on the Procedure for Registering Citizens of Georgia and Aliens Residing in Georgia, for Issuing an Identity (Residence) Card and a Passport of a Citizen of Georgia

Consolidated version (final)

საქართველოს კანონი

 

საქართველოს მოქალაქეთა და საქართველოში მცხოვრებ უცხოელთა რეგისტრაციის, პირადობის (ბინადრობის) მოწმობისა და საქართველოს მოქალაქის პასპორტის გაცემის წესის შესახებ

საქართველოს 2004 წლის 24 ივნისის კანონი №181-სსმI, №19, 15.07.2004წ., მუხ.93
 

თავი I. ზოგადი დებულებანი

    მუხლი 1

1. საქართველოს კონსტიტუციისა და ადამიანისა და მოქალაქის უფლებების შესახებ საერთაშორისო აქტების შესაბამისად ყველას, ვინც კანონიერად იმყოფება საქართველოში, გარანტირებული აქვს ქვეყნის მთელ ტერიტორიაზე თავისუფალი მიმოსვლისა და საცხოვრებელი ადგილის თავისუფალი არჩევის უფლება.

2. ამ უფლებათა შეზღუდვა შეიძლება მხოლოდ კანონის შესაბამისად, დემოკრატიული საზოგადოების არსებობისათვის აუცილებელი სახელმწიფო – უშიშროების ან საზოგადოებრივი უსაფრთხოების უზრუნველყოფის, ჯანმრთელობის დაცვის, დანაშაულის თავიდან აცილების ან მართლმსაჯულების განხორციელების მიზნით.

   მუხლი 11

1. პირადი ნომერი არის პირის უნიკალური საიდენტიფიკაციო მონაცემი, რომლის შეცვლა დაუშვებელია, საქართველოს კანონმდებლობით პირდაპირ გათვალისწინებული შემთხვევების გარდა.

2. პირადი ნომერი ენიჭება პირს საცხოვრებელი ადგილის მიხედვით რეგისტრაციისას (მათ შორის, მისამართის მითითების გარეშე რეგისტრაციისას) ან საქართველოს მოქალაქეობის ან/და პირადობის დამადასტურებელი დოკუმენტის – საქართველოს მოქალაქის პირადობის მოწმობის, საქართველოში მცხოვრები უცხოელის ბინადრობის მოწმობის, დროებითი საიდენტიფიკაციო მოწმობის, პირადობის ნეიტრალური მოწმობის, ნეიტრალური სამგზავრო დოკუმენტის, საქართველოს მოქალაქის პასპორტის – გაცემისას და კანონით პირდაპირ გათვალისწინებულ სხვა შემთხვევებში, აგრეთვე აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში ან ცხინვალის რეგიონში (ყოფილ სამხრეთ ოსეთის ავტონომიურ ოლქში) ლეგიტიმურად მცხოვრებ პირს − რეგისტრაციისას.

21. პირადობის (ბინადრობის) ელექტრონული მოწმობა არ არის „ელექტრონული დოკუმენტისა და ელექტრონული სანდო მომსახურების შესახებ“ საქართველოს კანონით გათვალისწინებული ელექტრონული დოკუმენტი.

3. პირადი ნომრის მინიჭების წესი განისაზღვრება საქართველოს იუსტიციის მინისტრის ბრძანებით.

საქართველოს 2011 წლის 20 დეკემბრის კანონი №5563 - ვებგვერდი, 28.12.2011წ.
საქართველოს 2014 წლის 5 მარტის კანონი №2051 – ვებგვერდი, 17.03.2014წ.
საქართველოს 2018 წლის 6 ივნისის კანონი №2473 – ვებგვერდი, 21.06.2018წ.
საქართველოს 2021 წლის 30 მარტის კანონი №421 – ვებგვერდი, 13.04.2021წ.

1. ამ კანონით გათვალისწინებულ რომელიმე დოკუმენტში ადამიანის სქესად მისი ბიოლოგიური სქესისგან განსხვავებული სქესის მითითება დაუშვებელია. ეს აკრძალვა არ ვრცელდება აღნიშნული დოკუმენტის ამ მუხლის ამოქმედების შემდეგ იმ პირისთვის გაცემის შემთხვევაზე, რომლის მიმართ საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად საქართველოში რეგისტრირებულ სათანადო სამოქალაქო აქტის ჩანაწერში ამ მუხლის ამოქმედებამდე ცვლილების შეტანით მიეთითა მისი ბიოლოგიური სქესისგან განსხვავებული სქესი. აღნიშნული აკრძალვა ასევე არ ვრცელდება ამ კანონით გათვალისწინებული დოკუმენტის ამ მუხლის ამოქმედების შემდეგ იმ პირისთვის გაცემის შემთხვევაზე, რომლის მიმართ ამ მუხლის ამოქმედებამდე საქართველოში გაცემულ პირადობის დამადასტურებელ დოკუმენტში მიეთითა მისი ბიოლოგიური სქესისგან განსხვავებული სქესი.

2. ამ მუხლის მიზნებისთვის ბიოლოგიური სქესი არის მემკვიდრეობითი გენეტიკური მახასიათებლების მიხედვით იდენტიფიცირებული სქესი. ამასთანავე, ამ მუხლის პირველი პუნქტის პირველი წინადადების მიზნებისთვის ადამიანი მიიჩნევა იმ ბიოლოგიური სქესის წარმომადგენლად, რომელიც თავდაპირველად მიეთითა მის მიმართ საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად საქართველოში რეგისტრირებულ სათანადო სამოქალაქო აქტის ჩანაწერში, ხოლო სამოქალაქო აქტის ასეთი ჩანაწერის არარსებობის შემთხვევაში − იმ ბიოლოგიური სქესის წარმომადგენლად, რომელიც ამ კანონით გათვალისწინებული შესაბამისი დოკუმენტის გაცემის უფლებამოსილების მქონე ორგანოსთვის წარდგენილ, მისი ვინაობის დამდგენ სათანადო დოკუმენტშია მითითებული.

საქართველოს 2024 წლის 17 სექტემბრის კანონი №4443 – ვებგვერდი, 03.10.2024წ.

 

თავი II. რეგისტრაცია და რეგისტრაციის მოხსნა

    მუხლი 2

1. საქართველოს მოქალაქეთა და საქართველოში მცხოვრებ უცხოელთა შესახებ მონაცემების დადგენის, აგრეთვე მოქალაქეთა უფლებების და მოვალეობების განხორციელების მიზნით დაწესებულია საქართველოს მოქალაქეთა და საქართველოში მცხოვრებ უცხოელთა რეგისტრაცია.

2. საქართველოში მცხოვრებ უცხოელად, ამ კანონის თანახმად, ჩაითვლება საქართველოში ბინადრობის ნებართვის მქონე უცხოელი, აგრეთვე საქართველოში სტატუსის მქონე მოქალაქეობის არმქონე პირი.

3. რეგისტრაცია ან რეგისტრაციის არქონა არ შეიძლება გახდეს საქართველოს მოქალაქეთა და საქართველოში მცხოვრებ უცხოელთა კონსტიტუციური უფლებებისა და თავისუფლებების შეზღუდვის, მათ შორის საკუთრების განკარგვის უფლების შეზღუდვის საფუძველი ან მათი განხორციელების პირობა, გარდა საარჩევნო კანონმდებლობით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.

4. სახელმწიფო, მუნიციპალიტეტის შესაბამისი ორგანო, ნებისმიერი სხვა დაწესებულება ან იურიდიული პირი უფლებამოსილია საქართველოს კანონმდებლობით გათვალისწინებულ შემთხვევებში პირის საცხოვრებელი ადგილის დადასტურების მიზნით მოითხოვოს პირადობის (ბინადრობის) მოწმობის ან მისი ასლის წარდგენა, რომელიც სანოტარო წესით დამოწმებას არ საჭიროებს. თუ პირადობის (ბინადრობის) მოწმობაში გრაფა „მისამართი“ შეუვსებელია, მასთან ერთად შეიძლება მოთხოვნილ იქნეს რეგისტრაციის მოწმობის ან მისი ასლის წარდგენა, რომელიც ასევე არ საჭიროებს სანოტარო წესით დამოწმებას. პირადობის (ბინადრობის) ელექტრონული მოწმობის შემთხვევაში საცხოვრებელი ადგილის დადასტურება ხდება პირადობის (ბინადრობის) ელექტრონული მოწმობის გამოყენებით, შესაბამისი ინფორმაციის საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს მმართველობის სფეროში მოქმედი საჯარო სამართლის იურიდიული პირის − სახელმწიფო სერვისების განვითარების სააგენტოს (შემდგომ – სააგენტო) ელექტრონულ მონაცემთა ბაზაში გადამოწმების გზით.

5. სახელმწიფო, მუნიციპალიტეტის შესაბამისი ორგანოს, ნებისმიერი სხვა დაწესებულების ან იურიდიული პირის მიერ სამსახურში მიღებისას, იურიდიული მნიშვნელობის მოქმედების განხორციელებისას ან სხვა მიზნით პირისთვის საცხოვრებელი ადგილიდან ცნობის მოთხოვნა დაუშვებელია.

საქართველოს 2000 წლის 27 ოქტომბრის კანონი №579-სსმI, №39, 10.11.2000წ., მუხ.112
საქართველოს 2005 წლის 28 დეკემბრის კანონი №2629-სსმI, №3, 16.01.2006წ., მუხ.23
საქართველოს 2011 წლის 24 ივნისის კანონი №4937 - ვებგვერდი, 14.07.2011წ.
საქართველოს 2012 წლის 25 მაისის კანონი №6301 – ვებგვერდი, 12.06.2012წ.
საქართველოს 2012 წლის 25 მაისის კანონი №6317 – ვებგვერდი, 19.06.2012წ.
საქართველოს 2014 წლის 5 მარტის კანონი №2051 – ვებგვერდი, 17.03.2014წ.
საქართველოს 2020 წლის 15 ივლისის კანონი №6997 – ვებგვერდი, 28.07.2020წ.

    მუხლი 3

1. საქართველოს მოქალაქე და საქართველოში მცხოვრები უცხოელი ვალდებული არიან, გაიარონ რეგისტრაცია საცხოვრებელი ადგილის მიხედვით, ხოლო თუ მათ რამდენიმე საცხოვრებელი ადგილი აქვთ – ერთ-ერთი საცხოვრებელი ადგილის მიხედვით. 14-დან 18 წლამდე პირის საცხოვრებელი ადგილის მიხედვით რეგისტრაცია ხორციელდება, აგრეთვე მასზე პირადობის (ბინადრობის) მოწმობა გაიცემა ამ პირის ან მისი კანონიერი წარმომადგენლის განცხადების საფუძველზე. „სოციალური დახმარების შესახებ“ საქართველოს კანონით გათვალისწინებული მიუსაფარი ბავშვის, რომელიც არის 14-დან 18 წლამდე ასაკის (შემდგომ − მიუსაფარი ბავშვი), ან/და „ქალთა მიმართ ძალადობის ან/და ოჯახში ძალადობის აღკვეთის, ძალადობის მსხვერპლთა დაცვისა და დახმარების შესახებ“ საქართველოს კანონით გათვალისწინებული მსხვერპლის, რომელიც არასრულწლოვანია (შემდგომ − ძალადობის მსხვერპლი ბავშვი), საცხოვრებელი ადგილის მიხედვით რეგისტრაცია ხორციელდება ან/და მასზე პირადობის (ბინადრობის) მოწმობა გაიცემა ასევე მეურვეობისა და მზრუნველობის ორგანოს განცხადების საფუძველზე.

