად ცნობის შესახებ ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის საფუძველზე უცხოელზე ან მოქალაქეობის არმქონე პირზე გაიცემა თავშესაფრის მაძიებლის ცნობა, ხოლო ამ ცნობის საფუძველზე − დროებითი საიდენტიფიკაციო მოწმობა.

12. უცხოელზე ან მოქალაქეობის არმქონე პირზე თავშესაფრის მაძიებლის ცნობის გაცემის შემდეგ სამინისტრო იბარებს თავშესაფრის მაძიებლის სამგზავრო დოკუმენტს (მისი არსებობის შემთხვევაში). თავშესაფრის მაძიებელს სამგზავრო დოკუმენტი უბრუნდება საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების განხილვის შეწყვეტის ანდა ლტოლვილის სტატუსის ან დამატებითი დაცვის მინიჭებაზე უარის თქმის შესახებ სამინისტროს გადაწყვეტილების კანონიერ ძალაში შესვლის შემდეგ, ხოლო მის მიერ სამინისტროს გადაწყვეტილების ამ კანონით დადგენილი წესით სასამართლოში გასაჩივრების შემთხვევაში − ლტოლვილის სტატუსის ან დამატებითი დაცვის მინიჭებაზე უარის თქმის შესახებ სასამართლოს გადაწყვეტილების კანონიერ ძალაში შესვლის შემდეგ.

13. საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების დასაშვებად ცნობის შესახებ გადაწყვეტილება თავშესაფრის მაძიებლისთვის წარმოშობს ამ კანონის 66-ე და 67-ე მუხლებით გათვალისწინებულ უფლებებსა და მოვალეობებს.

14. საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების დასაშვებად ცნობის შესახებ გადაწყვეტილების მიღების შემდეგ საერთაშორისო დაცვაზე განცხადება განიხილება ამ კანონის 30-ე მუხლის მე-2 პუნქტის „ა“ ან „ბ“ ქვეპუნქტით დადგენილი წესით.

მუხლი 32. საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების დაჩქარებული წესით განხილვა

1. საერთაშორისო დაცვაზე განცხადება აშკარად დაუსაბუთებლად მიიჩნევა და დაჩქარებული წესით განიხილება ერთ-ერთი შემდეგი საფუძვლის არსებობისას:

ა) საერთაშორისო დაცვაზე განცხადებაში მითითებული ინფორმაცია არ უკავშირდება ამ კანონის მე-15 ან მე-19 მუხლით გათვალისწინებულ ლტოლვილის სტატუსის ან დამატებითი დაცვის მინიჭების საფუძვლებს;

ბ) თავშესაფრის მაძიებელი არის უსაფრთხო წარმოშობის ქვეყნიდან;

გ) უცხოელმა ან მოქალაქეობის არმქონე პირმა სამინისტრო შეცდომაში შეიყვანა თავისი ვინაობის ან/და მოქალაქეობის შესახებ რელევანტური ინფორმაციის ან დოკუმენტების დამალვით, აგრეთვე მცდარი ინფორმაციის ან ყალბი დოკუმენტების წარდგენით, რასაც შეეძლო უარყოფითი გავლენა მოეხდინა გადაწყვეტილებაზე;

დ) უცხოელმა ან მოქალაქეობის არმქონე პირმა სამინისტროს მიაწოდა წარმოშობის ქვეყნის შესახებ აშკარად შეუსაბამო და წინააღმდეგობრივი, აშკარად მცდარი ან საეჭვო ცნობები, რომლებიც მის საერთაშორისო დაცვაზე განცხადებას არადამაჯერებელს ხდის;

ე) სავარაუდოა, რომ უცხოელმა ან მოქალაქეობის არმქონე პირმა საკუთარი საიდენტიფიკაციო ან სამგზავრო დოკუმენტი, რომლითაც მისი ვინაობის ან/და მოქალაქეობის დადგენა შეიძლებოდა, არაკეთილსინდისიერად გაანადგურა ან თავიდან მოიცილა;

ვ) უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი თითების ანაბეჭდებისა და ხელისგულების ანაბეჭდების აღებაზე ან ფოტოსურათის გადაღებაზე უარს აცხადებს;

ზ) უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი საქართველოს ტერიტორიაზე უკანონოდ შემოვიდა ან საქართველოში ყოფნა უკანონოდ გაიხანგრძლივა და, საქართველოს ტერიტორიაზე მისი შემოსვლის გარემოებების გათვალისწინებით, არასაპატიო მიზეზით, დაუყოვნებლივ არ გამოცხადებულა ამ კანონის აღსრულებისთვის პასუხისმგებელ სახელმწიფო უწყებაში და არ მოუთხოვია საერთაშორისო დაცვა;

თ) უცხოელმა ან მოქალაქეობის არმქონე პირმა საერთაშორისო დაცვა არასაპატიო მიზეზით მოითხოვა საქართველოს ტერიტორიაზე შემოსვლიდან 30 დღის შემდეგ, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც საერთაშორისო დაცვის მოთხოვნა ეფუძნება უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის წარმოშობის ქვეყანაში გარემოებების მნიშვნელოვნად შეცვლას.

2. დაჩქარებული წესით განიხილება განმეორებითი საერთაშორისო დაცვაზე განცხადება, რომელიც ამ კანონის 52-ე მუხლის შესაბამისად დასაშვებად იქნა ცნობილი.

3. უსაფრთხო წარმოშობის ქვეყნის ცნება გამოიყენება მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ ეს ქვეყანა უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის წარმოშობის ქვეყანაა და უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს არ წარუდგენია რაიმე სახის მტკიცებულება საფუძვლიანი ვარაუდისთვის, რომ ეს ქვეყანა, ინდივიდუალური გარემოებების გათვალისწინებით, მისთვის უსაფრთხო ქვეყანა არ არის.

4. ამ კანონის 37-ე მუხლის მე-8 პუნქტით განსაზღვრულ ვადაში საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების დაჩქარებული წესით განხილვისას უცხოელისთვის ან მოქალაქეობის არმქონე პირისთვის ლტოლვილის სტატუსის ან დამატებითი დაცვის მინიჭების ანდა ლტოლვილის სტატუსის ან დამატებითი დაცვის მინიჭებაზე უარის თქმის შესახებ გადაწყვეტილება შეიძლება მიღებულ იქნეს მასთან ანკეტირების ჩატარების შემდეგ, საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების განხილვისთვის ამავე კანონის 42-ე მუხლით დადგენილი წესით.

5. თუ საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების განხილვისას გამოიკვეთა დამატებითი გარემოებები, რომელთა გამოც საქმე დამატებით შესწავლას საჭიროებს, და საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების განხილვა და გადაწყვეტილების მიღება საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების დაჩქარებული წესით განხილვისთვის ამ კანონის 37-ე მუხლის მე-8 პუნქტით განსაზღვრულ ვადაში ვერ ხერხდება, საერთაშორისო დაცვაზე განცხადება განიხილება საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების ჩვეულებრივი წესით განხილვისთვის იმავე მუხლის პირველი−მე-5 პუნქტებით დადგენილ ვადებში.

6. საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების დაჩქარებული წესით განხილვის ფარგლებში საერთაშორისო დაცვის მინიჭებაზე უარის თქმის შესახებ გადაწყვეტილების უცხოელისთვის ან მოქალაქეობის არმქონე პირისთვის ჩაბარების შემდეგ, აგრეთვე მის მიერ აღნიშნული გადაწყვეტილების ამ კანონით დადგენილი წესით სასამართლოში გასაჩივრების შემთხვევაში უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი თავშესაფრის მაძიებლად არ მიიჩნევა, მასზე არ ვრცელდება ამ კანონის მე-8 მუხლით დადგენილი არგაძევების პრინციპი და აღნიშნული გადაწყვეტილების უცხოელისთვის ან მოქალაქეობის არმქონე პირისთვის ჩაბარების მომენტიდან დასაშვებია მისი საქართველოდან გაძევება ან ექსტრადიცია.

7. ამ მუხლის მე-6 პუნქტით გათვალისწინებული გადაწყვეტილების − ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის სასამართლოში გასაჩივრების შემთხვევაში უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი არ სარგებლობს ამ კანონის 66-ე მუხლით დადგენილი უფლებებით, მათ შორის, იმავე მუხლის პირველი პუნქტის „ე“ და „მ“ ქვეპუნქტებით განსაზღვრული სასამართლო დავის წარმოებისას უფასო იურიდიული დახმარების უფლებითა და სახელმწიფო ბაჟის გადახდისგან გათავისუფლების უფლებით.

მუხლი 33. საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების საქართველოს სახელმწიფო საზღვარზე განხილვის წესი

1. უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის მიერ საერთაშორისო დაცვის საქართველოს სახელმწიფო საზღვარზე ან საქართველოს კონტროლისადმი დაქვემდებარებულ სატრანზიტო ზონაში მოთხოვნის შემთხვევაში საერთაშორისო დაცვაზე განცხადება განიხილება ამ მუხლით დადგენილი წესით, თუ:

ა) არსებობს ამ კანონის 31-ე მუხლის მე-2 პუნქტით განსაზღვრული რომელიმე გარემოება;

ბ) არსებობს ამ კანონის 32-ე მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრული რომელიმე გარემოება;

გ) უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი საფრთხეს უქმნის საქართველოს სახელმწიფო უსაფრთხოებას, მის ტერიტორიულ მთლიანობას ან საზოგადოებრივ უსაფრთხოებას ანდა იგი საქართველოს სახელმწიფო უსაფრთხოებისთვის, მისი ტერიტორიული მთლიანობისთვის ან საზოგადოებრივი უსაფრთხოებისთვის საფრთხის შექმნის გამო საქართველოდან გაძევებული იყო.

2. ამ მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრული შესაბამისი გარემოების გამოსაკვეთად უფლებამოსილი თანამდებობის პირი უცხოელთან ან მოქალაქეობის არმქონე პირთან პირველად გასაუბრებას ატარებს და ადგენს შესაბამის ოქმს, რის შემდეგაც შეიძლება მიღებულ იქნეს გადაწყვეტილება საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების ამ მუხლით დადგენილი წესით განხილვის შესახებ.

3. საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების საქართველოს სახელმწიფო საზღვარზე განხილვის ფარგლებში საერთაშორისო დაცვაზე განცხადება განიხილება ამ მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებული ოქმის სამინისტროს მიგრაციის დეპარტამენტის მიერ მიღებიდან 7 კალენდარული დღის ვადაში. თუ გამოვლინდება რთული ფაქტობრივი ან/და იურიდიული საკითხები, რომლებიც დამატებით შესწავლას საჭიროებს, უფლებამოსილი თანამდებობის პირის გადაწყვეტილებით ეს ვადა შეიძლება გაგრძელდეს ერთჯერადად, არაუმეტეს 3 კალენდარული დღით. საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების ამ მუხლით დადგენილი წესით განხილვისას უცხოელთან ან მოქალაქეობის არმქონე პირთან ჩატარებული ანკეტირების საფუძველზე, ამ კანონის 42-ე მუხლით დადგენილი წესით მიიღება ერთ-ერთი შემდეგი გადაწყვეტილება:

ა) საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების დაუშვებლად ცნობის შესახებ;

ბ) საერთაშორისო დაცვის მინიჭების ან საერთაშორისო დაცვის მინიჭებაზე უარის თქმის შესახებ;

გ) საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების ამ კანონის 30-ე მუხლის მე-2 პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტით დადგენილი წესით განხილვისა და უცხოელისთვის ან მოქალაქეობის არმქონე პირისთვის საქართველოს ტერიტორიაზე შემოსვლის უფლების მინიჭების შესახებ;

დ) საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების ამ კანონის 30-ე მუხლის მე-2 პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტით დადგენილი წესით განხილვისა და უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის ამ კანონის მე-9 მუხლის მე-2 პუნქტის „ვ“ ქვეპუნქტით განსაზღვრული საფუძვლით დაკავების შესახებ.

4. ამ მუხლის მე-3 პუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში უცხოელთან ან მოქალაქეობის არმქონე პირთან ანკეტირება შეიძლება ჩატარდეს, მათ შორის, დისტანციურად, ტექნიკური საშუალებების გამოყენებით.

5. ამ მუხლის მე-3 პუნქტის „გ“ ან „დ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი თავშესაფრის მაძიებლად მიიჩნევა, სარგებლობს ამ კანონის 66-ე მუხლით დადგენილი უფლებებით და ეკისრება ამავე კანონის 67-ე მუხლით განსაზღვრული მოვალეობები.

6. უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს ამ მუხლის მე-3 პუნქტით გათვალისწინებული გადაწყვეტილება (ქართულ ენაზე, აგრეთვე ნათარგმნი მისთვის გასაგებ ენაზე ან იმ ენაზე, რომელიც მას ესმის, როგორც ეს შეიძლება გონივრულად ჩაითვალოს) ჰბარდება პირადად, ამ გადაწყვეტილების მიღების დღეს, მისი სასამართლოში გასაჩივრების ამ კანონით დადგენილი წესის მითითებით.

7. ამ მუხლის მე-3 პუნქტით გათვალისწინებული გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს სასამართლოში უცხოელისთვის ან მოქალაქეობის არმქონე პირისთვის მისი ჩაბარებიდან 7 კალენდარული დღის ვადაში.

8. ამ მუხლის მე-3 პუნქტით გათვალისწინებული გადაწყვეტილების საქალაქო სასამართლოში გასაჩივრების შემთხვევაში სარჩელი განიხილება დისტანციურად, ტექნიკური საშუალებების გამოყენებით, ხოლო გადაწყვეტილება მიიღება სარჩელის წარდგენიდან 7 კალენდარული დღის ვადაში. საქალაქო სასამართლოს გადაწყვეტილება საბოლოოა და არ საჩივრდება.

9. საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების საქართველოს სახელმწიფო საზღვარზე განხილვის ვადა (სასამართლოს მიერ გადაწყვეტილების მიღების ვადის ჩათვლით) არ უნდა აღემატებოდეს საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების საქართველოს სახელმწიფო საზღვარზე განხილვის დაწყებიდან 28 კალენდარულ დღეს.

10. ამ მუხლის მე-9 პუნქტით განსაზღვრულ ვადაში სამინისტროს მიერ გადაწყვეტილების მიუღებლობის შემთხვევაში უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს ენიჭება საქართველოს ტერიტორიაზე შემოსვლის უფლება და მისი საერთაშორისო დაცვაზე განცხადება განიხილება ამ კანონის 30-ე მუხლის მე-2 პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტით დადგენილი წესით. სამინისტრო უფლებამოსილია გამოიყენოს ამ კანონის მე-9 მუხლის მე-2 პუნქტის „ვ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული ღონისძიება. ამასთანავე, ამ მუხლის მე-9 პუნქტით განსაზღვრულ ვადაში სასამართლოს მიერ გადაწყვეტილების მიუღებლობის შემთხვევაში სასამართლო შესაბამისი საფრთხეების შეფასების საფუძველზე იღებს გადაწყვეტილებას უცხოელისთვის ან მოქალაქეობის არმქონე პირისთვის საქართველოს ტერიტორიაზე შემოსვლის უფლების მინიჭების შესახებ ან ამ კანონის მე-9 მუხლის მე-2 პუნქტის „ვ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული ღონისძიების გამოყენების შესახებ.

11. ამ მუხლის მე-3 პუნქტის „დ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს „უცხოელთა და მოქალაქეობის არმქონე პირთა სამართლებრივი მდგომარეობის შესახებ“ საქართველოს კანონის მიზნებისთვის არ წარმოეშობა საქართველოში კანონიერად ყოფნის უფლება.

12. საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების საქართველოს სახელმწიფო საზღვარზე განხილვის ფარგლებში სამინისტრო უზრუნველყოფს:

ა) უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის მიერ საერთაშორისო დაცვის მოთხოვნის იდენტიფიცირებას;

ბ) უცხოელისთვის ან მოქალაქეობის არმქონე პირისთვის საქართველოს კანონმდებლობით განსაზღვრული საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების საქართველოს სახელმწიფო საზღვარზე განხილვის წესის შესახებ ინფორმაციის მიწოდებას;

გ) საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების საქართველოს სახელმწიფო საზღვარზე განხილვის ფარგლებში შესაბამისი ენის თარჯიმნის მონაწილეობას;

დ) უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირისთვის უფასო იურიდიული დახმარების ეფექტიან ხელმისაწვდომობას, მათ შორის, დისტანციურად, ტექნიკური საშუალებების გამოყენებით, ხოლო თუ უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს უკვე ჰყავს კანონიერი წარმომადგენელი/შესაბამისი მინდობილობის მქონე ადვოკატი − მის დაუბრკოლებელ დაშვებას;

ე) უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის განთავსებისთვის ღირსეული პირობების შექმნას.

13. უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის მიერ საერთაშორისო დაცვის საქართველოს სახელმწიფო საზღვარზე მოთხოვნის იდენტიფიცირებისა და სამინისტროს შესაბამის დანაყოფებს შორის ინფორმაციის გაცვლის წესი დგინდება მინისტრის ბრძანებით.

მუხლი 34. წარმომადგენლობა თავშესაფრის პროცედურაში

1. თავშესაფრის პროცედურის მიმდინარეობისას უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს, თავშესაფრის მაძიებელს ან საერთაშორისო დაცვის მქონე პირს ადმინისტრაციული წარმოების ეტაპზე შეუძლია საკუთარი ხარჯით ისარგებლოს ადვოკატის მომსახურების უფლებით, ხოლო ამ კანონის 33-ე მუხლით გათვალისწინებულ შემთხვევაში − აგრეთვე თავშესაფრის მაძიებლის მიერ საერთაშორისო დაცვის მოთხოვნასთან, მინიჭებასთან ან შეწყვეტასთან, საერთაშორისო დაცვის მქონე პირისთვის მინიჭებული სტატუსის გაუქმებასთან ან ჩამორთმევასთან, დამატებითი დაცვის ან დროებითი დაცვის გაგრძელებასთან ანდა დამატებითი დაცვის ან დროებითი დაცვის გაგრძელებაზე უარის თქმასთან დაკავშირებული სასამართლო დავის წარმოებისას უფასო იურიდიული დახმარებით.

2. თავშესაფრის პროცედურის მიმდინარეობისას, აგრეთვე სასამართლო დავის წარმოებისას ადვოკატის მონაწილეობა სავალდებულო არ არის. ამასთანავე, სასამართლო დავის წარმოებისას ადვოკატმა მონაწილეობა შეიძლება მიიღოს დისტანციურად, ტექნიკური საშუალებების გამოყენებით. ანკეტირებაზე, გასაუბრებაზე ან სასამართლო სხდომაზე ადვოკატის არასაპატიო მიზეზით გამოუცხადებლობა ანკეტირების ან გასაუბრების ჩატარებას ან სასამართლოში საქმის განხილვას არ აფერხებს.

3. უცხოელთან ან მოქალაქეობის არმქონე პირთან/თავშესაფრის მაძიებელთან/საერთაშორისო დაცვის მქონე პირთან ანკეტირებასა და გასაუბრებაზე დასწრების უფლება აქვს მის კანონიერ წარმომადგენელს, აგრეთვე შესაბამისი მინდობილობის მქონე ადვოკატს (არსებობის შემთხვევაში).

4. უცხოელთან ან მოქალაქეობის არმქონე პირთან/თავშესაფრის მაძიებელთან/საერთაშორისო დაცვის მქონე პირთან ანკეტირების ან გასაუბრების მიმდინარეობისას უფლებამოსილი თანამდებობის პირის შეკითხვებს უპასუხებს უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი/თავშესაფრის მაძიებელი/საერთაშორისო დაცვის მქონე პირი. ადვოკატს/კანონიერ წარმომადგენელს უფლება აქვს, ანკეტირების ან გასაუბრების დასრულებისას დასვას დამაზუსტებელი შეკითხვები. ანკეტირების ან გასაუბრების მიმდინარეობისას ადვოკატის/კანონიერი წარმომადგენლის სხვაგვარი ჩარევა დაუშვებელია. ანკეტირებაში ან გასაუბრებაში ჩარევის შემთხვევაში ადვოკატმა/კანონიერმა წარმომადგენელმა უნდა დატოვოს ის, რის თაობაზეც დგება შესაბამისი ოქმი. მასში მიეთითება ადვოკატის/კანონიერი წარმომადგენლის მიერ ანკეტირების ან გასაუბრების დატოვების მიზეზი. ეს ოქმი დაერთვის უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის/თავშესაფრის მაძიებლის/საერთაშორისო დაცვის მქონე პირის პირად საქმეს.

5. თუ ადვოკატის/კანონიერი წარმომადგენლის მონაწილეობით ფერხდება თავშესაფრის პროცედურის მიმდინარეობა, მათ შორის, სასამართლო დავის წარმოებისას, თავშესაფრის პროცედურა ადვოკატის/კანონიერი წარმომადგენლის გარეშე ხორციელდება.

6. თუ უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის/თავშესაფრის მაძიებლის/საერთაშორისო დაცვის მქონე პირის მიერ აყვანილი ადვოკატი სასამართლო სხდომაზე არასაპატიო მიზეზით არ გამოცხადდა, სასამართლო სარჩელს ადვოკატის მონაწილეობის გარეშე განიხილავს. ამ შემთხვევაში არ ინიშნება ადვოკატი სახელმწიფოს ხარჯზე.

7. ამ მუხლის მე-2, მე-4 და მე-5 პუნქტების მოქმედება არ ვრცელდება თანმხლების გარეშე მყოფ არასრულწლოვანზე. თანმხლების გარეშე მყოფ არასრულწლოვანთან ანკეტირებას ან გასაუბრებას ესწრება მისი კანონიერი წარმომადგენელი. კანონიერ წარმომადგენელს შეუძლია ანკეტირების ან გასაუბრების მიმდინარეობისას დასვას შეკითხვები ან გააკეთოს კომენტარები უფლებამოსილი თანამდებობის პირის მიერ განსაზღვრულ ფარგლებში.

მუხლი 35. საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების რეგისტრაცია და ანკეტირება

1. საერთაშორისო დაცვაზე განცხადება უნდა მომზადდეს წერილობით, საჭიროების შემთხვევაში – შესაბამისი ენის თარჯიმნის დახმარებით. წარდგენილი საერთაშორისო დაცვაზე განცხადება დაუყოვნებლივ რეგისტრირდება და გაიცემა საერთაშორისო დაცვის მოთხოვნის თაობაზე ცნობა. ეს ცნობა არ არის დროებითი საიდენტიფიკაციო მოწმობის გაცემის საფუძველი და ძალაშია ამ კანონის 31-ე მუხლის მე-4 პუნქტით გათვალისწინებული გადაწყვეტილების მიღებამდე. თუ უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის ოჯახის წევრების საერთაშორისო დაცვაზე განცხადებას ერთი და იგივე საფუძველი აქვს, საერთაშორისო დაცვაზე განცხადებაში შეიტანება აგრეთვე მონაცემები მისი ოჯახის წევრის/წევრების შესახებ.

2. თანმხლების გარეშე დარჩენილი არასრულწლოვანის ან იმ შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე პირის საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების წარდგენისთვის, რომელიც კანონიერი წარმომადგენლის ყოლას საჭიროებს, პასუხისმგებელია მისი კანონიერი წარმომადგენელი, რომელიც თანმხლების გარეშე დარჩენილი არასრულწლოვანის საუკეთესო ინტერესის ან შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე პირის ინტერესების გათვალისწინებით მოქმედებს.

3. თანმხლების გარეშე დარჩენილი არასრულწლოვანის ან იმ შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე პირის საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების წარდგენის შემთხვევაში, რომელიც კანონიერი წარმომადგენლის ყოლას საჭიროებს, საერთაშორისო დაცვის მოთხოვნის თაობაზე ცნობა მის კანონიერ წარმომადგენელზე გაიცემა.

4. საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების რეგისტრაციისას უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს წერილობით განემარტება მისთვის ამ კანონით გათვალისწინებული უფლებები და მოვალეობები და თავშესაფრის პროცედურა. ამასთანავე, უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს უნდა განემარტოს, რომ არასაპატიო მიზეზით, შეტყობინების უგულებელყოფით ანკეტირებაზე ან გასაუბრებაზე ორჯერ გამოუცხადებლობის შემთხვევაში თავშესაფრის პროცედურა შეწყდება.

5. უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი ან მისი კანონიერი წარმომადგენელი ვალდებულია სამინისტროს მიგრაციის დეპარტამენტს აცნობოს თავისი მობილური ტელეფონის ნომერი, ელექტრონული ფოსტის მისამართი და საცხოვრებელი მისამართი (მისი არსებობის შემთხვევაში), აგრეთვე 3 სამუშაო დღის ვადაში აცნობოს შესაბამისი საკონტაქტო ინფორმაცია მისი შეცვლის შემთხვევაში. თუ საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების რეგისტრაციისას უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი არ მიუთითებს ამ პუნქტით გათვალისწინებულ სავალდებულო საკონტაქტო ინფორმაციას, იგი ვალდებულია ეს ინფორმაცია წარადგინოს ანკეტირებისას. საწინააღმდეგო შემთხვევაში თავშესაფრის პროცედურა შეწყდება.

6. საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების რეგისტრაციისას ხდება უცხოელისთვის ან მოქალაქეობის არმქონე პირისთვის ფოტოსურათის გადაღება. უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის ფოტოსურათი მონაცემთა ბაზაში ინახება. უფლებამოსილი თანამდებობის პირი საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების განხილვის მიზნებისთვის იღებს 14 წლის ან 14 წელზე მეტი ასაკის უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის თითების ანაბეჭდებსა და ხელისგულების ანაბეჭდებს.

7. ამ მუხლის მე-5 პუნქტით გათვალისწინებული უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის ბიომეტრიული მონაცემები მონაცემთა ბაზაში ინახება. უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის თითების ანაბეჭდებისა და ხელისგულების ანაბეჭდების აღებისა და ამ პერსონალური მონაცემების დამუშავების წესი დგინდება მინისტრის სამართლებრივი აქტით.

8. საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების წარდგენისას უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს წერილობით, მისთვის გასაგებ ენაზე ან იმ ენაზე, რომელიც მას ესმის, როგორც ეს შეიძლება გონივრულად ჩაითვალოს, ეცნობება ანკეტირების ჩატარების თარიღი. ანკეტირებაზე პირველად დაბარების შემდეგ უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის გამოუცხადებლობის შემთხვევაში მისი განმეორებით დაბარება ხდება ამ კანონის 58-ე მუხლით დადგენილი წესით, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის საკონტაქტო ინფორმაცია უცნობია.

9. უცხოელთან ან მოქალაქეობის არმქონე პირთან ანკეტირების ჩატარების მიზანია საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების დასაშვებობის განსაზღვრა და საერთაშორისო დაცვის მოთხოვნასთან დაკავშირებული არსებითი გარემოებების დადგენა, რომლებიც მოიცავს უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის მიერ წარმოშობის ქვეყნის დატოვებისა და ამ ქვეყანაში დაბრუნების შეუძლებლობის მიზეზების შესახებ ინფორმაციას, აგრეთვე სხვა ინფორმაციას, რომლითაც შეიძლება დადგინდეს უცხოელისთვის ან მოქალაქეობის არმქონე პირისთვის საერთაშორისო დაცვის მინიჭების საჭიროება.

10. ამ კანონის 31-ე მუხლის შესაბამისად საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების დასაშვებობის განსაზღვრის მიზნით ანკეტირება ტარდება ოჯახის ყველა სრულწლოვან წევრთან ინდივიდუალურად, საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების წარდგენიდან არაუგვიანეს 5 სამუშაო დღისა. გამონაკლის შემთხვევაში ანკეტირება შეიძლება ჩატარდეს ოჯახის არასრულწლოვან წევრთან, თუ იკვეთება ამ კანონის 38-ე მუხლის მე-2 პუნქტის „ვ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული, არასრულწლოვანზე ორიენტირებული ქმედება.

11. შესაბამისი მასალების სიზუსტის უზრუნველსაყოფად ანკეტირება ტარდება წერილობით და ფიქსირდება ხმის ჩამწერი მოწყობილობით. ანკეტირების ოქმი და აუდიოჩანაწერი უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის პირად საქმეში ინახება. ანკეტირების აუდიოჩაწერის განხორციელების შესახებ მისი განხორციელების დაწყებისთანავე ეცნობება უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს.

მუხლი 36. მტკიცების ტვირთი

საერთაშორისო დაცვის მოთხოვნასთან დაკავშირებული ფაქტების დადგენის ვალდებულება თანაბრად ნაწილდება უფლებამოსილ თანამდებობის პირსა და უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს/თავშესაფრის მაძიებელს შორის, კერძოდ:

ა) უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი/თავშესაფრის მაძიებელი ვალდებულია შეძლებისდაგვარად მცირე ვადაში წარადგინოს საერთაშორისო დაცვის მოთხოვნის დასაბუთებისთვის საჭირო ყველა ინფორმაცია და მტკიცებულება და მათი შეფასების პროცესში ითანამშრომლოს უფლებამოსილ თანამდებობის პირთან. უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი/თავშესაფრის მაძიებელი ასევე ვალდებულია სარწმუნოდ განმარტოს შესაბამისი ინფორმაციისა და მტკიცებულების წარუდგენლობის ან არარსებობის მიზეზი;

ბ) უფლებამოსილი თანამდებობის პირი ვალდებულია საერთაშორისო დაცვის მოთხოვნასთან დაკავშირებით შესაბამისი შეკითხვების დასმით ხელი შეუწყოს უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს/თავშესაფრის მაძიებელს საერთაშორისო დაცვის მოთხოვნასთან დაკავშირებული არსებითი ინფორმაციისა და მტკიცებულებების სრულყოფილად წარდგენაში, აგრეთვე უცხოელთან ან მოქალაქეობის არმქონე პირთან/თავშესაფრის მაძიებელთან თანამშრომლობით ინდივიდუალურად, ობიექტურად და მიუკერძოებლად შეაფასოს საერთაშორისო დაცვაზე განცხადებაში მითითებული ყველა არსებითი ფაქტი.

მუხლი 37. საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების განხილვის ვადები

1. საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების ჩვეულებრივი წესით განხილვისას სამინისტრო გადაწყვეტილებას იღებს მისი რეგისტრაციიდან 6 თვის ვადაში.

2. ამ მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრული ვადა შეიძლება გაგრძელდეს არაუმეტეს 9 თვით, თუ:

ა) გამოვლინდა რთული ფაქტობრივი ან/და იურიდიული საკითხები, რომლებიც დამატებით შესწავლას საჭიროებს;

ბ) სამინისტროში წარდგენილია დიდი რაოდენობით საერთაშორისო დაცვაზე განცხადება, რაც ართულებს შესაბამისი საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების 6 თვის ვადაში განხილვას.

3. ამ მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრული საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების განხილვის ვადის გაგრძელების შემდეგ, საჭიროების შემთხვევაში, გამონაკლისის სახით, შესაბამისი დასაბუთების არსებობისას ეს ვადა შეიძლება გაგრძელდეს არაუმეტეს 3 თვით, საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების ადეკვატურად და სრულყოფილად განსახილველად.

4. საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების განხილვა შეიძლება გადავადდეს, თუ მისი ამ მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრულ ვადაში განხილვა შეუძლებელია წარმოშობის ქვეყანაში დროებით გაურკვეველი მდგომარეობის არსებობის გამო. ამ შემთხვევაში უფლებამოსილი თანამდებობის პირი ვალდებულია 6 თვეში ერთხელ შეისწავლოს წარმოშობის ქვეყანაში არსებული მდგომარეობა.

5. ამ მუხლის მე-4 პუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების განხილვის ვადა არ უნდა აღემატებოდეს 21 თვეს, რომელიც აითვლება საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების რეგისტრაციიდან.

6. ამ მუხლის მე-2−მე-4 პუნქტების საფუძველზე საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების განხილვის ვადის გაგრძელების/გადავადების შემთხვევაში უფლებამოსილი თანამდებობის პირი ვალდებულია საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების განხილვის ვადის გაგრძელების/გადავადების შესახებ გადაწყვეტილების მიღებიდან 3 სამუშაო დღის ვადაში თავშესაფრის მაძიებელს ამ კანონის 58-ე მუხლით დადგენილი წესით აცნობოს საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების განხილვის ვადის გაგრძელების/გადავადების თაობაზე.

7. ამ მუხლის მე-4 პუნქტის საფუძველზე საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების განხილვის გადავადების შემთხვევაში უფლებამოსილი თანამდებობის პირი ვალდებულია თავშესაფრის მაძიებელს აცნობოს აგრეთვე საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების განხილვის გადავადების მიზეზი. ამ მუხლის მე-2 და მე-3 პუნქტებით გათვალისწინებული საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების განხილვის ვადების გაგრძელების შემთხვევაში თავშესაფრის მაძიებელს საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების განხილვის ვადის გაგრძელების მიზეზი ეცნობება მისი მოთხოვნის საფუძველზე.

8. საერთაშორისო დაცვაზე განცხადება დაჩქარებული წესით განიხილება და გადაწყვეტილება მიიღება მისი რეგისტრაციიდან 1 თვის ვადაში.

9. იმ პირის მიერ წარდგენილი საერთაშორისო დაცვაზე განცხადება, რომლის მიმართაც მიმდინარეობს საქართველოდან გაძევების პროცედურა, განიხილება და გადაწყვეტილება მიიღება მისი რეგისტრაციიდან 1 თვის ვადაში.

10. ექსტრადიციისადმი დაქვემდებარებული პირის მიერ წარდგენილი საერთაშორისო დაცვაზე განცხადება განიხილება და გადაწყვეტილება მიიღება საექსტრადიციო დოკუმენტაციის მიღებიდან 1 თვის ვადაში.

11. ამ კანონით გათვალისწინებული სპეციფიკური საჭიროების მქონე პირის მიერ წარდგენილი საერთაშორისო დაცვაზე განცხადება, აგრეთვე საერთაშორისო დაცვაზე განცხადება ამავე კანონის მე-15 და მე-19 მუხლებით განსაზღვრული გარემოებების არსებობის აშკარა დასაბუთების შემთხვევაში პრიორიტეტულად განიხილება.

მუხლი 38. დევნა და სერიოზული ზიანი

1. ამ კანონის მე-15 მუხლის მიზნებისთვის ქმედება დევნად მიიჩნევა, თუ:

ა) იგი თავისი არსით ან განმეორებადობით საკმარისად სერიოზულია იმისთვის, რომ იყოს ადამიანის ძირითადი უფლებების მძიმე დარღვევა, კერძოდ, ისეთი უფლებებისა, რომელთა შეზღუდვა დაუშვებელია „ადამიანის უფლებათა და ძირითად თავისუფლებათა დაცვის“ ევროპული კონვენციის მე-15 მუხლის მე-2 პუნქტის საფუძველზე;

ბ) იგი არის სხვადასხვა ქმედების (მათ შორის, ადამიანის უფლებების დარღვევების) ერთობლიობა, რომელიც საკმარისად მწვავეა და პირზე ამ პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული ქმედების მსგავს გავლენას ახდენს.

2. ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული დევნა შეიძლება გამოიხატოს შემდეგი ფორმით/ფორმებით:

ა) ფიზიკური ძალადობის (მათ შორის, სექსუალური ძალადობის) ან ფსიქოლოგიური ძალადობის აქტით;

ბ) სამართლებრივი, ადმინისტრაციული ან/და სასამართლო აქტით ან ღონისძიებით, რომელიც თავად არის დისკრიმინაციული ან დისკრიმინაციული ფორმით ხორციელდება/აღსრულდება;

გ) სისხლისსამართლებრივი დევნით ან სასჯელით, რომელიც არაპროპორციულია ან დისკრიმინაციულია;

დ) დარღვეული უფლების აღდგენაზე სასამართლოს მიერ უარის თქმით, რისი შედეგიც არის არაპროპორციული ან დისკრიმინაციული სასჯელი;

ე) შეიარაღებული კონფლიქტის დროს სამხედრო სამსახურზე უარის თქმის გამო განხორციელებული სისხლისსამართლებრივი დევნით ან სასჯელით, როდესაც სამხედრო სამსახური მოიცავდა იმ დანაშაულებსა და ქმედებებს, რომლებიც, ამ კანონის მე-18 მუხლის თანახმად, პირის ლტოლვილის სტატუსიდან გამორიცხვის საფუძვლებია;

ვ) იმ ქმედებით, რომელიც თავისი ბუნებით სექსუალურ ორიენტაციას, სქესს ან არასრულწლოვანს უკავშირდება.

3. ამ კანონის მე-19 მუხლის მიზნებისთვის სერიოზული ზიანი არის:

ა) პირისთვის გამოტანილი სასიკვდილო განაჩენი ან მისი სიკვდილით დასჯის საფრთხე;

ბ) წარმოშობის ქვეყანაში პირის წამება ან მის მიმართ არაადამიანური ან ღირსების შემლახველი მოპყრობა ან სასჯელი;

გ) საერთაშორისო ან შიდა შეიარაღებული კონფლიქტის დროს არსებული განურჩეველი ძალადობის გამო სამოქალაქო პირის სიცოცხლისთვის ან ფიზიკური ხელშეუხებლობისთვის შექმნილი სერიოზული, ინდივიდუალური საფრთხე.

მუხლი 39. დევნის განმახორციელებელი და სერიოზული ზიანის მიმყენებელი სუბიექტი/სუბიექტები

დევნის განმახორციელებელი და სერიოზული ზიანის მიმყენებელი სუბიექტი/სუბიექტები შეიძლება იყოს/იყვნენ:

ა) სახელმწიფო;

ბ) დაჯგუფება ან ორგანიზაცია, რომელიც სახელმწიფოს მთელ ტერიტორიას ან მისი ტერიტორიის მნიშვნელოვან ნაწილს აკონტროლებს;

გ) არასახელმწიფო სუბიექტი/სუბიექტები, თუ ამ მუხლის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტებით განსაზღვრულ სუბიექტებს (მათ შორის, საერთაშორისო ორგანიზაციებს) არ შეუძლიათ ან არ სურთ ამ კანონის 38-ე მუხლით გათვალისწინებული დევნისგან ან სერიოზული ზიანისგან პირის დაცვა.

მუხლი 40. დაცვის განმახორციელებელი სუბიექტი

1. პირი დევნისგან ან სერიოზული ზიანისგან შეიძლება დაიცვას:

ა) სახელმწიფომ. ამასთანავე, სახელმწიფოს უნდა სურდეს და შეეძლოს დევნისგან ან სერიოზული ზიანისგან პირის ეფექტიანად და ხანგრძლივად დაცვა;

ბ) დაჯგუფებამ ან ორგანიზაციამ, რომელიც სახელმწიფოს მთელ ტერიტორიას ან მისი ტერიტორიის მნიშვნელოვან ნაწილს აკონტროლებს. ამასთანავე, ამ დაჯგუფებას ან ორგანიზაციას უნდა სურდეს და შეეძლოს დევნისგან ან სერიოზული ზიანისგან პირის ეფექტიანად და ხანგრძლივად დაცვა.

2. დევნისგან ან სერიოზული ზიანისგან პირის დაცვა უნდა იყოს ეფექტიანი და არ უნდა იყოს დროებითი. ასეთი დაცვა უზრუნველყოფილია, როდესაც ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული სუბიექტები იღებენ გონივრულ ზომებს დევნის ან სერიოზული ზიანის თავიდან ასაცილებლად, მათ შორის, დევნის ან სერიოზული ზიანის იდენტიფიცირებისთვის, სისხლისსამართლებრივი დევნის განხორციელებისა და დასჯისთვის ეფექტიანი სამართლებრივი სისტემის შექმნით. დევნისგან ან სერიოზული ზიანისგან პირის დაცვის უზრუნველყოფა მოიცავს აგრეთვე მისთვის ასეთი დაცვის ხელმისაწვდომობას.