2. საქართველოს მოქალაქე ვალდებულია 14 წლის მიღწევიდან 6 თვის ვადაში მიიღოს პირადობის მოწმობა. პირადობის მოწმობის აღება სურვილის შემთხვევაში ასევე შეუძლია 14 წლამდე საქართველოს მოქალაქეს. 

2 1 . საქართველოში მცხოვრები უცხოელი ვალდებულია საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით მიიღოს ბინადრობის მოწმობა.

22 . საქართველოს მოქალაქის და საქართველოში მცხოვრები უცხოელის მიერ პირადობის (ბინადრობის) მოწმობის მისაღებად აუცილებელია მათი რეგისტრაცია ამ კანონით დადგენილი წესით. საქართველოში პირადობის ელექტრონული მოწმობის მისაღებად რეგისტრაციის ვალდებულება არ ვრცელდება საქართველოს იმ მოქალაქეზე, რომელიც საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით გაცემული ემიგრაციის ნებართვის საფუძველზე მუდმივად საცხოვრებლად გაემგზავრა სხვა სახელმწიფოში.

3. 14 წლამდე პირის, აგრეთვე მეურვეობისა და მზრუნველობის ქვეშ მყოფი პირის საცხოვრებელი ადგილის მიხედვით რეგისტრაცია ხორციელდება ამ პირთა კანონიერი წარმომადგენლის, მეურვეობისა და მზრუნველობის ორგანოს, ადრეული და სკოლამდელი აღზრდისა და განათლების დაწესებულების ხელმძღვანელის, ზოგადსაგანმანათლებლო დაწესებულების ხელმძღვანელის ან აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობის უფლებამოსილი წარმომადგენლის განცხადების საფუძველზე.

3 1. 14 წლამდე პირზე, აგრეთვე მეურვეობისა და მზრუნველობის ქვეშ მყოფ პირზე პირადობის (ბინადრობის) მოწმობა გაიცემა ამ პირთა კანონიერი წარმომადგენლის განცხადების საფუძველზე. 14 წლამდე ძალადობის მსხვერპლ ბავშვზე ან/და მიუსაფარ ბავშვზე პირადობის (ბინადრობის) მოწმობა გაიცემა ასევე მეურვეობისა და მზრუნველობის ორგანოს განცხადების საფუძველზე.  

4. დაბადების რეგისტრაციისას ხორციელდება არასრულწლოვანი პირის რეგისტრაცია მისი საცხოვრებელი ადგილის მიხედვით. პირი საცხოვრებელი ადგილის მიხედვით რეგისტრირებულად ითვლება დაბადების რეგისტრაციის მომენტიდან. თუ არასრულწლოვანი პირის დაბადების რეგისტრაციისას მისი ორივე მშობელი ან სხვა კანონიერი წარმომადგენელი რეგისტრირებულია მისამართის მითითების გარეშე, არასრულწლოვანი პირის რეგისტრაცია ხორციელდება მშობლის ან სხვა კანონიერი წარმომადგენლის ფაქტობრივი საცხოვრებელი ადგილის მიხედვით, საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით. 

5. პირის საცხოვრებელ ადგილად, ამ კანონის თანახმად, მიიჩნევა ადგილი, რომელსაც იგი საცხოვრებლად ირჩევს.

6. 18 წლამდე პირი, მათ შორის, მიუსაფარი ბავშვი ან/და ძალადობის მსხვერპლი ბავშვი, აგრეთვე მეურვეობისა და მზრუნველობის ქვეშ მყოფი პირი რეგისტრაციას გაივლიან მშობლებთან, მეურვესთან, მზრუნველთან ან სხვა კანონიერ წარმომადგენელთან ერთად. მათი სხვა მისამართზე რეგისტრაცია დასაშვებია მხოლოდ მშობლის, მეურვის, მზრუნველის ან სხვა კანონიერი წარმომადგენლის წერილობითი თანხმობით. თანხმობა სააგენტოს უფლებამოსილი პირის წინაშე შეიძლება გამოიხატოს ასევე ელექტრონული კომუნიკაციის საშუალებით, საქართველოს იუსტიციის მინისტრის ბრძანებით დადგენილი წესით. მიუსაფარი ბავშვის ან/და ძალადობის მსხვერპლი ბავშვის სხვა მისამართზე რეგისტრაცია დასაშვებია ასევე მეურვეობისა და მზრუნველობის ორგანოს თანხმობით. 

7. საზღვარგარეთ მყოფი საქართველოს მოქალაქე უფლებამოსილია დადგეს საკონსულო აღრიცხვაზე. ამ მუხლის მე-13 პუნქტით გათვალისწინებული წესის შესაბამისად პირის საკონსულო აღრიცხვაზე დაყენებისა და საკონსულო აღრიცხვიდან მოხსნის უფლებამოსილება აქვთ საზღვარგარეთ საქართველოს დიპლომატიურ წარმომადგენლობას, საკონსულო დაწესებულებას, მესამე სახელმწიფოს დიპლომატიურ წარმომადგენლობაში შექმნილ საქართველოს ინტერესთა სექციას, საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროს საკონსულო დეპარტამენტსა და სააგენტოს.

8. (ამოღებულია - 26.12.2018, №4137).

9. საზღვარგარეთ საქართველოს დიპლომატიურ წარმომადგენლობას, მესამე სახელმწიფოს დიპლომატიურ წარმომადგენლობაში შექმნილ საქართველოს ინტერესთა სექციას ან საკონსულო დაწესებულებას (შემდგომ − საზღვარგარეთ საქართველოს დიპლომატიური წარმომადგენლობა ან საკონსულო დაწესებულება) რეგისტრაციის მოთხოვნით განცხადება შეიძლება წარუდგინოს მხოლოდ საზღვარგარეთ მყოფმა საქართველოს მოქალაქემ, რომელიც არ არის რეგისტრირებული საქართველოში.

10. საზღვარგარეთ მყოფ საქართველოს მოქალაქეზე პირადობის ელექტრონული მოწმობა გაიცემა მხოლოდ მისი მოთხოვნის შემთხვევაში.

11. ამ მუხლის მე-9 პუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევებში საზღვარგარეთ მისამართზე რეგისტრაციისათვის მესაკუთრის თანხმობა სავალდებულო არ არის.

12. (ამოღებულია - 26.12.2018, №4137).

13. საკონსულო აღრიცხვაზე დაყენებისა და საკონსულო აღრიცხვიდან მოხსნის წესი განისაზღვრება საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრის სამართლებრივი აქტით.

14. (ამოღებულია – 24.06.2011, №4937).

15. პირის რეგისტრაციის, საიდენტიფიკაციო მონაცემებისა და გაცემული დოკუმენტების შესახებ ინფორმაცია აისახება სააგენტოს ელექტრონულ მონაცემთა ბაზაში.

151. პირის საკონსულო აღრიცხვაზე დაყენებისა და საკონსულო აღრიცხვიდან მოხსნის შესახებ ინფორმაცია აისახება საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროს საკონსულო საქმიანობის მართვის ელექტრონულ სისტემაში (პროგრამაში).

152. პირის საკონსულო აღრიცხვაზე დაყენებასთან და საკონსულო აღრიცხვიდან მოხსნასთან დაკავშირებული მონაცემების ელექტრონულ სისტემაში განთავსების მიზნით საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტრო უზრუნველყოფს სააგენტოსთვის ამ მუხლის 151 პუნქტით გათვალისწინებული საკონსულო საქმიანობის მართვის ელექტრონული სისტემის (პროგრამის) საკონსულო აღრიცხვის მონაცემთა ბაზის ხელმისაწვდომობას.

16. რეგისტრაციასთან და პირადობის (ბინადრობის) მოწმობის გაცემასთან დაკავშირებულ საკითხებზე მიღებული გადაწყვეტილებების დაინტერესებული მხარისთვის გაცნობის, აგრეთვე პირადობის (ბინადრობის) მოწმობის დაინტერესებული მხარისთვის გადაცემის წესი განისაზღვრება საქართველოს იუსტიციის მინისტრის ბრძანებით, ხოლო ამ უფლებამოსილებათა საზღვარგარეთ საქართველოს დიპლომატიური წარმომადგენლობის ან საკონსულო დაწესებულების მიერ განხორციელების წესი − ასევე საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრისა და საქართველოს იუსტიციის მინისტრის ერთობლივი ბრძანებით.

საქართველოს 2005 წლის 28 დეკემბრის კანონი №2629-სსმI, №3 16.01.2006წ.,მუხ.23
საქართველოს 2008 წლის 21 მარტის კანონი №5973-სსმI, №9, 04.04.2008წ., მუხ.60
საქართველოს 2010 წლის 6 ივლისის კანონი №3355-სსმI, №41, 21.07.2010წ., მუხ.255
საქართველოს 2010 წლის 1ოქტომბრის კანონი №3653-სსმI, №53, 11.10.2010წ., მუხ.337
საქართველოს 2010 წლის 15 დეკემბრის კანონი №4049-სსმI, №76, 29.12.2010წ., მუხ.493
საქართველოს 2011 წლის 24 ივნისის კანონი №4937 - ვებგვერდი, 14.07.2011წ.
საქართველოს 2011 წლის 20 დეკემბრის კანონი №5563 - ვებგვერდი, 28.12.2011წ.
საქართველოს 2011 წლის 28 დეკემბრის კანონი №5664 - ვებგვერდი, 12.01.2012წ.
საქართველოს 2014 წლის 29 მაისის კანონი №2480- ვებგვერდი, 29.05.2014წ.
საქართველოს 2016 წლის 8 ივნისის კანონი №5378 - ვებგვერდი, 24.06.2016წ.
საქართველოს 2016 წლის 22 ივნისის კანონი №5448 - ვებგვერდი, 12.07.2016წ.
საქართველოს 2017 წლის 23 მარტის კანონი №505 - ვებგვერდი, 27.03.2017წ.
საქართველოს 2017 წლის 4 მაისის კანონი №778 - ვებგვერდი, 25.05.2017წ.
საქართველოს 2018 წლის 27 ივნისის კანონი №2637 – ვებგვერდი, 06.07.2018წ.
საქართველოს 2018 წლის 26 დეკემბრის კანონი №4137 – ვებგვერდი, 10.01.2019წ.
საქართველოს 2020 წლის 15 ივლისის კანონი №6997 – ვებგვერდი, 28.07.2020წ.
საქართველოს 2025 წლის 17 დეკემბრის კანონი №1322 – ვებგვერდი, 18.12.2025წ.

    მუხლი 4

1. საცხოვრებელი ადგილის 6 თვეზე მეტი ვადით შეცვლისას პირი ვალდებულია 6 თვის გასვლიდან არა უგვიანეს 10 დღისა ამ კანონის მოთხოვნათა დაცვით რეგისტრაციის გასავლელად მიმართოს სააგენტოს უფლებამოსილ ტერიტორიულ სამსახურს, რომელიც მას რეგისტრაციაში გაატარებს. აღნიშნული წესი არ ვრცელდება საზღვარგარეთ მყოფ საქართველოს მოქალაქეზე.

2. საქართველოს ტერიტორიაზე საცხოვრებელი ადგილის შეცვლის შემთხვევაში პირის რეგისტრაციიდან მოხსნის თარიღად ითვლება ახალ მისამართზე მისი რეგისტრაციის თარიღი.

3. პატიმრობის ან სასჯელის მოხდის გამო პირის მიერ საცხოვრებელი ადგილის 3 თვეზე მეტი ვადით შეცვლისას შესაბამისი დაწესებულება, სადაც ეს პირი იმყოფება, ვალდებულია 3 თვის გასვლიდან არაუგვიანეს 10 დღისა მიმართოს სააგენტოს ტერიტორიულ სამსახურს პირის რეგისტრაციის ადგილის მიხედვით და აცნობოს ამ პირის ადგილსამყოფელი, რაზედაც სათანადო აღნიშვნა კეთდება სააგენტოს მონაცემთა ბაზაში.

4. წვევამდელთა ეროვნულ სამხედრო სამსახურში ან საკონტრაქტო სამხედრო სამსახურში ყოფნის გამო პირის მიერ საცხოვრებელი ადგილის 3 თვეზე მეტი ხნით შეცვლისას იმ დაწესებულების ადმინისტრაცია, სადაც ეს პირი იმყოფება, ვალდებულია 3 თვის გასვლიდან არაუგვიანეს 10 დღისა მიმართოს სააგენტოს ტერიტორიულ სამსახურს აღნიშნული პირის რეგისტრაციის ადგილის მიხედვით და აცნობოს მისი ადგილსამყოფელი, რაზედაც სათანადო აღნიშვნა კეთდება სააგენტოს მონაცემთა ბაზაში.

5. თუ ამ მუხლის მე-3 და მე-4 პუნქტებით გათვალისწინებულ შემთხვევებში პირს, აგრეთვე მშობელთა მზრუნველობას მოკლებულ ბავშვთა სააღმზრდელო ან საგანმანათლებლო-სააღმზრდელო დაწესებულებაში მყოფ პირს არ აქვს რეგისტრაციის ადგილი, შესაბამისი დაწესებულება ვალდებულია კანონით დადგენილი წესით, ამ პირის რეგისტრაციაში გატარების მიზნით მიმართოს სააგენტოს უფლებამოსილ ტერიტორიულ სამსახურს. პირის რეგისტრაციის ადგილად მიეთითება აღნიშნული დაწესებულების მისამართი. ამ შემთხვევაში პირის რეგისტრაციაში გატარებისას პირადობის (ბინადრობის) მოწმობის აღება სავალდებულო არ არის.

საქართველოს 2002 წლის 21 ივნისის კანონი №1569-სსმI, №21,12.07.2002წ., მუხ.94
საქართველოს 2004 წლის 24 ივნისის კანონი №181-სსმI, №19, 15.07.2004წ., მუხ.93
საქართველოს 2005 წლის 28 დეკემბრის კანონი №2629-სსმI, №3, 16.01.2006წ., მუხ.23
საქართველოს 2008 წლის 21 მარტის კანონი №5973-სსმI, №9, 04.04.2008წ., მუხ.60
საქართველოს 2009 წლის 1 დეკემბრის კანონი №2213-სსმI, №42, 10.12.2009წ., მუხ.315
საქართველოს 2010 წლის 24 სექტემბრის კანონი №3619-სსმI, №51, 29.09.2010წ., მუხ.332
საქართველოს 2011 წლის 24 ივნისის კანონი №4937 - ვებგვერდი, 14.07.2011წ.
საქართველოს 2017 წლის 1 ივნისის კანონი №957 - ვებგვერდი, 20.06.2017წ.
საქართველოს 2023 წლის 21 სექტემბრის კანონი №3529 – ვებგვერდი, 12.10.2023წ.

    მუხლი 5

1. (ამოღებულია).

11. პირის რეგისტრაციისათვის ამ კანონით გათვალისწინებული დოკუმენტების წარდგენა სავალდებულო არ არის , თუ სააგენტოს ელექტრონულ მონაცემთა ბაზა შეიცავს შესაბამის დოკუმენტში არსებულ ინფორმაციას .

12. ამ მუხლის 11 პუნქტის მოქმედება არ ვრცელდება დოკუმენტების საქართველოს იმ დიპლომატიური წარმომადგენლობებისა და საკონსულო დაწესებულებებისათვის წარდგენაზე, რომლებიც არ არიან დაკავშირებული სააგენტოს ელექტრონულ მონაცემთა ბაზასთან.

2. პირი, რომელიც არ ცხოვრობს მიწასთან მყარად დაკავშირებულ, ადამიანთა ხანგრძლივი დროით სამყოფად გამიზნულ შენობაში ან ცხოვრობს შენობაში, რომლის მისამართის იდენტიფიცირება შეუძლებელია, მისამართის მითითების გარეშე რეგისტრაციას გაივლის იმ დასახლებული პუნქტის მიხედვით, სადაც იგი იმყოფება. თუ დაბადების რეგისტრაციის დროს არასრულწლოვანი პირის საცხოვრებელი ადგილის მიხედვით რეგისტრაციისას მას არ ჰყავს კანონიერი წარმომადგენელი ან მისი კანონიერი წარმომადგენელი არ არის რეგისტრირებული, არასრულწლოვანი პირის რეგისტრაცია ხორციელდება მისამართის მითითების გარეშე. განცხადება-ანკეტასა და სააგენტოს ელექტრონულ მონაცემთა ბაზაში მიეთითება პირის ფაქტობრივი საცხოვრებელი ადგილი (ასეთი ინფორმაციის არსებობის შემთხვევაში).

3. მისამართის მითითების გარეშე პირის რეგისტრაცია ძალაშია რეგისტრაციის თარიღიდან 6 თვის ვადაში. ამ ვადის გასვლის შემდეგ პირი ითვლება რეგისტრაციიდან მოხსნილად, რაც პირადობის (ბინადრობის) ელექტრონული მოწმობის მოქმედების შეჩერების საფუძველია. პირი ვალდებულია რეგისტრაციის ვადის გასვლის შემდეგ ხელახლა გაიაროს რეგისტრაცია საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით.

საქართველოს 2004 წლის 24 ივნისის კანონი №181-სსმI, №19, 15.07.2004წ., მუხ.93
საქართველოს 2005 წლის 28 დეკემბრის კანონი №2629-სსმI, №3, 16.01.2006წ., მუხ.23
საქართველოს 2008 წლის 21 მარტის კანონი №5973-სსმI, №9, 04.04.2008წ., მუხ.60
საქართველოს 2008 წლის 19 დეკემბრის კანონი №806-სსმI, №40, 29.12.2008წ., მუხ.267
საქართველოს 2009 წლის 11 ივლისის კანონი №1391-სსმI, №21, 03.08.2009წ., მუხ.109
საქართველოს 2009 წლის 1 დეკემბრის კანონი №2213-სსმI, №42, 10.12.2009წ., მუხ.315
საქართველოს 2011 წლის 24 ივნისის კანონი №4937 - ვებგვერდი, 14.07.2011წ.

    მუხლი 6

პირისათვისრომელიც წარადგენს საქართველოს კანონმდებლობით გათვალისწინებულ დოკუმენტებს, დაუშვებელია რეგისტრაციაზე უარის თქმა , თუ კანონით სხვა რამ არ არის დადგენილი . რეგისტრაციის გავლისას აგრეთვე დაუშვებელია საქართველოს კანონმდებლობით გაუთვალისწინებელი დოკუმენტის მოთხოვნა .

საქართველოს 2008 წლის 21 მარტის კანონი №5973-სსმI, №9, 04.04.2008წ., მუხ.60
საქართველოს 2008 წლის 19 დეკემბრის კანონი №806-სსმI, №40, 29.12.2008წ., მუხ.267

    მუხლი 7

1. რეგისტრაციას და რეგისტრაციიდან მოხსნას ახორციელებენ სააგენტოს ტერიტორიული სამსახურები.

2. საზღვარგარეთ მცხოვრებ საქართველოს მოქალაქეს უფლება აქვს, რეგისტრაციის მოთხოვნით განცხადება წარუდგინოს საზღვარგარეთ საქართველოს დიპლომატიურ წარმომადგენლობას ან საკონსულო დაწესებულებას.

21. (ამოღებულია - 26.12.2018, №4137) .

3. (ამოღებულია - 26.12.2018, №4137).

საქართველოს 2004 წლის 24 ივნისის კანონი №181-სსმI, №19, 15.07.2004წ., მუხ.93
საქართველოს 2005 წლის 28 დეკემბრის კანონი №2629-სსმI, №3, 16.01.2006წ., მუხ.23
საქართველოს 2008 წლის 21 მარტის კანონი №5973-სსმI, №9, 04.04.2008წ., მუხ.60
საქართველოს 2010 წლის 1ოქტომბრის კანონი №3653-სსმI, №53, 11.10.2010წ., მუხ.337
საქართველოს 2010 წლის 15 დეკემბრის კანონი №4049-სსმI, №76, 29.12.2010წ., მუხ.493
საქართველოს 2014 წლის 29 მაისის კანონი №2480- ვებგვერდი, 29.05.2014წ.
საქართველოს 2018 წლის 26 დეკემბრის კანონი №4137 – ვებგვერდი, 10.01.2019წ.

    მუხლი 8. (ამოღებულია)

საქართველოს 2011 წლის 24 ივნისის კანონი №4937 - ვებგვერდი, 14.07.2011წ.

    მუხლი 9

რეგისტრაციის ორგანო ვალდებულია სამხედრო აღრიცხვაზე მყოფი პირის რეგისტრაციიდან ან რეგისტრაციიდან მოხსნიდან 10 დღის ვადაში სამხედრო აღრიცხვის განმახორციელებელ სუბიექტს აცნობოს ამ პირის რეგისტრაციის ან რეგისტრაციიდან მოხსნის თარიღი და რეგისტრაციის ახალი მისამართი (მისი არსებობის შემთხვევაში).

საქართველოს 2004 წლის 24 ივნისის კანონი №181-სსმI, №19, 15.07.2004წ., მუხ.93
საქართველოს 2008 წლის 21 მარტის კანონი №5973-სსმI, №9, 04.04.2008წ., მუხ.60
საქართველოს 2014 წლის 29 ივლისის კანონი №2560 - ვებგვერდი, 08.08.2014წ. 
საქართველოს 2017 წლის 26 ივლისის კანონი №1264 - ვებგვერდი, 29.07.2017წ.
საქართველოს 2025 წლის 26 ნოემბრის კანონი №1120 – ვებგვერდი, 28.11.2025წ.