მუხლი 41. თავშესაფრის მაძიებელთან გასაუბრება

1. საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების ჩვეულებრივი წესით განხილვისას თავშესაფრის მაძიებელთან ტარდება გასაუბრება, გარდა ამ კანონის 47-ე მუხლის მე-4 პუნქტით გათვალისწინებული შემთხვევისა.

2. თავშესაფრის მაძიებელს გასაუბრებას მისი დასაბუთებული მოთხოვნით, ასეთი შესაძლებლობის არსებობის შემთხვევაში უტარებს მისთვის სასურველი სქესის უფლებამოსილი თანამდებობის პირი და იგი სარგებლობს სასურველი სქესის თარჯიმნის მომსახურებით, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც უფლებამოსილ თანამდებობის პირს აქვს საფუძველი ვარაუდისთვის, რომ აღნიშნული მოთხოვნა დაფუძნებულია იმ გარემოებაზე, რომელიც არ არის დაკავშირებული სირთულეებთან, პირმა დაუბრკოლებლად წარმოადგინოს მისი საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების საფუძველი.

3. გასაუბრება ტარდება ინდივიდუალურად, ოჯახის ყველა სრულწლოვან წევრთან. გამონაკლის შემთხვევაში გასაუბრება შეიძლება ჩატარდეს ოჯახის არასრულწლოვან წევრთან სათანადო სპეციალიზაციის მქონე უფლებამოსილი თანამდებობის პირის მიერ, თუ იკვეთება ამ კანონის 38-ე მუხლის მე-2 პუნქტის „ვ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული, არასრულწლოვანზე ორიენტირებული ქმედება. თავშესაფრის მაძიებელთან ინდივიდუალური გასაუბრება, როგორც წესი, ოჯახის წევრების დაუსწრებლად ტარდება.

4. გასაუბრებისას თავშესაფრის მაძიებელს უნდა მიეცეს შესაძლებლობა, განმარტოს ის გარემოებები, რომლებიც შეიძლება მის საერთაშორისო დაცვაზე განცხადებას აკლდეს ან/და შეუსაბამო/წინააღმდეგობრივი იყოს, აგრეთვე განმარტოს მის მიერ მიწოდებულ ფაქტებსა და სხვა წყაროებიდან მიღებულ სათანადო ინფორმაციას (მათ შორის, წარმოშობის ქვეყნის შესახებ ინფორმაციას) შორის არსებული შეუსაბამობა/წინააღმდეგობა.

5. შესაბამისი მასალების სიზუსტის უზრუნველსაყოფად გასაუბრება ფორმდება წერილობით და ფიქსირდება ხმის ჩამწერი მოწყობილობით. გასაუბრების ოქმი და აუდიოჩანაწერი თავშესაფრის მაძიებლის პირად საქმეში ინახება. გასაუბრების აუდიოჩაწერის განხორციელების შესახებ მისი განხორციელების დაწყებისთანავე ეცნობება უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს.

მუხლი 42. საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების განხილვა და შეფასება

1. საერთაშორისო დაცვაზე განცხადება განიხილება ინდივიდუალურად და ფასდება წარდგენილ საერთაშორისო დაცვაზე განცხადებაში მითითებული არსებითი ფაქტები, რომლებიც ეხება უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის/თავშესაფრის მაძიებლის ვინაობას, წარმოშობის ქვეყანას, სამგზავრო დოკუმენტებს, მგზავრობის მარშრუტს, საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების საფუძველს და ამ საფუძველთან დაკავშირებით დედნის სახით წარდგენილ დოკუმენტაციას.

2. საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების შეფასებისას გათვალისწინებული უნდა იქნეს შემდეგი გარემოებები:

ა) საერთაშორისო დაცვაზე განცხადებასთან დაკავშირებით გადაწყვეტილების მიღების დროისთვის არსებული ინფორმაცია წარმოშობის ქვეყნის შესახებ (მათ შორის, წარმოშობის ქვეყნის კანონმდებლობა, წარმოშობის ქვეყანაში არსებული მარეგულირებელი ნორმები და მათი აღსრულების მეთოდები);

ბ) უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის/თავშესაფრის მაძიებლის მიერ წარმოდგენილი განცხადებები და დოკუმენტაცია იმის თაობაზე, იყო თუ არა იგი წარსულში ან გახდება თუ არა მომავალში დევნის ან სერიოზული ზიანის მსხვერპლი;

გ) უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის/თავშესაფრის მაძიებლის ინდივიდუალური მდგომარეობა და გარემოებები (მათ შორის, წარმომავლობა, სქესი და ასაკი), იმის შესაფასებლად, თუ რამდენად შეიძლება იყოს დევნა ან სერიოზული ზიანი ის ქმედება, რომლის წინაშეც აღმოჩნდა ან შეიძლება აღმოჩნდეს უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი/თავშესაფრის მაძიებელი პირადი გარემოებების საფუძველზე;

დ) იყო თუ არა წარმოშობის ქვეყნის დატოვების შემდეგ უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის/თავშესაფრის მაძიებლის ქმედებების ერთადერთი ან მთავარი მიზანი საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების წარდგენის საფუძვლის შექმნა, იმის შესაფასებლად, შეუქმნის თუ არა მას ეს ქმედებები დევნის ან სერიოზული ზიანის საფრთხეს წარმოშობის ქვეყანაში დაბრუნების შემთხვევაში.

3. ის ფაქტი, რომ უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი/თავშესაფრის მაძიებელი წარსულში იდევნებოდა, ან მას მიადგა სერიოზული ზიანი, ან მის მიმართ გამოყენებულ იქნა დევნის ან სერიოზული ზიანის მიყენების პირდაპირი მუქარა, დევნის საფუძვლიანი შიშისთვის ან სერიოზული ზიანის მიყენების რეალური საფრთხის არსებობისთვის მნიშვნელოვანი გარემოებაა, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც არსებობს საფუძვლიანი ვარაუდი, რომ ასეთი დევნა ან სერიოზული ზიანი არ განმეორდება.

4. უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის/თავშესაფრის მაძიებლის დევნის საფუძვლიანი შიშის ან მისთვის სერიოზული ზიანის მიყენების რეალური საფრთხის შეფასებისას უფლებამოსილი თანამდებობის პირი უნდა დაეყრდნოს იმ გარემოებებს, რომლებიც წარმოშობის ქვეყანაში წარმოიქმნა უშუალოდ უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის/თავშესაფრის მაძიებლის მიერ ამ ქვეყნის დატოვებამდე ან მისი დატოვების შემდეგ.

5. თუ საერთაშორისო დაცვაზე განცხადებაში მითითებული ცალკეული გარემოებები შესაბამისი დოკუმენტებით ან სხვა მტკიცებულებებით არ არის გამყარებული, ასეთ გარემოებებს არ სჭირდება დამტკიცება შემდეგი გარემოებების ერთობლივად არსებობის შემთხვევაში:

ა) უცხოელმა ან მოქალაქეობის არმქონე პირმა/თავშესაფრის მაძიებელმა საერთაშორისო დაცვის მოთხოვნის დასასაბუთებლად მის ხელთ არსებული ყველა საშუალება გამოიყენა;

ბ) უცხოელმა ან მოქალაქეობის არმქონე პირმა/თავშესაფრის მაძიებელმა წარადგინა საქმის განხილვისთვის მნიშვნელოვანი ყველა ინფორმაცია, ამასთანავე, დამაკმაყოფილებლად ახსნა სხვა მნიშვნელოვანი ინფორმაციის არარსებობა;

გ) უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის/თავშესაფრის მაძიებლის მიერ წარდგენილი ინფორმაცია თანამიმდევრულია, დამაჯერებელია და არ ეწინააღმდეგება წარმოშობის ქვეყნის შესახებ არსებულ ინფორმაციას;

დ) უცხოელმა ან მოქალაქეობის არმქონე პირმა/თავშესაფრის მაძიებელმა საერთაშორისო დაცვა მოითხოვა ასეთი შესაძლებლობის გაჩენისთანავე, თუ მან არ მიუთითა საერთაშორისო დაცვის მოთხოვნის შემაფერხებელი მიზეზი;

ე) დადგინდა უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის/თავშესაფრის მაძიებლის მიერ წარდგენილი ინფორმაციის ზოგადი სანდოობა.

მუხლი 43. საერთაშორისო დაცვაზე განცხადებასთან დაკავშირებული ინფორმაციისა და არსებითი მტკიცებულებების მოპოვება და შესწავლა

1. უფლებამოსილმა თანამდებობის პირმა უნდა მოიპოვოს საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების შესაფასებლად საჭირო ინფორმაცია და ხელმისაწვდომი არსებითი მტკიცებულებები.

2. საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების განხილვისა და გადაწყვეტილების მიღების პროცესში უნდა შეფასდეს როგორც უფლებამოსილი თანამდებობის პირის მიერ მოპოვებული ინფორმაცია და დოკუმენტური მტკიცებულება, ისე უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის/თავშესაფრის მაძიებლის მიერ წარდგენილი ინფორმაცია და დედნის სახით წარდგენილი დოკუმენტური მტკიცებულება (მისი არსებობის შემთხვევაში).

3. უფლებამოსილმა თანამდებობის პირმა უნდა შეაფასოს წარმოშობის ქვეყნის შესახებ მოპოვებული ინფორმაცია.

4. საერთაშორისო დაცვის მინიჭების ან საერთაშორისო დაცვის მინიჭებაზე უარის თქმის შესახებ სამინისტროს გადაწყვეტილების უცხოელისთვის ან მოქალაქეობის არმქონე პირისთვის/თავშესაფრის მაძიებლისთვის ჩაბარების შემდეგ უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის/თავშესაფრის მაძიებლის ანდა მისი კანონიერი წარმომადგენლის ან შესაბამისი მინდობილობის მქონე ადვოკატის მოთხოვნის შემთხვევაში უფლებამოსილი თანამდებობის პირი ვალდებულია საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად გასცეს საერთაშორისო დაცვაზე განცხადებასთან დაკავშირებით მოპოვებული ინფორმაცია და დოკუმენტაცია.

მუხლი 44. თანმხლების გარეშე მყოფი არასრულწლოვანის საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების განხილვა

1. თანმხლების გარეშე მყოფი არასრულწლოვანის საერთაშორისო დაცვაზე განცხადება განხილული უნდა იქნეს ამ კანონით გათვალისწინებული პროცედურის შესაბამისად, არასრულწლოვანის საუკეთესო ინტერესის გათვალისწინებით.

2. თანმხლების გარეშე მყოფ არასრულწლოვანთან გასაუბრება ტარდება მისი კანონიერი წარმომადგენლის თანდასწრებით, აგრეთვე შესაბამისი მინდობილობის მქონე ადვოკატის თანდასწრებით (მისი არსებობის შემთხვევაში).

3. თანმხლების გარეშე მყოფ არასრულწლოვანთან გასაუბრებას ატარებს ის უფლებამოსილი თანამდებობის პირი, რომელსაც არასრულწლოვანთან გასაუბრებისთვის საჭირო სპეციალიზაცია აქვს.

4. თავშესაფრის პროცედურის განხორციელებისას უფლებამოსილმა თანამდებობის პირმა უნდა გაითვალისწინოს თანმხლების გარეშე მყოფი არასრულწლოვანის ასაკი და უნარები (მათ შორის, განვითარების დონე, აღქმისა და კომუნიკაციის უნარები).

მუხლი 45. წარმოებული სტატუსის მინიჭების საკითხის განხილვა

1. საერთაშორისო დაცვის მქონე პირმა მისი ოჯახის წევრისთვის წარმოებული სტატუსის მინიჭების პროცედურის დაწყებისთვის წერილობითი განცხადებით უნდა მიმართოს სამინისტროს მიგრაციის დეპარტამენტს.

2. საერთაშორისო დაცვის მქონე პირმა ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებულ განცხადებას უნდა დაურთოს ოჯახური კავშირის დამადასტურებელი დოკუმენტაცია (მისი არსებობის შემთხვევაში).

3. ოჯახის ერთიანობის პრინციპიდან გამომდინარე, საერთაშორისო დაცვის მქონე პირის ოჯახის წევრის უფლება, მოიპოვოს წარმოებული სტატუსი, შეიძლება დადგინდეს თავშესაფრის მაძიებლისთვის საერთაშორისო დაცვის მინიჭების შემდეგ.

4. წარმოებული სტატუსის მისანიჭებლად გასაუბრება ტარდება საერთაშორისო დაცვის მქონე პირის ოჯახის ყველა სრულწლოვან წევრთან.

5. უფლებამოსილი თანამდებობის პირი წარმოებული სტატუსის მინიჭების მიზნით ოჯახური კავშირის დასადგენად იკვლევს თავშესაფრის პროცედურის მიმდინარეობისას ამ მიზნით წარდგენილ დოკუმენტაციას (მისი არსებობის შემთხვევაში) და შესაბამის გარემოებებს.

6. წარმოებული სტატუსის მისანიჭებლად ჩატარებულ გასაუბრებაზე ოჯახური კავშირის დასადასტურებლად წარმოდგენილი უნდა იყოს ოჯახის წევრობის ფაქტის დამადასტურებელი დოკუმენტის დედანი (მისი არსებობის შემთხვევაში).

7. თუ საერთაშორისო დაცვის მქონე პირი მისი ოჯახის წევრისთვის წარმოებული სტატუსის მინიჭების შესახებ განცხადებით მიმართავს სამინისტროს მიგრაციის დეპარტამენტს, უფლებამოსილი თანამდებობის პირი წარმოებული სტატუსის მინიჭების საკითხს 1 თვის ვადაში განიხილავს.

მუხლი 46. წამების, არაადამიანური ან ღირსების შემლახველი მოპყრობის ან ძალადობის სავარაუდო მსხვერპლის საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების განხილვა

უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს/თავშესაფრის მაძიებელს, რომელიც აცხადებს, რომ არის წამების, არაადამიანური ან ღირსების შემლახველი მოპყრობის ან ძალადობის მსხვერპლი, ან რომელსაც ასეთი მსხვერპლის ნიშნები აქვს, მისი საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების განხილვამდე ხელი უნდა მიუწვდებოდეს შესაბამის სამედიცინო და ფსიქოლოგიურ დახმარებაზე.

მუხლი 47. ფსიქიკური ან გონებრივი/ინტელექტუალური დარღვევების მქონე უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის/თავშესაფრის მაძიებლის საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების განხილვა

1. თუ არსებობს საფუძვლიანი ეჭვი, რომ უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს/თავშესაფრის მაძიებელს ფსიქიკური ან გონებრივი/ინტელექტუალური დარღვევები აქვს, სამინისტრომ საჭიროების შემთხვევაში დაუყოვნებლივ უნდა მიმართოს საქართველოს კანონმდებლობით განსაზღვრულ მეურვეობისა და მზრუნველობის ორგანოს უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის/თავშესაფრის მაძიებლის ფსიქოსოციალური საჭიროებიდან გამომდინარე, მისთვის საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით ექსპერტიზის ჩატარებისა და მხარდამჭერის დანიშვნის მიზნით.

2. მყარი ფსიქიკური ან გონებრივი/ინტელექტუალური დარღვევების მქონე უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის/თავშესაფრის მაძიებლის საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების განხილვა უნდა შეჩერდეს მისთვის მხარდამჭერის დანიშვნამდე. ამ პერიოდში უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი/თავშესაფრის მაძიებელი სარგებლობს თავშესაფრის მაძიებლისთვის ამ კანონით გათვალისწინებული უფლებებით.

3. ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებულ უცხოელთან ან მოქალაქეობის არმქონე პირთან/თავშესაფრის მაძიებელთან ანკეტირება და გასაუბრება უნდა ჩაატაროს იმ უფლებამოსილმა თანამდებობის პირმა, რომელსაც გავლილი აქვს სპეციალური მომზადება, ხოლო საჭიროების შემთხვევაში ანკეტირებასა და გასაუბრებაში უნდა მონაწილეობდეს აგრეთვე შესაბამისი დარგის სპეციალისტი.

4. უცხოელთან ან მოქალაქეობის არმქონე პირთან/თავშესაფრის მაძიებელთან გასაუბრება შეიძლება არ ჩატარდეს, თუ მას მისგან დამოუკიდებელი მიზეზის გამო არ შეუძლია უფლებამოსილი თანამდებობის პირისთვის ადეკვატური ინფორმაციის მიწოდება. ამ შემთხვევაში საერთაშორისო დაცვის შესახებ გადაწყვეტილება მიიღება ამ კანონით გათვალისწინებული პროცედურებით მოპოვებული სხვა ინფორმაციისა და დოკუმენტაციის საფუძველზე.

მუხლი 48. საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების გამოხმობა

1. უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის/თავშესაფრის მაძიებლის, მისი კანონიერი წარმომადგენლის ან შესაბამისი მინდობილობის მქონე ადვოკატის წერილობითი მიმართვის საფუძველზე შეიძლება საერთაშორისო დაცვაზე განცხადება მისი განხილვის ნებისმიერ ეტაპზე იქნეს გამოხმობილი.

2. უფლებამოსილმა თანამდებობის პირმა უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს/თავშესაფრის მაძიებელს წერილობით, მისთვის გასაგებ ენაზე ან იმ ენაზე, რომელიც მას ესმის, როგორც ეს შეიძლება გონივრულად ჩაითვალოს, უნდა აცნობოს საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების გამოხმობის სამართლებრივი შედეგები, რის თაობაზეც დგება შესაბამისი ოქმი. ამ ოქმს ხელს აწერენ უფლებამოსილი თანამდებობის პირი, თარჯიმანი და უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი/თავშესაფრის მაძიებელი, მისი კანონიერი წარმომადგენელი ან შესაბამისი მინდობილობის მქონე ადვოკატი.

3. საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების გამოხმობის საფუძველზე უფლებამოსილი თანამდებობის პირი იღებს საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების განხილვის შეწყვეტის შესახებ გადაწყვეტილებას უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის/თავშესაფრის მაძიებლის მიერ შესაბამისი ოქმის ხელმოწერიდან 7 სამუშაო დღის ვადაში. უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს/თავშესაფრის მაძიებელს ეს გადაწყვეტილება (ქართულ ენაზე, აგრეთვე ნათარგმნი მისთვის გასაგებ ენაზე ან იმ ენაზე, რომელიც მას ესმის, როგორც ეს შეიძლება გონივრულად ჩაითვალოს) ჰბარდება წერილობით, ამ კანონის 58-ე მუხლით დადგენილი წესით, 3 სამუშაო დღის ვადაში, მისი სასამართლოში გასაჩივრების ამავე კანონით დადგენილი წესის მითითებით.

4. უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი/თავშესაფრის მაძიებელი ვალდებულია საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების გამოხმობის შესახებ განცხადების წარდგენის შემდეგ სამინისტროს ჩააბაროს საერთაშორისო დაცვის მოთხოვნის თაობაზე ცნობა/დროებითი საიდენტიფიკაციო მოწმობა და საქართველოს კანონმდებლობით განსაზღვრულ ვადაში დატოვოს საქართველო, თუ საქართველოში მისი ყოფნის სხვა სამართლებრივი საფუძველი არ არსებობს.

5. საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების განხილვის შეწყვეტის შესახებ გადაწყვეტილების უცხოელისთვის ან მოქალაქეობის არმქონე პირისთვის ამ კანონის 58-ე მუხლით დადგენილი წესით ჩაბარების შემდეგ მას უფლება აქვს, სამინისტროს მიგრაციის დეპარტამენტს წარუდგინოს განმეორებითისაერთაშორისო დაცვაზე განცხადება მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ მის საქმესთან დაკავშირებით არსებობს ახალი გარემოებები, რომლებიც მისთვის საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების გამოხმობის შემდეგ გახდა ცნობილი. განმეორებითი საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების წარდგენის შემთხვევაში უცხოელმა ან მოქალაქეობის არმქონე პირმა უნდა მიუთითოს საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების გამოხმობისა და განმეორებით მიმართვის სათანადო მიზეზები. განმეორებითი საერთაშორისო დაცვაზე განცხადება განიხილება ამ კანონის 52-ე მუხლით დადგენილი წესით.

6. საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების გამოხმობის, მათ შორის, საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების განხილვის შეწყვეტის შესახებ გადაწყვეტილების ამ კანონით დადგენილი წესით სასამართლოში გასაჩივრების, შემთხვევაში უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი თავშესაფრის მაძიებლად არ მიიჩნევა მისთვის საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების განხილვის შეწყვეტის შესახებ გადაწყვეტილების ამ კანონის 58-ე მუხლით დადგენილი წესით ჩაბარების დღიდან. შესაბამისად, მასზე არ ვრცელდება ამ კანონის მე-8 მუხლით დადგენილი არგაძევების პრინციპი და აღნიშნული გადაწყვეტილების უცხოელისთვის ან მოქალაქეობის არმქონე პირისთვის ჩაბარების მომენტიდან დასაშვებია მისი საქართველოდან გაძევება ან ექსტრადიცია.

მუხლი 49. თავშესაფრის პროცედურის შეწყვეტა

1. თავშესაფრის პროცედურა შეწყდება, თუ უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი/თავშესაფრის მაძიებელი:

ა) ამ კანონის 48-ე მუხლის შესაბამისად გამოიხმობს საერთაშორისო დაცვაზე განცხადებას;

ბ) არ თანამშრომლობს სამინისტროსთან;

გ) სამინისტროს მიგრაციის დეპარტამენტს/სასამართლოს არ აცნობებს სავალდებულო საკონტაქტო ინფორმაციას;

დ) სამინისტროს მიგრაციის დეპარტამენტს/სასამართლოს 3 სამუშაო დღის ვადაში არ აცნობებს შესაბამის საკონტაქტო ინფორმაციას მისი შეცვლის შემთხვევაში;

ე) არასაპატიო მიზეზით ორჯერ არ გამოცხადდება ანკეტირებაზე ან გასაუბრებაზე;

ვ) ამ კანონის 52-ე მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში არ გამოცხადდება გასაუბრებაზე;

ზ) ამ კანონის 26-ე მუხლის მე-6 პუნქტით განსაზღვრულ ვადაში არ გამოცხადდება სამინისტროს მიგრაციის დეპარტამენტში ან/და სამინისტროს მიგრაციის დეპარტამენტს არ აცნობებს სავალდებულო საკონტაქტო ინფორმაციას;

თ) პენიტენციური დაწესებულებიდან გათავისუფლების შემთხვევაში ამ კანონის 27-ე მუხლის პირველი პუნქტის „გ“ ქვეპუნქტით ან მე-7 პუნქტით განსაზღვრულ ვადაში არ გამოცხადდება სამინისტროში ან/და სამინისტროს არ წარუდგენს სავალდებულო საკონტაქტო ინფორმაციას;

ი) საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების წარდგენისას ან ანკეტირებისას არ წარადგენს ამ კანონის 35-ე მუხლის მე-5 პუნქტით გათვალისწინებულ სავალდებულო საკონტაქტო ინფორმაციას;

კ) დატოვებს საქართველოს;

ლ) გარდაიცვლება.

2. ამ მუხლის პირველი პუნქტის „კ“ ქვეპუნქტით განსაზღვრული გარემოების არსებობის შემთხვევაში თავშესაფრის პროცედურა შეწყდება აგრეთვე საერთაშორისო დაცვის მოთხოვნასთან, მინიჭებასთან, შეწყვეტასთან, გაუქმებასთან ან ჩამორთმევასთან, დამატებითი დაცვის ან დროებითი დაცვის გაგრძელებასთან ანდა დამატებითი დაცვის ან დროებითი დაცვის გაგრძელებაზე უარის თქმასთან დაკავშირებული სასამართლო დავის წარმოებისას.

3. თავშესაფრის პროცედურის შეწყვეტის შესახებ სამინისტროს გადაწყვეტილება უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს ჰბარდება ამ კანონის 58-ე მუხლით დადგენილი წესით.

4. ამ მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრული რომელიმე საფუძვლით საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების განხილვის შეწყვეტის შემთხვევაში უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი თავშესაფრის მაძიებლად არ მიიჩნევა მისთვის თავშესაფრის პროცედურის შეწყვეტის შესახებ გადაწყვეტილების ამ კანონის 58-ე მუხლით დადგენილი წესით ჩაბარების დღიდან. შესაბამისად, მასზე არ ვრცელდება ამ კანონის მე-8 მუხლით დადგენილი არგაძევების პრინციპი და აღნიშნული გადაწყვეტილების უცხოელისთვის ან მოქალაქეობის არმქონე პირისთვის ჩაბარების მომენტიდან დასაშვებია მისი საქართველოდან გაძევება ან ექსტრადიცია.

5. ამ მუხლის მე-4 პუნქტით გათვალისწინებული გადაწყვეტილების − ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის სასამართლოში გასაჩივრების შემთხვევაში უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი არ სარგებლობს ამ კანონის 66-ე მუხლით დადგენილი უფლებებით, მათ შორის, იმავე მუხლის პირველი პუნქტის „ე“ და „მ“ ქვეპუნქტებით განსაზღვრული სასამართლო დავის წარმოებისას უფასო იურიდიული დახმარების უფლებითა და სახელმწიფო ბაჟის გადახდისგან გათავისუფლების უფლებით.

მუხლი 50. თავშესაფრის მაძიებლისთვის ლტოლვილის სტატუსის ან დამატებითი დაცვის მინიჭების ანდა ლტოლვილის სტატუსის ან დამატებითი დაცვის მინიჭებაზე უარის თქმის შესახებ გადაწყვეტილება

1. უფლებამოსილმა თანამდებობის პირმა წერილობით უნდა დაასაბუთოს თავშესაფრის მაძიებლისთვის ლტოლვილის სტატუსის ან დამატებითი დაცვის მინიჭების ანდა ლტოლვილის სტატუსის ან დამატებითი დაცვის მინიჭებაზე უარის თქმის საფუძველი.

2. თავშესაფრის მაძიებელს ლტოლვილის სტატუსის ან დამატებითი დაცვის მინიჭების ანდა ლტოლვილის სტატუსის ან დამატებითი დაცვის მინიჭებაზე უარის თქმის შესახებ გადაწყვეტილება (ქართულ ენაზე, აგრეთვე ნათარგმნი მისთვის გასაგებ ენაზე ან იმ ენაზე, რომელიც მას ესმის, როგორც ეს შეიძლება გონივრულად ჩაითვალოს) ჰბარდება ამ კანონის 58-ე მუხლით დადგენილი წესით, მისი სასამართლოში გასაჩივრების ამ კანონით დადგენილი წესის მითითებით.

3. თუ უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის/თავშესაფრის მაძიებლის ოჯახის წევრების საერთაშორისო დაცვაზე განცხადებას ერთი და იგივე საფუძველი აქვს, ან ოჯახის წევრი ემატება თავშესაფრის პროცედურის (მათ შორის, სასამართლო დავის) მიმდინარეობისას, საერთაშორისო დაცვის შესახებ გადაწყვეტილება, მათ შორის, სასამართლოს კანონიერ ძალაში შესული გადაწყვეტილება, ვრცელდება აგრეთვე უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის/თავშესაფრის მაძიებლის ოჯახის წევრზე/წევრებზე, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც არსებობს ამ კანონის მე-17, მე-18, მე-20 ან 21-ე მუხლით გათვალისწინებული შესაბამისი საფუძველი. ოჯახური კავშირის დასადგენად საჭიროების შემთხვევაში ამ პუნქტით განსაზღვრულ პირებთან გასაუბრება ტარდება.

4. თავშესაფრის მაძიებლისთვის ლტოლვილის სტატუსის ან დამატებითი დაცვის მინიჭების ანდა ლტოლვილის სტატუსის ან დამატებითი დაცვის მინიჭებაზე უარის თქმის შესახებ გადაწყვეტილება საქმის არსებით ფაქტობრივ გარემოებებსა და შესაბამის მტკიცებულებებს უნდა ეფუძნებოდეს.

5. თავშესაფრის მაძიებლისთვის ლტოლვილის სტატუსის ან დამატებითი დაცვის მინიჭებაზე უარის თქმის შესახებ სამინისტროს გადაწყვეტილების კანონიერ ძალაში შესვლის შემდეგ ან აღნიშნული გადაწყვეტილების ამ კანონით დადგენილი წესით სასამართლოში გასაჩივრების შემთხვევაში ლტოლვილის სტატუსის ან დამატებითი დაცვის მინიჭებაზე უარის თქმის შესახებ სასამართლოს გადაწყვეტილების კანონიერ ძალაში შესვლის შემდეგ უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი ვალდებულია „უცხოელთა და მოქალაქეობის არმქონე პირთა სამართლებრივი მდგომარეობის შესახებ“ საქართველოს კანონით დადგენილი წესით დატოვოს საქართველო, თუ საქართველოში მისი ყოფნის სხვა სამართლებრივი საფუძველი არ არსებობს.

მუხლი 51. დამატებითი დაცვის გაგრძელების ან დამატებითი დაცვის გაგრძელებაზე უარის თქმის შესახებ გადაწყვეტილება

1. უფლებამოსილი თანამდებობის პირი დამატებითი დაცვის გაგრძელების ან დამატებითი დაცვის გაგრძელებაზე უარის თქმის შესახებ გადაწყვეტილებას იღებს საქმის შესაბამისი მასალების საფუძველზე, გადაწყვეტილების მიღების მომენტში არსებული გარემოებების გათვალისწინებით.

2. თუ გარემოებები, რომელთა გამოც პირს დამატებითი დაცვა მიენიჭა, აღარ არსებობს, მას დამატებითი დაცვის გაგრძელებაზე უარი ეთქმება.

3. დამატებითი დაცვის გაგრძელების ან დამატებითი დაცვის გაგრძელებაზე უარის თქმის შესახებ სამინისტროს გადაწყვეტილება დამატებითი დაცვის მქონე პირს ჰბარდება ამ კანონის 58-ე მუხლით დადგენილი წესით.

4. დამატებითი დაცვის გაგრძელების ან დამატებითი დაცვის გაგრძელებაზე უარის თქმის პროცედურის დასრულებამდე, მათ შორის, შესაბამისი სასამართლო გადაწყვეტილების კანონიერ ძალაში შესვლამდე, დამატებითი დაცვის მქონე პირს აქვს თავის სტატუსთან დაკავშირებული ყველა უფლება და მოვალეობა.

მუხლი 52. განმეორებითი საერთაშორისო დაცვაზე განცხადება და პროცედურული გარანტიები

1. თუკი უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს ლტოლვილის სტატუსი ან დამატებითი დაცვა შეუწყდა, გაუუქმდა ან ჩამოერთვა, ან მას დამატებითი დაცვის გაგრძელებაზე უარი ეთქვა, ანდა თავშესაფრის პროცედურა საქართველოში დასრულდა, უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს უფლება აქვს, წარადგინოს განმეორებითი საერთაშორისო დაცვაზე განცხადება, თუ:

ა) წარმოშობის ქვეყანაში ისეთი ცვლილებები მოხდა, რომლებიც შეიძლება აჩენდეს მისი საერთაშორისო დაცვის საჭიროებას;

ბ) არსებობს ახალი ფაქტობრივი გარემოებები, რომლებიც წინა საერთაშორისო დაცვაზე განცხადებაში მითითებული გარემოებების შეფასებისას არ განხილულა, რომელთა შესახებ ინფორმაციის წარუდგენლობა მისი ბრალი არ ყოფილა და რომლებიც შეიძლება აჩენდეს მისი საერთაშორისო დაცვის საჭიროებას.

2. უფლებამოსილი თანამდებობის პირი ვალდებულია უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის განმეორებითი საერთაშორისო დაცვაზე განცხადება წინასწარ გამოიკვლიოს, შეისწავლოს და შეაფასოს მასში მითითებული განმარტებები და ახალი გარემოებები, რათა წარმოშობის ქვეყანაში მისი დაბრუნებით არ დაირღვეს ამ კანონის მე-8 მუხლით დადგენილი არგაძევების პრინციპი და საერთაშორისო სამართლით აღიარებული ადამიანის ძირითადი უფლებები. ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული რომელიმე საფუძვლის ან/და ამ კანონის მე-16 მუხლის მე-2 პუნქტით განსაზღვრული გარემოების არსებობის დასადგენად საჭიროების შემთხვევაში განმეორებითი საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების წინასწარი გამოკვლევის ფარგლებში უცხოელთან ან მოქალაქეობის არმქონე პირთან გასაუბრება ტარდება. ამ გასაუბრებაზე უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის არასაპატიო მიზეზით გამოუცხადებლობის შემთხვევაში სამინისტრო იღებს გადაწყვეტილებას თავშესაფრის პროცედურის შეწყვეტის შესახებ.

3. თუ განმეორებითი საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების წინასწარი გამოკვლევით დადგინდება, რომ იგი არ აკმაყოფილებს ამ მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრულ კრიტერიუმებს, სამინისტრო განმეორებითი საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების რეგისტრაციიდან არაუგვიანეს 10 კალენდარული დღისა, მისი არსებითი განხილვის გარეშე გამოსცემს ინდივიდუალურ ადმინისტრაციულ-სამართლებრივ აქტს განმეორებითი საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების დაუშვებლად ცნობის შესახებ. უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს ეს გადაწყვეტილება (ქართულ ენაზე, აგრეთვე ნათარგმნი მისთვის გასაგებ ენაზე ან იმ ენაზე, რომელიც მას ესმის, როგორც ეს შეიძლება გონივრულად ჩაითვალოს) ჰბარდება ამ კანონის 58-ე მუხლით დადგენილი წესით, მისი სასამართლოში გასაჩივრების ამ კანონით დადგენილი წესის მითითებით.

4. თუ განმეორებითი საერთაშორისო დაცვაზე განცხადება აკმაყოფილებს ამ მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრულ კრიტერიუმებს, სამინისტრო მისი რეგისტრაციიდან არაუგვიანეს 10 კალენდარული დღისა იღებს გადაწყვეტილებას განმეორებითი საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების დასაშვებად ცნობის შესახებ, რის თაობაზეც გამოსცემს ინდივიდუალურ ადმინისტრაციულ-სამართლებრივ აქტს. ამ შემთხვევაში უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი მისთვის აღნიშნული აქტის ჩაბარების მომენტიდან მიიჩნევა თავშესაფრის მაძიებლად.

5. დაუშვებელია უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის საქართველოდან წარმოშობის ქვეყანაში გაძევება ან ექსტრადიცია მის მიერ განმეორებითი საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების პირველად წარდგენის მომენტიდან მისთვის ამ მუხლის მე-3 ან მე-4 პუნქტით გათვალისწინებული სამინისტროს პირველი ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის ჩაბარებამდე.

6. ამ მუხლის მე-3 პუნქტით გათვალისწინებული ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის უცხოელისთვის ან მოქალაქეობის არმქონე პირისთვის ჩაბარების შემდეგ, აგრეთვე მის მიერ ამ აქტის სასამართლოში გასაჩივრების შემთხვევაში უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი თავშესაფრის მაძიებლად არ მიიჩნევა, მასზე არ ვრცელდება ამ კანონის მე-8 მუხლით დადგენილი არგაძევების პრინციპი და აღნიშნული აქტის მისთვის ჩაბარების მომენტიდან დასაშვებია მისი საქართველოდან გაძევება ან ექსტრადიცია. თუ ამ მუხლის მე-3 პუნქტით გათვალისწინებული სამინისტროს პირველი ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის გამოცემის შემდეგ უცხოელმა ან მოქალაქეობის არმქონე პირმა კვლავ წარადგინა განმეორებითი საერთაშორისო დაცვაზე განცხადება, იგი თავშესაფრის მაძიებლად არ მიიჩნევა, მასზე არ ვრცელდება ამ კანონის მე-8 მუხლით დადგენილი არგაძევების პრინციპი და დასაშვებია მისი საქართველოდან გაძევება ან ექსტრადიცია.

7. ამ მუხლის მე-3 პუნქტით გათვალისწინებული ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის სასამართლოში გასაჩივრების შემთხვევაში უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი არ სარგებლობს ამ კანონის 66-ე მუხლით დადგენილი უფლებებით, მათ შორის, იმავე მუხლის პირველი პუნქტის „ე“ და „მ“ ქვეპუნქტებით განსაზღვრული სასამართლო დავის წარმოებისას უფასო იურიდიული დახმარების უფლებითა და სახელმწიფო ბაჟის გადახდისგან გათავისუფლების უფლებით.

მუხლი 53. ოჯახის გაერთიანება

1. საქართველოს ფარგლების გარეთ მყოფ ოჯახის წევრთან/წევრებთან გაერთიანების მიზნით ოჯახის გაერთიანების პროცედურის დასაწყებად ლტოლვილმა ან დამატებითი დაცვის მქონე პირმა ოჯახის გაერთიანების შესახებ წერილობითი განცხადებით უნდა მიმართოს სამინისტროს მიგრაციის დეპარტამენტს.

2. ლტოლვილმა ან დამატებითი დაცვის მქონე პირმა ოჯახის გაერთიანების შესახებ განცხადებას უნდა დაურთოს მასთან ოჯახის წევრის/წევრების ოჯახური კავშირის დამადასტურებელი ყველა შესაძლო მტკიცებულება (მათი არსებობის შემთხვევაში).

3. ოჯახური კავშირის დასადგენად უფლებამოსილი თანამდებობის პირი ინდივიდუალურად, 1 თვის ვადაში განიხილავს ოჯახის გაერთიანების შესახებ განცხადებასა და თანდართულ მტკიცებულებებს (მათი არსებობის შემთხვევაში). ოჯახური კავშირის დასადგენად საჭიროების შემთხვევაში გასაუბრება ტარდება.

4. ოჯახური კავშირის დადგენის შემთხვევაში უფლებამოსილი თანამდებობის პირი საჭიროებისამებრ მიმართავს საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროს ლტოლვილის ან დამატებითი დაცვის მქონე პირის ოჯახის წევრისთვის/წევრებისთვის საქართველოს ვიზის გაცემის შესახებ.

5. ოჯახის ერთიანობის პრინციპის გათვალისწინებით, ლტოლვილის ან დამატებითი დაცვის მქონე პირის ოჯახის წევრს საქართველოს ტერიტორიაზე შემოსვლისა და სამინისტროს მიგრაციის დეპარტამენტისთვის შესაბამისი განცხადებით მიმართვის შემთხვევაში ენიჭება საერთაშორისო დაცვის იგივე ფორმა, რომელიც ლტოლვილს ან დამატებითი დაცვის მქონე პირს აქვს მინიჭებული.

6. ამ მუხლის მე-5 პუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში ლტოლვილის ან დამატებითი დაცვის მქონე პირის ოჯახის წევრმა სამინისტროს მიგრაციის დეპარტამენტს შესაბამისი განცხადებით უნდა მიმართოს საქართველოს ტერიტორიაზე შემოსვლიდან 30 კალენდარული დღის ვადაში. თუ ლტოლვილის ან დამატებითი დაცვის მქონე პირის ოჯახის წევრმა ეს ვადა არასაპატიო მიზეზით დაარღვია, სამინისტრო გამოსცემს ინდივიდუალურ ადმინისტრაციულ-სამართლებრივ აქტს საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების წარმოებაში მიღებაზე უარის თქმის შესახებ.

7. ლტოლვილს ან დამატებითი დაცვის მქონე პირს შეიძლება უარი ეთქვას ოჯახის გაერთიანებაზე, თუ მისი ოჯახის წევრის მიმართ არსებობს ამ კანონის მე-17, მე-18, მე-20 ან 21-ე მუხლით გათვალისწინებული შესაბამისი საფუძველი.