    მუხლი 10

გარდაცვლილი პირი რეგისტრაციიდან მოიხსნება სააგენტოს ტერიტორიული სამსახურის ან საზღვარგარეთ საქართველოს დიპლომატიური წარმომადგენლობის ან საკონსულო დაწესებულების მიერ გარდაცვალების რეგისტრაციისას, დიპლომატიური არხების მეშვეობით უცხო ქვეყნის კომპეტენტური ორგანოებისგან პირის გარდაცვალების რეგისტრაციის ან გარდაცვალების თაობაზე შეტყობინების მიღების ან საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს მმართველობის სფეროში შემავალი საჯარო სამართლის იურიდიული პირისგან – შემოსავლების სამსახურისგან საზღვარგარეთ გარდაცვლილი საქართველოს მოქალაქის საქართველოს სახელმწიფო საზღვარზე გადმოსვენების შესახებ შეტყობინების (ინფორმაციის) მიღების შემთხვევაში.

საქართველოს 2004 წლის 24 ივნისის კანონი №181-სსმI, №19, 15.07.2004წ., მუხ.93
საქართველოს 2008 წლის 21 მარტის კანონი №5973-სსმI, №9, 04.04.2008წ., მუხ.60
საქართველოს 2010 წლის 1ოქტომბრის კანონი №3653-სსმI, №53, 11.10.2010წ., მუხ.337
საქართველოს 2011 წლის 24 ივნისის კანონი №4937 - ვებგვერდი, 14.07.2011წ.
საქართველოს 2018 წლის 27 ივნისის კანონი №2637 – ვებგვერდი, 06.07.2018წ.

     მუხლი 101

რეგისტრაციისა და რეგისტრაციიდან მოხსნის პირობები და წესი განისაზღვრება საქართველოს იუსტიციის მინისტრის ბრძანებით, ხოლო ამ უფლებამოსილებათა ან/და მათ განსახორციელებლად საჭირო ცალკეულ მოქმედებათა საზღვარგარეთ საქართველოს დიპლომატიური წარმომადგენლობის ან საკონსულო დაწესებულების მიერ განხორციელების წესი, ვადები და ფარგლები − ასევე საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრისა და საქართველოს იუსტიციის მინისტრის ერთობლივი ბრძანებით.

საქართველოს 2005 წლის 28 დეკემბრის კანონი №2629-სსმI, №3, 16.01.2006წ., მუხ.23
საქართველოს 2011 წლის 24 ივნისის კანონი №4937 - ვებგვერდი, 14.07.2011წ.
საქართველოს 2011 წლის 20 დეკემბრის კანონი №5563 - ვებგვერდი, 28.12.2011წ. 
საქართველოს 2014 წლის 29 მაისის კანონი №2480- ვებგვერდი, 29.05.2014წ.

    მუხლი 102

რეგისტრაციისა და რეგისტრაციიდან მოხსნის მიზნით ჩატარებულ ადმინისტრაციულ წარმოებაში მოწმის სტატუსით გამოცხადებული პირი ვალდებულია ჩვენება მისცეს რეგისტრაციასთან და რეგისტრაციიდან მოხსნასთან დაკავშირებულ საკითხებზე. სააგენტოსთვის ან სააგენტოს ტერიტორიული სამსახურისთვის ცრუ ჩვენების მიცემისათვის ან მათი შეცდომაში შეყვანისათვის პასუხისმგებლობა საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსით დადგენილი წესით დაეკისრება ჩვენების მიმცემ მოწმეს.

საქართველოს 2011 წლის 24 ივნისის კანონი №4937 - ვებგვერდი, 14.07.2011წ.

 

თავი III. საქართველოს მოქალაქეთა და საქართველოში მცხოვრებ უცხოელთა პირადობის დადასტურების წესი

    მუხლი 11

1. საქართველოს მოქალაქისა და საქართველოში მცხოვრები უცხოელის პირადობის დამადასტურებელი ძირითადი დოკუმენტებია:

ა) საქართველოს მოქალაქის პირადობის მოწმობა;

ბ) ბინადრობის მოწმობა.

2. ბინადრობის მოწმობა არის მუდმივი და დროებითი.

3. დროებითი ბინადრობის მოწმობა გაიცემა აგრეთვე საერთაშორისო დაცვის მქონე პირზე „საერთაშორისო დაცვის შესახებ“ საქართველოს კანონით დადგენილი წესით.

4.უცხოეთში მცხოვრები თანამემამულის მოწმობა არის მისი მფლობელის პირადობის დამადასტურებელი დოკუმენტი.  

5. უცხოეთში მცხოვრები თანამემამულის მოწმობის გაცემასთან დაკავშირებული საკითხები რეგულირდება „უცხოეთში მცხოვრები თანამემამულეებისა და დიასპორული ორგანიზაციების შესახებ“ საქართველოს კანონით.

6. დროებითი საიდენტიფიკაციო მოწმობა არის მისი მფლობელის პირადობის დამადასტურებელი დოკუმენტი, რომელიც გაიცემა საქართველოს იუსტიციის მინისტრის ბრძანებით განსაზღვრულ შემთხვევებში და დადგენილი წესით.

7. ამ კანონით გათვალისწინებული საქართველოს მოქალაქეთა და საქართველოში მცხოვრებ უცხოელთა სარეგისტრაციო/საიდენტიფიკაციო დოკუმენტების ნიმუშებს ამტკიცებს საქართველოს იუსტიციის მინისტრისახელმწიფო მნიშვნელობის სიმბოლოების შესახებსაქართველოს კანონის შესაბამისად.

საქართველოს 2008 წლის 21 მარტის კანონი №5973-სსმI, №9, 04.04.2008წ., მუხ.60 
საქართველოს 2011 წლის 6 დეკემბრის კანონი №5371 - ვებგვერდი, 20.12.2011წ.
საქართველოს 2011 წლის 20 დეკემბრის კანონი №5563 - ვებგვერდი, 28.12.2011წ.
საქართველოს 2012 წლის 25 მაისის კანონი №6301 – ვებგვერდი, 12.06.2012წ.
საქართველოს 2014 წლის 5 მარტის კანონი №2051 – ვებგვერდი, 17.03.2014წ.
საქართველოს 2016 წლის 1 დეკემბრის კანონი №51 - ვებგვერდი, 15.12.2016წ.
საქართველოს 2019 წლის 22 თებერვლის კანონი №4318 – ვებგვერდი, 07.03.2019წ.

მუხლი 111

1. თუ სამართლებრივი ურთიერთობა მოითხოვს საქართველოს მოქალაქისა და საქართველოში მცხოვრები უცხოელის იდენტიფიცირებასა და პირადობის დადასტურებას, ამ ურთიერთობის მონაწილე ფიზიკური ან იურიდიული პირი, რომელსაც აქვს სააგენტოს ელექტრონულ მონაცემთა ბაზიდან კანონით დადგენილი წესით მოპოვებული შესაბამისი პირის პირადობის (ბინადრობის) მოწმობის მონაცემები , უფლებამოსილია გამოიყენოს ეს მონაცემები პირის იდენტიფიცირებისათვის , როგორც პირადობის დამადასტურებელი დოკუმენტი .

2. საქართველოს კანონმდებლობით გათვალისწინებული დოკუმენტი, რომელშიც მითითებულია საქართველოს მოქალაქის ან საქართველოში მცხოვრები უცხოელის სახელი, გვარი და პირადი ნომერი, შეიძლება გამოყენებული იქნეს პირის იდენტიფიცირებისათვის, როგორც პირადობის დამადასტურებელი დოკუმენტი, თუ პირადობის დადასტურებისათვის აუცილებელი ინფორმაცია კანონით დადგენილი წესით გადამოწმდება სააგენტოს ელექტრონულ მონაცემთა ბაზაში.

საქართველოს 2009 წლის 11 ივლისის კანონი №1391-სსმI, №21, 03.08.2009წ., მუხ.109
საქართველოს 2012 წლის 16 მარტის კანონი №5852 – ვებგვერდი, 29.03.2012წ.

    მუხლი 12

1. საქართველოს მოქალაქის პირადობის მოწმობა ადასტურებს პირის საქართველოს მოქალაქეობას, მის ვინაობას და საცხოვრებელ ადგილს.

2. ბინადრობის მოწმობა ადასტურებს საქართველოში მცხოვრები უცხოელის მოქალაქეობას, მის ვინაობას და საცხოვრებელ ადგილს საქართველოს ტერიტორიაზე.

3. საერთაშორისო დაცვის მქონე პირზე გაცემული დროებითი ბინადრობის მოწმობა შეიძლება ადასტურებდეს მის მოქალაქეობას, ვინაობას, საქართველოს ტერიტორიაზე საცხოვრებელ ადგილს და სტატუსს.

4. დროებითი საიდენტიფიკაციო მოწმობა ადასტურებს საქართველოში მყოფი პირის მოქალაქეობას, ვინაობასა და სტატუსს.

საქართველოს 2005 წლის 28 დეკემბრის კანონი №2629-სსმI, №3, 16.01.2006წ., მუხ.23
საქართველოს 2008 წლის 21 მარტის კანონი №5973- სსმ I, №9, 04.04.2008 წ., მუხ.60
საქართველოს 2011 წლის 6 დეკემბრის კანონი №5371 - ვებგვერდი, 20.12.2011წ.
საქართველოს 2014 წლის 5 მარტის კანონი №2051 – ვებგვერდი, 17.03.2014წ.
საქართველოს 2016 წლის 1 დეკემბრის კანონი №51 - ვებგვერდი, 15.12.2016წ.

    მუხლი 13

1. პირადობის (ბინადრობის) მოწმობის გაცემასა და შეცვლას ახორციელებს სააგენტო ტერიტორიული სამსახურების მეშვეობით. საზღვარგარეთ მყოფ საქართველოს მოქალაქეს უფლება აქვს, პირადობის ელექტრონული მოწმობის გაცემისა და შეცვლის მოთხოვნით განცხადება წარუდგინოს საზღვარგარეთ საქართველოს დიპლომატიურ წარმომადგენლობას ან საკონსულო დაწესებულებას.

2. (ამოღებულია - 29.05.2014, №2480).

3. სააგენტოს ტერიტორიული სამსახური პირადობის მოწმობას, აგრეთვე ბინადრობის მოწმობას (გარდა დროებითი ბინადრობის მოწმობისა) გასცემს ამ კანონით გათვალისწინებული დოკუმენტების წარდგენიდან მე-10 სამუშაო დღეს ან დაჩქარებული წესით, საქართველოს მთავრობის დადგენილებით განსაზღვრულ ვადებში. საზღვარგარეთ საქართველოს დიპლომატიურ წარმომადგენლობაში ან საკონსულო დაწესებულებაში წარდგენილი განცხადების საფუძველზე პირადობის ელექტრონული მოწმობა გაიცემა მისი წარდგენიდან 45 დღის ვადაში.

4. გაცემულ დოკუმენტებში შეუსაბამობის არსებობისას, საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი გამონაკლისების გარდა, ზუსტ მონაცემებად მიიჩნევა დაბადების აქტის ჩანაწერში მითითებული მონაცემები, ხოლო იმ პირის მიმართ, რომლის დაბადებაც რეგისტრირებულია აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის, ყოფილი სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის ტერიტორიაზე ან საზღვარგარეთ და რომლის დაბადების აქტის ჩანაწერი არ არსებობს, – დაბადების მოწმობაში მითითებული მონაცემები.