მუხლი 54. თანმხლების გარეშე მყოფი არასრულწლოვანის ოჯახის გაერთიანება

1. თანმხლების გარეშე მყოფი არასრულწლოვანისთვის ამ კანონით დადგენილი წესით ლტოლვილის სტატუსის ან დამატებითი დაცვის მინიჭების შემდეგ მისი მეურვე/მზრუნველი/მხარდამჭერი განსაზღვრავს ამ არასრულწლოვანის საუკეთესო ინტერესს.

2. ამ მუხლის პირველი პუნქტის საფუძველზე ლტოლვილი ან დამატებითი დაცვის მქონე, თანმხლების გარეშე მყოფი არასრულწლოვანის თანხმობის არსებობის შემთხვევაში უფლებამოსილი თანამდებობის პირი იწყებს ოჯახის გაერთიანების პროცედურას.

3. ლტოლვილი ან დამატებითი დაცვის მქონე, თანმხლების გარეშე მყოფი არასრულწლოვანის ოჯახის გაერთიანების შესახებ განცხადებას სამინისტროს მიგრაციის დეპარტამენტს წარუდგენს ამ არასრულწლოვანის მეურვე/მზრუნველი/მხარდამჭერი. მან აღნიშნულ განცხადებას უნდა დაურთოს არასრულწლოვანთან ოჯახის წევრის/წევრების ოჯახური კავშირის დამადასტურებელი ყველა შესაძლო მტკიცებულება (მათი არსებობის შემთხვევაში) და დასკვნა არასრულწლოვანის საუკეთესო ინტერესის განსაზღვრის შესახებ.

4. ოჯახური კავშირის დასადგენად უფლებამოსილი თანამდებობის პირი ინდივიდუალურად, 1 თვის ვადაში განიხილავს ოჯახის გაერთიანების შესახებ განცხადებასა და თანდართულ მტკიცებულებებს (მათი არსებობის შემთხვევაში).

5. ოჯახური კავშირის დადგენის შემთხვევაში უფლებამოსილი თანამდებობის პირი საჭიროებისამებრ მიმართავს საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროს ლტოლვილი ან დამატებითი დაცვის მქონე, თანმხლების გარეშე მყოფი არასრულწლოვანის ოჯახის წევრისთვის/წევრებისთვის საქართველოს ვიზის გაცემის შესახებ.

6. ოჯახის ერთიანობის პრინციპის გათვალისწინებით, ლტოლვილი ან დამატებითი დაცვის მქონე, თანმხლების გარეშე მყოფი არასრულწლოვანის ოჯახის წევრს საქართველოს ტერიტორიაზე შემოსვლისა და სამინისტროს მიგრაციის დეპარტამენტისთვის შესაბამისი განცხადებით მიმართვის შემთხვევაში ენიჭება საერთაშორისო დაცვის იგივე ფორმა, რომელიც ამ პირს აქვს მინიჭებული.

7. ამ მუხლის მე-6 პუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში ლტოლვილი ან დამატებითი დაცვის მქონე, თანმხლების გარეშე მყოფი არასრულწლოვანის ოჯახის წევრმა სამინისტროს მიგრაციის დეპარტამენტს შესაბამისი განცხადებით უნდა მიმართოს საქართველოს ტერიტორიაზე შემოსვლიდან 30 კალენდარული დღის ვადაში. თუ ლტოლვილი ან დამატებითი დაცვის მქონე, თანმხლების გარეშე მყოფი არასრულწლოვანის ოჯახის წევრმა ეს ვადა არასაპატიო მიზეზით დაარღვია, სამინისტრო გამოსცემს ინდივიდუალურ ადმინისტრაციულ-სამართლებრივ აქტს საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების წარმოებაში მიღებაზე უარის თქმის შესახებ.

8. ლტოლვილ ან დამატებითი დაცვის მქონე, თანმხლების გარეშე მყოფ არასრულწლოვანს შეიძლება უარი ეთქვას ოჯახის გაერთიანებაზე, თუ მისი ოჯახის წევრის მიმართ არსებობს ამ კანონის მე-17, მე-18, მე-20 ან 21-ე მუხლით გათვალისწინებული შესაბამისი საფუძველი.

მუხლი 55. სამინისტროს გადაწყვეტილების გასაჩივრება

1. ამ კანონის საფუძველზე სამინისტროს მიერ მიღებული ნებისმიერი გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს სასამართლოში ამ კანონის 58-ე მუხლით დადგენილი წესით მისი ჩაბარებიდან 10 კალენდარული დღის ვადაში, გარდა ამავე კანონის 31-ე და 33-ე მუხლებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.

2. სასამართლოს გადაწყვეტილების კანონიერ ძალაში შესვლამდე თავშესაფრის მაძიებელი/საერთაშორისო დაცვის მქონე პირი სარგებლობს ამ კანონით გათვალისწინებული უფლებებითა და გარანტიებით და ეკისრება ამავე კანონით განსაზღვრული მოვალეობები.

3. უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის/თავშესაფრის მაძიებლის მიერ სარჩელის/სააპელაციო საჩივრის გამოხმობის, აღნიშნულ საკითხზე სასამართლოს მიერ მიღებული განჩინების გასაჩივრების ან/და საერთაშორისო დაცვის საკითხთან დაკავშირებით სასამართლოსთვის ხელახლა მიმართვის შემთხვევაში უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი თავშესაფრის მაძიებლად არ მიიჩნევა, მასზე არ ვრცელდება ამ კანონის მე-8 მუხლით დადგენილი არგაძევების პრინციპი და დასაშვებია მისი უცხო სახელმწიფოში ექსტრადიცია ან საქართველოდან გაძევება.

4. ამ მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრული ვადის გასვლის შემდეგ შესაბამისი გადაწყვეტილება კანონიერ ძალაში შედის. ამ ვადის დარღვევით აღნიშნული გადაწყვეტილების სასამართლოში გასაჩივრების შემთხვევაში უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი თავშესაფრის მაძიებლად არ მიიჩნევა, მასზე არ ვრცელდება ამ კანონის მე-8 მუხლით დადგენილი არგაძევების პრინციპი და დასაშვებია მისი უცხო სახელმწიფოში ექსტრადიცია ან საქართველოდან გაძევება.

მუხლი 56. დამატებითი დაცვის მქონე პირის მიერ ლტოლვილის სტატუსის მინიჭების შესახებ განცხადების წარდგენა

1. დამატებითი დაცვის მქონე პირს უფლება აქვს, ლტოლვილის სტატუსის მინიჭების შესახებ განცხადება ინდივიდუალურად წარადგინოს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ ამ კანონის მე-15 მუხლით გათვალისწინებული ლტოლვილის სტატუსის მინიჭების სამართლებრივი საფუძველი და ფაქტობრივი გარემოებები მისთვის დამატებითი დაცვის მინიჭების შემდეგ წარმოიშვა, ამავე კანონის მე-16 მუხლით განსაზღვრული გარემოებების გათვალისწინებით. აღნიშნული განცხადების განხილვის პერიოდში დამატებითი დაცვის მქონე პირი სარგებლობს დამატებითი დაცვის მქონე პირისთვის ამ კანონით გათვალისწინებული უფლებებით და ეკისრება ამავე კანონით განსაზღვრული მოვალეობები.

2. ამ მუხლით გათვალისწინებული ლტოლვილის სტატუსის მინიჭების შესახებ განცხადება განიხილება ამ კანონის 30-ე მუხლით დადგენილი წესით.

მუხლი 57. დროებითი დაცვის მქონე, თანმხლების გარეშე მყოფი არასრულწლოვანის სამართლებრივი გარანტიები

დროებითი დაცვის მქონე, თანმხლების გარეშე მყოფი არასრულწლოვანის სამართლებრივი გარანტიების უზრუნველსაყოფად:

ა) იგი დაუყოვნებლივ უნდა იქნეს იდენტიფიცირებული;

ბ) მისი საერთაშორისო დაცვაზე განცხადება დაუყოვნებლივ უნდა დარეგისტრირდეს;

გ) მას 10 სამუშაო დღის ვადაში საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით უნდა დაენიშნოს მეურვე/მზრუნველი/მხარდამჭერი;

დ) იგი უნდა განსახლდეს მისი საუკეთესო ინტერესის გათვალისწინებით, აგრეთვე მას უნდა გაეწიოს დახმარება მშობლებისა და ნათესავების მოსაძებნად.

მუხლი 58. უცხოელთან ან მოქალაქეობის არმქონე პირთან, თავშესაფრის მაძიებელთან ან საერთაშორისო დაცვის მქონე პირთან კომუნიკაციის განხორციელებისა და მისთვის სამინისტროს გადაწყვეტილების ჩაბარების წესი

1. უცხოელთან ან მოქალაქეობის არმქონე პირთან, თავშესაფრის მაძიებელთან ან საერთაშორისო დაცვის მქონე პირთან კომუნიკაცია ხორციელდება სათანადო შეტყობინების სამინისტროს შესაბამის ვებგვერდზე განთავსებით. სამინისტროს მიერ ამ კანონის საფუძველზე მიღებული ნებისმიერი გადაწყვეტილება უცხოელისთვის ან მოქალაქეობის არმქონე პირისთვის, თავშესაფრის მაძიებლისთვის ან საერთაშორისო დაცვის მქონე პირისთვის ჩაბარებულად მიიჩნევა ამ გადაწყვეტილების სამინისტროს შესაბამის ვებგვერდზე განთავსების დღის მომდევნო დღიდან. აღნიშნული შეტყობინების ან გადაწყვეტილების სამინისტროს შესაბამის ვებგვერდზე განთავსების შესახებ ინფორმაცია უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს, თავშესაფრის მაძიებელს ან საერთაშორისო დაცვის მქონე პირს მისთვის გასაგებ ენაზე ან იმ ენაზე, რომელიც მას ესმის, როგორც ეს შეიძლება გონივრულად ჩაითვალოს, მოკლე ტექსტური შეტყობინების სახით ეგზავნება მის მიერ ბოლოს მითითებულ მობილური ტელეფონის ნომერზე.

2. უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი, თავშესაფრის მაძიებელი ან საერთაშორისო დაცვის მქონე პირი ვალდებულია:

ა) შეინახოს მისთვის გადაცემული მომხმარებლის სახელი და პაროლი;

ბ) მომხმარებლის სახელის ან/და პაროლის დაკარგვის ან სამინისტროს შესაბამის ვებგვერდზე შესვლის შეუძლებლობის შემთხვევაში დაუყოვნებლივ მიმართოს სამინისტროს მომხმარებლის სახელის ან/და პაროლის აღსადგენად;

გ) შეტყობინების ან/და გადაწყვეტილების სამინისტროს შესაბამის ვებგვერდზე განთავსების შესახებ ინფორმაციის მოკლე ტექსტური შეტყობინების სახით მიღების შემდეგ მომხმარებლის სახელისა და პაროლის გამოყენებით გაეცნოს ამ შეტყობინებას ან/და გადაწყვეტილებას.

3. ამ მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრული, შეტყობინებისა და გადაწყვეტილების სამინისტროს შესაბამის ვებგვერდზე განთავსებასთან დაკავშირებული მოთხოვნები არ ვრცელდება იმ უცხოელზე ან მოქალაქეობის არმქონე პირზე, თავშესაფრის მაძიებელზე ან საერთაშორისო დაცვის მქონე პირზე, რომელმაც საერთაშორისო დაცვა პენიტენციურ დაწესებულებაში ან დროებითი განთავსების ცენტრში მოითხოვა და რომელიც აღნიშნული გადაწყვეტილების მიღების მომენტისთვის იმავე დაწესებულებაში ან ცენტრში იმყოფება. თუ უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი, თავშესაფრის მაძიებელი ან საერთაშორისო დაცვის მქონე პირი პენიტენციურ დაწესებულებაში იმყოფება, სათანადო შეტყობინება ან/და გადაწყვეტილება ელექტრონული დოკუმენტბრუნვის სისტემით ეგზავნება საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს სისტემაში შემავალ სახელმწიფო საქვეუწყებო დაწესებულებას – სპეციალურ პენიტენციურ სამსახურს მისთვის გადასაცემად. თუ უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი, თავშესაფრის მაძიებელი ან საერთაშორისო დაცვის მქონე პირი დროებითი განთავსების ცენტრში იმყოფება, მას სათანადო შეტყობინება ან/და გადაწყვეტილება პირადად ჰბარდება, რასაც იგი ხელმოწერით ადასტურებს.

4. ამ კანონის 49-ე მუხლის პირველი პუნქტის „გ“ და „ვ“−„ი“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებულ შემთხვევებში თავშესაფრის პროცედურის შეწყვეტის შესახებ გადაწყვეტილება ძალაში შედის მისი მიღებიდან 15 დღის ვადაში.

5. საერთაშორისო დაცვის მქონე პირის მიერ საქართველოს დატოვების შემთხვევაში მისთვის მინიჭებული სტატუსის შეწყვეტის, გაუქმების ან ჩამორთმევის შესახებ გადაწყვეტილება, აგრეთვე დამატებითი დაცვის ან დროებითი დაცვის გაგრძელების ანდა დამატებითი დაცვის ან დროებითი დაცვის გაგრძელებაზე უარის თქმის შესახებ გადაწყვეტილება განთავსდება სამინისტროს შესაბამის ვებგვერდზე. ამ პუნქტით გათვალისწინებული გადაწყვეტილება ეგზავნება აგრეთვე საერთაშორისო დაცვის მქონე პირს მის მიერ მითითებულ ელექტრონული ფოსტის მისამართზე. საერთაშორისო დაცვის მქონე პირის მიერ სამინისტროსთვის ელექტრონული ფოსტის მისამართის შესახებ ინფორმაციის წარუდგენლობის შემთხვევაში ამ პუნქტით გათვალისწინებული გადაწყვეტილება ძალაში შედის მისი მიღებიდან 15 დღის ვადაში.

6. ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული შეტყობინებისა და გადაწყვეტილების სამინისტროს შესაბამის ვებგვერდზე განთავსების წესს ადგენს მინისტრი.

მუხლი 59. სასამართლოს გადაწყვეტილების, განჩინებისა და სასამართლო უწყების პირისთვის ჩაბარების წესი

1. საერთაშორისო დაცვის მოთხოვნასთან, მინიჭებასთან, შეწყვეტასთან, გაუქმებასთან ან ჩამორთმევასთან, აგრეთვე დამატებითი დაცვის ან დროებითი დაცვის გაგრძელებასთან ანდა დამატებითი დაცვის ან დროებითი დაცვის გაგრძელებაზე უარის თქმასთან დაკავშირებული სასამართლო დავის ფარგლებში სასამართლოს გადაწყვეტილება, განჩინება ან სასამართლო უწყება პირს ჰბარდება ამ კანონის 58-ე მუხლის პირველი პუნქტით დადგენილი წესით.

2. ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული სასამართლოს გადაწყვეტილება, განჩინება ან სასამართლო უწყება პირს მხოლოდ ქართულ ენაზე ჰბარდება.

3. სასამართლოს მიერ ამ კანონის საფუძველზე მიღებული ნებისმიერი გადაწყვეტილება ან განჩინება და სასამართლო უწყება პირისთვის ჩაბარებულად მიიჩნევა ამ გადაწყვეტილების ან განჩინების და სასამართლო უწყების სამინისტროს შესაბამის ვებგვერდზე განთავსების დღის მომდევნო დღიდან.

4. ამ მუხლით გათვალისწინებული მიზნებისთვის სასამართლოს უფლებამოსილი პირებისთვის ხელმისაწვდომია სამინისტროს შესაბამისი მონაცემთა ბაზა.

თავი VI

ლტოლვილის სტატუსის, დამატებითი დაცვის ან დროებითი დაცვის შეწყვეტა, გაუქმება ან ჩამორთმევა

მუხლი 60. ლტოლვილის სტატუსის შეწყვეტის საფუძვლები

1. პირს ლტოლვილის სტატუსი შეუწყდება, თუ:

ა) მან მოიპოვა საქართველოს მოქალაქეობა;

ბ) მან ნებაყოფლობით ისარგებლა წარმოშობის ქვეყნის დაცვით;

გ) მან წარმოშობის ქვეყნის მოქალაქეობის დაკარგვის შემდეგ ნებაყოფლობით კვლავ მოიპოვა მისი მოქალაქეობა;

დ) მან მიიღო სხვა ქვეყნის მოქალაქეობა და სარგებლობს ამ ქვეყნის დაცვით;

ე) იგი ნებაყოფლობით დამკვიდრდა იმ ქვეყანაში, რომელიც დატოვა ან რომლის ფარგლების გარეთაც იმყოფებოდა დევნის შიშის გამო;

ვ) მას არ შეუძლია უარი თქვას წარმოშობის ქვეყნის დაცვაზე, რადგან გარემოებები, რომელთა გამოც მას ლტოლვილის სტატუსი მიენიჭა, აღარ არსებობს;

ზ) მან სამინისტროს მიგრაციის დეპარტამენტს ლტოლვილის სტატუსის შეწყვეტის შესახებ განცხადებით მიმართა;

თ) მან გადაკვეთა საქართველოს სახელმწიფო საზღვარი და ბინადრობის მოწმობის ვადის გასვლიდან 1 თვეა გასული;

ი) იგი გარდაიცვალა.

2. ლტოლვილზე ამ მუხლის პირველი პუნქტის „ვ“ ქვეპუნქტის მოქმედება არ ვრცელდება, თუ, წარმოშობის ქვეყანაში მისი ადრინდელი დევნის გათვალისწინებით, მას შეუძლია წარადგინოს ინფორმაცია ამ ქვეყნის დაცვით სარგებლობაზე უარის თქმის დასაბუთებული მიზეზის შესახებ.

3. პირისთვის მინიჭებული ლტოლვილის სტატუსის შეწყვეტა მასზე გაცემული ბინადრობის მოწმობისა და ლტოლვილის სამგზავრო დოკუმენტის გაუქმების საფუძველია.

მუხლი 61. დამატებითი დაცვის ან დროებითი დაცვის შეწყვეტის საფუძვლები

1. პირს დამატებითი დაცვა ან დროებითი დაცვა შეუწყდება, თუ:

ა) მან მოიპოვა საქართველოს მოქალაქეობა;

ბ) მან მიიღო სხვა ქვეყნის მოქალაქეობა და სარგებლობს ამ ქვეყნის დაცვით;

გ) იგი ნებაყოფლობით დამკვიდრდა იმ ქვეყანაში, რომელიც დატოვა ან რომლის ფარგლების გარეთაც იმყოფებოდა სერიოზული ზიანის გამო;

დ) მას არ შეუძლია უარი თქვას წარმოშობის ქვეყნის დაცვაზე, რადგან გარემოებები, რომელთა გამოც მას დამატებითი დაცვა ან დროებითი დაცვა მიენიჭა, აღარ არსებობს;

ე) მან ნებაყოფლობით ისარგებლა წარმოშობის ქვეყნის დაცვით;

ვ) მან წარმოშობის ქვეყნის მოქალაქეობის დაკარგვის შემდეგ ნებაყოფლობით კვლავ მოიპოვა მისი მოქალაქეობა;

ზ) მას ლტოლვილის სტატუსი მიენიჭა;

თ) მან სამინისტროს მიგრაციის დეპარტამენტს დამატებითი დაცვის ან დროებითი დაცვის შეწყვეტის შესახებ განცხადებით მიმართა;

ი) მან გადაკვეთა საქართველოს სახელმწიფო საზღვარი და ბინადრობის მოწმობის ვადის გასვლიდან 1 თვეა გასული;

კ) იგი გარდაიცვალა.

2. დამატებითი დაცვის მქონე პირზე ამ მუხლის პირველი პუნქტის „დ“ ქვეპუნქტის მოქმედება არ ვრცელდება, თუ, წარმოშობის ქვეყანაში მისთვის მიყენებული ადრინდელი სერიოზული ზიანის გათვალისწინებით, მას შეუძლია წარადგინოს ინფორმაცია ამ ქვეყნის დაცვით სარგებლობაზე უარის თქმის დასაბუთებული მიზეზის შესახებ.

3. პირისთვის მინიჭებული დამატებითი დაცვის ან დროებითი დაცვის შეწყვეტა, შესაბამისად, დამატებითი დაცვის მქონე პირზე გაცემული ბინადრობის მოწმობისა და სამგზავრო პასპორტისა და დროებითი დაცვის მქონე პირზე გაცემული დროებითი ბინადრობის მოწმობის გაუქმების საფუძველია.

მუხლი 62. საერთაშორისო დაცვის გაუქმების ან ჩამორთმევის საფუძვლები

1. პირს საერთაშორისო დაცვა გაუუქმდება, თუ ცნობილი გახდა, რომ იგი არ აკმაყოფილებდა ამ კანონის მე-15, მე-19 ან 22-ე მუხლის მოთხოვნებს ან/და მან არასწორი ინფორმაცია ან/და ყალბი დოკუმენტაცია წარადგინა, კერძოდ:

ა) პირის მიერ არასწორი ინფორმაციის ან/და ყალბი დოკუმენტაციის წარდგენამ გადამწყვეტი გავლენა მოახდინა მისთვის საერთაშორისო დაცვის მინიჭებაზე;

ბ) გამოიკვეთა ახალი გარემოებები, რომლებიც მიუთითებს, რომ პირს არ უნდა ესარგებლა საერთაშორისო დაცვით;

გ) პირი სხვა ბინადრობის ქვეყნის უფლებამოსილი უწყების მიერ აღიარებულია ისეთი უფლებებისა და მოვალეობების მქონედ, რომლებიც დაკავშირებულია ამ ქვეყნის მოქალაქეობის ფლობასთან, და, შესაბამისად, იგი საერთაშორისო დაცვას არ საჭიროებდა;

დ) არსებობს საკმარისი საფუძველი ვარაუდისთვის, რომ პირმა ჩაიდინა ამ კანონის მე-18, 21-ე ან 24-ე მუხლით გათვალისწინებული ქმედება.

2. პირს საერთაშორისო დაცვა ჩამოერთმევა, თუ იგი საერთაშორისო დაცვის მიღების შემდეგ მსჯავრდებულ იქნა საქართველოში განზრახი მძიმე ან განსაკუთრებით მძიმე დანაშაულის ანდა ოჯახური დანაშაულის ჩადენისთვის, საფრთხეს უქმნის საზოგადოებრივ უსაფრთხოებასა და მართლწესრიგს ან არსებობს საკმარისი საფუძველი ვარაუდისთვის, რომ საფრთხეს შეუქმნის საქართველოს სახელმწიფო უსაფრთხოებას, მის ტერიტორიულ მთლიანობას ან საზოგადოებრივ უსაფრთხოებასა და მართლწესრიგს.

3. პირისთვის საერთაშორისო დაცვის გაუქმება ან ჩამორთმევა მასზე გაცემული ბინადრობის მოწმობისა და ლტოლვილის სამგზავრო დოკუმენტის/სამგზავრო პასპორტის გაუქმების საფუძველია.

მუხლი 63. პირისთვის საერთაშორისო დაცვის შეწყვეტის, გაუქმების ან ჩამორთმევის, აგრეთვე დამატებითი დაცვის გაგრძელების ან მის გაგრძელებაზე უარის თქმის პროცედურა

1. პირისთვის საერთაშორისო დაცვის შეწყვეტის, გაუქმების ან ჩამორთმევის, აგრეთვე დამატებითი დაცვის გაგრძელების ან მის გაგრძელებაზე უარის თქმის პროცედურას იწყებს სამინისტროს მიგრაციის დეპარტამენტი.

2. უფლებამოსილმა თანამდებობის პირმა საერთაშორისო დაცვის მქონე პირს მისთვის გასაგებ ენაზე ან იმ ენაზე, რომელიც მას ესმის, როგორც ეს შეიძლება გონივრულად ჩაითვალოს, უნდა შეატყობინოს მისთვის მინიჭებული საერთაშორისო დაცვის შეწყვეტის, გაუქმების ან ჩამორთმევის, აგრეთვე დამატებითი დაცვის გაგრძელების ან მის გაგრძელებაზე უარის თქმის პროცედურის დაწყების შესახებ.

3. ამ კანონის მე-60 მუხლის პირველი პუნქტის „ბ“−„ვ“ ქვეპუნქტებითა და 61-ე მუხლის პირველი პუნქტის „ბ“−„ვ“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებულ შემთხვევებში უფლებამოსილმა თანამდებობის პირმა უნდა უზრუნველყოს საერთაშორისო დაცვის მქონე სრულწლოვან პირთან ინდივიდუალური გასაუბრების ჩატარება მისთვის მინიჭებული საერთაშორისო დაცვის შეწყვეტის, გაუქმების ან ჩამორთმევის, აგრეთვე დამატებითი დაცვის გაგრძელების ან მის გაგრძელებაზე უარის თქმის პროცედურის დაწყებიდან 15 კალენდარული დღის ვადაში, რათა აღნიშნულ პირს მიეცეს შესაძლებლობა, წარადგინოს ინფორმაცია და განმარტებები იმ გარემოებებთან დაკავშირებით, რომელთა საფუძველზეც დაიწყო მისთვის მინიჭებული საერთაშორისო დაცვის შეწყვეტის, გაუქმების ან ჩამორთმევის, აგრეთვე დამატებითი დაცვის გაგრძელების ან მის გაგრძელებაზე უარის თქმის პროცედურა, ასევე წარადგინოს სხვა ინფორმაცია, რომელიც ასაბუთებს ამ პირისთვის შესაბამისი სტატუსის გახანგრძლივების საჭიროებას.

4. თუ საერთაშორისო დაცვის მქონე პირი საქართველოში არ იმყოფება, ან მასთან დაკავშირება ამ კანონის 58-ე მუხლით დადგენილი წესით ვერ ხერხდება, ან იგი არ გამოცხადდა გასაუბრებაზე, მისთვის მინიჭებული საერთაშორისო დაცვის შეწყვეტა, გაუქმება ან ჩამორთმევა, აგრეთვე დამატებითი დაცვის გაგრძელება ან მის გაგრძელებაზე უარის თქმა მოხდება იმ ინფორმაციის საფუძველზე, რომელიც აქვს სამინისტროს მიგრაციის დეპარტამენტს.

5. თუ უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი სამინისტროს მიგრაციის დეპარტამენტის მიერ მისთვის მინიჭებული საერთაშორისო დაცვის შეწყვეტის, გაუქმების ან ჩამორთმევის შესახებ გადაწყვეტილების, აგრეთვე დამატებითი დაცვის გაგრძელების ან მის გაგრძელებაზე უარის თქმის შესახებ გადაწყვეტილების მიღებიდან 1 თვის ვადაში გამოცხადდება სამინისტროს მიგრაციის დეპარტამენტში და წარადგენს ინფორმაციას მისი გამოუცხადებლობის საპატიო მიზეზის თაობაზე, აღნიშნული მიზეზის გამოკვლევის შემდეგ უფლებამოსილი თანამდებობის პირი იღებს გადაწყვეტილებას ამ მუხლის მე-4 პუნქტის საფუძველზე მიღებული შესაბამისი გადაწყვეტილების ძალადაკარგულად გამოცხადებისა და გასაუბრების დანიშვნის შესახებ.

6. გასაუბრება ტარდება ამ კანონის 41-ე მუხლით დადგენილი წესით.

7. პირისთვის საერთაშორისო დაცვის შეწყვეტის, გაუქმების ან ჩამორთმევის საკითხზე, აგრეთვე დამატებითი დაცვის გაგრძელების ან მის გაგრძელებაზე უარის თქმის საკითხზე გასაუბრების დროს უფლებამოსილმა თანამდებობის პირმა უნდა შეაფასოს როგორც მოპოვებული ინფორმაცია, რომელიც ასაბუთებს ამ პირისთვის მინიჭებული სტატუსის შეწყვეტის, გაუქმების ან ჩამორთმევის, აგრეთვე დამატებითი დაცვის გაგრძელების ან მის გაგრძელებაზე უარის თქმის კანონიერებას, ისე აღნიშნული პირის მიერ წარმოდგენილი ინფორმაცია და მტკიცებულებები (მათი არსებობის შემთხვევაში).

8. პირისთვის საერთაშორისო დაცვის შეწყვეტის, გაუქმების ან ჩამორთმევის პროცედურის, აგრეთვე დამატებითი დაცვის გაგრძელების ან მის გაგრძელებაზე უარის თქმის პროცედურის დასრულებამდე, მათ შორის, სასამართლოს გადაწყვეტილების კანონიერ ძალაში შესვლამდე, მას აქვს შესაბამის სტატუსთან დაკავშირებული ყველა უფლება და მოვალეობა.

9. ამ მუხლის პირველი ან მე-5 პუნქტით გათვალისწინებული პროცედურის ვადა 1 თვეს არ უნდა აღემატებოდეს.

მუხლი 64. პირისთვის საერთაშორისო დაცვის შეწყვეტის, გაუქმების ან ჩამორთმევის შესახებ გადაწყვეტილება, აგრეთვე დამატებითი დაცვის გაგრძელების ან მის გაგრძელებაზე უარის თქმის შესახებ გადაწყვეტილება

1. პირს საერთაშორისო დაცვის შეწყვეტის, გაუქმების ან ჩამორთმევის შესახებ გადაწყვეტილება, აგრეთვე დამატებითი დაცვის გაგრძელების ან მის გაგრძელებაზე უარის თქმის შესახებ გადაწყვეტილება (ქართულ ენაზე, აგრეთვე ნათარგმნი მისთვის გასაგებ ენაზე ან იმ ენაზე, რომელიც მას ესმის, როგორც ეს შეიძლება გონივრულად ჩაითვალოს) ჰბარდება ამ კანონის 58-ე მუხლით დადგენილი წესით, მისი სასამართლოში გასაჩივრების ამ კანონით დადგენილი წესის მითითებით.

2. პირისთვის საერთაშორისო დაცვის შეწყვეტის, გაუქმების ან ჩამორთმევის შესახებ სამინისტროს გადაწყვეტილების, აგრეთვე დამატებითი დაცვის გაგრძელების ან მის გაგრძელებაზე უარის თქმის შესახებ სამინისტროს გადაწყვეტილების კანონიერ ძალაში შესვლის შემდეგ ანდა აღნიშნული გადაწყვეტილების ამ კანონით დადგენილი წესით სასამართლოში გასაჩივრების შემთხვევაში პირისთვის საერთაშორისო დაცვის შეწყვეტის, გაუქმების ან ჩამორთმევის შესახებ სასამართლოს გადაწყვეტილების, აგრეთვე დამატებითი დაცვის გაგრძელების ან მის გაგრძელებაზე უარის თქმის შესახებ სასამართლოს გადაწყვეტილების კანონიერ ძალაში შესვლის შემდეგ უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი ვალდებულია „უცხოელთა და მოქალაქეობის არმქონე პირთა სამართლებრივი მდგომარეობის შესახებ“ საქართველოს კანონით დადგენილი წესით დატოვოს საქართველო, თუ საქართველოში მისი ყოფნის სხვა სამართლებრივი საფუძველი არ არსებობს.

3. ამ მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებული ვალდებულების შეუსრულებლობის შემთხვევაში უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის საქართველოდან გაძევების საკითხი რეგულირდება „უცხოელთა და მოქალაქეობის არმქონე პირთა სამართლებრივი მდგომარეობის შესახებ“ საქართველოს კანონის შესაბამისად.

მუხლი 65. წარმოებული სტატუსის შეწყვეტა, გაუქმება ან ჩამორთმევა

1. ლტოლვილისთვის ან დამატებითი დაცვის მქონე პირისთვის მინიჭებული სტატუსის შეწყვეტა, გაუქმება ან ჩამორთმევა იწვევს მისი ოჯახის წევრისთვის წარმოებული სტატუსის შეწყვეტას, გაუქმებას ან ჩამორთმევას, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც აღნიშნული ოჯახის წევრი აკმაყოფილებს ამ კანონის მე-15 ან მე-19 მუხლით განსაზღვრულ მოთხოვნებს. ოჯახის წევრისთვის წარმოებული სტატუსის შეწყვეტის, გაუქმების ან ჩამორთმევის საკითხს უფლებამოსილი თანამდებობის პირი განიხილავს ინდივიდუალურად, მინისტრის ნორმატიული აქტით დადგენილი წესით.

2. ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებულ ლტოლვილს ან დამატებითი დაცვის მქონე პირს, რომლის ოჯახის წევრსაც შეუწყდა, გაუუქმდა ან ჩამოერთვა წარმოებული სტატუსი, შესაბამისი გადაწყვეტილება ჰბარდება ამ კანონის 58-ე მუხლით დადგენილი წესით.

თავი VII

თავშესაფრის მაძიებლის, ლტოლვილის, დამატებითი დაცვის მქონე პირისა და დროებითი დაცვის მქონე პირის უფლებები და მოვალეობები

მუხლი 66. თავშესაფრის მაძიებლის უფლებები

1. თავშესაფრის მაძიებელს უფლება აქვს:

ა) თავშესაფრის პროცედურის განმავლობაში არ იქნეს პირდაპირი ან არაპირდაპირი გზით ექსტრადირებული ან საქართველოდან გაძევებული წარმოშობის ქვეყანაში;

ბ) მიიღოს ინფორმაცია თავისი უფლებებისა და მოვალეობებისა და თავშესაფრის პროცედურის შესახებ;

გ) გასაუბრება მისი დასაბუთებული მოთხოვნით, ასეთი შესაძლებლობის არსებობის შემთხვევაში ჩაუტაროს მისთვის სასურველი სქესის უფლებამოსილმა თანამდებობის პირმა და ისარგებლოს სასურველი სქესის თარჯიმნის მომსახურებით;

დ) თავშესაფრის პროცედურის განხორციელებისას ისარგებლოს თარჯიმნის უფასო მომსახურებით;

ე) საერთაშორისო დაცვის მოთხოვნასთან, მინიჭებასთან, შეწყვეტასთან, გაუქმებასთან ან ჩამორთმევასთან, აგრეთვე დამატებითი დაცვის ან დროებითი დაცვის გაგრძელებასთან ან მის გაგრძელებაზე უარის თქმასთან დაკავშირებული სასამართლო დავის წარმოებისას ისარგებლოს უფასო იურიდიული დახმარების უფლებით „იურიდიული დახმარების შესახებ“ საქართველოს კანონის შესაბამისად;

ვ) სამინისტროს მიგრაციის დეპარტამენტის მიერ საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების არსებითი განხილვის პერიოდში, ამ კანონისა და მინისტრის ბრძანების შესაბამისად, დარჩეს მიმღებ ცენტრში, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც იგი პენიტენციურ დაწესებულებაში, სამინისტროს დროებითი მოთავსების იზოლატორში ან დროებითი განთავსების ცენტრში ანდა საქართველოს სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურის დროებითი მოთავსების იზოლატორში იმყოფება;

ზ) საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების დასაშვებად ცნობის შემთხვევაში მიიღოს თავშესაფრის მაძიებლის ცნობა, ხოლო ამ ცნობის საფუძველზე – დროებითი საიდენტიფიკაციო მოწმობა. დროებითი საიდენტიფიკაციო მოწმობა არ გაიცემა იმ შემთხვევაში, როდესაც თავშესაფრის მაძიებელი პენიტენციურ დაწესებულებაში ან სამინისტროს დროებითი განთავსების ცენტრში იმყოფება;

თ) სამინისტროს მიგრაციის დეპარტამენტის მიერ საერთაშორისო დაცვაზე განცხადების დასაშვებად ცნობის შემთხვევაში საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილ ფარგლებში უზრუნველყოფილი იყოს სოციალურ-ეკონომიკური და საყოფაცხოვრებო პირობებით;

ი) საქართველოს მოქალაქის მსგავსად ისარგებლოს სკოლამდელი და ზოგადი განათლების მიღების უფლებით, აგრეთვე საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით ისარგებლოს პროფესიული განათლებისა და უმაღლესი განათლების მიღების უფლებით;

კ) საქართველოს მოქალაქის მსგავსად ისარგებლოს ჯანმრთელობის დაცვის სახელმწიფო პროგრამებით, გარდა საქართველოს კანონმდებლობით განსაზღვრული გამონაკლისი შემთხვევებისა;

ლ) ნებაყოფლობით გამოიხმოს საერთაშორისო დაცვაზე განცხადება;

მ) საერთაშორისო დაცვის მოთხოვნასთან, მინიჭებასთან, შეწყვეტასთან, გაუქმებასთან ან ჩამორთმევასთან, აგრეთვე დამატებითი დაცვის ან დროებითი დაცვის გაგრძელებასთან ანდა დამატებითი დაცვის ან დროებითი დაცვის გაგრძელებაზე უარის თქმასთან დაკავშირებული სასამართლო დავის წარმოებისას გათავისუფლდეს სახელმწიფო ბაჟის გადახდისგან;

ნ) საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად ისარგებლოს შრომის უფლებით, კერძოდ, დასაქმდეს დამოუკიდებლად ან სხვა დამსაქმებლის მეშვეობით;

ო) საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით ისარგებლოს ადმინისტრაციული ორგანოებისა და სასამართლოსადმი მიმართვის უფლებით;

პ) იყოს ინფორმირებული გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის ლტოლვილთა უმაღლესი კომისრის წარმომადგენლობასთან დაკავშირების შესაძლებლობის შესახებ;

ჟ) ისარგებლოს საქართველოს კანონმდებლობით უცხოელისა და მოქალაქეობის არმქონე პირისთვის მინიჭებული უფლებებით, თუ ამ კანონით სხვა რამ არ არის დადგენილი.

2. თუ უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირი თავშესაფრის მაძიებლად არ მიიჩნევა, მასზე არ გავრცელდება ამ მუხლით გათვალისწინებული უფლებები.