საქართველოს 2004 წლის 24 ივნისის კანონი №181-სსმI, №19, 15.07.2004წ., მუხ.93
საქართველოს 2005 წლის 28 დეკემბრის კანონი №2629-სსმI, №3, 16.01.2006წ., მუხ.23
საქართველოს 2008 წლის 21 მარტის კანონი №5973-სსმI, №9, 04.04.2008წ., მუხ.60
საქართველოს 2010 წლის 6 ივლისის კანონი №3355-სსმI, №41, 21.07.2010წ., მუხ.255
საქართველოს 2010 წლის 1ოქტომბრის კანონი №3653-სსმI, №53, 11.10.2010წ., მუხ.337
საქართველოს 2011 წლის 24 ივნისის კანონი №4937 - ვებგვერდი, 14.07.2011წ.
საქართველოს 2011 წლის 20 დეკემბრის კანონი №5563 - ვებგვერდი, 28.12.2011წ.
საქართველოს 2014 წლის 29 მაისის კანონი №2480- ვებგვერდი, 29.05.2014წ.

    მუხლი 14

1. საქართველოს მოქალაქის პირადობის (ბინადრობის) მოწმობა ორგვერდიანია, იბეჭდება და ივსება ქართულ ენაზე, ხოლო აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში – აგრთვე აფხაზურ ენაზე.

2. საქართველოს მოქალაქის პირადობის მოწმობა 18 წლამდე პირზე გაიცემა 4 წლის ვადით, 18 წელს მიღწეულ პირზე – 10 წლის ვადით, ხოლო სააგენტოს ტერიტორიული სამსახურების მიერ გასაცემი, ამ მუხლის მე-10 პუნქტით გათვალისწინებული პირადობის მოწმობა, გარდა პირადობის ელექტრონული მოწმობისა, საქართველოს იუსტიციის მინისტრის ბრძანებით დადგენილი წესით გაიცემა 6 თვემდე ვადით.

3. პირადობის მოწმობის რეკვიზიტებია:

ა) სახელი;

ბ) გვარი;

გ) დაბადების თარიღი;

დ) დაბადების ადგილი;

ე) პირადი ნომერი;

ვ) ფოტოსურათი, რომელსაც უნდა დაესვას სააგენტოს ტერიტორიული სამსახურის გერბიანი ბეჭედი;

ზ) პირადი ხელმოწერა;

თ) მოწმობის გამცემი ორგანოს დასახელება;

ი) სააგენტოს ტერიტორიული სამსახურის უფლებამოსილი პირის ხელმოწერა;

კ) რელიეფური ბეჭედი;

ლ) მოწმობის გაცემის თარიღი;

მ) მოწმობის მოქმედების ვადა;

ნ) მისამართი;

ო) რეგისტრაციის თარიღი.

31. ამოღებულია - 29.05.2014, №2480).

4. საქართველოს მოქალაქის პირადობის (ბინადრობის) მოწმობა შეიძლება შეიცავდეს ინფორმაციის ელექტრონულ მატარებელს (პირადობის (ბინადრობის) ელექტრონული მოწმობა), რომელზედაც ელექტრონული ფორმით დაიტანება (ჩაიწერება) პირადობის (ბინადრობის) მოწმობის მონაცემები.

4​1. ინფორმაციის ელექტრონული მატარებელი შეიძლება შეიცავდეს კვალიფიციური ელექტრონული ხელმოწერის სერტიფიკატს, მის შესაბამის ელექტრონული ხელმოწერის შექმნის მონაცემებს, ელექტრონული ხელმოწერის შექმნის მონაცემების არასანქციონირებული გამოყენებისგან დამცავ აქტივაციის მონაცემებს და მისი გამცემი ორგანოს სერტიფიკატს, აგრეთვე ფიზიკური პირის ავთენტიფიკაციის სერტიფიკატს, მის შესაბამის ავთენტიფიკაციის შექმნის მონაცემებს, ავთენტიფიკაციის შექმნის მონაცემების არასანქციონირებული გამოყენებისგან დამცავ მონაცემებს და მისი გამცემი ორგანოს სერტიფიკატს.

5. ინფორმაციის ელექტრონულ მატარებელს უნდა ჰქონდეს საკმარისი ტევადობა და თვისებები, რათა გარანტირებული იყოს მონაცემთა ერთიანობა, ავთენტიკურობა და კონფიდენციალურობა.

6. ტექნიკური მახასიათებლები და სტანდარტები, რომლებსაც უნდა აკმაყოფილებდეს პირადობის (ბინადრობის) ელექტრონული მოწმობა, აგრეთვე ამ მუხლის მე-7 და მე-9 პუნქტებით გათვალისწინებული მონაცემების პირადობის (ბინადრობის) ელექტრონულ მოწმობაზე დატანის (ჩაწერის) წესი განისაზღვრება საქართველოს იუსტიციის მინისტრის ბრძანებით.

61.პირადობის (ბინადრობის) ელექტრონული მოწმობა 2-გვერდიანია. იგი იბეჭდება და ივსება ქართულ და ინგლისურ ენებზე.

7. პირადობის (ბინადრობის) ელექტრონული მოწმობა უნდა შეიცავდეს შემდეგ მონაცემებს:

ა) სახელს;

ბ) გვარს;

გ) სქესს;

დ) მოქალაქეობას;

ე) დაბადების თარიღს;

ვ) დაბადების ადგილს;

ზ) პირად ნომერს;

თ) ფოტოსურათს;

ი) პირადი ხელმოწერის ნიმუშს;

კ) მოწმობის გამცემი ორგანოს დასახელებას;

ლ) მოწმობის გაცემის თარიღს;

მ) მოწმობის მოქმედების ვადას;

ნ) სერტიფიკატებს ან/და გასაღებებს, რომლებიც განკუთვნილია პირადობის (ბინადრობის) ელექტრონული მოწმობის ან/და მასზე ელექტრონული ფორმით დატანილი (ჩაწერილი) პირადობის (ბინადრობის) მოწმობის მონაცემების ერთიანობის, ავთენტიკურობისა და კონფიდენციალურობის დაცვისთვის;

ო) მოწმობაზე წვდომის კოდს (CAN – Card Access Number);

პ) QR კოდს, რომლის მეშვეობითაც შეიძლება გადამოწმდეს დოკუმენტის ან/და პირის შესახებ ინფორმაცია;

ჟ) მოწმობის მფლობელის თითის ანაბეჭდებს.

8. (ამოღებულია - 29.05.2014, №2480).

81. პირადობის (ბინადრობის) ელექტრონული მოწმობა შეიძლება გაიცეს ამ მუხლის მე-7 პუნქტის „ჟ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული მონაცემის გარეშე, თუ პირის ჯანმრთელობის ან ფიზიკური მდგომარეობის გამო ან სააგენტოს თავმჯდომარის ბრძანებით განსაზღვრული სხვა მიზეზით მისი თითის ანაბეჭდების აღება შეუძლებელია.

9. ინფორმაციის ელექტრონულ მატარებელზე, ამ მუხლის მე-7 პუნქტით გათვალისწინებული მონაცემების გარდა, პირის შესახებ სხვა ინფორმაციის ასახვა ან ამ ინფორმაციის სააგენტოს მონაცემთა ელექტრონულ ბაზაში შეტანა და პირადობის (ბინადრობის) ელექტრონულ მოწმობაზე დატანილი (ჩაწერილი) QR კოდით მისი ხელმისაწვდომობის უზრუნველყოფა შესაძლებელია მხოლოდ ამ პირის მოთხოვნით/თანხმობით. პირადობის (ბინადრობის) ელექტრონული მოწმობისა და დროებითი საიდენტიფიკაციო ელექტრონული მოწმობის დამატებითი მონაცემები (ინფორმაცია)/რეკვიზიტები და მათი დატანის (ჩაწერის)/ხელმისაწვდომობის წესი განისაზღვრება საქართველოს იუსტიციის მინისტრის ბრძანებით.

10. სააგენტოს ტერიტორიული სამსახურები, რომლებიც უფლებამოსილი იქნებიან გასცენ პირადობის (ბინადრობის) ელექტრონული მოწმობა, განისაზღვრება საქართველოს იუსტიციის მინისტრის ბრძანებით. აღნიშნული ტერიტორიული სამსახურების მიერ ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული პირადობის (ბინადრობის) მოწმობის გაცემა შესაძლებელი იქნება, თუ ობიექტურ მიზეზთა გამო შეუძლებელია პირადობის (ბინადრობის) ელექტრონული მოწმობის გაცემა.

101. საზღვარგარეთ საქართველოს დიპლომატიურ წარმომადგენლობაში ან საკონსულო დაწესებულებაში შესაძლებელია მიღებულ იქნეს განცხადება მხოლოდ პირადობის ელექტრონული მოწმობის გაცემის თაობაზე. ასეთი განცხადების მიღება შეიძლება მხოლოდ იმ დიპლომატიურ წარმომადგენლობაში ან საკონსულო დაწესებულებაში, რომელიც სააგენტოს ელექტრონულ მონაცემთა ბაზასთან არის დაკავშირებული.

11. დროებითი საიდენტიფიკაციო მოწმობა გაიცემა 1 წლის ვადით. დროებითი საიდენტიფიკაციო მოწმობის ფორმა მტკიცდება საქართველოს იუსტიციის მინისტრის ბრძანებით.

[ 11. დროებითი საიდენტიფიკაციო მოწმობა გაიცემა ელექტრონული მატარებლის შემცველობით (დროებითი საიდენტიფიკაციო ელექტრონული მოწმობა). ამასთანავე, საქართველოს იუსტიციის მინისტრის მიერ განსაზღვრულ შემთხვევაში დროებითი საიდენტიფიკაციო მოწმობა შეიძლება გაიცეს ელექტრონული მატარებლის შემცველობის გარეშე. ელექტრონული მატარებლის შემცველობის გარეშე დროებითი საიდენტიფიკაციო ელექტრონული მოწმობა და დროებითი საიდენტიფიკაციო მოწმობა გაიცემა 1 წლის ვადით.