მუხლი 67. თავშესაფრის მაძიებლის მოვალეობები

თავშესაფრის მაძიებელი ვალდებულია:

ა) დაიცვას საქართველოს კონსტიტუცია, ეს კანონი და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო და კანონქვემდებარე აქტები, პატივი სცეს ადგილობრივ კულტურას, ტრადიციებსა და ჩვეულებებს;

ბ) არ დატოვოს საქართველო თავშესაფრის პროცედურის განმავლობაში, მათ შორის, საერთაშორისო დაცვის მოთხოვნასთან ან მინიჭებასთან დაკავშირებული სასამართლო დავის წარმოებისას;

გ) შეძლებისდაგვარად მცირე ვადაში წარადგინოს საერთაშორისო დაცვის მოთხოვნის დასაბუთებისთვის საჭირო ყველა ინფორმაცია, მტკიცებულება და ხელმისაწვდომი დოკუმენტის დედანი და მათი შეფასების პროცესში ითანამშრომლოს უფლებამოსილ თანამდებობის პირთან, აგრეთვე სარწმუნოდ განმარტოს ინფორმაციისა და მტკიცებულების წარუდგენლობის ან არარსებობის მიზეზები;

დ) თქვას სიმართლე და ითანამშრომლოს სამინისტროს მიგრაციის დეპარტამენტთან მის საერთაშორისო დაცვაზე განცხადებაში მითითებული ყველა შესაბამისი გარემოების სრულყოფილად დასადგენად;

ე) განმარტოს თავშესაფრის პროცედურის მიმდინარეობისას გამოვლენილი შეუსაბამობა;

ვ) უფლებამოსილ თანამდებობის პირს წარუდგინოს და ჩააბაროს საიდენტიფიკაციო დოკუმენტები, მათ შორის, სამგზავრო დოკუმენტები (მათი არსებობის შემთხვევაში);

ზ) საერთაშორისო დაცვის მოთხოვნასთან დაკავშირებით სამინისტროს მიგრაციის დეპარტამენტს აცნობოს საერთაშორისო დაცვაზე განცხადებაში მითითებული გარემოებების შეცვლის შესახებ;

თ) სამინისტროს მიგრაციის დეპარტამენტის ან სასამართლოს უფლებამოსილ თანამდებობის პირს აცნობოს მობილური ტელეფონის ნომერი, ელექტრონული ფოსტის მისამართი და ფაქტობრივი საცხოვრებელი ადგილის მისამართი (მისი არსებობის შემთხვევაში), ამასთანავე, სამინისტროს მიგრაციის დეპარტამენტს ან სასამართლოს 3 სამუშაო დღის ვადაში წერილობით აცნობოს მობილური ტელეფონის ნომრის, ელექტრონული ფოსტის მისამართისა და ფაქტობრივი საცხოვრებელი ადგილის მისამართის ცვლილების, სამართლებრივი ან სამოქალაქო მდგომარეობის შეცვლის, აგრეთვე ამ კანონის აღსრულებისთვის პასუხისმგებელი შესაბამისი სახელმწიფო უწყების მიერ გაცემული საიდენტიფიკაციო დოკუმენტის დაკარგვის ან დაზიანების შესახებ;

ი) ბინადრობის მოწმობის ვადის გასვლამდე არაუგვიანეს 30 კალენდარული დღისა მიმართოს სამინისტროს შესაბამისი ცნობის გაცემის მოთხოვნით და მის საფუძველზე საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს მმართველობის სფეროში მოქმედი საჯარო სამართლის იურიდიული პირისგან – სახელმწიფო სერვისების განვითარების სააგენტოსგან (შემდგომ – სახელმწიფო სერვისების განვითარების სააგენტო) მოითხოვოს ახალი ბინადრობის მოწმობის გაცემა, ხოლო მისი დაკარგვის ან დაზიანების შემთხვევაში დაუყოვნებლივ მიმართოს სამინისტროს შესაბამისი ცნობის გაცემის მოთხოვნით და სახელმწიფო სერვისების განვითარების სააგენტოსგან მოითხოვოს ახალი ბინადრობის მოწმობა;

კ) გადაიღოს ფოტოსურათი, აიღოს თითების ანაბეჭდები და ხელისგულების ანაბეჭდები და საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით უფლებამოსილი თანამდებობის პირის მოთხოვნის შემთხვევაში ჩაიტაროს შესაბამისი სამედიცინო გამოკვლევა;

ლ) მიმღებ ცენტრში განთავსების შემთხვევაში დაემორჩილოს მიმღები ცენტრის შინაგანაწესს;

მ) ლტოლვილის სტატუსის, დამატებითი დაცვის ან დროებითი დაცვის მინიჭებაზე უარის თქმის შესახებ სამინისტროს გადაწყვეტილების კანონიერ ძალაში შესვლის შემდეგ „უცხოელთა და მოქალაქეობის არმქონე პირთა სამართლებრივი მდგომარეობის შესახებ“ საქართველოს კანონით დადგენილი წესით დატოვოს საქართველო, თუ საქართველოში მისი ყოფნის სხვა სამართლებრივი საფუძველი არ არსებობს;

ნ) სამინისტროს მიერ ლტოლვილის სტატუსის ან დამატებითი დაცვის მინიჭების ანდა ლტოლვილის სტატუსის ან დამატებითი დაცვის მინიჭებაზე უარის თქმის შესახებ გადაწყვეტილების მიღებიდან 10 დღის ვადაში დატოვოს მიმღები ცენტრი.

მუხლი 68. ლტოლვილისა და დამატებითი დაცვის მქონე პირის უფლებები

1. ლტოლვილს, დამატებითი დაცვის მქონე პირს უფლება აქვს:

ა) იყოს ინფორმირებული ამ კანონით მისთვის მინიჭებული საერთაშორისო დაცვის ფორმის (სტატუსის), აგრეთვე აღნიშნული სტატუსიდან გამომდინარე უფლებებისა და მოვალეობების შესახებ;

ბ) მიიღოს დროებითი ბინადრობის მოწმობა და ლტოლვილის სტატუსის ან დამატებითი დაცვის მინიჭების შესახებ ცნობა;

გ) თავისუფლად აირჩიოს საცხოვრებელი ადგილი და გადაადგილდეს საქართველოს ტერიტორიაზე, გარდა საქართველოს სახელმწიფო უსაფრთხოების, საზოგადოებრივი უსაფრთხოებისა და საზოგადოებრივი ჯანმრთელობის დაცვის საჭიროებიდან გამომდინარე, გამონაკლისი შემთხვევებისა;

დ) საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით მოახდინოს სამოქალაქო აქტების რეგისტრაცია;

ე) ლტოლვილის სტატუსის ან დამატებითი დაცვის მინიჭებიდან 10 დღის განმავლობაში დარჩეს მიმღებ ცენტრში;

ვ) წერილობითი მოთხოვნისა და ბინადრობის მოწმობის წარდგენის თვის მომდევნო თვიდან მიიღოს საქართველოს კანონმდებლობით განსაზღვრული ყოველთვიური შემწეობა;

ზ) „საქართველოს მოქალაქეობის შესახებ“ საქართველოს ორგანული კანონის შესაბამისად, საქართველოს მოქალაქეობის ნატურალიზაციის გზით მისაღებად მიმართოს სახელმწიფო სერვისების განვითარების სააგენტოს;

თ) იმოგზაუროს სხვა ქვეყანაში (გარდა წარმოშობის ქვეყნისა) ამ კანონის მე-60 მუხლის პირველი პუნქტის „თ“ ქვეპუნქტით, 61-ე მუხლის პირველი პუნქტის „ი“ ქვეპუნქტითა და 70-ე მუხლის მე-2 პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტით განსაზღვრული ვადების დაცვით;

ი) საქართველოს მოქალაქის მსგავსად ისარგებლოს სკოლამდელი აღზრდისა და ზოგადი განათლების მიღების უფლებით, აგრეთვე საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით ისარგებლოს პროფესიული განათლებისა და უმაღლესი განათლების მიღების უფლებითა და სხვა ქვეყანაში მიღებული განათლებისა და კვალიფიკაციის დამადასტურებელი დოკუმენტების აღიარების პროცედურებით;

კ) საქართველოს მოქალაქის მსგავსად ისარგებლოს ჯანმრთელობის დაცვისა და სოციალური სახელმწიფო პროგრამებით, გარდა საქართველოს კანონმდებლობით განსაზღვრული გამონაკლისი შემთხვევებისა;

ლ) საქართველოს მოქალაქის მსგავსად ისარგებლოს შრომის უფლებით, კერძოდ, დასაქმდეს დამოუკიდებლად ან სხვა დამსაქმებლის მეშვეობით;

მ) ისარგებლოს ოჯახის გაერთიანების უფლებით;

ნ) საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით ისარგებლოს ადმინისტრაციული ორგანოებისა და სასამართლოსადმი მიმართვის უფლებით;

ო) ისარგებლოს საქართველოს კანონმდებლობით უცხოელისა და მოქალაქეობის არმქონე პირისთვის მინიჭებული უფლებებით, თუ ამ კანონით სხვა რამ არ არის დადგენილი;

პ) სამინისტროს მიერ ლტოლვილის სტატუსის ან დამატებითი დაცვის შეწყვეტის, გაუქმების ან ჩამორთმევის შესახებ გადაწყვეტილების ან დამატებითი დაცვის გაგრძელებაზე უარის თქმის შესახებ გადაწყვეტილების მიღების შემდეგ, აგრეთვე აღნიშნული გადაწყვეტილების ამ კანონით დადგენილი წესით სასამართლოში გასაჩივრების შემთხვევაში სასამართლოს გადაწყვეტილების კანონიერ ძალაში შესვლის შემდეგ დაიბრუნოს სამინისტროსთვის ჩაბარებული სამგზავრო დოკუმენტი/სამგზავრო პასპორტი.

2. სამინისტროს მიმართვის საფუძველზე ლტოლვილზე გაიცემა „ლტოლვილთა სტატუსის შესახებ“ გაეროს 1951 წლის კონვენციის 27-ე და 28-ე მუხლებით განსაზღვრული დროებითი ბინადრობის მოწმობა 3 წლის ვადით და ლტოლვილის სამგზავრო დოკუმენტი.

3. სამინისტროს მიმართვის საფუძველზე დამატებითი დაცვის მქონე პირზე გაიცემა დროებითი ბინადრობის მოწმობა მისი სტატუსის მოქმედების ვადით და სამგზავრო პასპორტი.

4. ლტოლვილის სამგზავრო დოკუმენტისა და სამგზავრო პასპორტის ფორმებსა და გაცემის წესებს განსაზღვრავს საქართველოს იუსტიციის მინისტრი.

მუხლი 69. ლტოლვილისა და დამატებითი დაცვის მქონე პირის მოვალეობები

ლტოლვილი, დამატებითი დაცვის მქონე პირი ვალდებულია:

ბ) შესაბამისი გარემოების წარმოშობიდან 3 სამუშაო დღის ვადაში სამინისტროს მიგრაციის დეპარტამენტს ან სასამართლოს წერილობით აცნობოს მობილური ტელეფონის ნომრის, ელექტრონული ფოსტის მისამართისა და ფაქტობრივი საცხოვრებელი ადგილის მისამართის ცვლილების, აგრეთვე სამართლებრივი ან სამოქალაქო მდგომარეობის შეცვლის შესახებ;

გ) ბინადრობის მოწმობის ვადის გასვლამდე არაუგვიანეს 30 კალენდარული დღისა მიმართოს სამინისტროს შესაბამისი ცნობის გაცემის მოთხოვნით და მის საფუძველზე სახელმწიფო სერვისების განვითარების სააგენტოსგან მოითხოვოს ახალი ბინადრობის მოწმობის გაცემა, ხოლო მისი დაკარგვის ან დაზიანების შემთხვევაში დაუყოვნებლივ მიმართოს სამინისტროს შესაბამისი ცნობის გაცემის მოთხოვნით და სახელმწიფო სერვისების განვითარების სააგენტოსგან მოითხოვოს ახალი ბინადრობის მოწმობა;

დ) ლტოლვილის სტატუსის ან დამატებითი დაცვის მინიჭებიდან 10 დღის ვადაში დატოვოს მიმღები ცენტრი.

მუხლი 70. ლტოლვილის ან დამატებითი დაცვის მქონე პირის სოციალურ-ეკონომიკური გარანტიები

1. ლტოლვილის ან დამატებითი დაცვის მქონე პირის სოციალურ-ეკონომიკურ გარანტიებთან დაკავშირებული საკითხები რეგულირდება ამ კანონის აღსრულებისთვის პასუხისმგებელი სახელმწიფო უწყებების მონაწილეობით, საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად. სამინისტრო კოორდინაციას უწევს ამ კანონის აღსრულებისთვის პასუხისმგებელი სახელმწიფო უწყებების საქმიანობას ლტოლვილთა და დამატებითი დაცვის მქონე პირთა დახმარების სფეროში.

2. ამ კანონის 68-ე მუხლის პირველი პუნქტის „ვ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული ყოველთვიური შემწეობის გაცემა შეუჩერდება იმ ლტოლვილს ან დამატებითი დაცვის მქონე პირს, რომელიც:

ა) საქართველოს 1 თვეზე მეტი ხნით დატოვებს;

ბ) სასამართლოს კანონიერ ძალაში შესული განაჩენის საფუძველზე პენიტენციურ დაწესებულებაში იმყოფება;

გ) პირადი განცხადებით უარს იტყვის ყოველთვიური შემწეობის მიღებაზე.

3. ამ მუხლის მე-2 პუნქტის საფუძველზე შეჩერებული ყოველთვიური შემწეობა აღდგება მისი შეჩერების საფუძვლის აღმოფხვრის შემთხვევაში, ლტოლვილის ან დამატებითი დაცვის მქონე პირის მიერ პირადი განცხადების წარდგენის თვის მომდევნო თვიდან.

4. ამ მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში შეჩერებული ყოველთვიური შემწეობა არ ანაზღაურდება მისი შეჩერების მთელი პერიოდის განმავლობაში.

5. ლტოლვილს ან დამატებითი დაცვის მქონე პირს ყოველთვიური შემწეობა ენიშნება ამ კანონით დადგენილი წესით.

მუხლი 71. დროებითი დაცვის მქონე პირის უფლებები

დროებითი დაცვის მქონე პირს უფლება აქვს:

ბ) მიიღოს დროებითი დაცვის მინიჭების თაობაზე ცნობა და დროებითი ბინადრობის მოწმობა მისთვის მინიჭებული დროებითი დაცვის მოქმედების ვადით;

გ) საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით და გათვალისწინებულ შემთხვევებში მიიღოს სამედიცინო მომსახურება;

დ) ისარგებლოს სკოლამდელი აღზრდისა და ზოგადი განათლების მიღების უფლებით, აგრეთვე საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით ისარგებლოს პროფესიული განათლებისა და უმაღლესი განათლების მიღების უფლებითა და სხვა ქვეყანაში მიღებული განათლებისა და კვალიფიკაციის დამადასტურებელი დოკუმენტების აღიარების პროცედურებით;

ე) საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით ისარგებლოს ადმინისტრაციული ორგანოებისა და სასამართლოსადმი მიმართვის უფლებით;

ვ) ისარგებლოს საქართველოს კანონმდებლობით უცხოელისა და მოქალაქეობის არმქონე პირისთვის მინიჭებული უფლებებით, თუ ამ კანონით სხვა რამ არ არის დადგენილი;

ზ) უზრუნველყოფილი იყოს კვებითა და თავშესაფრით ან შესაბამისი ფულადი დახმარებით მინისტრის ბრძანებით დადგენილი წესის შესაბამისად.

მუხლი 72. დროებითი დაცვის მქონე პირის მოვალეობები

დროებითი დაცვის მქონე პირი ვალდებულია:

გ) ითანამშრომლოს უფლებამოსილ თანამდებობის პირთან;

დ) გადაიღოს ფოტოსურათი, აიღოს თითების ანაბეჭდები და ხელისგულების ანაბეჭდები და უფლებამოსილი თანამდებობის პირის მოთხოვნის შემთხვევაში ჩაიტაროს შესაბამისი სამედიცინო გამოკვლევა;

ე) ბინადრობის მოწმობის ვადის გასვლამდე არაუგვიანეს 30 კალენდარული დღისა მიმართოს სამინისტროს შესაბამისი ცნობის გაცემის მოთხოვნით და მის საფუძველზე სახელმწიფო სერვისების განვითარების სააგენტოსგან მოითხოვოს ახალი ბინადრობის მოწმობის გაცემა, ხოლო მისი დაკარგვის ან დაზიანების შემთხვევაში დაუყოვნებლივ მიმართოს სამინისტროს შესაბამისი ცნობის გაცემის მოთხოვნით და სახელმწიფო სერვისების განვითარების სააგენტოსგან მოითხოვოს ახალი ბინადრობის მოწმობა.

მუხლი 73. საერთაშორისო დაცვის ღონისძიებებთან დაკავშირებული ხარჯების ანაზღაურება

ამ კანონით გათვალისწინებულ საერთაშორისო დაცვის ღონისძიებებთან დაკავშირებულ ხარჯებს ანაზღაურებენ ამ კანონის აღსრულებისთვის პასუხისმგებელი სახელმწიფო უწყებები საქართველოს სახელმწიფო ბიუჯეტით მათთვის გამოყოფილი ასიგნებების ფარგლებში.

თავი VIII

საერთაშორისო დაცვის მქონე პირთან დაკავშირებული საკითხების გრძელვადიანი გადაწყვეტა

მუხლი 74. საერთაშორისო დაცვის მქონე პირის რეპატრიაცია

საერთაშორისო დაცვის მქონე პირის რეპატრიაციის განსახორციელებლად სამინისტრომ უნდა დაიცვას შემდეგი პირობები:

ა) რეპატრიაცია ნებაყოფლობითი უნდა იყოს და იგი ამ კანონის აღსრულებისთვის პასუხისმგებელმა სახელმწიფო უწყებებმა უნდა განახორციელონ;

ბ) რეპატრიაციის შესახებ საერთაშორისო დაცვის მქონე პირის ნება წერილობით უნდა იქნეს გამოხატული;

გ) საერთაშორისო დაცვის მქონე პირს უნდა მიეწოდოს ყველა ხელმისაწვდომი ინფორმაცია წარმოშობის ქვეყანაში არსებული მდგომარეობისა და ამ ქვეყანაში დაბრუნების შესაძლო შედეგების შესახებ.

მუხლი 75. საერთაშორისო დაცვის მქონე პირთა ადგილობრივი ინტეგრაცია

საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიებიდან დევნილთა, შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის სამინისტრო ამ კანონის აღსრულებისთვის პასუხისმგებელ სხვა სახელმწიფო უწყებებთან ან/და კომპეტენტურ უწყებებთან თანამშრომლობით შეიმუშავებს ან/და ახორციელებს საერთაშორისო დაცვის მქონე პირთა ადგილობრივი ინტეგრაციის პროგრამებს და ხელს უწყობს ამ პროგრამებში მათ ჩართვას.

თავი IX

პერსონალურ მონაცემთა დამუშავება

მუხლი 76. პერსონალურ მონაცემთა დამუშავება

1. პერსონალური მონაცემები, მათ შორის, განსაკუთრებული კატეგორიის მონაცემები, მუშავდება „პერსონალურ მონაცემთა დაცვის შესახებ“ საქართველოს კანონის შესაბამისად.

2. ამ კანონის საფუძველზე დამუშავებული პერსონალური მონაცემები იშლება ან/და ნადგურდება:

ა) უცხოელისთვის ან მოქალაქეობის არმქონე პირისთვის ლტოლვილის სტატუსის, დამატებითი დაცვის ან დროებითი დაცვის მინიჭებაზე უარის თქმის შესახებ სამინისტროს გადაწყვეტილების კანონიერ ძალაში შესვლიდან შესაბამისი კანონქვემდებარე აქტით განსაზღვრული ვადის გასვლის შემდეგ;

ბ) ლტოლვილის სტატუსის, დამატებითი დაცვის ან დროებითი დაცვის შეწყვეტის, გაუქმების ან ჩამორთმევის ანდა დამატებითი დაცვის ან დროებითი დაცვის გაგრძელებაზე უარის თქმის შესახებ სამინისტროს გადაწყვეტილების კანონიერ ძალაში შესვლიდან შესაბამისი კანონქვემდებარე აქტით განსაზღვრული ვადის გასვლის შემდეგ.

თავი X

ადმინისტრაციულ ორგანოთა უფლებამოსილებანი და ვალდებულებანი. საერთაშორისო თანამშრომლობა

მუხლი 77. სამინისტრო

1. სამინისტრო უზრუნველყოფს ამ კანონით განსაზღვრული საერთაშორისო დაცვის უფლების განხორციელებას.

2. ამ კანონით მინიჭებულ უფლებამოსილებათა განსახორციელებლად სამინისტრო:

ა) ახდენს უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის/თავშესაფრის მაძიებლის იდენტიფიცირებას და განსაზღვრავს მისთვის საერთაშორისო დაცვის მინიჭების მიზანშეწონილობას;

ბ) საჭიროების შემთხვევაში მიმართავს საქართველოს სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურს უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის, თავშესაფრის მაძიებლის, ლტოლვილის ან დამატებითი დაცვის მქონე პირის მიერ საქართველოს სახელმწიფო უსაფრთხოებისთვის პოტენციური საფრთხის შექმნის საკითხზე რეკომენდაციის მისაღებად;

გ) საერთაშორისო დაცვის მოთხოვნის იდენტიფიცირების შემთხვევაში უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს მისთვის გასაგებ ენაზე ან იმ ენაზე, რომელიც მას ესმის, როგორც ეს შეიძლება გონივრულად ჩაითვალოს, განუმარტავს თავშესაფრის პროცედურასა და თავშესაფრის მაძიებლის უფლებებსა და მოვალეობებს;

დ) უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის მიერ საერთაშორისო დაცვის მოთხოვნის შემთხვევაში უზრუნველყოფს მის საქართველოს სახელმწიფო საზღვარზე მიღებას და არგაძევებას ამ კანონის მე-8 მუხლით დადგენილი არგაძევების პრინციპის დაცვით;

ე) საქართველოს სახელმწიფო საზღვარზე საერთაშორისო დაცვის მოთხოვნის იდენტიფიცირებისთვის ატარებს პირველად გასაუბრებას უცხოელთან ან მოქალაქეობის არმქონე პირთან;

ვ) უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის მიერ საერთაშორისო დაცვის მოთხოვნის შემთხვევაში იღებს მის საერთაშორისო დაცვაზე განცხადებას, მიუხედავად იმისა, აქვს თუ არა ამ პირს სამგზავრო დოკუმენტი ან სხვა საიდენტიფიკაციო დოკუმენტი. თუ უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს არ აქვს სამგზავრო დოკუმენტი ან სხვა საიდენტიფიკაციო დოკუმენტი, საერთაშორისო დაცვაზე განცხადება დგება მის მიერ მიწოდებული ინფორმაციის საფუძველზე;

ზ) საჭიროების შემთხვევაში მიმართავს საქართველოს სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურს უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის/თავშესაფრის მაძიებლის პიროვნების იდენტიფიცირებაში დახმარების მისაღებად, თუ სამინისტრო თავად ვერ ახდენს მის იდენტიფიცირებას;

თ) სახელმწიფო სერვისების განვითარების სააგენტოს უზიარებს თავშესაფრის მაძიებელთა და საერთაშორისო დაცვის მქონე პირთა შესახებ მონაცემებს მათზე დროებითი საიდენტიფიკაციო მოწმობისა და ბინადრობის მოწმობის გასაცემად; სახელმწიფო სერვისების განვითარების სააგენტოს აწვდის თავშესაფრის მაძიებლისთვის ამ კანონით გათვალისწინებული სტატუსის მინიჭებაზე უარის თქმის, თავშესაფრის პროცედურის შეწყვეტის, საერთაშორისო დაცვის მქონე პირისთვის მინიჭებული სტატუსის შეწყვეტის, გაუქმების ან ჩამორთმევის შესახებ, აგრეთვე დამატებითი დაცვის ან დროებითი დაცვის გაგრძელებაზე უარის თქმის შესახებ ინფორმაციას მათზე გაცემული დროებითი საიდენტიფიკაციო მოწმობის, დროებითი ბინადრობის მოწმობისა და ლტოლვილის სამგზავრო დოკუმენტის ან დამატებითი დაცვის მქონე პირის სამგზავრო პასპორტის გასაუქმებლად;

ი) თავშესაფრის მაძიებელთა და საერთაშორისო დაცვის მქონე პირთა უფლებების დაცვის უზრუნველსაყოფად თანამშრომლობს ამ კანონის აღსრულებისთვის პასუხისმგებელ სახელმწიფო უწყებებსა და საერთაშორისო ორგანიზაციებთან, მათ შორის, საქართველოში გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის ლტოლვილთა უმაღლესი კომისრის წარმომადგენლობასთან;

კ) მოთხოვნის შემთხვევაში საქართველოში გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის ლტოლვილთა უმაღლესი კომისრის წარმომადგენლობას აწვდის უცხოელთა ან მოქალაქეობის არმქონე პირთა/თავშესაფრის მაძიებელთა და საერთაშორისო დაცვის მქონე პირთა შესახებ ინფორმაციას;

ლ) ახორციელებს მონაცემთა ბაზის ადმინისტრირებას;

მ) ანაზღაურებს უფლებამოსილი თანამდებობის პირის მოთხოვნის საფუძველზე თავშესაფრის მაძიებლისა და დროებითი დაცვის მქონე პირისთვის ჩატარებული შესაბამისი სამედიცინო გამოკვლევის ხარჯებს;

ნ) ახორციელებს ამ კანონით განსაზღვრულ სხვა უფლებამოსილებებს.

3. მინისტრი უფლებამოსილია ამ კანონით სამინისტროს უფლებამოსილებებისთვის მიკუთვნებულ საკითხებთან დაკავშირებით საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით გამოსცეს შესაბამისი სამართლებრივი აქტები.

მუხლი 78. საქართველოს სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახური

1. საქართველოს სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახური სამინისტროს მიმართვის საფუძველზე, თავისი კომპეტენციის ფარგლებში ახდენს უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის/თავშესაფრის მაძიებლის პიროვნების იდენტიფიცირებას და სამინისტროს აძლევს რეკომენდაციას უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის, თავშესაფრის მაძიებლის ან საერთაშორისო დაცვის მქონე პირის მიერ საქართველოს სახელმწიფო უსაფრთხოებისთვის პოტენციური საფრთხის შექმნის საკითხზე.

2. ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული საქართველოს სახელმწიფო უსაფრთხოებისთვის პოტენციური საფრთხის შექმნა გულისხმობს ისეთ შემთხვევას, როდესაც არსებობს საკმარისი საფუძველი ვარაუდისთვის, რომ უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს/თავშესაფრის მაძიებელს ან საერთაშორისო დაცვის მქონე პირს კავშირი აქვს:

ა) საქართველოს თავდაცვისა და უსაფრთხოებისადმი მტრულად განწყობილი ქვეყნის/ორგანიზაციის შეიარაღებულ ძალებთან;

ბ) სხვა ქვეყნის სადაზვერვო სამსახურებთან;

გ) ტერორისტულ ან/და ექსტრემისტულ ორგანიზაციებთან;

დ) სხვა დანაშაულებრივ ორგანიზაციებთან (მათ შორის, ტრანსნაციონალურ დანაშაულებრივ ორგანიზაციებთან) ან/და შეიარაღების, მასობრივი განადგურების იარაღის ან მათი კომპონენტების უკანონო ბრუნვასთან.

3. ამ მუხლის პირველი და მე-2 პუნქტებით განსაზღვრული გარემოებების შესახებ ინფორმაცია სამინისტროს ისეთი ფორმით უნდა მიეწოდოს, რომ სახელმწიფო საიდუმლოების, საქართველოს სახელმწიფო უსაფრთხოების ან/და საზოგადოებრივი უსაფრთხოების დაცვის ინტერესები არ დაზიანდეს.

მუხლი 79. სახელმწიფო სერვისების განვითარების სააგენტო

სახელმწიფო სერვისების განვითარების სააგენტო:

ა) სამინისტროს მიერ გაცემული თავშესაფრის მაძიებლის ცნობის საფუძველზე, საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად თავშესაფრის მაძიებელზე გასცემს დროებით საიდენტიფიკაციო მოწმობას, ხოლო საერთაშორისო დაცვის მქონე პირზე – დროებითი ბინადრობის მოწმობას;

ბ) საქართველოს კანონმდებლობის თანახმად ლტოლვილზე ან დამატებითი დაცვის მქონე პირზე გასცემს, შესაბამისად, სამგზავრო დოკუმენტს ან სამგზავრო პასპორტს;

გ) თავშესაფრის მაძიებლის ან საერთაშორისო დაცვის მქონე პირის მიმართვის საფუძველზე, საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით უზრუნველყოფს სამოქალაქო აქტების რეგისტრაციას და გასცემს შესაბამის მოწმობას;

დ) თავშესაფრის პროცედურის ეფექტიანად აღსრულებისთვის და საერთაშორისო დაცვის მქონე პირის სოციალურ-ეკონომიკური გარანტიების უზრუნველსაყოფად სამინისტროს უზიარებს ინფორმაციას თავშესაფრის მაძიებელზე ან საერთაშორისო დაცვის მქონე პირზე დროებითი საიდენტიფიკაციო მოწმობის, დროებითი ბინადრობის მოწმობის ან სამგზავრო დოკუმენტის/სამგზავრო პასპორტის გაცემის, მის მიერ საქართველოს მოქალაქეობის ფლობის/მოპოვების, აგრეთვე მისი გარდაცვალების ფაქტთან დაკავშირებით.

მუხლი 80. საქართველოს პროკურატურა

1. საექსტრადიციო პროცედურის განხორციელებისას საქართველოს პროკურატურის ან პროკურორის დავალებით უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის დამკავებელი ორგანოს უფლებამოსილი თანამდებობის პირი ვალდებულია პირს, რომლის მიმართაც მიმდინარეობს საექსტრადიციო პროცედურა, ამ კანონის 26-ე მუხლის შესაბამისად, მისთვის გასაგებ ენაზე ან იმ ენაზე, რომელიც მას ესმის, როგორც ეს შეიძლება გონივრულად ჩაითვალოს, დაუყოვნებლივ მიაწოდოს ინფორმაცია საერთაშორისო დაცვის მოთხოვნის უფლებისა და ამ უფლების რეალიზების ვადის შესახებ.

2. საქართველოს პროკურატურა სამინისტროს აწვდის ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული პირის საექსტრადიციო დოკუმენტაციას.

მუხლი 81. საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს სისტემაში შემავალი სახელმწიფო საქვეუწყებო დაწესებულება − სპეციალური პენიტენციური სამსახური

საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს სისტემაში შემავალი სახელმწიფო საქვეუწყებო დაწესებულება − სპეციალური პენიტენციური სამსახური:

ა) ამ კანონის 27-ე მუხლით გათვალისწინებულ უცხოელ ან მოქალაქეობის არმქონე ბრალდებულს ან მსჯავრდებულს პენიტენციურ დაწესებულებაში მოთავსებისთანავე, არაუგვიანეს მე-2 სამუშაო დღისა, აწვდის იმავე მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებულ ინფორმაციას და შესაბამის დოკუმენტაციას 3 სამუშაო დღის ვადაში უგზავნის სამინისტროს;

ბ) უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს განუმარტავს პენიტენციური დაწესებულებიდან გათავისუფლების შემთხვევაში 5 სამუშაო დღის ვადაში სამინისტროში გამოცხადების, მობილური ტელეფონის ნომრის, ელექტრონული ფოსტის მისამართისა და საცხოვრებელი ადგილის მისამართის (მისი არსებობის შემთხვევაში) შესახებ ინფორმაციის წარდგენის ვალდებულებას და ამ ვალდებულების შეუსრულებლობის შედეგებს;

გ) სასჯელის ვადის გასვლამდე არაუგვიანეს 2 კვირისა, ხოლო სხვა საფუძვლით გათავისუფლებისას – გათავისუფლებიდან არაუგვიანეს 3 სამუშაო დღისა სამინისტროს აცნობებს პენიტენციურ დაწესებულებაში მყოფი თავშესაფრის მაძიებლის ან საერთაშორისო დაცვის მქონე პირის, აგრეთვე იმ უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის გათავისუფლების თარიღს, რომელმაც საერთაშორისო დაცვა მოითხოვა;

დ) საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით უზრუნველყოფს პენიტენციურ დაწესებულებაში უფლებამოსილი თანამდებობის პირის/პირების თავშესაფრის მაძიებელთან ან საერთაშორისო დაცვის მქონე პირთან, აგრეთვე იმ უცხოელთან ან მოქალაქეობის არმქონე პირთან შეხვედრის ორგანიზებას, რომელმაც საერთაშორისო დაცვა მოითხოვა;

ე) შესაბამისი მოთხოვნის არსებობისას საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით უზრუნველყოფს უფლებამოსილი თანამდებობის პირისთვის/პირებისთვის თავშესაფრის მაძიებლის, აგრეთვე იმ უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის დოკუმენტების, მათ შორის, სამგზავრო დოკუმენტის (მისი არსებობის შემთხვევაში), ასლების გაგზავნას, რომელმაც საერთაშორისო დაცვა მოითხოვა;

ვ) სამინისტროს აწვდის პენიტენციურ დაწესებულებაში მყოფი თავშესაფრის მაძიებლის ან საერთაშორისო დაცვის მქონე პირის, აგრეთვე იმ უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის შესახებ ინფორმაციას, მათ შორის, დაქტილოსკოპიურ მონაცემებს, რომელმაც საერთაშორისო დაცვა მოითხოვა.

მუხლი 82. საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტრო

საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტრო:

ა) სამინისტროს მიმართვის საფუძველზე აწვდის მას საერთაშორისო დაცვის საკითხზე შესაბამისი გადაწყვეტილების მისაღებად საჭირო ინფორმაციას, ამ კანონის მე-5 მუხლის გათვალისწინებით;

ბ) ამ კანონის 53-ე და 54-ე მუხლების შესაბამისად, სამინისტროს მიმართვის საფუძველზე საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით გასცემს საქართველოს ვიზას საქართველოში გამომგზავრების მსურველ საერთაშორისო დაცვის მქონე პირის ან საერთაშორისო დაცვის მქონე, თანმხლების გარეშე მყოფი არასრულწლოვანის ოჯახის წევრზე/წევრებზე;

გ) სამინისტროს მიმართვის საფუძველზე, თავისი კომპეტენციის ფარგლებში, შესაბამისი დიპლომატიური წარმომადგენლობის ან საკონსულო დაწესებულების დახმარებით ხელს უწყობს ლტოლვილის ან დამატებითი დაცვის მქონე პირის ნებაყოფლობით რეპატრიაციას.

მუხლი 83. საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიებიდან დევნილთა, შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის სამინისტრო

საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიებიდან დევნილთა, შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის სამინისტრო:

ა) უზრუნველყოფს თავშესაფრის მაძიებლის ან საერთაშორისო დაცვის მქონე პირის მიერ ამ კანონის 66-ე მუხლის პირველი პუნქტის „კ“ ქვეპუნქტით, 68-ე მუხლის პირველი პუნქტის „კ“ ქვეპუნქტითა და 71-ე მუხლის „გ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული უფლებებით სარგებლობას;

ბ) სამინისტროს მიმართვის საფუძველზე მეურვით/მზრუნველით/მხარდამჭერით უზრუნველყოფს თანმხლების გარეშე მყოფ არასრულწლოვანს ან იმ შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე პირს, რომელიც კანონიერი წარმომადგენლის ყოლას საჭიროებს, ამასთანავე, არასრულწლოვანს განათავსებს არასრულწლოვანის საუკეთესო ინტერესის გათვალისწინებით;

გ) ამ კანონის აღსრულებისთვის პასუხისმგებელ სხვა სახელმწიფო უწყებებთან ან/და კომპეტენტურ უწყებებთან თანამშრომლობით შეიმუშავებს ან/და ახორციელებს საერთაშორისო დაცვის მქონე პირთა ადგილობრივი ინტეგრაციის პროგრამებს და ხელს უწყობს ამ პროგრამებში მათ ჩართვას.

მუხლი 84. საქართველოს განათლების, მეცნიერებისა და ახალგაზრდობის სამინისტრო

საქართველოს განათლების, მეცნიერებისა და ახალგაზრდობის სამინისტრო:

ა) თავშესაფრის მაძიებლისა და საერთაშორისო დაცვის მქონე პირის მიერ ზოგადი განათლების მიღების მხარდაჭერის მიზნით უზრუნველყოფს ქართულ ენაში მომზადების საგანმანათლებლო პროგრამის განხორციელების ხელშეწყობას. თავშესაფრის მაძიებლისა და საერთაშორისო დაცვის მქონე პირის ქართულ ენაში მომზადების საგანმანათლებლო პროგრამაზე (გარდა უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულებების მიერ განხორციელებული ქართულ ენაში მომზადების საგანმანათლებლო პროგრამისა) ჩარიცხვის წესი, ამ პროგრამის შინაარსი, განხორციელების ვადები და დაფინანსების წესი განისაზღვრება საქართველოს განათლების, მეცნიერებისა და ახალგაზრდობის მინისტრის ბრძანებით;

ბ) უზრუნველყოფს თავშესაფრის მაძიებლისა და საერთაშორისო დაცვის მქონე პირის მიერ ამ კანონის 66-ე მუხლის პირველი პუნქტის „ი“ ქვეპუნქტით, 68-ე მუხლის პირველი პუნქტის „ი“ ქვეპუნქტითა და 71-ე მუხლის „დ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული უფლებებით სარგებლობას;

გ) ამ მუხლის „ა“ ქვეპუნქტის გათვალისწინებით, სამინისტროს მოთხოვნის საფუძველზე უგზავნის მას ინფორმაციას თავშესაფრის მაძიებლისა და საერთაშორისო დაცვის მქონე პირის მიერ ამ კანონის 66-ე მუხლის პირველი პუნქტის „ი“ ქვეპუნქტით, 68-ე მუხლის პირველი პუნქტის „ი“ ქვეპუნქტითა და 71-ე მუხლის „დ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული უფლებებით სარგებლობის შესახებ;

დ) ადგილობრივი ინტეგრაციის საკითხებზე თანამშრომლობს სამინისტროსა და საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიებიდან დევნილთა, შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის სამინისტროსთან.

საქართველოს 2025 წლის 10 დეკემბრის კანონი №1201 – ვებგვერდი, 16.12.2025წ.

მუხლი 85. საჯარო სამართლის იურიდიული პირი – იურიდიული დახმარების სამსახური

საჯარო სამართლის იურიდიული პირი – იურიდიული დახმარების სამსახური საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით უზრუნველყოფს უცხოელისთვის ან მოქალაქეობის არმქონე პირისთვის/თავშესაფრის მაძიებლისთვის ან საერთაშორისო დაცვის მქონე პირისთვის საერთაშორისო დაცვის მოთხოვნასთან, მინიჭებასთან, შეწყვეტასთან, გაუქმებასთან ან ჩამორთმევასთან, აგრეთვე დამატებითი დაცვის ან დროებითი დაცვის გაგრძელებასთან ანდა დამატებითი დაცვის ან დროებითი დაცვის გაგრძელებაზე უარის თქმასთან დაკავშირებული სასამართლო დავის წარმოებისას უფასო იურიდიული დახმარების გაწევას.

მუხლი 86. სამინისტროს თანამშრომლობა სხვა ქვეყნებსა და საერთაშორისო ორგანიზაციებთან

1. სამინისტრო საერთაშორისო დაცვის მქონე პირებთან დაკავშირებულ საკითხებზე თანამშრომლობს სხვა ქვეყნებთან, გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის ლტოლვილთა უმაღლეს კომისარსა და საერთაშორისო ორგანიზაციებთან.

2. სამინისტრო გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის ლტოლვილთა უმაღლეს კომისართან თანამშრომლობს „საქართველოს მთავრობასა და გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის ლტოლვილთა უმაღლეს კომისარს შორის“ 1996 წლის 11 სექტემბრის შეთანხმების ფარგლებში.

თავი XI

გარდამავალი და დასკვნითი დებულებები

მუხლი 87. ამ კანონის ამოქმედებასთან დაკავშირებით განსახორციელებელი ღონისძიებები

1. 2025 წლის 1 ოქტომბრამდე მინისტრმა უზრუნველყოს:

ა) უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის/თავშესაფრის მაძიებლის დაკავებისა და დროებითი განთავსების ცენტრში მოთავსების წესის დადგენა;

ბ) უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის მიერ საერთაშორისო დაცვის სამინისტროს სისტემის შესაბამის დაწესებულებაში მოთხოვნის შემთხვევაში სამინისტროს სათანადო დანაყოფებს შორის ინფორმაციის გაცვლის წესის დადგენა;

გ) უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის მიერ საერთაშორისო დაცვის საქართველოს სახელმწიფო საზღვარზე მოთხოვნის იდენტიფიცირებისა და სამინისტროს შესაბამის დანაყოფებს შორის ინფორმაციის გაცვლის წესის დადგენა;

დ) საქართველოს სასაზღვრო გამტარ პუნქტებზე უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის განთავსებისთვის ღირსეული პირობების შესაქმნელად შესაბამისი ღონისძიებების განხორციელება;

ე) ამ კანონის ამოქმედებისთვის საჭირო სხვა შესაბამისი ბრძანებების გამოცემა და სათანადო კანონქვემდებარე ნორმატიული აქტების ამ კანონთან შესაბამისობა.

2. 2025 წლის 1 ოქტომბრამდე მინისტრმა და საქართველოს იუსტიციის მინისტრმა უზრუნველყონ პენიტენციურ დაწესებულებაში მყოფი შესაბამისი უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე ბრალდებულისთვის ან მსჯავრდებულისთვის საქართველოდან მისი შესაძლო გაძევების, საერთაშორისო დაცვის მოთხოვნის შესაძლებლობის შესახებ ინფორმაციის განმარტების წესისა და ფორმის, აგრეთვე სამინისტროსა და პენიტენციურ დაწესებულებას შორის ინფორმაციის გაცვლის წესის განსაზღვრა.

3. 2025 წლის 1 დეკემბრამდე პენიტენციურმა დაწესებულებამ უზრუნველყოს აღნიშნულ პენიტენციურ დაწესებულებაში 2025 წლის 1 ოქტომბრამდე მოთავსებული უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე ბრალდებულისთვის ან მსჯავრდებულისთვის სასჯელის მოხდის შემდეგ ან სასჯელის მოხდისგან ნებისმიერი სხვა საფუძვლით გათავისუფლების შემდეგ საქართველოდან მისი შესაძლო გაძევების შესახებ ინფორმაციის, აგრეთვე საერთაშორისო დაცვის მოთხოვნის შესაძლებლობისა და შესაბამისი ვალდებულებების შესახებ ინფორმაციის მიწოდება.

4. უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს, რომელსაც 2025 წლის 1 ოქტომბრამდე აქვს მინიჭებული ჰუმანიტარული სტატუსი, ეს სტატუსი შეუნარჩუნდება იმავე ვადით, რომლითაც მას საქართველოს კანონმდებლობით აღნიშნული სტატუსი მიენიჭა.

5. თუ პირი, რომელიც საქართველოში 2025 წლის 1 ოქტომბრამდე შემოვიდა, 2025 წლის 1 ოქტომბრიდან 30 დღის ვადაში არ წარადგენს საერთაშორისო დაცვაზე განცხადებას, მისი განცხადება განიხილება დაჩქარებული წესით, ამ კანონის შესაბამისად.

6. ამ კანონის შესაბამისად სათანადო სამართლებრივი აქტების მიღებამდე/გამოცემამდე იურიდიულ ძალას ინარჩუნებს ამ კანონის ამოქმედებამდე მიღებული/გამოცემული შესაბამისი სამართლებრივი აქტები.

მუხლი 88. ძალადაკარგული ნორმატიული აქტი

ძალადაკარგულად გამოცხადდეს „საერთაშორისო დაცვის შესახებ“ საქართველოს 2016 წლის 1 დეკემბრის კანონი (საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე (www.matsne.gov.ge), 15.12.2016, სარეგისტრაციო კოდი: 010170000.05.001.018235).

მუხლი 89. კანონის ამოქმედება

1. ეს კანონი, გარდა ამ კანონის პირველი−86-ე მუხლებისა, 87-ე მუხლის მე-4 და მე-5 პუნქტებისა და 88-ე მუხლისა, ამოქმედდეს გამოქვეყნებისთანავე.

2. ამ კანონის პირველი−86-ე მუხლები, 87-ე მუხლის მე-4 და მე-5 პუნქტები და 88-ე მუხლი ამოქმედდეს 2025 წლის 1 ოქტომბრიდან.

საქართველოს პრეზიდენტი მიხეილ ყაველაშვილი

თბილისი,

26 ივნისი 2025 წ.

N864-IIმს-XIმპ

Закон Грузии

О международной защите

Настоящий Закон основывается на Конституции Грузии, основных правах и свободах человека, признанных международным правом, и международных договорах, участницей которых является Грузия.

Глава I

Общие положения

Статья 1. Сфера действия Закона

1. Настоящий Закон определяет:

а) въезд на территорию Грузии и пребывание на территории Грузии иностранцев и лиц без гражданства, не являющихся лицами без гражданства со статусом в Грузии (далее – лица без гражданства), требующих международной защиты в соответствии с настоящим Законом, а также стандарты обращения с указанными лицами;

б) правовое положение, права, обязанности и социально-экономические гарантии лиц, ищущих убежище, беженцев, лиц, находящихся под дополнительной защитой, и лиц, находящихся под временной защитой;

в) основания и процедуры предоставления, прекращения, отмены и лишения иностранцев и лиц без гражданства статуса беженца, дополнительной защиты или временной защиты в Грузии, продления дополнительной защиты или временной защиты и исключения из соответствующего статуса;

г) полномочия ответственных государственных ведомств в сфере международной защиты.

2. Действие настоящего Закона не распространяется на предоставление международной защиты иностранцам или лицам без гражданства по основаниям, не связанным с необходимостью международной защиты и обусловленным сочувствием и гуманитарными причинами.

Статья 2. Цели Закона

Целями настоящего Закона являются:

а) создание правовых рамок, необходимых для обеспечения процедуры предоставления убежища;

б) обеспечение защиты предусмотренных законодательством Грузии прав лиц, ищущих убежище, беженцев, лиц, находящихся под дополнительной защитой, или лиц, находящихся под временной защитой;

в) обеспечение процедуры предоставления убежища путем применения механизмов международной защиты, предусмотренных законодательством Грузии.

Статья 3. Разъяснение терминов

Для целей настоящего Закона используемые в нем термины имеют следующие значения:

а) Министерство – Министерство внутренних дел Грузии;

б) требование о международной защите – волеизъявление иностранцев или лиц без гражданства в связи с получением международной защиты, выраженное ими в прямой или косвенной, устной или письменной форме в Департаменте миграции Министерства во время пребывания на территории Грузии, за исключением случаев, прямо предусмотренных настоящим Законом;

в) процедура предоставления убежища – правовой процесс, охватывающий действия государственных ведомств, ответственных за исполнение настоящего Закона, с момента требования о международной защите до вступления в законную силу решения о предоставлении международной защиты или об отказе в предоставлении международной защиты, а в случае обжалования указанного решения в порядке, установленном настоящим Законом, – до вступления в законную силу соответствующего судебного решения; а также правовой процесс, охватывающий деяния, осуществляемые в соответствии с настоящим Законом, с момента прекращения, отмены или лишения международной защиты либо начала процедуры продления дополнительной защиты или временной защиты либо отказа в ее продлении до вступления соответствующего решения в законную силу, а в случае обжалования указанного решения в порядке, установленном настоящим Законом, – до вступления в законную силу надлежащего судебного решения;

г) заявление о международной защите – письменное заявление иностранцев или лиц без гражданства, согласно которому указанные лица требуют предоставления статуса беженца или дополнительной защиты в Грузии;

д) повторное заявление о международной защите – повторное заявление о международной защите, поданное иностранцами или лицами без гражданства, которое рассматривается в порядке, установленном статьей 52 настоящего Закона;

е) лица, ищущие убежище, – иностранцы или лица без гражданства, в отношении которых ведется процедура предоставления убежища, и заявление о международной защите или повторное заявление о международной защите которых было признано допустимым;

ж) международная защита – предоставление иностранцам или лицам без гражданства статуса беженца, дополнительной защиты или временной защиты и их обеспечение правами, предусмотренными настоящим Законом;

з) справка лиц, ищущих убежище, – документ, удостоверяющий признание допустимым заявления о международной защите иностранцев или лиц без гражданства, ведение в отношении них процедуры предоставления убежища и их законное пребывание в Грузии;

и) справка о требовании международной защиты – документ, подтверждающий подачу иностранцами или лицами без гражданства заявления о международной защите и начало этапа установления допустимости заявления о международной защите;

к) беженцы – иностранцы или лица без гражданства, которым предоставлен статус беженца на основании статьи 15 настоящего Закона;

л) лица, находящиеся под дополнительной защитой – иностранцы или лица без гражданства, которым на основании статьи 19 настоящего Закона предоставлена дополнительная защита;

м) лица, находящиеся под временной защитой, – иностранцы или лица без гражданства, которым на основании статьи 22 настоящего Закона предоставлена временная защита;

н) лица, находящиеся под международной защитой, – беженцы, лица, находящиеся под дополнительной защитой, лица, находящиеся под временной защитой;

о) наилучшие интересы несовершеннолетних – интересы безопасности, благополучия, охраны здоровья, образования, развития, социально-экономические и другие интересы несовершеннолетних, которые определяются с учетом международных стандартов, установленных в сфере защиты прав детей, индивидуальных характеристик несовершеннолетних и их мнения и соответствуют Конвенции Организации Объединенных Наций «О правах ребенка» 1989 года;

п) страна происхождения – страна гражданства иностранцев, а также страна постоянного проживания лиц без гражданства;

р) безопасная страна происхождения – страна происхождения, в которой законодательное устройство и его исполнение в рамках демократической системы и общего политического положения указывает на то, что в данной стране в целом и в течение длительного времени отсутствует преследование в соответствии с пунктами первым и 2 статьи 38 настоящего Закона, а также отсутствует реальный риск причинения серьезного вреда в соответствии с пунктом 3 статьи 38 настоящего Закона;

с) безопасная третья страна – страна, не являющаяся страной происхождения иностранцев или лиц без гражданства, хотя на основании связей между указанной страной и иностранцами или лицами без гражданства им может предоставляться законный допуск в указанную страну, при этом:

с.а) в указанной стране их жизни или свободе не угрожает опасность ввиду расы, религии, национальности, принадлежности к определенной социальной группе или политических убеждений;

с.б) в указанной стране они не окажутся перед реальным риском причинения серьезного вреда в соответствии с пунктом 3 статьи 38 настоящего Закона;

с.в) в указанной стране применительно к ним будет соблюдаться принцип невыдворения в соответствии с Конвенцией ООН «О статусе беженцев» 1951 года;

с.г) выдворением их из указанной страны не будет нарушено право на защиту от пыток или бесчеловечного либо унижающего достоинство обращения;

с.д) у них будет возможность требовать статус беженца и в случае установления применительно к ним такой необходимости получать соответствующую защиту в соответствии с Конвенцией ООН «О статусе беженцев» 1951 года;

т) уполномоченное должностное лицо – служащий Департамента миграции Министерства, выполняющий предусмотренные настоящим Законом функции на основании полномочий, делегированных индивидуальным административно-правовым актом Министра;

у) незаконный въезд на территорию Грузии – пересечение Государственной границы Грузии с использованием поддельного документа или другим незаконным путем;

ф) альтернатива внутреннего передвижения – возможность лиц, ищущих убежище, передвигаться в пределах определенной территории внутри страны происхождения, где у них нет обоснованных опасений относительно преследования или где им не угрожает реальный риск причинения серьезного вреда, либо они имеют возможность пользоваться эффективной и длительной защитой от преследований или причинения серьезного вреда, предоставляемой субъектами, осуществляющими защиту, определенными пунктом первым статьи 40 настоящего Закона, и куда лица могут при этом безопасно прибыть, законно допускаться и поселиться, а также пользоваться уважительным отношением к их правам и иметь возможность экономического выживания;

х) члены семьи – члены семьи, уже существующей в стране происхождения, в частности:

х.а) супруги лиц, ищущих убежище, или лиц, находящихся под международной защитой, или лица, состоящие в незарегистрированном браке с лицами, ищущими убежище, или лицами, находящимися под международной защитой;

х.б) несовершеннолетние, не вступившие в брак дети лиц, ищущих убежище, или лиц, находящихся под международной защитой, родившиеся в зарегистрированном или незарегистрированном браке, либо не вступившие в брак несовершеннолетние, усыновленные лицами, ищущими убежище, или лицами, находящимися под международной защитой, в соответствии с законодательством страны происхождения,

х.в) матери, отцы, законные представители не вступивших в брак несовершеннолетних, ищущих убежище, или находящихся под международной защитой;

ц) одинокие родители – лица (мать, отец), ищущие убежище, или находящиеся под международной защитой, вместе с несовершеннолетним ребенком/детьми;

ч) воссоединение семьи – исходя из принципа единства семьи въезд и проживание на территории Грузии членов семей беженцев или лиц, находящихся под дополнительной защитой;

ш) производный статус – статус, предоставленный членам семей беженцев или лиц, находящихся под дополнительной защитой, исходя из принципа единства семьи;

щ) массовый въезд – требование о международной защите, исходящее от многочисленной группы иностранцев или лиц без гражданства из одной страны происхождения, в отношении которых не может обеспечиваться эффективная процедура предоставления убежища в индивидуальном порядке;

ы) добровольная репатриация – принятие лицами, находящимися под международной защитой, решения о безопасном и достойном возвращении в страну происхождения без физического, психологического и материального принуждения;

э) уважительная причина – состояние здоровья иностранцев или лиц без гражданства, исключающее возможность подачи им заявления о международной защите или выполнения соответствующего обязательства, предусмотренного настоящим Законом, что подтверждено соответствующей справкой, выданной врачом. Уважительной причиной считается также непреодолимая сила (форс-мажор), в частности, стихийные бедствия, аварии, пожары, массовые беспорядки, военные действия, объявление карантина или чрезвычайного положения или (и) другие обстоятельства, ввиду которых подача иностранцами или лицами без гражданства заявления о международной защите или выполнение ими других обязательств, предусмотренных настоящим Законом, становятся объективно невозможными. Помимо этого, уважительной причиной считается смерть находящихся в Грузии членов семей иностранцев или лиц без гражданства, что подтверждается официальным документом, выданным уполномоченным государственным учреждением.

ю) лица со специфическими нуждами – несовершеннолетние, несовершеннолетние без сопровождающих лиц, пожилые лица, лица с ограниченными возможностями, беременные женщины, одинокие родители, жертвы торговли людьми (трефикинга), лица с психическими расстройствами, жертвы пыток, жертвы изнасилования, жертвы иного психологического, физического либо сексуального насилия;

я) Приемный центр – место временного содержания лиц, ищущих убежище;

я¹) Центр временного содержания – место временного содержания иностранцев и лиц без гражданства/лиц, ищущих убежище, при наличии соответствующего основания, предусмотренного пунктом 2 статьи 9 настоящего Закона;

я²) проездной документ беженца – документ, определенный статьей 28 Конвенции ООН «О статусе беженцев» 1951 года;

я³) дорожный паспорт – проездной документ лиц, находящихся под дополнительной защитой;

я⁴) временное идентификационное свидетельство – документ, определенный подпунктом «т» статьи 2 Закона Грузии «О правовом положении иностранцев и лиц без гражданства»;

я⁵) несовершеннолетние без сопровождающих лиц, – несовершеннолетние, пересекшие Государственную границу Грузии без сопровождения родителя/родителей или ответственных за них других совершеннолетних лиц/опекунов/попечителей/поддерживающих лиц, которые на момент требования международной защиты не пользуются представительством родителя/родителей или ответственных за них других совершеннолетних лиц/опекунов/попечителей/поддерживающих лиц, а также несовершеннолетние, которые после пересечения Государственной границы Грузии оказались без родителей или ответственных за них других совершеннолетних лиц/опекунов/попечителей/поддерживающих лиц;

я⁶) Министр – Министр внутренних дел Грузии;

я⁷) база данных – база данных об иностранцах и лицах без гражданства, лицах, ищущих убежище, и лицах, находящихся под международной защитой, администрирование которой осуществляет Министерство;

я⁸) государственные ведомства, ответственные за исполнение настоящего Закона, – административные органы, определенные главой X настоящего Закона.

Глава II

Общие принципы и процедурные гарантии процедуры предоставления убежища

Статья 4. Правовые гарантии

Права лиц, ищущих убежище, и лиц, находящихся под международной защитой, защищены государством.

Статья 5. Принцип конфиденциальности

1. Персональные данные иностранцев или лиц без гражданства, лиц, ищущих убежище, или лиц, находящихся под международной защитой, а также любая информация, касающаяся их заявлений о международной защите, носят конфиденциальный характер и без письменного согласия иностранцев или лиц без гражданства, лиц, ищущих убежище, или лиц, находящихся под международной защитой, не допускается разглашение указанных данных/информации третьим лицам (в том числе, государственным ведомствам и гражданам страны происхождения) путем их передачи (за исключением передачи государственным ведомствам, ответственным за исполнение настоящего Закона), распространения или обеспечения доступа к ним иным образом.

2. Соблюдение принципа конфиденциальности возлагается на ответственные за исполнение настоящего Закона государственные ведомства, осуществляющие действия в сфере международной защиты, а также на третьих лиц, участвующих в процедуре предоставления убежища. Государственные ведомства, ответственные за исполнение настоящего Закона, руководствуются требованиями Закона Грузии «О защите персональных данных».

3. Допускается обмен информацией с целью выполнения обязательств, взятых по международным договорам Грузии, связанным с вопросами терроризма или экстрадиции, в случае соблюдения конфиденциальности информации о требовании международной защиты.

Статья 6. Предоставление иностранцам или лицам без гражданства права на въезд на территорию Грузии и обеспечение доступности процедуры предоставления убежища

1. Государственные ведомства, ответственные за исполнение настоящего Закона, обеспечивают иностранцам или лицам без гражданства, требующим международную защиту, возможность осуществления права въезда на территорию Грузии и доступа к процедуре предоставления убежища.

2. В случае, предусмотренном статьей 33 настоящего Закона, иностранцам или лицам без гражданства может не предоставляться определенное пунктом первым настоящей статьи право въезда на территорию Грузии.

Статья 7. Освобождение лиц, ищущих убежище, от уголовной ответственности

1. Иностранцы или лица без гражданства освобождаются от уголовной ответственности в случае создания поддельных официальных компьютерных данных (кроме деяния, связанного со сбытом) или въезда на оккупированную территорию Грузии в нарушение порядка, установленного Законом Грузии «Об оккупированных территориях», или незаконного пересечения Государственной границы Грузии, либо изготовления, приобретения или хранения с целью использования либо использования поддельных удостоверений личности или других официальных документов, печатей, штампов или бланков (кроме деяний, связанных со сбытом поддельных официальных документов, печатей, штампов или бланков), если они въехали в Грузию непосредственно с территории, на которой им угрожала опасность, предусмотренная пунктом первым статьи 15, пунктом первым статьи 19, пунктом 3 статьи 38 или пунктом первым статьи 22 настоящего Закона, и в соответствии с настоящим Законом требуют международную защиту в случае, если в их деяниях отсутствуют признаки других преступлений.

2. В случае, предусмотренном пунктом первым настоящей статьи, иностранцы или лица без гражданства освобождаются от уголовной ответственности при условии их немедленной явки при первой же возможности в государственный орган и дачи соответствующих разъяснений в связи с причиной совершения соответствующего деяния.

3. От уголовной ответственности, предусмотренной пунктом первым настоящей статьи, освобождаются также иностранцы или лица без гражданства, совершившие деяния, предусмотренные пунктом первым настоящей статьи, будучи жертвами торговли людьми (трефикинга), до приобретения статуса жертвы торговли людьми (трефикинга).

4. Если вступившим в законную силу решением о международной защите определено, что иностранцы или лица без гражданства не нуждаются в международной защите, освобождение от уголовной ответственности, предусмотренное пунктом первым настоящей статьи, на них не распространяется.

5. Уполномоченные лица следственных органов, занимающиеся расследованием возможного совершения иностранцами или лицами без гражданства деяния (преступления), предусмотренного пунктом первым настоящей статьи, для получения информации о завершении процедуры предоставления убежища имеют доступ к соответствующей базе данных Министерства.

Статья 8. Принцип невыдворения

1. Лица, ищущие убежище, или лица, находящиеся под международной защитой, а также в случаях, прямо предусмотренных настоящим Законом, – иностранцы или лица без гражданства не подлежат возвращению или выдворению на границу страны, где их жизни или свободе угрожает опасность ввиду расы, религии, национальности, принадлежности к определенной социальной группе или политических убеждений.

2. Действие пункта первого настоящей статьи не распространяется на лиц, ищущих убежище, или лиц, находящихся под международной защитой, а также в случаях, прямо предусмотренных настоящим Законом, – на иностранцев или лиц без гражданства, в отношении которых существуют достаточные основания полагать, что они представляют угрозу государственной безопасности Грузии, или которые по вступившему в законную силу приговору осуждены за совершение в Грузии особо тяжкого преступления и представляют угрозу для общества.

Статья 9. Задержание иностранцев или лиц без гражданства/лиц, ищущих убежище, или (и) их помещение в Центр временного содержания

1. Задержание иностранцев или лиц без гражданства/лиц, ищущих убежище, или (и) их помещение в Центр временного содержания является крайней мерой, которая должна быть недискриминационной и служить только законным целям.

2. Задержание иностранцев или лиц без гражданства/лиц, ищущих убежище, или (и) их помещение в Центр временного содержания производится:

а) в случае невозможности их идентификации;

б) в случае угрозы того, что они могут скрыться, или (и) уклониться от сотрудничества с уполномоченным должностным лицом;

в) при наличии достаточного основания полагать, что они создадут угрозу государственной безопасности Грузии;

г) при наличии достаточного основания полагать, что они создадут угрозу общественному здоровью;

д) при грубом нарушении ими общественной безопасности и правопорядка;

е) при наличии обстоятельства, определенного пунктом 10 статьи 33 настоящего Закона, и вместе с тем, создания иностранцами или лицами без гражданства/лицами, ищущими убежище, угрозы государственной безопасности Грузии;

ж) в случае неисполнения ими обязательств, предусмотренных альтернативной мерой, определенной судьей, – помещением в Центр временного содержания.

3. Иностранцам или лицам без гражданства/лицам, ищущим убежище, при задержании на понятном им языке или языке, понятном им в той мере, в какой это может считаться разумным, разъясняются:

а) основание для задержания;

б) право на услуги адвоката;

в) право сообщить о задержании лицам/близким по своему выбору;

г) право требовать медицинского освидетельствования.

4. Задержанным иностранцам или лицам без гражданства/лицам, ищущим убежище, должна предоставляться возможность незамедлительно сообщить о задержании лицу/близкому по своему выбору, в случае необходимости – с использованием ресурса Министерства.

5. Задержанные иностранцы или лица без гражданства/лица, ищущие убежище, могут быть помещены в изолятор временного содержания Министерства или Центр временного содержания.

6. Задержанные иностранцы или лица без гражданства/лица, ищущие убежище, должны содержаться отдельно от других правонарушителей. Женщины и мужчины должны содержаться раздельно, кроме случая, когда они являются членами семьи. Несовершеннолетние должны содержаться отдельно от совершеннолетних, если они не являются членами семьи. Единство семьи должно быть сохранено в случае отсутствия рисков, связанных с безопасностью, требующих раздельное содержание членов семьи.

7. Иностранцы или лица без гражданства/лица, ищущие убежище, не позднее 48 часов с момента задержания представляются суду для принятия решения об их помещении в Центр временного содержания. Если в течение следующих 24 часов суд не примет решения о помещении иностранцев или лиц без гражданства/лиц, ищущих убежище, в Центр временного содержания, иностранцы или лица без гражданства/лица, ищущие убежище, подлежат незамедлительному освобождению.

8. Если иностранцы или лица без гражданства/лица, ищущие убежище, не позднее 48 часов с момента задержания не будут представлены суду, они подлежат незамедлительному освобождению.

9. При наличии одного из оснований, предусмотренных пунктом 2 настоящей статьи, задержанные иностранцы или лица без гражданства/лица, ищущие убежище, могут помещаться в Центр временного содержания до завершения процедуры предоставления убежища.

10. Иностранцы или лица без гражданства/лица, ищущие убежище, могут помещаться в Центр временного содержания на 3 месяца. В случае наличия какого-либо из оснований, предусмотренных пунктом 2 настоящей статьи, срок помещения в Центр временного содержания иностранцев или лиц без гражданства/лиц, ищущих убежище, может продлеваться дополнительно на 6 месяцев на основании обоснованного ходатайства, представленного Министерством в суд. Общий срок пребывания иностранцев или лиц без гражданства/лиц, ищущих убежище, в Центре временного содержания не должен превышать 9 месяцев. По истечении указанного срока иностранцы или лица без гражданства/лица, ищущие убежище, покидают Центр временного содержания.

11. В случае предоставления в срок, определенный пунктом 10 настоящей статьи, международной защиты иностранцам или лицам без гражданства/лицам, ищущим убежище, помещенным в Центр временного содержания, они покидают Центр временного содержания.

12. Иностранцы или лица без гражданства/лица, ищущие убежище, могут быть задержаны или (и) помещены в Центр временного содержания также в случаях, предусмотренных Законом Грузии «О правовом положении иностранцев и лиц без гражданства», по основаниям, предусмотренным тем же Законом.

13. При задержании иностранцев или лиц без гражданства/лиц, ищущих убежище, или (и) их помещении в Центр временного содержания применяется порядок задержания иностранцев или лиц без гражданства/лиц, ищущих убежище, и их помещения в Центр временного содержания, который устанавливается нормативным актом Министра.

Статья 10. Мера, альтернативная помещению иностранцев или лиц без гражданства/лиц, ищущих убежище, в Центр временного содержания

1. Суд правомочен по собственной инициативе или в случае необходимости на основании ходатайства Министерства принимать решение о применении меры, альтернативной помещению иностранцев или лиц без гражданства/лиц, ищущих убежище, в Центр временного содержания.

2. В отношении иностранцев или лиц без гражданства/лиц, ищущих убежище, в качестве меры, альтернативной помещению в Центр временного содержания, могут определяться:

а) регулярная, не чаще двух раз в неделю, явка в соответствующий территориальный орган полиции или (и) другое уполномоченное подразделение Министерства;

б) поручительство гражданина Грузии, связанного с иностранцем или лицом без гражданства/лицом, ищущим убежище.

3. Меру, альтернативную помещению иностранцев или лиц без гражданства/лиц, ищущих убежище, в Центр временного содержания, определяет суд. Срок действия меры, альтернативной помещению иностранцев или лиц без гражданства/лиц, ищущих убежище, в Центр временного содержания, – 3 месяца. В случае необходимости указанный срок на основании обоснованного ходатайства, представленного Министерством в суд, может продлеваться дополнительно на 6 месяцев.

Статья 11. Недопустимость дискриминации

Настоящий Закон должен распространяться без дискриминации на иностранцев, лиц без гражданства, лиц, ищущих убежище, и лиц, находящихся под международной защитой, независимо от расы, цвета кожи, языка, пола, возраста, гражданства, происхождения, места рождения, места жительства, имущественного или сословного положения, религии или вероисповедания, национальной, этнической или социальной принадлежности, профессии, семейного положения, состояния здоровья, ограниченных возможностей, сексуальной ориентации, политических или иных взглядов и других признаков.

Статья 12. Соблюдение принципа единства семьи

1. Министерство соблюдает принцип единства семьи лиц, находящихся под международной защитой.

2. Все члены семьи имеют право на индивидуальное рассмотрение их заявлений о международной защите.

Статья 13. Учет наилучших интересов несовершеннолетних

Решение, связанное с несовершеннолетними, должно соответствовать Конвенции Организации Объединенных Наций «О правах ребенка» 1989 года и учитывать наилучшие интересы несовершеннолетних. При оценке наилучших интересов несовершеннолетних государственные ведомства, ответственные за исполнение настоящего Закона, должны уделять особое внимание принципу единства семьи, безопасности, благополучию, социальному развитию несовершеннолетних и их мнению, с учетом их возраста и способностей (в том числе, уровня развития, навыков восприятия и коммуникации).

Глава III

Основания для предоставления статуса беженца, дополнительной защиты или временной защиты и отказа в предоставлении статуса беженца, дополнительной защиты или временной защиты

Статья 14. Формы международной защиты

В соответствии с настоящим Законом в Грузии существуют следующие формы международной защиты:

а) статус беженца;

б) дополнительная защита;

в) временная защита.

Статья 15. Основания для предоставления статуса беженца

1. В порядке, установленном настоящим Законом, статус беженца предоставляется иностранцам или лицам без гражданства, находящимся вне страны происхождения, имеющим обоснованные опасения, что они могут стать жертвами преследований ввиду расы, религии, национальности, принадлежности к определенной социальной группе или политических убеждений, не могущим или не желающим, исходя из опасений, вернуться в страну своего происхождения или пользоваться защитой этой страны.

2. В случае массового въезда иностранцев или лиц без гражданства, удовлетворяющих условия (основания), определенные пунктом первым настоящей статьи, Министерство в порядке, установленном настоящим Законом, принимает решение предоставить им статус беженца методом «группового определения» согласно подходу «Prima facie».

3. Предоставление статуса беженца методом «группового определения» осуществляется в порядке, установленном статьей 22 настоящего Закона.

Статья 16. Право требования международной защиты, возникшее на местах («Sur place»)

1. Необходимость международной защиты может основываться на существенном изменении обстоятельств в стране происхождения иностранцев или лиц без гражданства, находящихся в Грузии, либо на деянии, совершаемом ими после оставления страны их происхождения.

2. В случае, предусмотренном настоящей статьей, обоснованные опасения иностранцев или лиц без гражданства относительно преследования или реальный риск причинения им серьезного вреда могут быть связаны с деятельностью, в которую они были вовлечены после оставления страны происхождения и которая является выражением и продолжением убеждений или ориентации, которых иностранцы или лица без гражданства придерживались в стране происхождения.

3. В случае повторного обращения иностранцев или лиц без гражданства в Министерство с требованием о международной защите им может быть отказано в предоставлении статуса, предусмотренного настоящим Законом, без нарушения Конвенции ООН «О статусе беженцев» 1951 года, если обоснованные опасения иностранцев или лиц без гражданства относительно преследования или реальный риск причинения им серьезного вреда проистекают из обстоятельств, умышленно, искусственно созданных ими после оставления страны происхождения.

Статья 17. Основания для отказа в предоставлении статуса беженца

1. Статус беженца не предоставляется иностранцам или лицам без гражданства в случае неудовлетворения ими условий (оснований), определенных пунктом первым статьи 15 настоящего Закона.

2. Статус беженца не предоставляется иностранцам или лицам без гражданства также в случае:

а) наличия достаточных оснований полагать, что указанные лица создадут угрозу:

а.а) государственной безопасности Грузии;

а.б) территориальной целостности Грузии;

а.в) общественной безопасности и правопорядку;

б) если они по вступившему в законную силу приговору суда осуждены за совершение в Грузии умышленного тяжкого или особо тяжкого преступления или (и) семейного преступления.

3. Предоставление статуса беженца иностранцам или лицам без гражданства не требуется, и им, соответственно, статус беженца не предоставляется:

а) в случае предоставления им международной защиты другим государством, являющимся безопасной для них страной;

б) если они являются гражданами двух или более стран и могут пользоваться защитой одной из них;

в) если они имеют альтернативу внутреннего передвижения;

г) если на них распространяется часть «D» статьи первой Конвенции ООН «О статусе беженцев» 1951 года;

д) в случае их признания уполномоченным ведомством страны проживания обладателями прав и обязанностей, связанных с наличием гражданства указанной страны.

Статья 18. Исключение из статуса беженца

1. Иностранцы или лица без гражданства исключаются из статуса беженца в случае, когда они удовлетворяют требования статьи 15 настоящего Закона, но имеются достаточные основания полагать, что:

а) ими совершено преступление против мира, военное преступление или преступление против человечности, в соответствии с определениями, данными подобным деяниям в международных актах, составленных с указанной целью;

б) до предоставления им в Грузии статуса беженца они за пределами Грузии совершили умышленное тяжкое или особо тяжкое преступление неполитического характера;

в) они виновны в совершении деяния, противоречащего целям и принципам Организации Объединенных Наций.

2. Действие пункта первого настоящей статьи распространяется также на лиц, подстрекающих к совершению преступления или осуществлению деяния, предусмотренного настоящей статьей, либо иным образом участвующих в совершении указанного преступления или осуществлении деяния.

Статья 19. Основания для предоставления дополнительной защиты

1. Дополнительная защита предоставляется иностранцам или лицам без гражданства в случае неудовлетворения ими требований (оснований) для предоставления статуса беженца, определенных статьей 15 настоящего Закона, и при наличии реального риска причинения им серьезного вреда, предусмотренного пунктом 3 статьи 38 настоящего Закона, в случае возвращения в страну происхождения,

2. Дополнительная защита предоставляется иностранцам или лицам без гражданства сроком на 1 год. Дополнительная защита может продлеваться по решению Министерства на тот же срок, неоднократно, при сохранении обстоятельств, определенных пунктом первым настоящей статьи.

Статья 20. Основания для отказа в предоставлении дополнительной защиты

1. Дополнительная защита не предоставляется иностранцам или лицам без гражданства в случае неудовлетворения ими требований, определенных пунктом первым статьи 19 настоящего Закона.

2. Дополнительная защита не предоставляется иностранцам или лицам без гражданства также в случае, если по вступившему в законную силу приговору суда они осуждены за совершение в Грузии умышленного тяжкого или особо тяжкого преступления либо семейного преступления.

3. Предоставление дополнительной защиты иностранцам или лицам без гражданства не требуется и им, соответственно, дополнительная защита не предоставляется:

б) если они являются гражданами двух или более стран и могут пользоваться защитой одной из них;

в) если они имеют альтернативу внутреннего передвижения;

г) в случае их признания уполномоченным ведомством страны проживания обладателями прав и обязанностей, связанных с наличием гражданства указанной страны.

Статья 21. Исключение из дополнительной защиты

1. Иностранцы или лица без гражданства исключаются из дополнительной защиты, если они удовлетворяют требования, определенные статьей 19 настоящего Закона, но имеются достаточные основания полагать, что:

а) ими совершено преступление против человечества, мира, безопасности и международного гуманитарного права;

б) до предоставления им в Грузии дополнительной защиты они за пределами Грузии совершили умышленное тяжкое или особо тяжкое преступление;

в) они виновны в совершении деяния, противоречащего целям и принципам Организации Объединенных Наций;

г) они создадут угрозу:

г.а) государственной безопасности Грузии;

г.б) территориальной целостности Грузии;

г.в) общественной безопасности и правопорядку.

2. Действие пункта первого настоящей статьи распространяется также на лиц, подстрекающих к совершению преступления или осуществлению деяния, предусмотренного пунктом первым настоящей статьи, либо иным образом участвующих в совершении указанного преступления или осуществлении деяния.

3. Иностранцы или лица без гражданства могут исключаться из дополнительной защиты также в случае, когда ими до прибытия на территорию Грузии совершено другое такое преступление, которое не предусмотрено пунктом первым настоящей статьи и которое законодательством Грузии наказывается лишением свободы, если при этом они покинули страну происхождения только с целью уклонения от уголовной ответственности, предусмотренной за совершение указанного преступления.

Статья 22. Основания и порядок предоставления временной защиты

1. Временная защита предоставляется въехавшим в массовом порядке иностранцам или лицам без гражданства, удовлетворяющим требования (основания), определенные подпунктом «в» пункта 3 статьи 38 настоящего Закона.

2. С целью предоставления иностранцам или лицам без гражданства временной защиты, предусмотренной пунктом первым настоящей статьи, Правительство Грузии принимает правовой акт.

3. Временная защита предоставляется иностранцам или лицам без гражданства сроком на 1 год. Временная защита может продлеваться решением Правительства Грузии на тот же срок, неоднократно, при сохранении обстоятельств, определенных пунктом первым настоящей статьи.

4. После регистрации иностранцев или лиц без гражданства, въехавших в массовом порядке, уполномоченное должностное лицо передает им документы, удостоверяющие предоставление им временной защиты и их законное пребывание на территории Грузии.

5. При наличии оснований, предусмотренных статьями 15 и 19 настоящего Закона, иностранцы или лица без гражданства вправе подавать индивидуальное заявление о международной защите в срок, составляющий 15 дней со дня истечения срока, определенного пунктом 3 настоящей статьи.

6. В случае нарушения по неуважительной причине иностранцами или лицами без гражданства срока, определенного пунктом 5 настоящей статьи, Министерство издает индивидуальный административно-правовой акт об отказе в принятии к производству заявления о международной защите.

7. После вступления в законную силу решения Министерства об отказе в предоставлении иностранцам или лицам без гражданства временной защиты, в том числе, после вступления в законную силу судебного решения об отказе в предоставлении временной защиты в случае обжалования решения Министерства в суде иностранцы или лица без гражданства обязаны покинуть Грузию в порядке, установленном Законом Грузии «О правовом положении иностранцев и лиц без гражданства», если отсутствуют другие правовые основания для их пребывания в Грузии.

8. Процедура предоставления временной защиты регулируется нормативным актом Министра.

Статья 23. Основания для отказа в предоставлении временной защиты

1. Временная защита не предоставляется иностранцам или лицам без гражданства, если они не удовлетворяют требования (основания), определенные пунктом первым статьи 22 настоящего Закона.

2. Временная защита не предоставляется иностранцам или лицам без гражданства также в случае, если по вступившему в законную силу приговору суда они осуждены за совершение в Грузии умышленного тяжкого или особо тяжкого преступления либо семейного преступления.

3. Временная защита иностранцам или лицам без гражданства не требуется, и им, соответственно, временная защита не предоставляется:

б) если они являются гражданами двух или более стран и могут пользоваться защитой одной из них;

в) если они имеют альтернативу внутреннего передвижения;

г) если они признаны уполномоченным ведомством страны проживания обладателями прав и обязанностей, связанных с наличием гражданства указанной страны.

Статья 24. Исключение из временной защиты

1. Иностранцы или лица без гражданства исключаются из временной защиты, если они удовлетворяют требования, определенные статьей 22 настоящего Закона, но имеются достаточные основания полагать, что:

а) ими совершено преступление против человечества, мира, безопасности и международного гуманитарного права;

б) до предоставления им в Грузии временной защиты они за пределами Грузии совершили умышленное тяжкое или особо тяжкое преступление;

в) они виновны в совершении деяния, противоречащего целям и принципам Организации Объединенных Наций;

г) они создадут угрозу:

г.а) государственной безопасности Грузии;

г.б) территориальной целостности Грузии;

г.в) общественной безопасности и правопорядку.

3. Иностранцы или лица без гражданства могут исключаться из временной защиты также в случае, когда ими до прибытия на территорию Грузии совершено преступление, которое не предусмотрено пунктом первым настоящей статьи, и которое законодательством Грузии наказывается лишением свободы, если при этом они покинули страну происхождения только с целью уклонения от уголовной ответственности, предусмотренной за совершение указанного преступления.

Глава IV

Требование о международной защите

Статья 25. Требование о международной защите

1. Иностранцы или лица без гражданства вправе требовать международную защиту на своем родном языке или другом понятном им языке во время пребывания на территории Грузии, только в Департаменте миграции Министерства, за исключением случаев, предусмотренных пунктом 2 настоящей статьи.

2. Требовать международную защиту допускается также:

а) в случае незаконного пересечения Государственной границы Грузии, предусмотренном статьей 7 настоящего Закона, – в уполномоченном органе Министерства, осуществляющем пограничный контроль;

б) в рамках пограничной процедуры, предусмотренной статьей 33 настоящего Закона, – в уполномоченном органе Министерства, осуществляющем пограничный контроль;

в) во время нахождения в пенитенциарном учреждении государственного подведомственного учреждения, входящего в систему Министерства юстиции Грузии, – Специальной пенитенциарной службы, – в пенитенциарном учреждении (далее – пенитенциарное учреждение).

3. Если иностранцы или лица без гражданства обратились с требованием о международной защите в государственное ведомство, предусмотренное пунктом 2 настоящей статьи, государственное ведомство, получившее требование о международной защите, обеспечивает предоставление им информации о процедуре предоставления убежища на понятном им языке или языке, понятном им в той мере, в какой это может считаться разумным.

4. Процедура предоставления убежища регулируется нормативным актом Министра.

Статья 26. Требование о международной защите, исходящее от иностранцев или лиц без гражданства, в отношении которых ведется процедура выдворения из Грузии или экстрадиционная процедура

1. С началом процедуры выдворения из Грузии или экстрадиционной процедуры уполномоченное лицо органа, задержавшего иностранцев или лиц без гражданства, по заданию Министерства, Прокуратуры Грузии или прокурора в порядке, установленном законодательством Грузии, незамедлительно предоставляет иностранцам или лицам без гражданства на понятном им языке или языке, понятном им в той мере, в какой это может считаться разумным, информацию о праве требовать международную защиту и сроках реализации указанного права. Предоставление иностранцам или лицам без гражданства информации, предусмотренной настоящим пунктом, подтверждается письменным документом, составленным уполномоченным должностным лицом.

2. Иностранцы или лица без гражданства, в отношении которых ведется процедура выдворения из Грузии или экстрадиционная процедура, вправе на своем родном языке или другом понятном им языке требовать международную защиту лично или через адвоката, имеющего соответствующую доверенность, в Департаменте миграции Министерства или пенитенциарном учреждении.