12. დროებითი საიდენტიფიკაციო ელექტრონული მოწმობა უნდა შეიცავდეს პირის თითის ანაბეჭდებს. თითის ანაბეჭდების შემცველობის გარეშე დროებითი საიდენტიფიკაციო ელექტრონული მოწმობა შეიძლება გაიცეს, თუ პირის ჯანმრთელობის ან ფიზიკური მდგომარეობის გამო ან სააგენტოს თავმჯდომარის ბრძანებით განსაზღვრული სხვა მიზეზით მისი თითის ანაბეჭდების აღება შეუძლებელია. დროებითი საიდენტიფიკაციო ელექტრონული მოწმობის ფორმა და ტექნიკური მახასიათებლები მტკიცდება საქართველოს იუსტიციის მინისტრის ბრძანებით.  (ამოქმედდეს 2026 წლის 1 ივლისიდან)]

საქართველოს 2002 წლის 21 ივნისის კანონი №1569-სსმI, №21,12.07.2002წ., მუხ.94
საქართველოს 2004 წლის 24 ივნისის კანონი №181-სსმI, №19, 15.07.2004წ., მუხ.93
საქართველოს 2005 წლის 28 დეკემბრის კანონი №2629-სსმI, №3, 16.01.2006წ., მუხ.23
საქართველოს 2008 წლის 21 მარტის კანონი №5973-სსმI, №9, 04.04.2008წ., მუხ.60
საქართველოს 2010 წლის 6 ივლისის კანონი №3355-სსმI, №41, 21.07.2010წ., მუხ.255
საქართველოს 2010 წლის 1ოქტომბრის კანონი №3653-სსმI, №53, 11.10.2010წ., მუხ.337
საქართველოს 2010 წლის 15 დეკემბრის კანონი №4049-სსმI, №76, 29.12.2010წ., მუხ.493
საქართველოს 2011 წლის 24 ივნისის კანონი №4937 - ვებგვერდი, 14.07.2011წ.
საქართველოს 2011 წლის 20 დეკემბრის კანონი №5563 - ვებგვერდი, 28.12.2011წ.
საქართველოს 2014 წლის 5 მარტის კანონი №2051 – ვებგვერდი, 17.03.2014წ.
საქართველოს 2014 წლის 29 მაისის კანონი №2480- ვებგვერდი, 29.05.2014წ.
საქართველოს 2017 წლის 21 აპრილის კანონი №648 - ვებგვერდი, 10.05.2017წ.
საქართველოს 2025 წლის 26 ნოემბრის კანონი №1120 – ვებგვერდი, 28.11.2025წ.

მუხლი 15

1. ბინადრობის მოწმობის რეკვიზიტებია:

ა) სახელი;

ბ) გვარი;

გ) დაბადების თარიღი;

დ) დაბადების ადგილი;

ე) პირადი ნომერი;

ვ) ფოტოსურათი, რომელსაც უნდა დაესვას სააგენტოს ტერიტორიული სამსახურის გერბიანი ბეჭედი;

ზ) მოქალაქეობა;

თ) მოწმობის გამცემი ორგანოს დასახელება;

ი) პირადი ხელმოწერა;

კ) სააგენტოს ტერიტორიული სამსახურის უფლებამოსილი პირის ხელმოწერა;

ლ) რელიეფური ბეჭედი;

მ) მოწმობის გაცემის თარიღი;

ნ) მისამართი;

ო) რეგისტრაციის თარიღი;

პ) მოწმობის მოქმედების ვადა.

2. მუდმივი ბინადრობის მოწმობა 18 წლამდე პირზე გაიცემა 4 წლის ვადით, ხოლო 18 წელს მიღწეულ პირზე – 5 წლის ვადით.

21. დროებითი ბინადრობის მოწმობის მოქმედების ვადა განისაზღვრება ბინადრობის ნებართვის ვადით. ამასთანავე, დროებითი ბინადრობის მოწმობა 18 წლამდე პირზე გაიცემა არაუმეტეს 4 წლის ვადით, ხოლო 18 წელს მიღწეულ პირზე – არაუმეტეს 5 წლის ვადით.

3. ლტოლვილზე გაცემული დროებითი ბინადრობის მოწმობის მოქმედების ვადაა 3 წელი. დამატებითი დაცვის მქონე პირზე ან დროებითი დაცვის მქონე პირზე დროებითი ბინადრობის მოწმობა გაიცემა შესაბამისად დამატებითი დაცვის მქონე პირის ან დროებითი დაცვის მქონე პირის სტატუსის მოქმედების ვადით.

საქართველოს 2004 წლის 24 ივნისის კანონი №181-სსმI, №19, 15.07.2004წ., მუხ.93 
საქართველოს 2005 წლის 28 დეკემბრის კანონი №2629-სსმI, №3, 16.01.2006წ., მუხ.23
საქართველოს 2008 წლის 21 მარტის კანონი №5973-სსმI, №9, 04.04.2008წ., მუხ.60
საქართველოს 2011 წლის 24 ივნისის კანონი №4937 - ვებგვერდი, 14.07.2011წ.
საქართველოს 2016 წლის 1 დეკემბრის კანონი №51 - ვებგვერდი, 15.12.2016წ.
საქართველოს 2025 წლის 26 ივნისის კანონი №868 – ვებგვერდი, 07.07.2025წ.
საქართველოს 2025 წლის 26 ნოემბრის კანონი №1120 – ვებგვერდი, 28.11.2025წ.

    მუხლი 16

1. საქართველოს მოქალაქის პირადობის მოწმობის მისაღებად პირი ვალდებულია წარადგინოს შესაბამისი მოთხოვნა, დაბადების მოწმობა ან პირადობის დამადასტურებელი სხვა დოკუმენტი, ფოტოსურათი, ხოლო თუ წარდგენილი ან სააგენტოს მონაცემთა ბაზაში არსებული დოკუმენტი არ ადასტურებს პირის საქართველოს მოქალაქეობას და საჭიროა მისი მოქალაქეობრივი კუთვნილების გადამოწმება – აგრეთვე საქართველოს მოქალაქეობის დამადასტურებელი დოკუმენტი. პირადობის დამადასტურებელი დოკუმენტები, რომლებიც შეიძლება წარდგენილი და გამოყენებული იქნეს დაბადების მოწმობის ნაცვლად, განისაზღვრება საქართველოს იუსტიციის მინისტრის ბრძანებით.

2. პირადობის მოწმობის მისაღებად ამ კანონით გათვალისწინებული დოკუმენტების წარდგენა სავალდებულო არ არის , თუ სააგენტოს ელექტრონულ მონაცემთა ბაზა შეიცავს შესაბამის დოკუმენტში არსებულ ინფორმაციას .

3. ამ მუხლის მე -2 პუნქტის მოქმედება არ ვრცელდება ამ კანონით გათვალისწინებული დოკუმენტების საქართველოს დიპლომატიური წარმომადგენლობებისა და საკონსულო დაწესებულებებისათვის წარდგენაზე , რომლებიც არ არიან დაკავშირებული სააგენტოს ელექტრონულ მონაცემთა ბაზასთან .

საქართველოს 2008 წლის 21 მარტის კანონი №5973-სსმI, №9, 04.04.2008წ., მუხ.60
საქართველოს 2009 წლის 11 ივლისის კანონი №1391-სსმI, №21, 03.08.2009წ., მუხ.109
საქართველოს 2010 წლის 15 დეკემბრის კანონი №4049-სსმI, №76, 29.12.2010წ., მუხ.493
საქართველოს 2011 წლის 24 ივნისის კანონი №4937 - ვებგვერდი, 14.07.2011წ.

    მუხლი 17

1. ბინადრობის მოწმობის მისაღებად პირი ვალდებულია წარადგინოს სხვა სახელმწიფოს მოქალაქეობის ან მოქალაქეობის არქონის დამადასტურებელი დოკუმენტი, ფოტოსურათები და საქართველოში კანონიერად ცხოვრების დამადასტურებელი დოკუმენტი.

11. დოკუმენტები წარდგენილი უნდა იქნეს ქართულად ნათარგმნი, საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით დამოწმებული ასლების სახით. სააგენტო უფლებამოსილია მიიღოს უცხო ქვეყნის მოქალაქის პასპორტი ქართულენოვანი თარგმანის გარეშე, თუ იგი შეიცავს უცხოელის პერსონალურ მონაცემებს ლათინური ტრანსლიტერაციით.

2. საერთაშორისო დაცვის მქონე პირი ბინადრობის მოწმობის მისაღებად ვალდებულია წარადგინოს მხოლოდ საერთაშორისო დაცვის ფარგლებში მისთვის მინიჭებული სტატუსის დამადასტურებელი დოკუმენტი და ფოტოსურათები.

3. ბინადრობის მოწმობის მისაღებად ამ კანონით გათვალისწინებული დოკუმენტების წარდგენა სავალდებულო არ არის, თუ სააგენტოს ელექტრონულ მონაცემთა ბაზა შეიცავს შესაბამის დოკუმენტში არსებულ ინფორმაციას . 

საქართველოს 2008 წლის 21 მარტის კანონი №5973-სსმI, №9, 04.04.2008წ., მუხ.60
საქართველოს 2009 წლის 11 ივლისის კანონი №1391-სსმI, №21, 03.08.2009წ., მუხ.109
საქართველოს 2010 წლის 6 ივლისის კანონი №3355-სსმI, №41, 21.07.2010წ., მუხ.255
საქართველოს 2011 წლის 6 დეკემბრის კანონი №5371 - ვებგვერდი, 20.12.2011წ.
საქართველოს 2016 წლის 1 დეკემბრის კანონი №51 - ვებგვერდი, 15.12.2016წ.

    მუხლი 18

1. პირი ვალდებულია შეცვალოს პირადობის (ბინადრობის) მოწმობა შემდეგ შემთხვევებში:

ა) მოწმობის მოქმედების ვადის გასვლისას;

ბ) საცხოვრებელი ადგილის შეცვლისას;

გ) სახელის ან გვარის შეცვლისას;

დ) ჩანაწერში უზუსტობის დადგენისას;

ე) გამოყენებისთვის უვარგისობისას (გაცვეთა, დაზიანება) ან დაკარგვისას.

2. ამ მუხლის პირველი პუნქტის „ბ“ ქვეპუნქტი არ ვრცელდება პირადობის (ბინადრობის) ელექტრონულ მოწმობაზე.

3. პირადობის (ბინადრობის) ელექტრონული მოწმობის მოქმედება შეჩერდება:

ა) ამ კანონის მე-5 მუხლის მე-3 პუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში;

ბ) საქართველოს კანონმდებლობით გათვალისწინებულ შემთხვევებში და დადგენილი წესით პირის რეგისტრაციიდან მოხსნისას.

4. პირადობის (ბინადრობის) მოწმობა უქმდება:

ა) თუ დაინტერესებულმა პირმა პირადობის (ბინადრობის) მოწმობის გაცემისათვის საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი ვადის გასვლიდან 1 წლის განმავლობაში არ ჩაიბარა დამზადებული პირადობის (ბინადრობის) მოწმობა;

ბ) თუ დაინტერესებულმა პირმა შეცვალა პირადობის (ბინადრობის) მოწმობა;

გ) თუ პირადობის (ბინადრობის) მოწმობის გაცემის შემდეგ გამოვლინდა ამ მუხლის პირველი პუნქტის „გ“ და „დ“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებული საფუძვლები;

დ) თუ პირმა პირადობის (ბინადრობის) მოწმობის მისაღებად ყალბი დოკუმენტები წარადგინა, რაც პირადობის (ბინადრობის) მოწმობის გაცემის შემდეგ გამოვლინდა;

ე) საქართველოს კანონმდებლობით გათვალისწინებულ შემთხვევებში და დადგენილი წესით პირის რეგისტრაციიდან მოხსნისას.

5. საქართველოს იუსტიციის მინისტრის ბრძანებით შეიძლება დადგინდეს პირადობის (ბინადრობის) მოწმობის შეცვლის, მათი მოქმედების შეჩერებისა და გაუქმების დამატებითი საფუძვლები.

6. გარდა ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული შემთხვევებისა (საფუძვლებისა), პირი უფლებამოსილია შეცვალოს პირადობის (ბინადრობის) მოწმობა, თუ მისი მოქმედების ვადის ამოწურვამდე 6 თვეზე ნაკლებია დარჩენილი. შეცვლილი პირადობის (ბინადრობის) მოწმობის გაუქმების წესი დგინდება საქართველოს იუსტიციის მინისტრის ბრძანებით.