3. Иностранцы или лица без гражданства, в отношении которых ведется процедура выдворения из Грузии или экстрадиционная процедура, вправе обращаться с заявлением о международной защите в государственные ведомства, предусмотренные пунктом 2 настоящей статьи, в срок, составляющий 10 календарных дней со дня получения информации в порядке, установленном пунктом первым этой же статьи. В случае нарушения иностранцами или лицами без гражданства указанного срока без уважительной причины Министерство издает индивидуальный административно-правовой акт об отказе в принятии к производству заявления о международной защите.

4. Вручение иностранцам или лицам без гражданства решения об отказе в принятии к производству заявления о международной защите в соответствии с пунктом 3 настоящей статьи, а также обжалование ими указанного решения в суде в порядке, установленном настоящим Законом, не препятствуют выдворению иностранцев или лиц без гражданства из Грузии или принятию Министром юстиции Грузии окончательного решения об их экстрадиции и исполнению указанного решения.

5. При наличии уважительной причины срок, определенный пунктом 3 настоящей статьи, может быть восстановлен не более чем на срок существования уважительной причины. Иностранцы или лица без гражданства с устранением обстоятельства, связанного с уважительной причиной, незамедлительно (при первой же возможности) должны требовать международную защиту. Бремя доказывания наличия уважительной причины возлагается на иностранцев или лиц без гражданства.

6. Если международную защиту требуют иностранцы или лица без гражданства, в отношении которых ведется процедура выдворения из Грузии и которые не помещены в пенитенциарное учреждение или Центр временного содержания Министерства, уполномоченное должностное лицо Министерства направляет иностранцев или лиц без гражданства в соответствующее подразделение Департамента миграции Министерства и в письменной форме на понятном им языке предоставляет им информацию об обязательстве, связанном с явкой в указанное подразделение в срок, составляющий 5 рабочих дней, представлением информации о номере мобильного телефона, адресе электронной почты и адресе места жительства (при наличии такового) и последствиях невыполнения указанного обязательства. Иностранцы или лица без гражданства расписываются в получении указанной информации.

7. В случае обращения иностранцев или лиц без гражданства в срок, определенный пунктом 3 настоящей статьи, с требованием о международной защите уполномоченное лицо пенитенциарного учреждения должно незамедлительно представить Департаменту миграции Министерства информацию об иностранцах или лицах без гражданства, потребовавших международную защиту, и не позднее 3 рабочих дней направить заявление о международной защите.

8. Если экстрадицию иностранцев или лиц без гражданства требует безопасная третья страна, Министерство принимает решение, касающееся признания недопустимым заявления о международной защите в соответствии со статьей 31 настоящего Закона. В случае признания заявления о международной защите недопустимым, в том числе, в случае обжалования иностранцами или лицами без гражданства указанного решения в суде в порядке, установленном настоящим Законом, они не считаются лицами, ищущими убежище, и принятие Министром юстиции окончательного решения об их экстрадиции и исполнение указанного решения осуществляются беспрепятственно.

9. В случае обжалования в суде индивидуального административно-правового акта, предусмотренного пунктами 3 и 8 настоящей статьи, иностранцы или лица без гражданства не пользуются правами, установленными статьей 66 настоящего Закона, в том числе, правом на бесплатную юридическую помощь в процессе ведения споров, определенных подпунктами «д» и «м» пункта первого той же статьи, и правом на освобождение от уплаты государственной пошлины.

10. В случае неявки иностранцев или лиц без гражданства в Министерство или (и) непредставления ими обязательной контактной информации в срок, определенный пунктом 6 настоящей статьи, процедура предоставления убежища прекращается.

11. В случае обращения иностранцев или лиц без гражданства в соответствующее учреждение системы Министерства с требованием о международной защите порядок обмена информацией между надлежащими подразделениями Министерства устанавливается приказом Министра.

12. После начала рассмотрения вопроса о выдворении иностранцев или лиц без гражданства из Грузии в случае их обращения в срок, определенный пунктом 3 настоящей статьи, с требованием о международной защите рассмотрение вопроса о выдворении и процедура предоставления убежища ведутся одновременно в пределах одного административного производства. Процедура рассмотрения заявления о международной защите и вопроса о выдворении, предусмотренная настоящим пунктом, определяется приказом Министра.

13. В случае, предусмотренном пунктом 12 настоящей статьи, решение о выдворении иностранцев из Грузии или отказе в их выдворении и решение, связанное с требованием/предоставлением международной защиты, принимаются одним индивидуальным административно-правовым актом.

14. В случае, предусмотренном пунктом 13 настоящей статьи, решение, принятое в связи с требованием/предоставлением международной защиты, не может быть обжаловано отдельно. Указанное решение может быть обжаловано вместе с решением о выдворении иностранца из Грузии или отказе в его выдворении в срок, составляющий 10 календарных дней со дня его вручения, согласно правилам, установленным статьями 21¹²²и 21¹²⁶ Административно-процессуального кодекса Грузии.

Статья 27. Требование о международной защите, исходящее от обвиняемых или осужденных иностранцев или лиц без гражданства, находящихся в пенитенциарном учреждении

1. Уполномоченное должностное лицо пенитенциарного учреждения не позднее 2 рабочих дней после помещения в пенитенциарное учреждение обвиняемых или осужденных иностранцев или лиц без гражданства (кроме лиц, осужденных за совершение умышленного тяжкого или особо тяжкого преступления, а также семейного преступления) в порядке, установленном законодательством Грузии, в письменной форме, на понятном им языке или языке, понятном им в той мере, в какой это может считаться разумным, предоставляет им следующую информацию:

а) о возможном выдворении их из Грузии после отбывания наказания или освобождения от отбывания наказания по любому иному основанию;

б) о праве на требование международной защиты и сроке реализации указанного права;

в) об обязательстве, связанном с явкой в Министерство в срок, составляющий 5 рабочих дней, в случае освобождения из пенитенциарного учреждения до принятия Министерством решения о международной защите, представлением информации о номере мобильного телефона, адресе электронной почты и адресе места жительства (при наличии такового) и последствиях невыполнения указанного обязательства.

2. О предоставлении информации, предусмотренной пунктом первым настоящей статьи, составляется протокол, который обвиняемые или осужденные иностранцы или лица без гражданства скрепляют подписью. Оригинал указанного протокола в срок, составляющий 3 рабочих дня, направляется Департаменту миграции Министерства, а его копия передается обвиняемым или осужденным иностранцам или лицам без гражданства.

3. Предусмотренные пунктом первым настоящей статьи обвиняемые или осужденные иностранцы или лица без гражданства, находящиеся в пенитенциарном учреждении, вправе требовать международную защиту в пенитенциарном учреждении, на родном или другом, понятном им языке, а через адвоката, имеющего соответствующую доверенность, – также в Департаменте миграции Министерства в срок, составляющий 10 календарных дней со дня получения информации в порядке, установленном пунктом первым настоящей статьи. В случае нарушения обвиняемыми или осужденными иностранцами или лицами без гражданства указанного срока по неуважительной причине Министерство издает индивидуальный административно-правовой акт об отказе в принятии заявления о международной защите к производству.

4. Вручение обвиняемым или осужденным иностранцам или лицам без гражданства в соответствии с пунктом 3 настоящей статьи решения об отказе в принятии заявления о международной защите к производству, а также обжалование ими указанного решения в суде в порядке, установленном настоящим Законом, не препятствуют выдворению из Грузии обвиняемых или осужденных иностранцев или лиц без гражданства либо принятию Министром юстиции Грузии окончательного решения об их экстрадиции и исполнению указанного решения.

5. При наличии уважительной причины срок, определенный пунктом 3 настоящей статьи, может быть восстановлен в пределах, не превышающих срок существования уважительной причины. Обвиняемые или осужденные иностранцы или лица без гражданства с устранением обстоятельства, связанного с уважительной причиной, должны незамедлительно (при первой же возможности) требовать международную защиту. Бремя доказывания наличия уважительной причины возлагается на обвиняемых или осужденных иностранцев или лиц без гражданства.

6. В случае требования о международной защите, исходящего лично от обвиняемых или осужденных иностранцев или лиц без гражданства, предусмотренных пунктом первым настоящей статьи, пенитенциарное учреждение не позднее 3 рабочих дней направляет их заявление Департаменту миграции Министерства.

7. Обвиняемым или осужденным иностранцам или лицам без гражданства, предусмотренным пунктом первым настоящей статьи, потребовавшим международную защиту, уполномоченное должностное лицо Министерства при проведении их анкетирования разъясняет права и обязанности, предусмотренные для них настоящим Законом, и процедуру предоставления убежища, а также в случае освобождения из пенитенциарного учреждения – обязательство по явке в срок, составляющий 5 рабочих дней, в Департамент миграции Министерства, по представлению информации о номере мобильного телефона, адреса электронной почты и адреса места жительства (при наличии таковых) и последствия невыполнения указанного обязательства.

8. Если обвиняемые или осужденные иностранцы или лица без гражданства, предусмотренные пунктом первым настоящей статьи, потребовавшие международную защиту, в случае освобождения из пенитенциарного учреждения не явятся в Департамент миграции Министерства в срок, определенный пунктом 7 настоящей статьи, и не представят обязательную контактную информацию, процедура предоставления убежища прекращается. После вручения иностранцам или лицам без гражданства индивидуального административно-правового акта о прекращении процедуры предоставления убежища, определенной настоящим пунктом, в порядке, установленном статьей 58 настоящего Закона, а также в случае обжалования ими указанного акта в суде в порядке, установленном настоящим Законом, иностранцы или лица без гражданства не признаются лицами, ищущими убежище, на них не распространяется принцип невыдворения, установленный статьей 8 настоящего Закона, и с момента вручения иностранцам или лицам без гражданства указанного акта допускается их выдворение из Грузии или экстрадиция.

9. В случае обжалования в суде индивидуального административно-правового акта, предусмотренного пунктами 3 и 8 настоящей статьи, иностранцы или лица без гражданства не пользуются правами, установленными статьей 66 настоящего Закона, в том числе, определенным подпунктами «д» и «м» пункта первого той же статьи правом на бесплатную юридическую помощь в процессе ведения судебного спора и правом на освобождение от уплаты государственной пошлины.

10. Порядок и форма разъяснения соответствующим обвиняемым или осужденным иностранцам или лицам без гражданства, находящимся в пенитенциарном учреждении, информации, предусмотренной пунктом первым настоящей статьи, порядок обмена информацией между Министерством и пенитенциарным учреждением определяются совместным приказом Министра и Министра юстиции Грузии.

Статья 28. Требование о международной защите, исходящее от лиц со специфическими нуждами

1. Лица со специфическими нуждами должны требовать международную защиту в соответствии со статьей 25 настоящего Закона.

2. Департамент миграции Министерства должен незамедлительно информировать орган опеки и попечительства, определенный законодательством Грузии, о несовершеннолетних без сопровождающих лиц, а также в случае необходимости – о лицах с ограниченными возможностями. Указанный орган в случае необходимости в порядке, установленном законодательством Грузии, обеспечивает назначение несовершеннолетним или лицам с ограниченными возможностями опекуна/попечителя/поддерживающего лица.

3. На основании составления уполномоченным должностным лицом соответствующего протокола незамедлительно регистрируется требование о международной защите несовершеннолетних без сопровождающего лица или лиц с ограниченными возможностями, нуждающихся в законном представителе. Заявление о международной защите подается после назначения несовершеннолетним без сопровождающего лица или лицам с ограниченными возможностями опекуна/попечителя/поддерживающего лица. Исчисление срока рассмотрения заявления о международной защите начинается со дня регистрации заявления о международной защите.

Статья 29. Право лиц, ищущих убежище, на требование размещения в Приемном центре

1. В период рассмотрения Министерством заявления о международной защите лица, ищущие убежище, имеют право требовать размещения в Приемном центре. Указанное требование Министерство рассматривает на основании обращения лиц, ищущих убежище.

2. Приказом Министра определяются:

а) вопросы, связанные с размещением лиц, ищущих убежище, в Приемном центре;

б) основания и порядок прекращения в отношении лиц, ищущих убежище/лиц, размещенных в Приемном центре, права на размещение в Приемном центре;

в) основания и порядок оставления (в том числе, в принудительном порядке) Приемного центра лицами, размещенными в Приемном центре, и распоряжения вещами, находящимися в его владении.

3. Лица, ищущие убежище/лица, размещенные в Приемном центре, при наличии основания для прекращения в отношении них права на размещение в Приемном центре обязаны покинуть Приемный центр в срок, определенный настоящим Законом.

4. В случае невыполнения требования, определенного пунктом 3 настоящей статьи, оставление Приемного центра лицами, размещенными в Приемном центре, осуществляется с применением мер принуждения в порядке, установленном приказом Министра, без обращения в суд и исполнительного производства, предусмотренного Законом Грузии «Об исполнительных производствах».

5. Обжалование решения о прекращении в отношении лиц, ищущих убежище/лиц, размещенных в Приемном центре, права на размещение в Приемном центре не приостанавливает его исполнения.

6. Лица со специфическими нуждами подлежат расселению в порядке, установленном приказом Министра.

Глава V

Процедура рассмотрения заявления о международной защите

Статья 30. Основные процедурные стандарты

1. Уполномоченное должностное лицо должно изучать заявление о международной защите индивидуально, объективно и беспристрастно.

2. Заявления о международной защите рассматриваются по существу:

а) в обычном порядке;

б) в ускоренном порядке;

в) в порядке рассмотрения на Государственной границе Грузии.

3. Рассмотрение заявления о международной защите по существу в порядке, предусмотренном подпунктом «а» или «б» пункта 2 настоящей статьи, начинается только в случае прохождения заявлением о международной защите этапа допустимости, определенного статьей 31 настоящего Закона.

4. Основания для предоставления иностранцам или лицам без гражданства статуса беженца или дополнительной защиты изучаются с помощью единой процедуры, последовательно, путем изучения и оценки оснований для предоставления статуса беженца, предусмотренных статьей 15 настоящего Закона. В случае неудовлетворения лицами, ищущими убежище, условий, определенных для предоставления статуса беженца, указанная процедура продолжается путем изучения и оценки оснований для предоставления дополнительной защиты, предусмотренных статьей 19 этого же Закона.

5. В случае четкого обоснования наличия обстоятельств, определенных статьями 15 и 19 настоящего Закона, решение о предоставлении иностранцам или лицам без гражданства статуса беженца или дополнительной защиты может приниматься после их анкетирования в порядке, установленном статьей 42 настоящего Закона для рассмотрения заявления о международной защите.

Статья 31. Этап допустимости заявления о международной защите

1. Министерство в порядке, установленном настоящей статьей, проводит проверку допустимости заявления иностранцев или лиц без гражданства о международной защите.

2. Заявление иностранцев или лиц без гражданства о международной защите считается недопустимым и не рассматривается по существу, если:

а) международная защита была предоставлена иностранцам или лицам без гражданства другим государством, которое является безопасной для них страной;

б) существует безопасная для иностранцев или лиц без гражданства третья страна;

в) иностранец или лицо без гражданства осуждены вступившим в законную силу приговором суда за совершение в Грузии умышленного тяжкого или особо тяжкого преступления либо семейного преступления;

г) членом семьи иностранца или лица без гражданства будет подано отдельное заявление о международной защите после того, как он даст согласие на рассмотрение его дела в рамках заявления о международной защите иностранца или лица без гражданства, предусмотренного настоящим пунктом, и отсутствуют вновь открывшиеся обстоятельства, связанные с его положением, которые оправдывали бы внесение им отдельного заявления о международной защите;

д) не удовлетворены требования, определенные пунктом первым статьи 52 настоящего Закона.

3. С целью установления обстоятельств, определенных пунктом 2 настоящей статьи, и допустимости заявления о международной защите проводится анкетирование иностранцев или лиц без гражданства в порядке, установленном статьей 35 настоящего Закона, за исключением случая, предусмотренного подпунктом «д» пункта 2 настоящей статьи. Иностранцы или лица без гражданства вправе представлять в процессе анкетирования свое мнение о соответствующих обстоятельствах, определенных пунктом 2 настоящей статьи.

4. Решение о признании заявления о международной защите допустимым или недопустимым Министерство принимает в срок, составляющий 5 рабочих дней со дня проведения анкетирования иностранцев или лиц без гражданства, за исключением случая, предусмотренного подпунктом «д» пункта 2 настоящей статьи. По решению уполномоченного должностного лица указанный срок может продлеваться в разовом порядке, не более чем на 5 рабочих дней.

5. Решение, предусмотренное пунктом 4 настоящей статьи, вручается иностранцам или лицам без гражданства (на грузинском языке, а также в переводе на понятный им язык или на язык, понятный им в той мере, в какой это может считаться разумным) в порядке, установленном статьей 58 настоящего Закона, с указанием порядка его обжалования в суде, установленного настоящим Законом.

6. Не допускается выдворение из Грузии или экстрадиция иностранцев или лиц без гражданства до вручения им предусмотренного пунктом 4 настоящей статьи индивидуального административно-правового акта в порядке, установленном пунктом 5 этой же статьи.

7. Решение, предусмотренное пунктом 4 настоящей статьи, может быть обжаловано в суде в срок, составляющий 7 календарных дней со дня его вручения иностранцам или лицам без гражданства.

8. После вручения иностранцам или лицам без гражданства в соответствии с пунктом 2 настоящей статьи индивидуального административно-правового акта о признании заявления о международной защите недопустимым, а также в случае обжалования ими указанного акта в суде в порядке, установленном настоящим Законом, иностранцы или лица без гражданства не считаются лицами, ищущими убежище, на них не распространяется принцип невыдворения, установленный статьей 8 настоящего Закона, и с момента вручения указанного акта иностранцам или лицам без гражданства допускается их выдворение из Грузии или экстрадиция.

9. В случае обжалования в суде индивидуального административно-правового акта о признании заявления о международной защите недопустимым в соответствии с пунктом 2 настоящей статьи иностранцы или лица без гражданства не пользуются правами, установленными статьей 66 настоящего Закона, в том числе, определенным подпунктами «д» и «м» пункта первого той же статьи правом на бесплатную юридическую помощь в процессе ведения судебного спора и правом на освобождение от уплаты государственной пошлины.

10. В случае, предусмотренном подпунктом «д» пункта 2 настоящей статьи, заявление о международной защите рассматривается в порядке, установленном статьей 52 настоящего Закона.

11. На основании индивидуального административно-правового акта о признании заявления о международной защите допустимым иностранцам или лицам без гражданства выдается справка лиц, ищущих убежище, а на основании указанной справки – временное идентификационное свидетельство.

12. После выдачи иностранцам или лицам без гражданства справки лица, ищущего убежище, Министерство принимает у них проездной документ лица, ищущего убежище (при наличии такового). Проездной документ возвращается лицу, ищущему убежище, после вступления в законную силу решения Министерства о прекращении рассмотрения заявления о международной защите или отказе в предоставлении статуса беженца или дополнительной защиты, а в случае обжалования ими решения Министерства в суде в порядке, установленном настоящим Законом, – после вступления в законную силу решения суда об отказе в предоставлении статуса беженца или дополнительной защиты.

13. Решение о признании заявления о международной защите допустимым порождает для лиц, ищущих убежище, права и обязанности, предусмотренные статьями 66 и 67 настоящего Закона.

14. После принятия решения о признании заявления о международной защите допустимым заявление о международной защите рассматривается в порядке, установленном подпунктом «а» или «б» пункта 2 статьи 30 настоящего Закона.

Статья 32. Рассмотрение заявления о международной защите в ускоренном порядке

1. Заявление о международной защите считается не имеющим четкого обоснования и рассматривается в ускоренном порядке при наличии одного из следующих оснований:

а) информация, указанная в заявлении о международной защите, не связана с основаниями для предоставления статуса беженца или дополнительной защиты, предусмотренными статьей 15 или 19 настоящего Закона;

б) страна происхождения лиц, ищущих убежище, является безопасной;

в) иностранцы или лица без гражданства ввели в заблуждение Министерство путем сокрытия своих личных данных или (и) релевантной информации о гражданстве либо документов, а также представления недостоверной информации или поддельных документов, что могло отрицательно повлиять на решение;

г) иностранцы или лица без гражданства предоставили Министерству явно несоответствующие и противоречивые, явно недостоверные или сомнительные сведения, делающие неубедительным их заявление о международной защите;

д) предполагается, что иностранцы или лица без гражданства недобросовестно уничтожили либо избавились от своего идентификационного или проездного документа, по которому можно было установить их личность или (и) гражданство;

е) иностранцы или лица без гражданства отказываются от процедуры взятия у них отпечатков пальцев и ладоней или фотографирования;

ж) иностранцы или лица без гражданства въехали на территорию Грузии незаконно или незаконно продлили свое пребывание в Грузии и, с учетом обстоятельств их въезда на территорию Грузии, по неуважительной причине не явились незамедлительно в государственное ведомство, ответственное за исполнение настоящего Закона, и не требовали международной защиты;

з) иностранцы или лица без гражданства по неуважительной причине потребовали международную защиту по истечении 30 дней со дня их въезда на территорию Грузии, за исключением случая, когда требование международной защиты основывается на значительном изменении обстоятельств в стране происхождения иностранцев или лиц без гражданства.

2. В ускоренном порядке рассматривается повторное заявление о международной защите, признанное допустимым в соответствии со статьей 52 настоящего Закона.

3. Понятие безопасной страны происхождения применяется только в случае, когда указанная страна является страной происхождения иностранцев или лиц без гражданства и иностранцы или лица без гражданства не предъявляли каких-либо доказательств в пользу обоснованного предположения о том, что указанная страна, с учетом индивидуальных обстоятельств, не является безопасной для них страной.

4. При рассмотрении заявления о международной защите в ускоренном порядке в сроки, определенные пунктом 8 статьи 37 настоящего Закона, решение о предоставлении иностранцам или лицам без гражданства статуса беженца или дополнительной защиты либо отказе в предоставлении статуса беженца или дополнительной защиты может быть принято после проведения их анкетирования в порядке, установленном статьей 42 этого же Закона для рассмотрения заявления о международной защите.

5. В случае выявления при рассмотрении заявления о международной защите дополнительных обстоятельств, ввиду которых дело требует дополнительного изучения, и в сроки, определенные пунктом 8 статьи 37 настоящего Закона для рассмотрения заявления о международной защите в ускоренном порядке, не удается рассмотреть заявление о международной защите и принять решение, заявление о международной защите рассматривается в сроки, установленные пунктами первым–5 для рассмотрения заявления о международной защите в обычном порядке.

6. После вручения иностранцам или лицам без гражданства решения об отказе в предоставлении международной защиты в рамках рассмотрения заявления о международной защите в ускоренном порядке, а также в случае обжалования ими указанного решения в суде в порядке, установленном настоящим Законом, иностранцы или лица без гражданства не считаются лицами, ищущими убежище, на них не распространяется принцип невыдворения, установленный статьей 8 настоящего Закона, и с момента вручения указанного решения иностранцам или лицам без гражданства допускается их выдворение из Грузии или экстрадиция.

7. В случае обжалования в суде предусмотренного пунктом 6 настоящей статьи решения – индивидуального административно-правового акта иностранцы или лица без гражданства не пользуются правами, установленными статьей 66 настоящего Закона, в том числе, предусмотренным подпунктами «д» и «м» пункта первого той же статьи правом на бесплатную юридическую помощь в процессе ведения судебного спора и правом на освобождение от уплаты государственной пошлины.

Статья 33. Рассмотрение заявления о международной защите на Государственной границе Грузии

1. В случае требования международной защиты иностранцами или лицами без гражданства на Государственной границе Грузии или в подконтрольной Грузии транзитной зоне заявление о международной защите рассматривается в порядке, установленном настоящей статьей, если:

а) имеется какое-либо из оснований, определенных пунктом 2 статьи 31 настоящего Закона;

б) имеется какое-либо из оснований, определенных пунктом первым статьи 32 настоящего Закона;

в) иностранцы или лица без гражданства создают угрозу государственной безопасности Грузии, ее территориальной целостности или общественной безопасности либо они были выдворены из Грузии ввиду создания угрозы государственной безопасности Грузии, ее территориальной целостности или общественной безопасности.

2. Для выявления соответствующего обстоятельства, определенного пунктом первым настоящей статьи, уполномоченное должностное лицо проводит с иностранцами или лицами без гражданства первичное собеседование и составляет соответствующий протокол, после чего может приниматься решение о рассмотрении заявления о международной защите в порядке, установленном настоящей статьей.

3. В рамках рассмотрения заявления о международной защите на Государственной границе Грузии заявление о международной защите рассматривается в срок, составляющий 7 календарных дней со дня получения Департаментом миграции Министерства протокола, предусмотренного пунктом 2 настоящей статьи. В случае выявления сложных фактических или (и) юридических вопросов, требующих дополнительного изучения, решением уполномоченного должностного лица указанный срок может продлеваться в разовом порядке, не более чем на 3 календарных дня. На основании анкетирования иностранцев или лиц без гражданства, проведенного при рассмотрении заявления о международной защите в порядке, установленном статьей 42 настоящего Закона, принимается одно из следующих решений:

а) о признании заявления о международной защите недопустимым;

б) о предоставлении международной защиты или отказе в предоставлении международной защиты;

в) о рассмотрении заявления о международной защите в порядке, установленном подпунктом «а» пункта 2 статьи 30 настоящего Закона, и предоставлении иностранцам или лицам без гражданства права на въезд на территорию Грузии;

г) о рассмотрении заявления о международной защите в порядке, установленном подпунктом «а» пункта 2 статьи 30 настоящего Закона, и задержании иностранцев или лиц без гражданства по основанию, определенному подпунктом «е» пункта 2 статьи 9 настоящего Закона.

4. В случае, предусмотренном пунктом 3 настоящей статьи, анкетирование иностранцев или лиц без гражданства может проводиться в том числе и дистанционно, с использованием технических средств.

5. В случае, предусмотренном подпунктом «в» или «г» пункта 3 настоящей статьи, иностранцы или лица без гражданства считаются лицами, ищущими убежище, пользуются правами, установленными статьей 66 настоящего Закона, и на них возлагаются обязанности, определенные статьей 67 этого же Закона.

6. Решение, предусмотренное пунктом 3 настоящей статьи (на грузинском языке, а также в переводе на понятный им язык или на язык, понятный им в той мере, в какой это может считаться разумным), вручается иностранцам или лицам без гражданства лично, в день принятия указанного решения, с указанием порядка его обжалования в суде, установленного настоящим Законом.

7. Решение, предусмотренное пунктом 3 настоящей статьи, может быть обжаловано в суде в течение 7 календарных дней со дня его вручения иностранцам или лицам без гражданства.

8. В случае обжалования решения, предусмотренного пунктом 3 настоящей статьи, в городском суде иск рассматривается дистанционно, с использованием технических средств, а решение принимается в срок, составляющий 7 календарных дней со дня подачи иска. Решение городского суда окончательно и обжалованию не подлежит.

9. Срок рассмотрения заявления о международной защите на Государственной границе Грузии (включая срок принятия решения судом) не должен превышать 28 календарных дней со дня начала рассмотрения на Государственной границе Грузии заявления о международной защите.

10. В случае непринятия Министерством решения в срок, определенный пунктом 9 настоящей статьи, иностранцам или лицам без гражданства предоставляется право въезда на территорию Грузии и их заявление о международной защите рассматривается в порядке, установленном подпунктом «а» пункта 2 статьи 30 настоящего Закона. Министерство правомочно применять мероприятие, предусмотренное подпунктом «е» пункта 2 статьи 9 настоящего Закона. При этом, в случае непринятия судом решения в срок, определенный пунктом 9 настоящей статьи, суд на основании оценки соответствующих рисков принимает решение о предоставлении иностранцам или лицам без гражданства права на въезд на территорию Грузии или применении мероприятия, предусмотренного подпунктом «е» пункта 2 статьи 9 настоящего Закона.

11. В случае, предусмотренном подпунктом «г» пункта 3 настоящей статьи, у иностранцев или лиц без гражданства для целей Закона Грузии «О правовом положении иностранцев или лиц без гражданства» не возникает право законного пребывания в Грузии.

12. В рамках рассмотрения заявления о международной защите на Государственной границе Грузии Министерство обеспечивает:

а) идентификацию требования иностранцев или лиц без гражданства о международной защите;

б) предоставление иностранцам или лицам без гражданства информации об определенном законодательством Грузии порядке рассмотрения заявления о международной защите на Государственной границе Грузии;

в) участие переводчика с соответствующего языка в рамках рассмотрения заявления о международной защите на Государственной границе Грузии;

г) эффективный доступ иностранцев или лиц без гражданства к бесплатной юридической помощи, в том числе, дистанционно, с использованием технических средств, а если у иностранцев или лиц без гражданства уже есть законный представитель/адвокат, имеющий соответствующую доверенность, – его беспрепятственный допуск;

д) создание достойных условий для размещения иностранцев или лиц без гражданства.

13. Порядок идентификации требования иностранцев или лиц без гражданства о международной защите на Государственной границе Грузии и обмена информацией между соответствующими подразделениями Министерства устанавливается приказом Министра.

Статья 34. Представительство в процедуре предоставления убежища

1. В ходе процедуры предоставления убежища иностранцы или лица без гражданства, лица, ищущие убежище, или лица, находящиеся под международной защитой, на этапе административного производства могут за счет собственных средств пользоваться правом на услуги адвоката, а в случае, предусмотренном статьей 33 настоящего Закона, – также бесплатной юридической помощью в ходе ведения судебных споров, связанных с требованием лица, ищущего убежище, о международной защите, ее предоставлением или прекращением, отменой или лишением статуса, предоставленного лицу, находящемуся под международной защитой, продлением либо отказом в продлении дополнительной защиты или временной защиты.

2. В ходе процедуры предоставления убежища, а также ведения судебного спора участие адвоката не является обязательным. При этом, в процессе ведения судебного спора адвокат может участвовать дистанционно, с использованием технических средств. Неявка адвоката по неуважительной причине на анкетирование, собеседование или в судебное заседание не препятствует проведению анкетирования или собеседования либо рассмотрению дела в суде.

3. Право присутствовать на анкетировании иностранцев или лиц без гражданства/лиц, ищущих убежище/лиц, находящихся под международной защитой, и собеседовании с ними имеют их законные представители, а также адвокат, имеющий соответствующую доверенность (при наличии таковой).

4. На вопросы уполномоченного должностного лица в ходе анкетирования иностранцев или лиц без гражданства/лиц, ищущих убежище/лиц, находящихся под международной защитой, и собеседования с ними отвечают иностранцы или лица без гражданства/лица, ищущие убежище/лица, находящиеся под международной защитой. Адвокат/законный представитель по окончании анкетирования или собеседования вправе задавать уточняющие вопросы. В ходе анкетирования или собеседования не допускается иное вмешательство адвоката/законного представителя. В случае вмешательства в анкетирование или собеседование адвокат/законный представитель должны удалиться, о чем составляется соответствующий протокол. В нем указывается причина оставления адвокатом/законным представителем анкетирования или собеседования. Указанный протокол приобщается к личному делу иностранцев или лиц без гражданства/лиц, ищущих убежище/лиц, находящихся под международной защитой.

5. Если участие адвоката/законного представителя препятствует проведению процедуры предоставления убежища, в том числе в процессе ведения судебного спора, процедура предоставления убежища осуществляется без адвоката/законного представителя.

6. В случае неявки в судебное заседание по неуважительной причине адвоката, нанятого иностранцем или лицом без гражданства/лицом, ищущим убежище/лицом, находящимся под международной защитой, суд рассматривает иск без участия адвоката. В таком случае адвокат за счет государственных средств не назначается.

7. Действие пунктов 2, 4 и 5 настоящей статьи не распространяется на совершеннолетних без сопровождающих лиц. На анкетировании или собеседовании с несовершеннолетним без сопровождающего лица присутствует его законный представитель. Законный представитель вправе в ходе анкетирования или собеседования задавать вопросы или делать комментарии в пределах, определенных уполномоченным должностным лицом.

Статья 35. Регистрация заявления о международной защите и анкетирование

1. Заявление о международной защите подготавливается в письменной форме, в случае необходимости – с помощью переводчика с соответствующего языка. Поданное заявление о международной защите незамедлительно регистрируется, и выдается справка о требовании международной защиты. Указанная справка не является основанием для выдачи временного идентификационного свидетельства, и она в силе до принятия решения, предусмотренного пунктом 4 статьи 31 настоящего Закона. Если заявления о международной защите членов семей иностранцев или лиц без гражданства имеют одно и то же основание, в заявление о международной защите вносятся также данные о члене/членах семьи иностранца или лица без гражданства.

2. Лицом, ответственным за подачу заявления о международной защите несовершеннолетнего без сопровождающего лица или лица с ограниченными возможностями, нуждающегося в законном представителе, является его законный представитель, действующий с учетом наилучших интересов несовершеннолетнего без сопровождающего лица или интересов лица с ограниченными возможностями.

3. В случае подачи заявления о международной защите несовершеннолетнего без сопровождающего лица или лица с ограниченными возможностями, нуждающегося в законном представителе, справка о требовании международной защиты выдается его законному представителю.

4. При регистрации заявления о международной защите иностранцу или лицу без гражданства должны быть разъяснены в письменной форме предусмотренные настоящим Законом его права и обязанности и процедура предоставления убежища. При этом иностранцу или лицу без гражданства должно быть разъяснено, что в случае игнорирования уведомления и двукратной неявки по неуважительной причине на процедуру анкетирования или собеседования, процедура предоставления убежища прекращается.

5. Иностранцы или лица без гражданства или их законные представители обязаны сообщить Департаменту миграции Министерства номер своего мобильного телефона, адрес электронной почты и адрес места жительства (при наличии такового), а также в срок, составляющий 3 рабочих дня, предоставить соответствующую контактную информацию в случае ее изменения. Если при регистрации заявления о международной защите иностранцы или лица без гражданства не укажут обязательную контактную информацию, предусмотренную настоящим пунктом, они обязаны представить указанную информацию при анкетировании. В противном случае процедура предоставления убежища прекращается.

6. При регистрации заявления о международной защите производится фотографирование иностранцев или лиц без гражданства. Фотокарточки иностранцев или лиц без гражданства хранятся в безе данных. Уполномоченное должностное лицо для целей рассмотрения заявления о международной защите берет отпечатки пальцев и ладоней у иностранцев или лиц без гражданства в возрасте 14 лет или старше 14 лет.

7. Биометрические данные иностранцев или лиц без гражданства, предусмотренных пунктом 5 настоящей статьи, хранятся в базе данных. Порядок взятия отпечатков пальцев и ладоней у иностранцев или лиц без гражданства и обработки указанных персональных данных устанавливается правовым актом Министра.

8. При подаче заявления о международной защите иностранцам или лицам без гражданства в письменной форме, на понятном им языке или языке, понятном им в той мере, в которой это может считаться разумным, сообщается дата проведения анкетирования. В случае неявки иностранца или лица без гражданства на анкетирование после первого вызова они подлежат повторному вызову в порядке, установленном статьей 58 настоящего Закона, за исключением случая, когда контактная информация иностранца или лица без гражданства неизвестна.

9. Целью проведения анкетирования иностранцев или лиц без гражданства является определение допустимости заявления о международной защите и установление существенных обстоятельств, связанных с требованием международной защиты, к которым относится информация о причинах оставления иностранцами или лицами без гражданства страны происхождения и невозможности возвращения в указанную страну, а также иная информация, исходя из которой может устанавливаться необходимость предоставления международной защиты иностранцам или лицам без гражданства.

10. Анкетирование с целью определения допустимости заявления о международной защите в соответствии со статьей 31 настоящего Закона проводится со всеми совершеннолетними членами семьи индивидуально, не позднее 5 рабочих дней со дня подачи заявления о международной защите. В случае, составляющем исключение, анкетирование может проводиться с несовершеннолетним членом семьи при выявлении предусмотренного подпунктом «е» пункта 2 статьи 38 настоящего Закона деяния, ориентированного на несовершеннолетнего.

11. Для обеспечения точности соответствующих материалов анкетирование проводится в письменной форме и фиксируется при помощи звукозаписывающих устройств. Протокол и аудиозапись анкетирования хранятся в личном деле иностранца или лица без гражданства. Об осуществлении аудиозаписи анкетирования иностранцу или лицу без гражданства сообщается с началом ее осуществления.

Cтатья 36. Бремя доказывания

1. Обязательство по установлению фактов, связанных с требованием о международной защите, в равной степени распределяется между уполномоченным должностным лицом и иностранцем или лицом без гражданства/лицом, ищущим убежище, в частности:

а) иностранец или лицо без гражданства/лицо, ищущее убежище, обязаны в сжатый по возможности срок предоставить всю информацию, необходимую для обоснования требования о международной защите и доказательства и сотрудничать с уполномоченным должностным лицом в процессе их оценки. Иностранцы или лица без гражданства/лица, ищущие убежище, обязаны также убедительно объяснить причину непредставления или отсутствия соответствующей информации и доказательств;

б) уполномоченное должностное лицо обязано при помощи соответствующих вопросов, связанных с требованием о международной защите, содействовать иностранцам или лицам без гражданства/лицам, ищущим убежище, в полноценном предоставлении существенной информации и доказательств, связанных с требованием о международной защите, а также в сотрудничестве с иностранцами или лицами без гражданства/лицами, ищущими убежище, индивидуально, объективно и беспристрастно оценивать все существенные факты, указанные в заявлении о международной защите.

Статья 37. Сроки рассмотрения заявления о международной защите

1. В случае рассмотрения заявления о международной защите в обычном порядке Министерство принимает решение в 6-месячный срок со дня его регистрации.

2. Срок, определенный пунктом первым настоящей статьи, может продлеваться не более, чем на 9 месяцев, ввиду:

а) выявления сложных фактических или (и) юридических вопросов, требующих дополнительного изучения;

б) большого количества поданных в Министерство заявлений о международной защите, что усложняет рассмотрение заявления о международной защите в 6-месячный срок.

3. После продления срока рассмотрения заявления о международной защите, определенного пунктом первым настоящей статьи, в случае необходимости в качестве исключения указанный срок при наличии соответствующего обоснования может продлеваться не более чем на 3 месяца для адекватного и полноценного рассмотрения заявления о международной защите.

4. Рассмотрение заявления о международной защите подлежит отсрочке, если его рассмотрение в срок, определенный пунктом первым настоящей статьи, невозможно ввиду временно неопределенного положения в стране происхождения. В таком случае уполномоченное должностное лицо обязано раз в 6 месяцев изучать положение в стране происхождения.

5. В случае, предусмотренном пунктом 4 настоящей статьи, срок рассмотрения заявления о международной защите, который исчисляется со дня регистрации заявления о международной защите, не должен превышать 21 месяц.

6. В случае продления срока/отсрочки рассмотрения заявления о международной защите на основании пунктов 2–4 настоящей статьи уполномоченное должностное лицо обязано в срок, составляющий 3 рабочих дня со дня принятия решения о продлении срока/отсрочки рассмотрения заявления о международной защите в порядке, установленном статьей 58 настоящего Закона, известить лицо, ищущее убежище, о продлении срока/отсрочке рассмотрения заявления о международной защите.

7. В случае отсрочки рассмотрения заявления о международной защите на основании пункта 4 настоящей статьи уполномоченное должностное лицо обязано сообщить лицу, ищущему убежище, также причину отсрочки рассмотрения заявления о международной защите. В случае продления сроков рассмотрения заявления о международной защите, предусмотренных пунктами 2 и 3 настоящей статьи, лицу, ищущему убежище, на основании его требования сообщается причина продления срока рассмотрения заявления о международной защите.

8. Заявление о международной защите рассматривается по ускоренной процедуре и решение принимается в месячный срок со дня его регистрации.

9. Заявление о международной защите, поданное лицом, в отношении которого действует процедура выдворения из Грузии, рассматривается и решение принимается не позднее 1 месяца со дня его регистрации.

10. Заявление о международной защите, поданное лицом, подлежащим экстрадиции, должно быть рассмотрено Министерством не позднее 1 месяца со дня принятия экстрадиционной документации.

11. Заявление о международной защите, поданное лицом со специфическими нуждами, предусмотренное настоящим Законом, а также заявление о международной защите в случае четкого обоснования наличия обстоятельств, определенных статьями 15 и 19 этого же Закона, рассматриваются приоритетно.

Статья 38. Преследование и серьезный вред

1. Для целей статьи 15 настоящего Закона деяние считается преследованием, если:

а) оно по своей сути или ввиду повторяемости является достаточно серьезным, чтобы быть тяжким нарушением основных прав человека, в частности, прав, ограничение которых недопустимо на основании пункта 2 статьи 15 Европейской конвенции «О защите прав человека и основных свобод»;

б) оно представляет собой совокупность различных деяний (в том числе, нарушений прав человека), являющихся достаточно острыми и оказывающими на лиц влияние, подобное деянию, предусмотренному подпунктом «а» настоящего пункта.

2. Преследование, предусмотренное пунктом первым настоящей статьи, может выражаться в следующих форме/формах:

а) акт физического (в том числе, сексуального) или психологического насилия;

б) правовые, административные или (и) судебные акты или мероприятия, являющиеся дискриминационными сами по себе или осуществляющиеся/исполняющиеся в дискриминационной форме;

в) уголовное преследование или наказание, являющееся непропорциональным или дискриминационным;

г) отказ суда в восстановлении нарушенного права, следствием чего является непропорциональное или дискриминационное наказание;

д) уголовное преследование или наказание, осуществляющееся ввиду отказа от военной службы во время вооруженного конфликта, когда военная служба включала преступления и деяния, которые согласно статье 18 настоящего Закона являются основаниями для исключения лица из статуса беженца;

е) деяние, по своей природе связанное с сексуальной ориентацией, полом или несовершеннолетним.

3. Для целей статьи 19 настоящего Закона серьезным вредом являются:

а) смертный приговор, вынесенный в отношении лица, или угроза применения к нему смертной казни;

б) пытки, бесчеловечное или унижающее достоинство обращение либо наказание, применявшееся к лицу в стране происхождения;

в) серьезная индивидуальная угроза жизни или физической неприкосновенности гражданских лиц ввиду повсеместного насилия во время международного или внутреннего вооруженного конфликта.

Статья 39. Субъект/субъекты, осуществляющие преследование и причиняющие серьезный вред

Субъектом/субъектами, осуществляющими преследование и причиняющими серьезный вред, может/могут быть:

а) государство;

б) группировка или организация, контролирующая всю территорию или значительную часть территории государства;

в) негосударственный субъект/негосударственные субъекты, если субъекты, определенные подпунктами «а» и «б» настоящей статьи (в том числе, международные организации) не могут или не желают защищать лицо от предусмотренных статьей 38 настоящего Закона преследования или серьезного вреда.

Статья 40. Субъект, осуществляющий защиту

1. Защищать лицо от преследования или серьезного вреда могут:

а) государство. При наличии при этом у государства воли и возможности осуществлять эффективную и длительную защиту лица от преследования или серьезного вреда;

б) группировка или организация, контролирующая всю территорию или существенную часть территории государства. При наличии при этом у указанных группировок или организаций воли и возможности осуществлять эффективную и длительную защиту лица от преследования или серьезного вреда.

2. Защита лица от преследования или серьезного вреда должна быть эффективной, и не быть временной. Подобная защита обеспечена, если субъекты, предусмотренные пунктом первым настоящей статьи, принимают разумные меры для предотвращения преследования или серьезного вреда, в том числе путем создания эффективной правовой системы идентификации преследования или серьезного вреда, осуществления уголовного преследования и наказания. Обеспечение защиты лица от преследования или серьезного вреда включает также доступность для него такой защиты.

Статья 41. Собеседование с лицом, ищущим убежище

1. При рассмотрении в обычном порядке заявления о международной защите с лицом, ищущим убежище, проводится собеседование, за исключением случая, предусмотренного пунктом 4 статьи 47 настоящего Закона.

2. При наличии такой возможности собеседование с лицом, ищущим убежище, по обоснованному требованию лица проводит уполномоченное должностное лицо желательного для него пола, и оно пользуется услугами переводчика желательного для него пола, кроме случая, когда у уполномоченного должностного лица есть основания полагать, что указанное требование основано на обстоятельствах, не связанных со сложностью беспрепятственного изложения лицом основания для своего заявления о международной защите.

3. Собеседование проводится индивидуально с каждым совершеннолетним членом семьи. В случаях, составляющих исключение, собеседование может проводиться с несовершеннолетним членом семьи уполномоченным должностным лицом с надлежащей специализацией, если обнаруживается предусмотренное подпунктом «е» пункта 2 статьи 38 настоящего Закона деяние, ориентированное на несовершеннолетнего. Индивидуальное собеседование с лицом, ищущим убежище, как правило, проводится без присутствия членов семьи.

4. При собеседовании лицу, ищущему убежище, должна предоставляться возможность, пояснить обстоятельства, которые могут быть не упомянуты в его заявлении о международной защите или (и) являться несоответствующими/противоречивыми, а также объяснить несоответствия/противоречия между изложенными им фактами и надлежащей информацией (в том числе, информацией о стране происхождения), полученной из других источников.

5. Для обеспечения точности соответствующих материалов собеседование оформляется письменно и фиксируется при помощи звукозаписывающих устройств. Протокол о собеседовании и аудиозапись хранятся в личном деле лица, ищущего убежище. Об осуществлении аудиозаписи собеседования иностранцу или лицу без гражданства сообщается с началом ее осуществления.

Статья 42. Рассмотрение и оценка заявления о международной защите

1. Заявление о международной защите рассматривается индивидуально, и оцениваются имеющие существенное значение факты, указанные в представленном заявлении о международной защите, касающиеся личных данных, страны происхождения, проездных документов, маршрута поездки иностранцев или лиц без гражданства/лиц, ищущих убежище, основания заявления о международной защите и связанной с указанным основанием документации, представленной в оригинале.

2. При оценке заявления о международной защите должны учитываться следующие обстоятельства:

а) информация о стране происхождения, имеющаяся на момент принятия решения в связи с заявлением о международной защите (в том числе, законодательство страны происхождения, регулирующие нормы, существующие в стране происхождения, и методы их исполнения);

б) представленные иностранцами или лицами без гражданства/лицами, ищущими убежище, заявления и документация, касающиеся вопроса о том, подвергались ли они в прошлом или могут ли подвергаться в будущем преследованиям либо серьезному вреду;

в) индивидуальное положение иностранцев или лиц без гражданства/лиц, ищущих убежище, и обстоятельства (в том числе, происхождение, пол и возраст) для оценки того, насколько может являться преследованием или серьезным вредом деяние, с которым столкнулись или могут столкнуться иностранцы или лица без гражданства/лица, ищущие убежище, на основании личных обстоятельств;

г) было ли единственной или главной целью действий иностранцев или лиц без гражданства/лиц, ищущих убежище, после того, как они покинули страну происхождения, создание основания для подачи заявления о международной защите, для оценки того, создадут ли указанные действия угрозу преследования или причинения серьезного вреда в случае их возвращения в страну происхождения.

3. Тот факт, что иностранцы или лица без гражданства/лица, ищущие убежище, были жертвами преследования, либо им был причинен серьезный вред, или им непосредственно угрожали преследованием или причинением серьезного вреда, создает достаточное основание полагать, что они могут оказаться перед реальной угрозой преследования или причинения серьезного вреда, кроме случая, когда существует достаточное основание полагать, что подобное преследование или серьезный вред более не повторятся.

4. При оценке обоснованных опасений преследования иностранцев или лиц без гражданства/лиц, ищущих убежище, или реальной опасности причинения им серьезного вреда уполномоченное должностное лицо должно основываться на обстоятельствах, возникших в стране происхождения непосредственно до или после того, как иностранцы или лица без гражданства/лица, ищущие убежище, покинули указанную страну.

5. Если отдельные обстоятельства, указанные в заявлении о международной защите, не подкреплены соответствующими документами или другими доказательствами, доказывание указанных обстоятельств не требуется при наличии совокупности следующих обстоятельств:

а) иностранцы или лица без гражданства/лица, ищущие убежище, использовали все имеющиеся у них средства для обоснования требования о международной защите;

б) иностранцы или лица без гражданства/лица, ищущие убежище, предоставили всю значимую для рассмотрения дела информацию, при этом удовлетворительно объяснили отсутствие иной важной информации;

в) информация, представленная иностранцами или лицами без гражданства/лицами, ищущими убежище, является последовательной, убедительной и не противоречит информации о стране происхождения;

г) иностранцы или лица без гражданства/лица, ищущие убежище, потребовали международную защиту, как только представилась такая возможность, если ими не была указана причина, препятствующая обращению с заявлением о международной защите;

д) установлена общая достоверность информации, предоставленной иностранцами или лицами без гражданства/лицами, ищущими убежище.

Статья 43. Сбор и изучение информации и существенных доказательств, связанных с заявлением о международной защите

1. Уполномоченное должностное лицо должно собрать всю информацию и доступные существенные доказательства, необходимые для оценки заявления о международной защите.

2. В процессе рассмотрения заявления о международной защите и принятия решения должны быть оценены как информация и документальные доказательства, добытые уполномоченным должностным лицом, так и информация или документальные доказательства (при наличии таковых), представленные иностранцем или лицом без гражданства/лицом, ищущим убежище, в подлиннике.

3. Уполномоченное должностное лицо должно провести оценку добытой им информации о стране происхождения.

4. После вручения иностранцам или лицам без гражданства/лицам, ищущим убежище, решения Министерства о предоставлении международной защиты или отказе в предоставлении международной защиты уполномоченное должностное лицо в случае требования, исходящего от иностранца или лица без гражданства/лица, ищущего убежище, или его законного представителя либо адвоката, имеющего соответствующую доверенность, обязано выдать в порядке, установленном законодательством Грузии, информацию и документы, добытые в связи с заявлением о международной защите.

Статья 44. Рассмотрение заявления о международной защите, исходящего от несовершеннолетнего без сопровождающего лица

1. Заявление о международной защите, исходящее от несовершеннолетнего без сопровождающего лица, должно рассматриваться в соответствии с процедурой, предусмотренной настоящим Законом, с учетом наилучших интересов несовершеннолетнего.

2. Собеседование с несовершеннолетним без сопровождающего лица проводится в присутствии его законного представителя, а также адвоката, имеющего соответствующую доверенность (при наличии таковой).

3. Собеседование с несовершеннолетним без сопровождающего лица проводит должностное лицо, имеющее специализацию, необходимую для собеседования с несовершеннолетним.

4. При осуществлении процедуры предоставления убежища уполномоченное должностное лицо должно учитывать возраст и навыки (в том числе, уровень развития, способности восприятия и коммуникации) несовершеннолетнего без сопровождающего лица.

Статья 45. Рассмотрение вопроса о предоставлении производного статуса

1. Лицо, находящееся под международной защитой, для начала процедуры предоставления производного статуса члену его семьи должно обратиться с письменным заявлением в Департамент миграции Министерства.

2. Лицо, находящееся под международной защитой, должно приобщить к заявлению, предусмотренному пунктом первым настоящей статьи, документацию, подтверждающую семейную связь (при наличии таковой).

3. Исходя из принципа единства семьи право члена семьи лица, находящегося под международной защитой, на получение производного статуса может устанавливаться после предоставления лицу, ищущему убежище, международной защиты.

4. Собеседование для предоставления производного статуса проводится со всеми совершеннолетними членами семьи лица, находящегося под международной защитой.

5. Уполномоченное должностное лицо с целью выяснения семейной связи для предоставления производного статуса изучает документацию (при наличии таковой), представленную с указанной целью в ходе процедуры предоставления убежища, и соответствующие обстоятельства.

6. На собеседовании, проводимом для предоставления производного статуса, в подтверждение семейной связи должен быть представлен оригинал документа (при наличии такового), подтверждающего факт членства семьи.

7. Если лицо, находящееся под международной защитой, обратится в Департамент миграции Министерства с заявлением о предоставлении члену его семьи производного статуса, уполномоченное должностное лицо рассматривает вопрос о предоставлении производного статуса в срок, составляющий 1 месяц.

Статья 46. Рассмотрение заявления о международной защите предполагаемой жертвы пыток, бесчеловечного или унижающего достоинство обращения или насилия

Иностранцам или лицам без гражданства/лицам, ищущим убежище, которые заявляют, что являются жертвой пыток, бесчеловечного или унижающего достоинство обращения или насилия, или у которых есть признаки такой жертвы, до рассмотрения заявления о международной защите должен предоставляться доступ к соответствующей медицинской и психологической помощи.

Статья 47. Рассмотрение заявления о международной защите иностранцев или лиц без гражданства/лиц, ищущих убежище, имеющих психические или умственные/ интеллектуальные нарушения

1. При наличии обоснованных подозрений по поводу наличия у иностранцев или лиц без гражданства/лиц, ищущих убежище, психических или умственных/интеллектуальных нарушений Министерство при необходимости должно незамедлительно обратиться в определенный законодательством Грузии орган опеки и попечительства с целью проведения в порядке, установленном законодательством Грузии, исходя из психосоциальных нужд иностранцев или лиц без гражданства/лиц, ищущих убежище, экспертизы и назначения поддерживающего лица.

2. Рассмотрение заявления о международной защите иностранцев или лиц без гражданства/лиц, ищущих убежище, имеющих стойкие психические или умственные/интеллектуальные нарушения, должно быть приостановлено до назначения ему поддерживающего лица. В указанный период иностранцы или лица без гражданства/лица, ищущие убежище, пользуется правами, предусмотренными настоящим Законом для лиц, ищущих убежище.

3. Анкетирование иностранцев или лиц без гражданства/лиц, ищущих убежище, предусмотренных пунктом первым настоящей статьи, и собеседование с ними должно проводить уполномоченное должностное лицо, прошедшее специальную подготовку, а в случае необходимости в анкетировании и собеседовании должен участвовать также специалист в соответствующей области.

4. Собеседование может не проводиться, если иностранцы или лица без гражданства/лица, ищущие убежище, по независящим от них причинам не в состоянии предоставить уполномоченному должностному лицу адекватную информацию. В таком случае решение о международной защите принимается на основании другой информации и документации, добытых посредством процедур, предусмотренных настоящим Законом.

Статья 48. Отзыв заявления о международной защите

1. На основании письменного обращения иностранцев, лиц без гражданства/лиц, ищущих убежище, их законного представителя или адвоката, имеющего соответствующую доверенность, допускается отзыв заявления о международной защите на любом этапе его рассмотрения.

2. Уполномоченное должностное лицо должно в письменной форме известить иностранцев или лиц без гражданства/лиц, ищущих убежище, на понятном им языке или языке, понятном им в той мере, в какой это может считаться разумным, о правовых последствиях отзыва заявления о международной защите, о чем составляется соответствующий протокол. Указанный протокол подписывают уполномоченное должностное лицо, переводчик и иностранец или лицо без гражданства/лицо, ищущее убежище, его законный представитель или адвокат, имеющий соответствующую доверенность.

3. На основании отзыва заявления о международной защите уполномоченное должностное лицо принимает решение о прекращении рассмотрения заявления о международной защите срок, составляющий 7 рабочих дней со дня подписания соответствующего протокола иностранцем или лицом без гражданства/лицом, ищущим убежище. Указанное решение вручается иностранцу или лицу без гражданства/лицу, ищущему убежище (на грузинском языке, а также в переводе на понятный им язык или на язык, понятный им в той мере, в какой это может считаться разумным), в письменной форме, в порядке, установленном статьей 58 настоящего Закона, в срок, составляющий 3 рабочих дня, с указанием порядка его обжалования в суде, установленного этим же Законом.

4. После подачи заявления об отзыве заявления о международной защите иностранец или лицо без гражданства/лицо, ищущее убежище, обязаны сдать в Министерство справку о требовании международной защиты/временное идентификационное свидетельство и в сроки, определенные законодательством Грузии, покинуть Грузию в случае отсутствия других правовых оснований для их пребывания в Грузии.

5. После вручения иностранцу или лицу без гражданства/лицу, ищущему убежище, решения о прекращении рассмотрения заявления о международной защите в порядке, установленном статьей 58 настоящего Закона, они вправе повторно подать в Департамент миграции Министерства заявление о международной защите только в случае возникновения вновь открывшихся обстоятельств по их делу, о которых им стало известно после отзыва заявления о международной защите. В случае повторного представления заявления о международной защите иностранец или лицо без гражданства должно указать надлежащие причины отзыва заявления о международной защите и повторного обращения. Повторное заявление о международной защите рассматривается в порядке, установленном статьей 52 настоящего Закона.

6. В случае отзыва заявления о международной защите, в том числе, обжалования в суде в порядке, установленном настоящим Законом, решения о прекращении рассмотрения заявления о международной защите иностранцы или лица без гражданства не считаются лицами, ищущими убежище, со дня вручения им в порядке, установленном статьей 58 настоящего Закона, решения о прекращении рассмотрения заявления о международной защите. Соответственно, на них не распространяется принцип невыдворения, установленный статьей 8 настоящего Закона, и с момента вручения указанного решения иностранцу или лицу без гражданства допускается их выдворение из Грузии либо экстрадиция.

7. В случае обжалования в суде предусмотренного пунктом 6 настоящей статьи решения – индивидуального административно-правового акта иностранцы или лица без гражданства не пользуются правами, установленными статьей 66 настоящего Закона, в том числе, определенным подпунктами «д» и «м» пункта первого той же статьи правом на бесплатную юридическую помощь в процессе ведения судебного спора и правом на освобождение от уплаты государственной пошлины.

Статья 49. Прекращение процедуры предоставления убежища

1. Процедура предоставления убежища в отношении иностранцев или лиц без гражданства/лиц, ищущих убежища, прекращается в случае:

а) отзыва ими заявления о международной защите в соответствии со статьей 48 настоящего Закона;

б) если они не сотрудничают с Министерством;

в) если они не сообщат Департаменту миграции Министерства/суду обязательную контактную информацию;

г) если они в срок, составляющий 3 рабочих дня, не сообщат Департаменту миграции Министерства/суду соответствующую контактную информацию в случае ее изменения;

д) если они дважды подряд не явятся по неуважительной причине на анкетирование или собеседование;

е) если они не явятся на собеседование в случае, предусмотренном пунктом 2 статьи 52 настоящего Закона;

ж) если они в срок, определенный пунктом 6 статьи 26 настоящего Закона, не явятся в Департамент миграции Министерства или (и) не сообщат Департаменту миграции Министерства обязательную контактную информацию;

з) если они в случае освобождения из пенитенциарного учреждения не явятся в срок, определенный подпунктом «в» пункта первого или пунктом 7 статьи 27 настоящего Закона, в Министерство или (и) не представят Министерству обязательную контактную информацию;

и) если они при подаче заявления о международной защите или при анкетировании не представят обязательную контактную информацию, предусмотренную пунктом 5 статьи 35 настоящего Закона;

к) если они покинут Грузию;

л) их смерти.

2. При наличии обстоятельства, определенного подпунктом «к» пункта первого настоящей статьи, процедура предоставления убежища прекращается также в процессе ведения судебного спора, связанного с требованием, предоставлением, прекращением, отменой или лишением международной защиты, продлением дополнительной защиты или временной защиты либо отказом в продлении дополнительной защиты или временной защиты.

3. Решение Министерства о прекращении процедуры предоставления убежища вручается иностранцу или лицу без гражданства в порядке, установленном статьей 58 настоящего Закона.

4. В случае прекращения рассмотрения заявления о международной защите по какому-либо из оснований, определенных пунктом первым настоящей статьи, иностранцы или лица без гражданства не считаются лицами, ищущими убежище, со дня вручения им решения о прекращении процедуры предоставления убежища в порядке, установленном статьей 58 настоящего Закона. Соответственно, на них не распространяется принцип невыдворения, установленный статьей 8 настоящего Закона, и с момента вручения иностранцам или лицам без гражданства указанного решения допускается их выдворение из Грузии или экстрадиция.

5. В случае обжалования в суде предусмотренного пунктом 4 настоящей статьи решения – индивидуального административно-правового акта иностранцы или лица без гражданства не пользуются правами, установленными статьей 66 настоящего Закона, в том числе, определенным подпунктами «д» и «м» пункта первого той же статьи правом на бесплатную юридическую помощь в процессе ведения судебного спора и правом на освобождение от уплаты государственной пошлины.

Статья 50. Решение о предоставлении лицам, ищущим убежище, статуса беженца или дополнительной защиты либо отказе в предоставлении статуса беженца или дополнительной защиты

1. Уполномоченное должностное лицо должно в письменной форме обосновать основания для предоставления лицу, ищущему убежище, статуса беженца или дополнительной защиты либо отказа в предоставлении статуса беженца или дополнительной защиты.

2. Лицу, ищущему убежище, решение о предоставлении статуса беженца или дополнительной защиты либо отказе в предоставлении статуса беженца или дополнительной защиты вручается (на грузинском языке, а также в переводе на понятный ему язык или на язык, понятный ему в той мере, в какой это может считаться разумным) в порядке, установленном статьей 58 настоящей статьи, с указанием порядка его обжалования в суде, установленного настоящим Законом.

3. Если заявления о международной защите членов семьи иностранцев или лиц без гражданства/лиц, ищущих убежище, имеют одно и то же основание или член семьи прибавляется в ходе процедуры предоставления убежища (в том числе судебного спора), решение о международной защите, в том числе, вступившее в законную силу решение суда распространяется также на члена/членов семьи иностранцев или лиц без гражданства/лиц, ищущих убежище, за исключением случая наличия соответствующего основания, предусмотренного статьями 17, 18, 20 или 21 настоящего Закона. С целью установления семейных связей в случае необходимости проводится собеседование с лицами, определенными настоящим пунктом.

4. Решение о предоставлении лицу, ищущему убежище, статуса беженца или дополнительной защиты либо отказе в предоставлении статуса беженца или дополнительной защиты должно основываться на существенных фактических обстоятельствах дела и соответствующих доказательствах.

5. После вступления в законную силу решения Министерства об отказе лицу, ищущему убежище, в предоставлении статуса беженца или дополнительной защиты или в случае обжалования указанного решения в суде в порядке, установленном настоящим Законом, – после вступления в законную силу судебного решения об отказе в предоставлении статуса беженца или дополнительной защиты иностранцы или лица без гражданства обязаны покинуть Грузию в порядке, установленном Законом Грузии «О правовом положении иностранцев и лиц без гражданства» при отсутствии других правовых оснований для их пребывания в Грузии.

Статья 51. Решение о продлении дополнительной защиты или об отказе в продлении дополнительной защиты

1. Уполномоченное должностное лицо принимает решение о продлении дополнительной защиты или отказе в продлении дополнительной защиты на основании соответствующих материалов дела, с учетом обстоятельств, существовавших в момент принятия решения.

2. Если обстоятельств, ввиду которых лицу была предоставлена дополнительная защита, более не существует, лицу отказывается в продлении дополнительной защиты.

3. Решение Министерства о продлении дополнительной защиты или отказе в продлении дополнительной защиты вручается лицу, находящемуся под дополнительной защитой, в порядке, установленном статьей 58 настоящего Закона.

4. До завершения процедуры продления дополнительной защиты или отказа в продлении дополнительной защиты, в том числе, до вступления в законную силу соответствующего судебного решения лицо, находящееся под дополнительной защитой, имеет все права и обязательства, связанные со своим статусом.

Статья 52. Повторное заявление о международной защите и процедурные гарантии

1. В случае прекращения, отмены или лишения иностранцев или лиц без гражданства статуса беженца или дополнительной защиты либо отказа им в продлении дополнительной защиты, либо завершения в Грузии процедуры предоставления убежища иностранцы или лица без гражданства вправе подать повторное заявление о международной защите, если:

а) в стране происхождения произошли изменения, могущие порождать необходимость в их международной защите;

б) существуют вновь открывшиеся фактические обстоятельства, которые не рассматривались при оценке обстоятельств, указанных в предыдущем заявлении о международной защите, и непредставление информация о которых произошло не по вине заявителей и которые могут порождать необходимость в их международной защите.

2. Уполномоченное должностное лицо обязано предварительно исследовать повторное заявление иностранцев или лиц без гражданства о международной защите, изучить и оценить представленные в указанном заявлении объяснения и вновь открывшиеся обстоятельства, чтобы возвращением соответствующих лиц в страну происхождения не нарушались принцип невыдворения, установленный статьей 8 настоящего Закона, и основные права человека, признанные международным правом. С целью установления наличия какого-либо из оснований, определенных пунктом первым настоящей статьи, или (и) обстоятельства, определенного пунктом 2 статьи 16 настоящего Закона, в случае необходимости в рамках предварительного изучения повторного заявления о международной защите с иностранцами или лицами без гражданства проводится собеседование. В случае неявки иностранцев или лиц без гражданства на указанное собеседование без уважительной причины Министерство принимает решение о прекращении процедуры предоставления убежища.

3. Если в результате предварительного исследования повторного заявления о международной защите будет установлено, что оно не удовлетворяет критерии, определенные пунктом первым настоящей статьи, Министерство не позднее 10 календарных дней со дня регистрации повторного заявления о международной защите без рассмотрения указанного заявления по существу издает индивидуальный административно-правовой акт о признании повторного заявления о международной защите недопустимым. Иностранцам или лицам без гражданства указанное решение (на грузинском языке, а также в переводе на язык, понятный им в той мере, в какой это может считаться разумным) вручается в порядке, установленном статьей 58 настоящего Закона, с указанием установленного настоящим Законом порядка его обжалования в суде.

4. Если повторное заявление о международной защите удовлетворяет критерии, определенные пунктом первым настоящей статьи, Министерство не позднее 10 календарных дней со дня его регистрации принимает решение о признании повторного заявления о международной защите допустимым, о чем издает индивидуальный административно-правовой акт. В таком случае иностранцы или лица без гражданства с момента вручения им указанного акта признаются лицами, ищущими убежище.

5. Не допускается выдворение иностранцев или лиц без гражданства из Грузии в страну происхождения или экстрадиция в период с момента первичного представления ими повторного заявления о международной защите и до вручения им первого индивидуального административно-правового акта Министерства, предусмотренного пунктом 3 или 4 настоящей статьи.

6. После вручения иностранцам или лицам без гражданства индивидуального административно-правового акта, предусмотренного пунктом 3 настоящей статьи, а также в случае обжалования ими указанного акта в суде иностранцы или лица без гражданства не признаются лицами, ищущими убежище, на них не распространяется принцип невыдворения, установленный статьей 8 настоящего Закона, и с момента вручения им указанного акта допускается их выдворение из Грузии или экстрадиция. Если после издания первого индивидуального административно-правового акта Министерства, предусмотренного пунктом 3 настоящей статьи, иностранцами или лицами без гражданства вновь будет подано повторное заявление о международной защите, указанные лица не будут считаться лицами, ищущими убежище, на них не распространяется принцип невыдворения, установленный статьей 8 настоящего Закона, и допускается их выдворение из Грузии или экстрадиция.

7. В случае обжалования в суде индивидуального административно-правового акта, предусмотренного пунктом 3 настоящей статьи, иностранцы или лица без гражданства не пользуются правами, установленными статьей 66 настоящего Закона, в том числе, определенным подпунктами «д» и «м» пункта первого той же статьи правом на бесплатную юридическую помощь в процессе ведения судебного спора и правом на освобождение от уплаты государственной пошлины.

Статья 53. Воссоединение семьи

1. Для начала процедуры воссоединения семьи c целью воссоединения с членом (членами) семьи, находящимся за пределами Грузии, беженцы или лица, находящиеся под дополнительной защитой, должны обратиться с письменным заявлением о воссоединении семьи в Департамент миграции Министерства.

2. Беженцы или лица, находящиеся под дополнительной защитой, должны приобщить к заявлению о воссоединении семьи все возможные доказательства (при наличии таковых) своих семейных связей с членом (членами) семьи.

3. Для установления семейных связей уполномоченное должностное лицо индивидуально, основании в месячный срок рассматривает заявление о воссоединении семьи и прилагаемые доказательства (при наличии таковых). В случае необходимости для установления семейных связей проводится собеседование.

4. В случае установления семейной связи уполномоченное должностное лицо по необходимости обращается в Министерство иностранных дел Грузии по поводу предоставления члену (членам) семьи беженца или лица, находящегося под дополнительной защитой, визы Грузии.

5. С учетом принципа единства семьи членам семьи беженца или лица, находящегося под дополнительной защитой, в случае въезда на территорию Грузии и обращения с соответствующим заявлением в Департамент миграции Министерства предоставляется международная защита той же формы, которая предоставлена беженцу или лицу, находящемуся под международной защитой.

6. В случае, предусмотренном пунктом 5 настоящей статьи, член семьи беженца или лица, находящегося под дополнительной защитой, должен обратиться в Департамент миграции Министерства с соответствующим заявлением в срок, составляющий 30 календарных дней со дня въезда на территорию Грузии. При нарушении членом семьи беженца или лица, находящегося под дополнительной защитой, указанного срока по неуважительной причине Министерство издает индивидуальный административно-правовой акт об отказе в принятии к производству заявления о международной защите.

7. Беженцам или лицам, находящимся под дополнительной защитой, может быть отказано в воссоединении семьи при наличии в отношении членов их семьи соответствующего основания, предусмотренного статьями 17, 18, 20 или 21 настоящего Закона.

Статья 54. Воссоединение семьи несовершеннолетнего без сопровождающего лица

1. После предоставления несовершеннолетнему без сопровождающего лица статуса беженца или дополнительной защиты в порядке, установленном настоящим Законом, его опекун/попечитель/поддерживающее лицо определяет наилучший интерес указанного несовершеннолетнего.

2. Уполномоченное должностное лицо на основании пункта первого настоящей статьи в случае согласия несовершеннолетнего беженца или находящегося под дополнительной защитой несовершеннолетнего без сопровождающего лица начинает процедуру воссоединения семьи.

3. Заявление о воссоединении семьи несовершеннолетнего беженца или находящегося под дополнительной защитой несовершеннолетнего без сопровождающего лица представляет в Департамент миграции Министерства опекун/попечитель/поддерживающее лицо указанного несовершеннолетнего. Оно должно приобщить к указанному заявлению все возможные доказательства (при наличии таковых), подтверждающие семейную связь несовершеннолетнего с членом (членами) семьи, и заключение об определении наилучших интересов несовершеннолетнего.

4. Для установления семейной связи уполномоченное должностное лицо индивидуально, в месячный срок рассматривает заявление о воссоединении семьи и приобщенные к нему доказательства (при наличии таковых).

5. В случае установления семейных связей уполномоченное должностное лицо по необходимости обращается в Министерство иностранных дел Грузии для предоставления визы Грузии члену (членам) семьи несовершеннолетнего беженца или находящегося под дополнительной защитой несовершеннолетнего без сопровождающего лица.

6. С учетом принципа единства семьи членам семьи несовершеннолетнего беженца или находящегося под дополнительной защитой несовершеннолетнего без сопровождающего лица в случае въезда на территорию Грузии и обращения с соответствующим заявлением в Департамент миграции Министерства предоставляется международная защита той же формы, которая предоставлена указанному лицу.

7. В случае, предусмотренном пунктом 6 настоящей статьи, член семьи несовершеннолетнего беженца или находящегося под дополнительной защитой несовершеннолетнего без сопровождающего лица должен обратиться с соответствующим заявлением в Департамент миграции Министерства в срок, составляющий 30 календарных дней со дня въезда на территорию Грузии. При нарушении членом семьи несовершеннолетнего беженца или находящегося под дополнительной защитой несовершеннолетнего без сопровождающего лица указанного срока по неуважительной причине Министерство издает индивидуальный административно-правовой акт об отказе в принятии заявления о международной защите к производству.

8. Несовершеннолетним беженцам или находящимся под дополнительной защитой несовершеннолетним без сопровождающего лица может быть отказано в воссоединении семьи при наличии в отношении членов их семьи соответствующего основания, предусмотренного статьями 17, 18, 20 или 21 настоящего Закона.

Статья 55. Обжалование решения Министерства

1. Любое решение, принятое Министерством на основании настоящего Закона, может быть обжаловано в суде в срок, составляющий 10 календарных дней со дня его вручения в порядке, установленном статьей 58 настоящего Закона, за исключением случаев, предусмотренных статьями 31 и 33 этого же Закона.

2. До вступления судебного решения в законную силу лицо, ищущее убежище/находящееся под международной защитой, пользуется правами и гарантиями, предусмотренными настоящим Законом, и на него возлагаются обязательства, определенные этим же Законом.

3. В случае отзыва иностранцем или лицом без гражданства/лицом, ищущим убежище, иска/апелляционной жалобы, обжалования определения, принятого судом по указанному вопросу, или (и) повторного обращения в суд в связи с вопросом, касающимся международной защиты, иностранец или лицо без гражданства не считается лицом, ищущим убежище, на него не распространяется принцип невыдворения, установленный статьей 8 настоящего Закона, и допускается экстрадиция указанного лица в иностранное государство или его выдворение из Грузии.

4. По истечении срока, определенного пунктом первым настоящей статьи, соответствующее решение вступает в законную силу. В случае обжалования в суде указанного решения с нарушением указанного срока иностранец или лицо без гражданства не считается лицом, ищущим убежище, на него не распространяется принцип невыдворения, установленный статьей 8 настоящего Закона, и допускается экстрадиция указанного лица в иностранное государство или его выдворение из Грузии.

Статья 56. Подача лицом, находящимся под дополнительной защитой, заявления о предоставлении статуса беженца

1. Лицо, находящееся под дополнительной защитой, вправе подавать заявление о предоставлении статуса беженца индивидуально только в случае, если предусмотренные статьей 15 настоящего Закона правовые основания для предоставления статуса беженца и фактические обстоятельства возникли после предоставления ему дополнительной защиты, с учетом обстоятельств, определенных статьей 16 этого же Закона. В период рассмотрения указанного заявления лицо, находящееся под дополнительной защитой, пользуется правами, предусмотренными настоящим Законом для лиц, находящихся под дополнительной защитой, и на него возлагаются обязательства, определенные этим же Законом.

2. Заявление о предоставлении статуса беженца, предусмотренное настоящей статьей, рассматривается в порядке, установленном статьей 30 настоящего Закона.

Статья 57. Правовые гарантии для находящихся под временной защитой несовершеннолетних без сопровождающего лица

Для обеспечения правовых гарантий для находящихся под временной защитой несовершеннолетних без сопровождающего лица:

а) они подлежат незамедлительной идентификации;

б) поданное ими заявление о международной защите подлежит незамедлительной регистрации;

в) им в срок, составляющий 10 рабочих дней, в порядке, установленном законодательством Грузии, должны быть назначены опекун/попечитель/поддерживающее лицо;

г) они должны быть расселены с учетом их наилучших интересов, а также им должно быть оказано содействие в поиске родителей и родственников.

Статья 58. Порядок осуществления коммуникации с иностранцами или лицами без гражданства, лицами, ищущими убежище, или лицами, находящимися под международной защитой, и вручения им решения Министерства

1. Коммуникация с иностранцами или лицами без гражданства, лицами, ищущими убежище, или лицами, находящимся под международной защитой, осуществляется путем размещения соответствующего уведомления на веб-странице Министерства. Любое решение, принятое Министерством на основании настоящего Закона, считается врученным иностранцам или лицам без гражданства, лицам, ищущим убежище, или лицам, находящимся под международной защитой, со дня, следующего за днем размещения указанного решения на веб-странице Министерства. Информация о размещении указанного уведомления или решения на веб-странице Министерства направляется иностранцам или лицам без гражданства, лицам, ищущим убежище, или лицам, находящимся под международной защитой, на последний указанный ими номер мобильного телефона, в виде короткого текстового сообщения на понятном им языке или языке, понятном им в той мере, в какой это может считаться разумным.

2. Иностранцы или лица без гражданства, лица, ищущие убежище, или лица, находящиеся под международной защитой, обязаны:

а) хранить переданное им имя пользователя и пароль;

б) в случае утери имени пользователя или (и) пароля либо невозможности войти на соответствующую веб-страницу Министерства незамедлительно обращаться в Министерство для восстановления имени пользователя или (и) пароля;

в) после получения в виде короткого текстового сообщения информации о размещении на соответствующей веб-странице Министерства уведомления или (и) решения ознакомиться с указанным уведомлением или (и) решением с использованием имени пользователя и пароля.

3. Определенные пунктом первым настоящей статьи требования, связанные с размещением на соответствующей веб-странице Министерства уведомления и решения, не распространяются на иностранцев или лиц без гражданства, лиц, ищущих убежище, или лиц, находящихся под международной защитой, потребовавших международную защиту в пенитенциарном учреждении или Центре временного содержания и находящихся на момент принятия указанного решения в том же учреждении или Центре. Если иностранцы или лица без гражданства, лица, ищущие убежище, или лица, находящиеся под международной защитой, находятся в пенитенциарном учреждении, надлежащее уведомление или (и) решение при помощи системы электронного документооборота направляется государственному подведомственному учреждению, входящему в систему Министерства юстиции Грузии, – Специальной пенитенциарной службе для вручения им. Если иностранцы или лица без гражданства, лица, ищущие убежище, или лица, находящиеся под международной защитой, находятся в Центре временного содержания, надлежащее уведомление или (и) решение вручается им лично, что они подтверждают подписью.

4. В случаях, предусмотренных подпунктами «в» и «е»– «и» пункта первого статьи 49 настоящего Закона, решение о прекращении процедуры предоставления убежища вступает в силу в срок, составляющий 15 дней со дня его принятия.

5. В случае выезда из Грузии лица, находящегося под международной защитой, решение о прекращении предоставленного ему статуса, его отмене или лишении, а также решение о продлении дополнительной защиты или временной защиты либо отказе в продлении дополнительной защиты или временной защиты размещается на соответствующей веб-странице Министерства. Решение, предусмотренное настоящим пунктом, направляется также лицу, находящемуся под международной защитой, по указанному им адресу электронной почты. В случае непредставления лицом, находящимся под международной защитой, Министерству информации об адресе электронной почты решение, предусмотренное настоящим пунктом, вступает в силу в срок, составляющий 15 дней со дня его принятия.

6. Порядок размещения на соответствующей веб-странице Министерства уведомления и решения, предусмотренных пунктом первым настоящей статьи, устанавливает Министр.

Статья 59. Порядок вручения лицам судебных решений, определений и судебных повесток

1. Судебные решения, определения или судебные повестки в рамках судебного спора, связанного с требованием, предоставлением, прекращением, отменой или лишением международной защиты, а также продлением дополнительной защиты или временной защиты либо отказом в продлении дополнительной защиты или временной защиты, вручаются лицам в порядке, установленном пунктом первым статьи 58 настоящего Закона.

2. Предусмотренные пунктом первым настоящей статьи судебные решения, определения или судебные повестки вручаются лицу только на грузинском языке.

3. Любые решения или определения, принятые судом на основании настоящего Закона, и судебные повестки считаются врученными лицам со дня, следующего за днем размещения указанных решений или определений и судебных повесток на соответствующей веб-странице Министерства.

4. Для целей, предусмотренных настоящей статьей, уполномоченные лица суда имеют доступ к соответствующей базе данных Министерства.

Глава VI

Прекращение, отмена или лишение статуса беженца, дополнительной защиты или временной защиты

Статья 60. Основания для прекращения статуса беженца

1. Статус беженца прекращается:

а) если лицо приобрело гражданство Грузии;

б) если лицо добровольно воспользовалось защитой страны происхождения;

в) если лицо после утраты гражданства страны происхождения вновь добровольно приобрело гражданство указанной страны;

г) если лицо приобрело гражданство другой страны и пользуется защитой этой страны;

д) если лицо добровольно обосновалось в стране, которую покинуло или за пределами которой находилось ввиду страха преследования;

е) если лицо не может отказаться от защиты страны происхождения, поскольку более не существует обстоятельств, ввиду которых ему был предоставлен статус беженца;

ж) если лицо обращается в Департамент миграции Министерства с заявлением о прекращении статуса беженца;

з) если лицо пересекло Государственную границу Грузии и со дня истечения срока вида на жительство истек месяц;

з) в случае смерти лица.

2. Действие подпункта «е» пункта первого настоящей статьи не распространяется на беженца, если с учетом преследований в стране происхождения в прошлом он может предоставить информацию об обоснованной причине отказа от пользования защитой указанной страны.

3. Прекращение предоставленного лицу статуса беженца является основанием для отмены выданного ему вида на жительство и проездного документа беженца.

Статья 61. Основания для прекращения дополнительной защиты или временной защиты

1. Дополнительная защита или временная защита лица прекращаются:

а) если лицо приобрело гражданство Грузии;

б) если лицо приобрело гражданство другой страны и пользуется защитой этой страны;

в) если лицо добровольно обосновалось в стране, которую покинуло или за пределами которой находилось ввиду серьезного вреда;

г) если лицо не может отказаться от защиты страны происхождения, поскольку более не существует обстоятельств, ввиду которых ему была предоставлена дополнительная защита или временная защита;

д) если лицо добровольно воспользовалось защитой страны происхождения;

е) если лицо после утраты гражданства страны происхождения вновь добровольно приобрело гражданство указанной страны;

ж) если лицу предоставлен статус беженца;

з) если лицо обращается в Департамент миграции Министерства с заявлением о прекращении дополнительной защиты или временной защиты;

и) если лицо пересекло Государственную границу Грузии и со дня истечения срока вида на жительство истек месяц;

з) в случае смерти лица.

2. Действие подпункта «г» пункта первого настоящей статьи не распространяется на лицо, находящееся под дополнительной защитой, если с учетом причиненного ему в прошлом в стране происхождения серьезного вреда оно может предоставить информацию об обоснованной причине отказа от пользования защитой указанной страны.

3. Прекращение предоставленной лицу дополнительной защиты или временной защиты является основанием для отмены соответственно вида на жительство и дорожного паспорта, выданных лицу, находящемуся под дополнительной защитой, и временного вида на жительство, выданного лицу, находящемуся под временной защитой.

Статья 62. Основания для отмены или лишения международной защиты

1. Международная защита лица отменяется, если станет известно, что лицо не удовлетворяло требования статей 15, 19 или 22 настоящего Закона, или (и) оно предоставило недостоверную информацию или (и) поддельную документацию, в частности:

а) представление лицом недостоверной информации или (и) поддельной документации имело решающее влияние при предоставлении ему международной защиты;

б) обнаружились новые обстоятельства, указывающие на то, что лицо не должно было пользоваться международной защитой;

в) уполномоченным ведомством другой страны проживания лицо было признано имеющим права и обязанности, которые связаны с наличием гражданства указанной страны, и соответственно оно не нуждалось в международной защите;

г) имеются достаточные основания полагать, что лицом было совершено деяние, предусмотренное статьей 18, 21 или 24 настоящего Закона.

2. Лицо лишается международной защиты, если после получения международной защиты оно было осуждено за совершение умышленного тяжкого или особо тяжкого преступления или семейного преступления в Грузии, создает угрозу общественной безопасности и правопорядку, или имеются достаточные основания полагать, что оно создаст угрозу государственной безопасности Грузии, ее территориальной целостности или общественной безопасности и правопорядку.

3. Прекращение или лишение лица международной защиты является основанием для отмены выданных лицу вида на жительство и проездного документа беженца/дорожного паспорта.

Статья 63. Процедура прекращения, отмены или лишения лиц международной защиты, а также продления дополнительной защиты или отказа в ее продлении

1. Процедуру прекращения, отмены или лишения лиц международной защиты, а также продления дополнительной защиты или отказа в ее продлении начинает Департамент миграции Министерства.

2. Уполномоченное должностное лицо должно известить лицо, находящееся под международной защитой, на понятном ему языке или языке, понятном ему в той мере, в какой это может считаться разумным, о начале процедуры прекращения, отмены или лишения предоставленной ему международной защиты, а также продления дополнительной защиты или отказа в ее продлении.

3. В случаях, предусмотренных подпунктами «б»–«е» пункта первого статьи 60 и подпунктами «б»–«е» пункта первого статьи 61 настоящего Закона, уполномоченное должностное лицо должно обеспечить проведение индивидуального собеседования с совершеннолетним лицом, находящимся под международной защитой, в срок, составляющий 15 календарных дней после начала процедуры прекращения, отмены или лишения предоставленной ему международной защиты, а также продления дополнительной защиты или отказа в ее продлении, чтобы указанное лицо имело возможность предоставить информацию и объяснения по поводу обстоятельств, на основании которых была начата процедура прекращения, отмены или лишения предоставленной ему международной защиты, а также продления дополнительной защиты или отказа в ее продлении, а равно другую информацию, обосновывающую необходимость продления соответствующего статуса для указанного лица.

4. Если лицо, находящееся под международной защитой, не находится в Грузии, или связаться с ним не удается в порядке, установленном статьей 58 настоящего Закона, или оно не явилось на собеседование, прекращение, отмена или лишение предоставленной ему международной защиты, а также продление дополнительной защиты или отказ в ее продлении осуществляются на основании информации, имеющейся в Департаменте миграции Министерства.

5. Если иностранец или лицо без гражданства в месячный срок после получения решения о прекращении, отмене или лишении предоставленной ему Департаментом миграции Министерства международной защиты, а также продлении дополнительной защиты или отказе в ее продлении явится в Департамент миграции Министерства в срок, составляющий месяц, и предоставит информацию по поводу уважительной причины неявки, уполномоченное должностное лицо в результате исследования указанной причины принимает решение об объявлении утратившим силу соответствующего решения, принятого на основании пункта 4 настоящей статьи, и назначении собеседования.

6. Собеседование проводится в порядке, установленном статьей 41 настоящего Закона.

7. Во время собеседования по вопросу прекращения, отмены или лишения международной защиты, а также продления дополнительной защиты или отказа в ее продлении лица уполномоченное должностное лицо должно оценить как добытую информацию, обосновывающую законность прекращения, отмены или лишения статуса, предоставленного лицу, а также продления дополнительной защиты или отказа в ее продлении, так и информацию и доказательства (при наличии таковых), предоставленные указанным лицом.

8. До завершения процедуры прекращения, отмены или лишения предоставленной лицу международной защиты, а также продления дополнительной защиты или отказа в ее продлении, в том числе, до вступления в законную силу решения суда лицо имеет все права и обязанности, связанные с соответствующим статусом.

9. Срок процедуры, предусмотренной пунктом первым или 5 настоящей статьи, не должен превышать 1 месяц.

Статья 64. Решение о прекращении, отмене или лишении лиц международной защиты, а также о продлении дополнительной защиты или отказе в ее продлении

1. Решение о прекращении, отмене или лишении лица международной защиты, а также о продлении дополнительной защиты или отказе в ее продлении вручается лицу (на грузинском языке или в переводе на язык, понятный ему в той мере, в какой это может считаться разумным), в порядке, установленном статьей 58 настоящего Закона, с указанием порядка его обжалования в суде, установленного настоящим Законом.

2. После вступления в законную силу решения Министерства о прекращении, отмене или лишении лица международной защиты, а также решения Министерства о продлении дополнительной защиты или отказе в ее продлении либо в случае обжалования указанного решения в суде в порядке, установленном настоящим Законом, после вступления в законную силу решения суда о прекращении, отмене или лишении международной защиты, а также решения суда о продлении дополнительной защиты или отказе в ее продлении иностранец или лицо без гражданства обязаны в порядке, установленном Законом Грузии «О правовом положении иностранцев и лиц без гражданства», покинуть Грузию, если не существует иного правового основания для их пребывания в Грузии.

3. В случае невыполнения обязательства, определенного пунктом 2 настоящей статьи, вопрос о выдворении из Грузии иностранца или лица без гражданства регулируется в соответствии с Законом Грузии «О правовом положении иностранцев и лиц без гражданства».

Статья 65. Прекращение, отмена или лишение производного статуса

1. Прекращение, отмена или лишение статуса, предоставленного беженцу или лицу, находящемуся под дополнительной защитой, влечет прекращение, отмену или лишение производного статуса члена семьи этого лица, кроме случая, когда указанный член семьи удовлетворяет требования, определенные статьей 15 или 19 настоящего Закона. Уполномоченное должностное лицо рассматривает вопрос о прекращении, отмене или лишении производного статуса члена семьи индивидуально, в порядке, установленном нормативным актом Министра.

2. Беженцам или лицам, находящимся под дополнительной защитой, предусмотренным пунктом первым настоящей статьи, производный статус члена семьи которых прекращен, отменен или член семьи которых был лишен производного статуса, соответствующее решение вручается в порядке, установленном статьей 58 настоящего Закона.

Глава VII

Права и обязанности лиц, ищущих убежище, беженцев, лиц, находящихся под дополнительной защитой, и лиц, находящихся под временной защитой

Статья 66. Права лиц, ищущих убежище

1. Лица, ищущие убежище, вправе:

а) не быть в ходе процедуры предоставления убежища прямо или косвенно экстрадированным или выдворенным из Грузии в страну происхождения;

б) получать информацию о своих правах и обязанностях и процедуре предоставления убежища;

в) пройти по своему обоснованному требованию собеседование при наличии такой возможности с уполномоченным должностным лицом желательного для них пола и пользоваться услугами переводчика желательного для них пола;

г) пользоваться в ходе процедуры предоставления убежища услугами переводчика бесплатно;

д) пользоваться правом на бесплатную юридическую помощь в соответствии с Законом Грузии «О юридической помощи» в процессе ведения судебных споров, связанных с требованием, предоставлением, прекращением, отменой или лишением международной защиты, а также продлением дополнительной защиты или временной защиты или отказом в ее продлении;

е) в период рассмотрения по существу Департаментом миграции Министерства заявления о международной защите в соответствии с настоящим Законом и приказом Министра оставаться в Приемном центре, кроме случаев, когда они находятся в пенитенциарном учреждении, изоляторе временного содержания Министерства или Центре временного содержания Министерства либо изоляторе временного содержания Службы государственной безопасности Грузии;

ж) в случае признания заявления о международной защите допустимым получить справку лица, ищущего убежище, и на основании этой справки – временное идентификационное свидетельство. Временное идентификационное свидетельство не выдается в случае, когда лица, ищущие убежище, находятся в пенитенциарном учреждении или Центре временного содержания Министерства;

з) в случае признания Департаментом миграции Министерства заявления о международной защите допустимым быть обеспеченным социально-экономическими и бытовыми условиями в пределах, установленных законодательством Грузии;

и) подобно гражданам Грузии пользоваться правом на получение дошкольного и общего образования, а также в порядке, установленном законодательством Грузии, пользоваться правом на получение профессионального образования и высшего образования;

к) подобно гражданам Грузии пользоваться государственными программами в области здравоохранения, кроме составляющих исключение случаев, определенных законодательством Грузии;

л) добровольно отозвать заявление о международной защите;

м) быть освобожденным от уплаты государственной пошлины в процессе ведения судебных споров, связанных с требованием, предоставлением, прекращением, отменой или лишением международной защиты, а также продлением дополнительной защиты или временной защиты либо отказом в продлении дополнительной защиты или временной защиты;

н) в соответствии с законодательством Грузии пользоваться правом на труд, в частности трудоустраиваться самостоятельно или при содействии другого работодателя;

о) в порядке, установленном законодательством Грузии, пользоваться правом обращения в административные органы и суд;

п) быть информированными о возможности связаться с представительством Верховного комиссара Организации Объединенных Наций по делам беженцев;

р) пользоваться правами, предоставленными иностранцам и лицам без гражданства законодательством Грузии, если настоящим Законом не установлено иное.

2. Если иностранцы или лица без гражданства не признаются лицами, ищущими убежище, на них не распространяются права, предусмотренные настоящей статьей.

Статья 67. Обязанности лиц, ищущих убежище

Лица, ищущие убежище, обязаны:

а) соблюдать Конституцию Грузии, настоящий Закон и другие законодательные и подзаконные акты Грузии, уважать местную культуру, традиции и обычаи;

б) не покидать Грузию в ходе процедуры предоставления убежища, в том числе, в процессе ведения судебного спора, связанного с требованием или предоставлением международной защиты;

в) по возможности в краткий срок предоставить всю информацию, необходимую для обоснования требования о международной защите, все доказательства и доступные оригиналы документов и в процессе их оценки сотрудничать с уполномоченным должностным лицом, а также убедительно объяснить причины непредоставления или отсутствия информации и доказательств;

г) говорить правду и сотрудничать с Департаментом миграции Министерства для полноценного установления всех соответствующих обстоятельств, указанных в их заявлении о международной защите;

д) объяснить несоответствие, выявленное в ходе процедуры предоставления убежища;

е) предъявить и сдать уполномоченному должностному лицу идентификационные документы, в том числе – проездные документы (при наличии таковых);

ж) в связи с требованием о международной защите сообщить Департаменту миграции Министерства об изменении обстоятельств, указанных в заявлении о международной защите;

з) сообщить Департаменту миграции Министерства или уполномоченному должностному лицу суда номер мобильного телефона, адрес электронной почты и адрес фактического места жительства (при наличии такового), при этом в срок, составляющий 3 рабочих дня, в письменной форме сообщить Департаменту миграции Министерства или суду об изменении номера мобильного телефона, адреса электронной почты и адреса фактического места жительства, правового или гражданского положения, а также об утере или повреждении идентификационного документа, выданного соответствующим государственным ведомством, ответственным за исполнение настоящего Закона;

и) не позднее 30 календарных дней до истечения срока вида на жительство обратиться в Министерство с требованием о выдаче соответствующей справки и на ее основании требовать от юридического лица публичного права, действующего в сфере управления Министерства юстиции Грузии, – Агентства развития государственных сервисов (далее – Агентство развития государственных сервисов) выдачи нового вида на жительство, а в случае его утери или повреждения незамедлительно обратиться в Министерство с требованием о выдаче соответствующей справки и требовать от Агентства развития государственных сервисов выдачи нового вида на жительство;

к) сфотографироваться, сдать отпечатки пальцев и ладоней и в порядке, установленном законодательством Грузии, в случае требования уполномоченного должностного лица пройти соответствующее медицинское освидетельствование;

л) в случае размещения в Приемном центре подчиняться внутреннему распорядку Приемного центра;

м) после вступления в законную силу решения Министерства об отказе в предоставлении статуса беженца, дополнительной защиты или временной защиты в порядке, установленном Законом Грузии «О правовом положении иностранцев и лиц без гражданства», покинуть Грузию, если не существует иного правового основания для их пребывания в Грузии;

н) в 10-дневный срок со дня принятия Министерством решения о предоставлении или отказе в предоставлении статуса беженца или дополнительной защиты покинуть Приемный центр.

Статья 68. Права беженцев или лиц, находящихся под дополнительной защитой

1. Беженцы, лица, находящиеся под дополнительной защитой, вправе:

а) быть информированными о форме (статусе) предоставленной им настоящим Законом международной защиты, а также правах и обязанностях, вытекающих из указанного статуса;

б) получить временный вид на жительство и справку о предоставлении статуса беженца или дополнительной защиты;

в) свободно выбирать место жительства и передвигаться по территории Грузии, кроме составляющих исключение случаев, вытекающих из необходимости защиты государственной безопасности Грузии, общественной безопасности и общественного здоровья;

г) в порядке, установленном законодательством Грузии, производить регистрацию гражданских актов;

д) в течение 10 дней после предоставления статуса беженца или дополнительной защиты оставаться в Приемном центре;

е) с месяца, следующего за месяцем представления письменного требования и вида на жительство, получать ежемесячное пособие, определенное законодательством Грузии;

ж) в соответствии с Органическим законом Грузии «О гражданстве Грузии» обращаться за получением гражданства Грузии путем натурализации в Агентство развития государственных сервисов;

з) совершать поездки в другие страны (кроме страны происхождения) с соблюдением сроков, определенных подпунктом «з» пункта первого статьи 60, подпункта «и» пункта первого статьи 61 и подпунктом «а» пункта 2 статьи 70 настоящего Закона;

и) наравне с гражданами Грузии пользоваться правом на получение дошкольного воспитания и общего образования, а также в порядке, установленном законодательством Грузии, пользоваться правом на получение профессионального образования и высшего образования, а также процедурами признания документов, подтверждающих полученные в другой стране образование и квалификацию;

к) подобно гражданам Грузии пользоваться государственными программами в области здравоохранения и социальными программами, кроме составляющих исключение случаев, определенных законодательством Грузии;

л) подобно гражданам Грузии пользоваться правом на труд, в частности, трудоустраиваться самостоятельно или при содействии другого работодателя;

м) пользоваться правом на воссоединение семьи;

н) в порядке, установленном законодательством Грузии, пользоваться правом обращения в административные органы и суд;

о) пользоваться правами, предоставленными законодательством Грузии иностранцам и лицам без гражданства, если настоящим Законом не установлено иное.

п) после принятия Министерством решения о прекращении, отмене или лишении статуса беженца или дополнительной защиты или решения об отказе в продлении дополнительной защиты, а также после вступления в законную силу решения суда в случае обжалования в суде указанного решения в порядке, установленном настоящим Законом, получить обратно сданный в Министерство проездной документ/дорожный паспорт.

2. На основании обращения Министерства беженцам выдаются временный вид на жительство, определенный статьями 27 и 28 Конвенции ООН «О статусе беженцев» 1951 года, на 3-летний срок и проездной документ беженца.

3. На основании обращения Министерства лицам, находящимся под дополнительной защитой, выдаются временный вид на жительство на срок действия их статуса и дорожный паспорт.

4. Форму и порядок выдачи проездного документа беженца и дорожного паспорта устанавливает Министр юстиции Грузии.

Статья 69. Обязанности беженцев и лиц, находящихся под дополнительной защитой

Беженцы или лица, находящиеся под дополнительной защитой, обязаны:

а) соблюдать Конституцию Грузии, настоящий Закон и иные законодательные и подзаконные акты Грузии, уважать местную культуру, традиции и обычаи;

б) в срок, составляющий 3 рабочих дня со дня возникновения соответствующего обстоятельства в письменной форме сообщить Департаменту миграции Министерства или суду об изменении номера мобильного телефона, адреса электронной почты и адреса фактического места жительства, а также изменении правового или гражданского положения;

в) не позднее 30 календарных дней до истечения срока действия вида на жительство обращаться в Министерство с требованием о выдаче соответствующей справки и на ее основании требовать от Агентства развития государственных сервисов выдачи нового вида на жительство, а в случае его утери или повреждения незамедлительно обращаться в Министерство с требованием о выдаче соответствующей справки и требовать от Агентства развития государственных сервисов выдачи нового вида на жительство;

г) в 10-дневный срок со дня предоставления статуса беженца или дополнительной защиты покинуть Приемный центр Министерства.

Статья 70. Социально-экономические гарантии беженцев или лиц, находящихся под дополнительной защитой

1. Вопросы, связанные с социально-экономическими гарантиями беженцев или лиц, находящихся под дополнительной защитой, регулируются с участием государственных ведомств, ответственных за исполнение настоящего Закона, в соответствии с законодательством Грузии. Министерство координирует деятельность государственных ведомств, ответственных за исполнение настоящего Закона, в сфере оказания помощи лицам со статусом беженца или лицам, находящимся под дополнительной защитой.

2. Выплата ежемесячного пособия, предусмотренного подпунктом «е» пункта первого статьи 68 настоящего Закона, приостанавливается беженцам или лицам, находящимся под дополнительной защитой, которые:

а) покинут Грузию на срок более 1 месяца;

б) находятся в пенитенциарном учреждении на основании вступившего в законную силу приговора суда;

в) откажутся от получения ежемесячного пособия на основании личного заявления.

3. Выплата ежемесячного пособия, приостановленная на основании пункта 2 настоящей статьи, возобновляется в случае устранения основания ее приостановления, с месяца, следующего за месяцем подачи личного заявления беженцами или лицами, находящимися под дополнительной защитой.

4. Выплата ежемесячного пособия, приостановленная в случае, предусмотренном пунктом 2 настоящей статьи, не подлежит возмещению в течение всего периода ее приостановления.

5. Беженцам или лицам, находящимся под дополнительной защитой, ежемесячное пособие назначается в порядке, установленном настоящим Законом.

Статья 71. Права лиц, находящихся под временной защитой

Лица, находящиеся под временной защитой, вправе:

а) быть информированными о форме (статусе) предоставленной им настоящим Законом международной защиты, а также о правах и обязанностях, вытекающих из указанного статуса;

б) получить справку о предоставлении временной защиты и временный вид на жительство на срок действия предоставленной им временной защиты;

в) в порядке, установленном законодательством Грузии, и предусмотренных случаях получать медицинские услуги;

г) пользоваться правом на получение дошкольного воспитания и общего образования, а также в порядке, установленном законодательством Грузии, пользоваться правом на получение профессионального образования и высшего образования и процедурами признания документов, подтверждающих полученные в другой стране образование и квалификацию;

д) в порядке, установленном законодательством Грузии, пользоваться правом обращения в административные органы и суд;

е) пользоваться правами, предоставленными законодательством Грузии иностранцам и лицам без гражданства, если настоящим Законом не установлено иное;

ж) быть обеспеченным питанием и убежищем или соответствующим денежным пособием в порядке, установленном приказом Министра.

Статья 72. Обязанности лиц, находящихся под временной защитой

Лица, находящиеся под временной защитой, обязаны:

в) сотрудничать с уполномоченным должностным лицом;

г) сфотографироваться, сдать отпечатки пальцев и ладоней и в случае требования уполномоченного должностного лица пройти соответствующее медицинское освидетельствование;

д) не позднее 30 календарных дней до истечения срока вида на жительство, обращаться в Министерство с требованием о выдаче соответствующей справки и на ее основании требовать от Агентства развития государственных сервисов выдачи нового вида на жительство, а в случае его утери или повреждения незамедлительно обращаться в Министерство с требованием о выдаче соответствующей справки и требовать от Агентства развития государственных сервисов выдачи нового вида на жительство;

Статья 73. Возмещение расходов, связанных с мероприятиями по международной защите

Расходы, связанные с мероприятиями по международной защите, предусмотренными настоящим Законом, возмещаются государственными ведомствами, ответственными за исполнение настоящего Закона, в пределах ассигнований, выделенных для них в государственном бюджете Грузии.

Глава VIII

Долгосрочное решение вопросов, связанных с лицами, находящимися под международной защитой

Статья 74. Репатриация лиц, находящихся под международной защитой

Для осуществления репатриации лиц, находящихся под международной защитой, Министерство должно соблюдать следующие условия:

а) репатриация должна быть добровольной, и ее должны осуществлять государственные ведомства, ответственные за исполнение настоящего Закона;

б) воля лиц, находящихся под международной защитой, в связи с репатриацией должна быть выражена в письменной форме;

в) лицам, находящимся под международной защитой, должна предоставляться вся доступная информация о ситуации в стране происхождения и возможных последствиях возвращения в указанную страну.

Статья 75. Местная интеграция лиц, находящихся под международной защитой

Министерство лиц, вынужденно перемещенных с оккупированных территорий, труда, здравоохранения и социальной защиты Грузии в сотрудничестве с другими государственными ведомствами, ответственными за исполнение настоящего Закона, или (и) компетентными ведомствами, разрабатывает или (и) осуществляет программы местной интеграции лиц, находящихся под международной защитой, и содействует их вовлечению в указанные программы.

Глава IX

Обработка персональных данных

Статья 76. Обработка персональных данных

1. Персональные данные, в том числе данные особой категории, обрабатываются в соответствии с Законом Грузии «О защите персональных данных».

2. Персональные данные, обработанные на основании настоящего Закона, подлежат удалению или (и) уничтожению:

а) по истечении определенного соответствующим подзаконным актом срока после вступления в законную силу решения Министерства об отказе иностранцам или лицам без гражданства в предоставлении статуса беженца, дополнительной защиты или временной защиты;

б) по истечении определенного соответствующим подзаконным актом срока после вступления в законную силу решения Министерства о прекращении, отмене или лишении статуса беженца, дополнительной защиты или временной защиты либо об отказе в продлении дополнительной защиты или временной защиты.

Глава Х

Полномочия и обязательства административных органов.

Международное сотрудничество

Статья 77. Министерство

1. Министерство обеспечивает осуществление права на международную защиту, определенного настоящим Законом.

2. Для осуществления полномочий, предоставленных настоящим Законом, Министерство:

а) осуществляет идентификацию иностранцев или лиц без гражданства/лиц, ищущих убежище, и определяет целесообразность предоставления им международной защиты;

б) в случае необходимости обращается в Службу государственной безопасности Грузии для получения рекомендаций по вопросам, касающимся создания потенциальной угрозы государственной безопасности Грузии иностранцами или лицами без гражданства, лицами, ищущими убежище, беженцами или лицами, находящимися под дополнительной защитой;

в) в случае идентификации требования о международной защите разъясняет иностранцам или лицам без гражданства на понятном им языке или языке, понятном им в той мере, в какой это может считаться разумным, процедуру предоставления убежища или права и обязанности лиц, ищущих убежище;

г) в случае исходящего от иностранцев или лиц без гражданства требования о международной защите обеспечивает их прием на Государственной границе Грузии и невыдворение с соблюдением принципа невыдворения, установленного статьей 8 настоящего Закона;

д) для идентификации требования о международной защите на Государственной границе Грузии проводит первичное собеседование с иностранцами или лицами без гражданства;

е) в случае исходящего от иностранцев или лиц без гражданства требования о международной защите принимает их заявление о международной защите, независимо от того, имеется ли у указанных лиц проездной документ либо иной идентификационный документ. При отсутствии у иностранцев или лиц без гражданства проездного документа либо иного идентификационного документа заявление о международной защите составляется на основании предоставленной ими информации;

ж) в случае необходимости обращается в Службу государственной безопасности Грузии для получения помощи в идентификации личности иностранцев или лиц без гражданства/лиц, ищущих убежище, если Министерству самому не удается их идентифицировать;

з) направляет Агентству развития государственных сервисов данные о лицах, ищущих убежище, и лицах, находящихся под международной защитой, с целью выдачи им временного идентификационного свидетельства и вида на жительство; предоставляет Агентству развития государственных сервисов информацию об отказе лицам, ищущим убежище, в предоставлении статуса, предусмотренного настоящим Законом, о прекращении процедуры предоставления убежища, прекращении, отмене или лишении статуса, предоставленного лицам, находящимся под международной защитой, а также об отказе в продлении дополнительной защиты или временной защиты с целью отмены выданного им временного идентификационного свидетельства, временного вида на жительство и проездного документа беженца или дорожного паспорта лица, находящегося под дополнительной защитой;

и) для обеспечения защиты прав лиц, ищущих убежище, и лиц, находящихся под международной защитой, сотрудничает с государственными ведомствами, ответственными за исполнение настоящего Закона, и международными организациями, в том числе, Представительством Верховного комиссара Организации Объединенных Наций по делам беженцев в Грузии;

к) в случае требования предоставляет Представительству Верховного комиссара Организации Объединенных Наций по делам беженцев в Грузии информацию об иностранцах или лицах без гражданства/лицах, ищущих убежище, и лицах, находящихся под международной защитой;

л) осуществляет администрирование базы данных;

м) возмещает на основании требования, исходящего от уполномоченного должностного лица, расходы на проведенное соответствующее медицинское освидетельствование лиц, ищущих убежище, и лиц, находящихся под временной защитой;

н) осуществляет иные полномочия, определенные настоящим Законом.

3. Министр правомочен в связи с вопросами, отнесенными настоящим Законом к полномочиям Министерства, издавать соответствующие правовые акты в порядке, установленном законодательством Грузии.

Статья 78. Служба государственной безопасности Грузии

1. Служба государственной безопасности Грузии на основании обращения Министерства в пределах своей компетенции осуществляет идентификацию личности иностранцев или лиц без гражданства/лиц, ищущих убежище, и дает Министерству рекомендации по вопросу, касающемуся создания иностранцами или лицами без гражданства, лицами, ищущими убежище, или лицами, находящимися под международной защитой, потенциальной угрозы государственной безопасности Грузии.

2. Под созданием потенциальной угрозы государственной безопасности Грузии, предусмотренной пунктом первым настоящей статьи, подразумеваются случаи, когда имеются достаточные основания полагать, что иностранцы или лица без гражданства/лица, ищущие убежище, или лица, находящиеся под международной защитой, связаны:

а) с вооруженными силами страны/организации, враждебно настроенной по отношению к обороне и безопасности Грузии;

б) с разведывательными службами другой страны;

в) с террористическими или (и) экстремистскими организациями;

г) с другими преступными организациями (в том числе – с транснациональными преступными организациями) или (и) незаконным оборотом вооружений, оружия массового уничтожения или их компонентов.

3. Информация об обстоятельствах, определенных пунктами первым и 2 настоящей статьи, должна предоставляться Министерству в форме, не причиняющей вреда интересам охраны государственной тайны, защиты государственной безопасности или (и) общественной безопасности Грузии.

Статья 79. Агентство развития государственных сервисов

Агентство развития государственных сервисов:

а) на основании выданной Министерством справки лица, ищущего убежище, в соответствии с законодательством Грузии выдает лицам, ищущим убежище, временное идентификационное свидетельство, а лицам, находящимся под международной защитой, – временный вид на жительство;

б) согласно законодательству Грузии выдает беженцам или лицам, находящимся под дополнительной защитой, – проездной документ или дорожный паспорт соответственно;

в) на основании обращения лиц, ищущих убежище, или лиц, находящихся под международной защитой, в порядке, установленном законодательством Грузии, обеспечивает регистрацию гражданских актов и выдает соответствующее свидетельство;

г) для эффективного исполнения процедуры предоставления убежища и обеспечения социально-экономических гарантий для лиц, находящихся под международной защитой, предоставляет Министерству информацию о выдаче лицам, ищущим убежище, или лицам, находящимся под международной защитой, временного идентификационного свидетельства, временного вида на жительство или проездного документа/дорожного паспорта, о наличии у них/получении ими гражданства Грузии, а также о факте их смерти.

Статья 80. Прокуратура Грузии

1. При осуществлении экстрадиционной процедуры по поручению Прокуратуры Грузии или прокурора уполномоченное должностное лицо органа, задержавшего иностранцев или лиц без гражданства, обязано незамедлительно предоставить лицам, в отношении которых ведется экстрадиционная процедура, в соответствии со статьей 26 настоящего Закона, на понятном им языке или языке, понятном им в той мере, в какой это может считаться разумным, информацию о праве требовать международную защиту и сроках реализации указанного права.

2. Прокуратура Грузии предоставляет Министерству экстрадиционную документацию лиц, предусмотренных пунктом первым настоящей статьи.

Статья 81. Государственное подведомственное учреждение, входящее в систему Министерства юстиции Грузии, – Специальная пенитенциарная служба

Государственное подведомственное учреждение, входящее в систему Министерства юстиции Грузии, – Специальная пенитенциарная служба:

а) с помещением обвиняемых или осужденных иностранцев или лиц без гражданства, предусмотренных статьей 27 настоящего Закона, в пенитенциарное учреждение, не позднее 2-го рабочего дня предоставляет им информацию, предусмотренную пунктом первым той же статьи, и направляет соответствующую документацию в Министерство в срок, составляющий 3 рабочих дня;

б) разъясняет иностранцам или лицам без гражданства обязательство по явке в Министерство в срок, составляющий 5 рабочих дней, в случае освобождения из пенитенциарного учреждения, представлению информации о номере мобильного телефона, адресе электронной почты и адресе места жительства (при наличии такового) и последствия невыполнения указанного обязательства;

в) не позднее 2 недель до истечения срока наказания, а при освобождении по другому основанию – не позднее 3 рабочих дней после освобождения уведомляет Министерство о дате освобождения лиц, ищущих убежище, или лиц, находящихся под международной защитой, находившихся в пенитенциарном учреждении, а также иностранцев или лиц без гражданства, потребовавших международную защиту;

г) в порядке, установленном законодательством Грузии, обеспечивает организацию в пенитенциарном учреждении встреч уполномоченного должностного лица/должностных лиц с лицами, ищущими убежище, или лицами, находящимися под международной защитой, а также иностранцами или лицами без гражданства, потребовавшими международную защиту;

д) при наличии соответствующего требования в порядке, установленном законодательством Грузии, обеспечивает направление уполномоченному должностному лицу/должностным лицам копии документов, в том числе, проездного документа (при наличии такового) лиц, ищущих убежище, а также иностранцев или лиц без гражданства, потребовавших международную защиту;

е) предоставляет Министерству информацию о находящихся в пенитенциарном учреждении потребовавших международную защиту лицах, ищущих убежище, или лицах, находящихся под международной защитой, а также иностранцах и лицах без гражданства, в том числе – их дактилоскопические данные.

Статья 82. Министерство иностранных дел Грузии

Министерство иностранных дел Грузии:

а) на основании обращения Министерства предоставляет ему информацию, необходимую для принятия соответствующего решения по вопросу о международной защите, с учетом статьи 5 настоящего Закона;

б) в соответствии со статьями 53 и 54 настоящего Закона на основании обращения Министерства в порядке, установленном законодательством Грузии, выдает визу Грузии члену/членам семьи лиц, находящихся под международной защитой, или находящихся под международной защитой несовершеннолетних без сопровождающего лица, желающим отправиться в Грузию;

в) на основании обращения Министерства в пределах своей компетенции при помощи соответствующего дипломатического представительства или консульского учреждения оказывает содействие добровольной репатриации беженцев или лиц, находящихся под дополнительной защитой.

Статья 83. Министерство лиц, вынужденно перемещенных с оккупированных территорий, труда, здравоохранения и социальной защиты Грузии

Министерство лиц, вынужденно перемещенных с оккупированных территорий, труда, здравоохранения и социальной защиты Грузии:

а) обеспечивает пользование лицами, ищущими убежище, или лицами, находящимися под международной защитой, правами, предусмотренными подпунктом «к» пункта первого статьи 66, подпунктом «к» пункта первого статьи 68 и подпунктом «в» статьи 71 настоящего Закона;

б) на основании обращения Министерства обеспечивает опекуном/попечителсм/поддерживающим лицом несовершеннолетних без сопровождающего лица и лиц с ограниченными возможностями, нуждающихся в законном представителе, при этом, размещает несовершеннолетних с учетом наилучших интересов несовершеннолетних;

в) путем сотрудничества с другими государственными ведомствами, ответственными за исполнение настоящего Закона, или (и) компетентными ведомствами, разрабатывает или (и) осуществляет программы местной интеграции лиц, находящихся под международной защитой, и содействует их вовлечению в указанные программы.

Статья 84. Министерство образования, науки и молодежи Грузии

Министерство образования, науки и молодежи Грузии:

а) в целях содействия получению общего образования лицами, ищущими убежище, и лицами, находящимися под международной защитой, обеспечивает содействие осуществлению образовательной программы подготовки по грузинскому языку. Порядок зачисления лиц, ищущих убежище, и лиц, находящихся под международной защитой, на образовательную программу подготовки по грузинскому языку (кроме образовательной программы подготовки по грузинскому языку, осуществляемой высшими образовательными учреждениями), содержание указанной программы, сроки ее осуществления и порядок финансирования определяются приказом Министра образования, науки и молодежи Грузии;

б) обеспечивает пользование лицами, ищущими убежище, и лицами, находящимися под международной защитой, правами, предусмотренными подпунктом «и» пункта первого статьи 66, подпунктом «и» пункта первого статьи 68 и подпунктом «г» статьи 71 настоящего Закона;

в) с учетом подпункта «а» настоящей статьи на основании требования Министерства направляет ему информацию о пользовании лицами, ищущими убежище, и лицами, находящимися под международной защитой, правами, предусмотренными подпунктом «и» пункта первого статьи 66, подпунктом «и» пункта первого статьи 68 и подпунктом «г» статьи 71 настоящего Закона;

г) сотрудничает по вопросам местной интеграции с Министерством и Министерством лиц, вынужденно перемещенных с оккупированных территорий, труда, здравоохранения и социальной защиты Грузии.

Закон Грузии №1201 от10 декабря 2025 года –веб-страница, 16.12.2025 г.

Статья 85. Юридическое лицо публичного права – Служба юридической помощи

Юридическое лицо публичного права – Служба юридической помощи в порядке, установленном законодательством Грузии, обеспечивает оказание бесплатной юридической помощи иностранцам или лицам без гражданства/лицам, ищущим убежище, или лицам, находящимся под международной защитой, в процессе ведения судебных споров, связанных с требованием, предоставлением, прекращением, отменой или лишением международной защиты, а также продлением дополнительной защиты или временной защиты либо отказом в продлении дополнительной защиты или временной защиты.

Статья 86. Сотрудничество Министерства с другими странами и международными организациями

1. Министерство сотрудничает по вопросам, связанными с лицами, находящимися под международной защитой, с другими странами, Верховным комиссаром Организации Объединенных Наций по делам беженцев и международными организациями.

2. Министерство сотрудничает с Верховным комиссаром Организации Объединенных Наций по делам беженцев в рамках «Соглашения между Правительством Грузии и Верховным комиссаром Организации Объединенных Наций по делам беженцев» от 11 сентября 1996 года.

Глава XI

Переходные и заключительные положения

Статья 87. Мероприятия, подлежащие осуществлению в связи с введением настоящего Закона в действие

1. Министру до 1 октября 2025 года обеспечить:

а) установление порядка задержания и помещения в Центр временного содержания иностранцев или лиц без гражданства/лиц, ищущих убежище;

б) установление порядка обмена информацией между надлежащими подразделениями Министерства в случае, когда иностранцы или лица без гражданства обращаются с требованием о международной защите в соответствующее учреждение системы Министерства;

в) установление порядка требования иностранцами или лицами без гражданства международной защиты на Государственной границе Грузии и обмена информацией между соответствующими подразделениями Министерства;

г) осуществление соответствующих мероприятий на погранично-пропускных пунктах Грузии с целью создания достойных условий для размещения иностранцев или лиц без гражданства;

д) издание других соответствующих приказов, необходимых для введения настоящего Закона в действие, и соответствие надлежащих подзаконных нормативных актов настоящему Закону.

2. Министру и Министру юстиции Грузии до 1 октября 2025 обеспечить определение порядка и формы объяснения соответствующим иностранцам или лицам без гражданства – обвиняемым или осужденным, находящимся в пенитенциарном учреждении, информации об их возможном выдворении из Грузии, о возможности требовать международную защиту, а также определение порядка обмена информацией между Министерством и пенитенциарным учреждением.

3. Пенитенциарному учреждению до 1 декабря 2025 года обеспечить предоставление иностранцам или лицам без гражданства – обвиняемым или осужденным, помещенным в указанное пенитенциарное учреждение до 1 октября 2025 года, информации о возможном их выдворении из Грузии после отбытия наказания или освобождения от отбывания наказания по любому иному основанию, а также о возможности требовать международную защиту и соответствующих обязательствах.

4. За иностранцами или лицами без гражданства, которым гуманитарный статус предоставлен до 1 октября 2025 года, указанный статус сохраняется на тот же срок, на который им был предоставлен указанный статус согласно законодательству Грузии.

5. Если лица, въехавшие в Грузию до 1 октября 2025 года, в 30-дневный срок с 1 октября 2025 года не подадут заявление о международной защите, их заявления рассматриваются в ускоренном порядке, в соответствии с настоящим Законом.

6. До принятия/издания надлежащих правовых актов в соответствии с настоящим Законом сохраняют юридическую силу соответствующие правовые акты, принятые/изданные до ведения настоящего Закона в действие.

Статья 88. Нормативный акт, утративший силу

Объявить утратившим силу Закон Грузии «О международной защите» от 1 декабря 2016 года (Сакартвелос саканонмдебло мацне (www.matsne.gov.ge), 15.12.2016, регистрационный код: 010170000.05.001.018235).

Статья 89. Введение Закона в действие

1. Настоящий Закон, за исключением статей первой–86, пунктов 4 и 5 статьи 87 и статьи 88 настоящего Закона, ввести в действие по опубликовании.

2. Статьи первую–86, пункты 4 и 5 статьи 87 и статью 88 настоящего Закона ввести в действие с 1 октября 2025 года.

Президент Грузии Михаил Кавелашвили

Тбилиси,

26 июня 2025 г.

№ 864-IIმს-XIმპ