საქართველოს 2002 წლის 21 ივნისის კანონი №1569-სსმI, №21,12.07.2002წ., მუხ.94
საქართველოს 2005 წლის 28 დეკემბრის კანონი №2629-სსმI, №3, 16.01.2006წ., მუხ.23
საქართველოს 2011 წლის 24 ივნისის კანონი №4937 - ვებგვერდი, 14.07.2011წ.
საქართველოს 2011 წლის 20 დეკემბრის კანონი №5563 - ვებგვერდი, 28.12.2011წ.
საქართველოს 2025 წლის 26 ნოემბრის კანონი №1120 – ვებგვერდი, 28.11.2025წ.

    მუხლი 19

1. პირი, რომელსაც შეუწყდა საქართველოს მოქალაქეობა, ვალდებულია ჩააბაროს პირადობის მოწმობა სააგენტოს ტერიტორიულ სამსახურს, საქართველოს დიპლომატიურ წარმომადგენლობას ან საკონსულო დაწესებულებას.

11. (ამოღებულია).

2. უცხო ქვეყნის მოქალაქე ან მოქალაქეობის არმქონე პირი, რომელიც აღარ ცხოვრობს საქართველოში, ვალდებულია ჩააბაროს ბინადრობის მოწმობა სააგენტოს ტერიტორიულ სამსახურს.

3. გარდაცვლილი პირის, აგრეთვე ნაპოვნი პირადობის (ბინადრობის) მოწმობა უნდა ჩაბარდეს სააგენტოს ტერიტორიულ სამსახურს. გარდაცვლილი პირის პირადობის (ბინადრობის) მოწმობა ანულირების შემდეგ უბრუნდება მის წარმდგენ პირს.

საქართველოს 2004 წლის 24 ივნისის კანონი №181-სსმI, №19, 15.07.2004წ., მუხ.93
საქართველოს 2005 წლის 28 დეკემბრის კანონი №2629-სსმI, №3, 16.01.2006წ., მუხ.23
საქართველოს 2008 წლის 21 მარტის კანონი №5973-სსმI, №9, 04.04.2008წ., მუხ.60
საქართველოს 2009 წლის 1 დეკემბრის კანონი №2213-სსმI, №42, 10.12.2009წ., მუხ.315
საქართველოს 2011 წლის 24 ივნისის კანონი №4937 - ვებგვერდი, 14.07.2011წ.

    მუხლი 20

1. აკრძალულია პირადობის (ბინადრობის) მოწმობის ჩამორთმევა კანონმდებლობით გათვალისწინებული შემთხვევების გარდა, აგრეთვე მოწმობის დატოვება გირაოდ.

2. პირადობისა და საქართველოს მოქალაქეობის დამადასტურებელი დოკუმენტების გაფორმების, მათი რეკვიზიტების შევსების (მათ შორის, კონკრეტული რეკვიზიტის არარსებობის ან დაუდგენლობის შემთხვევაში), ამ დოკუმენტების გაცემის, აგრეთვე უცხოელთა რეგისტრაციისა და პირადობის დადასტურების წესი განისაზღვრება საქართველოს იუსტიციის მინისტრის ბრძანებით, ხოლო ამ უფლებამოსილებათა ან/და მათ განსახორციელებლად საჭირო ცალკეულ მოქმედებათა საზღვარგარეთ საქართველოს დიპლომატიური წარმომადგენლობის ან საკონსულო დაწესებულების მიერ განხორციელების წესი, ვადები და ფარგლები − ასევე საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრისა და საქართველოს იუსტიციის მინისტრის ერთობლივი ბრძანებით.

21. სააგენტოს კომპეტენციისთვის მიკუთვნებული მომსახურების მისაღებად მესამე პირისათვის წარმომადგენლობითი უფლებამოსილების ელექტრონული კომუნიკაციის საშუალებების გამოყენებით მინიჭების წესი და პირობები განისაზღვრება საქართველოს იუსტიციის მინისტრის ბრძანებით. 

3. ადმინისტრაციული ორგანოების მიერ სააგენტოსა და საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროს საკონსულო დეპარტამენტში არსებული მონაცემებით სარგებლობის წესი, აგრეთვე სისხლისსამართლებრივი დევნის და ოპერატიულ-სამძებრო საქმიანობის განხორციელების მიზნით აღნიშნული მონაცემების გაცემისა და გაცვლის წესი განისაზღვრება საქართველოს მთავრობის დადგენილებით.

4. სააგენტო უფლებამოსილია „მეწარმეთა შესახებ“ საქართველოს კანონით განსაზღვრულ მეწარმე სუბიექტთან ან კერძო სამართლის არასამეწარმეო (არაკომერციულ) იურიდიულ პირთან დადებული ხელშეკრულების შესაბამისად გასცეს პირის საცხოვრებელი ადგილის მიხედვით რეგისტრაციასა და საკონსულო აღრიცხვასთან დაკავშირებული, ასევე პირადობის დამადასტურებელ დოკუმენტში ასახული პერსონალური მონაცემები, თუ არსებობს იმ პირის თანხმობა, რომელსაც ეხება ეს ინფორმაცია. აღნიშნული თანხმობა გაცემულად ითვლება, თუ ინფორმაციის გამომთხოვი დაწესებულების მიერ შესაბამისი პირის მიმართ განხორციელებული/განსახორციელებელი მოქმედების არსიდან ან სხვა გარემოებიდან ივარაუდება, რომ პირი თანახმაა თავისი პერსონალური მონაცემების გაცემაზე.

საქართველოს 2004 წლის 24 ივნისის კანონი №181-სსმI, №19, 15.07.2004წ., მუხ.93
საქართველოს 2008 წლის 21 მარტის კანონი №5973-სსმI, №9, 04.04.2008წ., მუხ.60
საქართველოს 2009 წლის 3 ნოემბრის კანონი №1926-სსმI, №35, 19.11.2009წ., მუხ.236
საქართველოს 2010 წლის 15 დეკემბრის კანონი №4049-სსმI, №76, 29.12.2010წ., მუხ.493
საქართველოს 2011 წლის 24 ივნისის კანონი №4937 - ვებგვერდი, 14.07.2011წ.
საქართველოს 2011 წლის 20 დეკემბრის კანონი №5563 - ვებგვერდი, 28.12.2011წ.
საქართველოს 2014 წლის 29 მაისის კანონი №2480- ვებგვერდი, 29.05.2014წ.
საქართველოს 2015 წლის 8 ივლისის კანონი №3938 - ვებგვერდი, 15.07.2015წ.
საქართველოს 2018 წლის 27 ივნისის კანონი №2637 – ვებგვერდი, 06.07.2018წ.

თავი  III1. საქართველოს მოქალაქის პასპორტის, სამსახურებრივი სარგებლობის პასპორტის, საქართველოში სტატუსის მქონე მოქალაქეობის არმქონე პირის ან დამატებითი დაცვის მქონე პირის სამგზავრო პასპორტისა და ლტოლვილის სამგზავრო დოკუმენტის გაცემის წესი

საქართველოს 2004 წლის 24 ივნისის კანონი №181-სსმI, №19, 15.07.2004წ., მუხ.93
საქართველოს 2008 წლის 21 მარტის კანონი №5973-სსმI, №9, 04.04.2008წ., მუხ.60
საქართველოს 2011 წლის 6 დეკემბრის კანონი №5371 - ვებგვერდი, 20.12.2011წ.
საქართველოს 2012 წლის 25 მაისის კანონი №6301 – ვებგვერდი, 12.06.2012წ.
საქართველოს 2016 წლის 1 დეკემბრის კანონი №51 - ვებგვერდი, 15.12.2016წ.
საქართველოს 2025 წლის 26 ივნისის კანონი №868 – ვებგვერდი, 07.07.2025წ.

    მუხლი 201

1. საქართველოს მოქალაქის პასპორტი (შემდგომში – პასპორტი) არის საქართველოს მოქალაქის პირადობის და მოქალაქეობის დამადასტურებელი დოკუმენტი როგორც საქართველოს ტერიტორიაზე, ისე მის ფარგლებს გარეთ.

11. საქართველოში სტატუსის მქონე მოქალაქეობის არმქონე პირის ან დამატებითი დაცვის მქონე პირის სამგზავრო პასპორტი (შემდგომ − სამგზავრო პასპორტი), ლტოლვილის სამგზავრო დოკუმენტი (შემდგომ − სამგზავრო დოკუმენტი) არის შესაბამისი პირის პირადობისა და მოქალაქეობრივი მდგომარეობის დამადასტურებელი დოკუმენტი როგორც საქართველოს ტერიტორიაზე, ისე მისი ფარგლების გარეთ. სამგზავრო პასპორტის დამატებითი დაცვის მქონე პირზე გაცემის შემთხვევაში ამ დოკუმენტზე აღინიშნება მისი მფლობელის სტატუსი.

12. საქართველოს მოქალაქის სამსახურებრივი სარგებლობის პასპორტი არის საქართველოს მოქალაქის პირადობის, მოქალაქეობისა და სტატუსის დამადასტურებელი დოკუმენტი როგორც საქართველოს ტერიტორიაზე, ისე მის ფარგლებს გარეთ. საქართველოს სამსახურებრივი სარგებლობის პასპორტებია: დიპლომატიური პასპორტი და სამსახურებრივი პასპორტი. 

2. პასპორტი საქართველოს კუთვნილებაა და გაიცემა საქართველოს მოქალაქეებზე მათი საქართველოდან გასვლის, საზღვარგარეთ გადაადგილების და საქართველოში შემოსვლის მიზნით.

21. სამგზავრო დოკუმენტი გაიცემა ლტოლვილზე მისი საქართველოდან გასვლის, საზღვარგარეთ გადაადგილებისა და საქართველოში შემოსვლის მიზნით.

22. სამგზავრო დოკუმენტი ან სამგზავრო პასპორტი ვარგისია შესაბამისად ლტოლვილის ან დამატებითი დაცვის მქონე პირის საქართველოდან საზღვარგარეთის სახელმწიფოებში (გარდა მისი წარმოშობის ქვეყნისა) გასასვლელად.

23. სამგზავრო პასპორტი გაიცემა საქართველოში სტატუსის მქონე მოქალაქეობის არმქონე პირზე ან დამატებითი დაცვის მქონე პირზე მისი საქართველოდან გასვლის, საზღვარგარეთ გადაადგილებისა და საქართველოში შემოსვლის მიზნით.

3. საქართველოში მცხოვრებ საქართველოს მოქალაქეზე პასპორტს, საქართველოში სტატუსის მქონე მოქალაქეობის არმქონე პირზე ან დამატებითი დაცვის მქონე პირზე სამგზავრო პასპორტს და ლტოლვილზე სამგზავრო დოკუმენტს გასცემს სააგენტო ტერიტორიული სამსახურების მეშვეობით.

3 1. საზღვარგარეთ მყოფ საქართველოს მოქალაქეზე პასპორტს გასცემს სააგენტოს ტერიტორიული სამსახური. საზღვარგარეთ მყოფ საქართველოს მოქალაქეს უფლება აქვს, პასპორტის მიღების მოთხოვნით განცხადება წარუდგინოს საზღვარგარეთ საქართველოს დიპლომატიურ წარმომადგენლობას ან საკონსულო დაწესებულებას. 

4. საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროს შესაბამისი პასპორტის ბლანკებით უზრუნველყოფს სააგენტო.

5. საქართველოს მოქალაქის სამსახურებრივი სარგებლობის პასპორტს გასცემს საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტრო. ბიომეტრიული მონაცემების შემცველობით საქართველოს მოქალაქის სამსახურებრივი სარგებლობის პასპორტს გასცემს საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტრო. საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროს მიერ დამუშავებული მონაცემების საფუძველზე ბიომეტრიული მონაცემების შემცველობით საქართველოს მოქალაქის სამსახურებრივი სარგებლობის პასპორტის დამზადებას უზრუნველყოფს სააგენტო, ხოლო მფლობელისთვის მის გადაცემას − სააგენტო ან საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტრო.

51. სააგენტოს ტერიტორიული სამსახურების მიერ სააგენტოსგან მიღებული , ამ კანონით გათვალისწინებული, მკაცრი აღრიცხვის ბლანკების შენახვისა და აღრიცხვის წესი განისაზღვრება საქართველოს იუსტიციის მინისტრის ბრძანებით .

52. (ამოღებულია).

6. სამგზავრო პასპორტი და სამგზავრო დოკუმენტი გაიცემა პასპორტის გაცემისათვის ამ კანონით დადგენილი წესის შესაბამისად ( სამგზავრო პასპორტისა და სამგზავრო დოკუმენტის გაცემისას არ გამოიყენება ამ კანონის 202 მუხლის 78 პუნქტით გათვალისწინებული დოკუმენტების ელექტრონული ფორმით წარდგენის წესი).

საქართველოს 2004 წლის 24 ივნისის კანონი №181-სსმI, №19, 15.07.2004წ., მუხ.93
საქართველოს 2005 წლის 28 დეკემბრის კანონი №2629-სსმI, №3, 16.01.2006წ., მუხ.23
საქართველოს 2008 წლის 21 მარტის კანონი №5973-სსმI, №9, 04.04.2008წ., მუხ.60
საქართველოს 2010 წლის 6 ივლისის კანონი №3355-სსმI, №41, 21.07.2010წ., მუხ.255
საქართველოს 2010 წლის 1ოქტომბრის კანონი №3653-სსმI, №53, 11.10.2010წ., მუხ.337
საქართველოს 2010 წლის 15 დეკემბრის კანონი №4049-სსმI, №76, 29.12.2010წ., მუხ.493
საქართველოს 2011 წლის 6 დეკემბრის კანონი №5371 - ვებგვერდი, 20.12.2011წ.
საქართველოს 2012 წლის 25 მაისის კანონი №6301 – ვებგვერდი, 12.06.2012წ.
საქართველოს 2014 წლის 29 მაისის კანონი №2480 - ვებგვერდი, 29.05.2014წ.
საქართველოს 2016 წლის 1 დეკემბრის კანონი №51 - ვებგვერდი, 15.12.2016წ.
საქართველოს 2025 წლის 26 ივნისის კანონი №868 – ვებგვერდი, 07.07.2025წ.

მუხლი 202

1. საქართველოს მოქალაქეს უფლება აქვს მიიღოს პასპორტი.

1 1. სამსახურებრივი სარგებლობის პასპორტის მიღების უფლების მქონე პირთა წრე და მისი გაცემის წესი განისაზღვრება საქართველოს მთავრობის დადგენილებით.

2. სააგენტოს ტერიტორიული სამსახური პასპორტს გასცემს დაინტერესებული პირის მიერ ამ კანონით გათვალისწინებული დოკუმენტების წარდგენიდან მე-10 სამუშაო დღეს ან დაჩქარებული წესით, საქართველოს მთავრობის დადგენილებით განსაზღვრულ ვადებში. საზღვარგარეთ საქართველოს დიპლომატიურ წარმომადგენლობაში ან საკონსულო დაწესებულებაში წარდგენილი განცხადების საფუძველზე ბიომეტრიული მონაცემების შემცველობის გარეშე პასპორტი გაიცემა მისი წარდგენიდან 1 თვის ვადაში, ხოლო ბიომეტრიული მონაცემების შემცველობით პასპორტი − მისი წარდგენიდან 45 დღის ვადაში.

21. ამ მუხლის 81 პუნქტის „თ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში სააგენტო გადაწყვეტილებას იღებს განცხადების წარდგენიდან 1 თვის ვადაში, ხოლო იმავე პუნქტის „ი“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში – 3 დღის ვადაში.

3. პასპორტის გაცემისას დაუშვებელია ამ კანონით გაუთვალისწინებელი დამატებითი დოკუმენტების მოთხოვნა.

4. პასპორტის გაცემის თაობაზე შუამდგომლობის აღძვრის უფლება აქვთ სრულწლოვან და ქმედუნარიან საქართველოს მოქალაქეს, აგრეთვე არასრულწლოვნის წარმომადგენელს. მიუსაფარ ბავშვზე ან/და ძალადობის მსხვერპლ ბავშვზე პასპორტის გაცემის თაობაზე შუამდგომლობის აღძვრის უფლება აქვს ასევე მეურვეობისა და მზრუნველობის ორგანოს. 

41. პასპორტის გაცემის თაობაზე შუამდგომლობის აღძვრის უფლება აგრეთვე აქვს 14 წლის ასაკს მიღწეულ არასრულწლოვან პირს , თუ მას მიღებული აქვს საქართველოს მოქალაქის პირადობის მოწმობა . 

5. (ამოღებულია).

6. (ამოღებულია).

7. დაინტერესებული პირი პასპორტის მისაღებად განცხადება-ანკეტასთან ერთად წარადგენს საქართველოს მოქალაქის პირადობის მოწმობას, ფოტოსურათს და მომსახურების საფასურის გადახდის დამადასტურებელ ქვითარს.

7 1. საზღვარგარეთ მყოფ საქართველოს მოქალაქეს, რომელმაც მიიღო საქართველოს მოქალაქის პასპორტი ან პირადობის მოწმობა, ან რომელსაც ამ კანონის შესაბამისად ერთხელ მაინც აქვს გავლილი რეგისტრაცია, უფლება აქვს, მიიღოს საქართველოს მოქალაქის პასპორტი საქართველოს მოქალაქის პირადობის მოწმობის წარდგენის გარეშე.

72. საქართველოში სტატუსის მქონე მოქალაქეობის არმქონე პირი ან დამატებითი დაცვის მქონე პირი სამგზავრო პასპორტის მისაღებად, აგრეთვე ლტოლვილი სამგზავრო დოკუმენტის მისაღებად პირადობის მოწმობის ნაცვლად ბინადრობის მოწმობას წარადგენს.

73. სამსახურებრივი პასპორტის ან სამგზავრო დოკუმენტის მისაღებად შესაბამის პირს, ხოლო სამგზავრო პასპორტის მისაღებად − დამატებითი დაცვის მქონე პირს მომსახურების საფასურის გადახდის დამადასტურებელი ქვითრის წარდგენა არ მოეთხოვება.

7 4. საზღვარგარეთ მყოფ საქართველოს მოქალაქეს (მათ შორის, არასრულწლოვან საქართველოს მოქალაქეს, რომლის კანონიერი წარმომადგენელი ასევე საზღვარგარეთ იმყოფება) უფლება აქვს, საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრისა და საქართველოს იუსტიციის მინისტრის ერთობლივი ბრძანებით ან საქართველოს იუსტიციის მინისტრის ბრძანებით განსაზღვრულ შემთხვევაში წარმომადგენლის მეშვეობით მიმართოს სააგენტოს ტერიტორიულ სამსახურს, საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროს, საზღვარგარეთ საქართველოს დიპლომატიურ წარმომადგენლობას ან საკონსულო დაწესებულებას პასპორტის მიღების მოთხოვნით. აღნიშნული წარმომადგენლობა უნდა დადასტურდეს საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით. 

 75. საზღვარგარეთ მყოფ საქართველოს მოქალაქეს უფლება აქვს, საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრისა და საქართველოს იუსტიციის მინისტრის ერთობლივი ბრძანებით განსაზღვრულ შემთხვევაში ფოსტის მეშვეობით მიმართოს საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროს ან საზღვარგარეთ საქართველოს დიპლომატიურ წარმომადგენლობას ან საკონსულო დაწესებულებას პასპორტის მიღების მოთხოვნით.

76. ამ მუხლის მე-7 პუნქტით გათვალისწინებული დოკუმენტების წარდგენა სავალდებულო არ არის , თუ სააგენტოს ელექტრონულ მონაცემთა ბაზა შეიცავს შესაბამის დოკუმენტში არსებულ ინფორმაციას .

77. ამ მუხლის 76 პუნქტის მოქმედება არ ვრცელდება განცხადება - ანკეტასთან ერთად წარსადგენი დოკუმენტების საქართველოს დიპლომატიური წარმომადგენლობებისა და საკონსულო დაწესებულებებისათვის წარდგენაზე, რომლებიც არ არიან დაკავშირებული სააგენტოს ელექტრონულ მონაცემთა ბაზასთან.

7 8 . საზღვარგარეთ მყოფმა საქართველოს მოქალაქემ, რომელსაც მიღებული აქვს საქართველოს მოქალაქის პასპორტი ან პირადობის მოწმობა ან რომელიც რეგისტრირებულია ამ კანონით დადგენილი წესით, ასევე 14 წელს მიღწეულმა საზღვარგარეთ მყოფმა საქართველოს არასრულწლოვანმა მოქალაქემ, რომელსაც მიღებული აქვს საქართველოს მოქალაქის პასპორტი ან პირადობის მოწმობა და რომელთა იდენტიფიცირებაც შესაძლებელია სააგენტოს ელექტრონულ მონაცემთა ბაზის საშუალებით, პასპორტის მისაღებად განცხადება-ანკეტა და საქართველოს კანონმდებლობით გათვალისწინებული სხვა დოკუმენტები შეიძლება წარადგინონ ელექტრონული ფორმით, საქართველოს იუსტიციის მინისტრის ბრძანებით დადგენილი წესით.

8. არასრულწლოვანზე ან მხარდაჭერის მიმღებზე პასპორტი გაიცემა მისი კანონიერი წარმომადგენლების ან მხარდამჭერის მიერ სააგენტოს უფლებამოსილი პირის ან საკონსულო თანამდებობის პირის თანდასწრებით გამოხატული თანხმობის საფუძველზე. თანხმობა შეიძლება გამოიხატოს წერილობით, რომელიც დამოწმებული უნდა იქნეს სანოტარო წესით. თანხმობა შეიძლება ასევე გამოიხატოს სააგენტოს უფლებამოსილი პირის წინაშე ელექტრონული კომუნიკაციის საშუალებით. მიუსაფარ ბავშვზე ან/და ძალადობის მსხვერპლ ბავშვზე პასპორტი გაიცემა ასევე მეურვეობისა და მზრუნველობის ორგანოს თანხმობის საფუძველზე.

81. პასპორტის გაცემისათვის ერთ-ერთი კანონიერი წარმომადგენლის მიერ ამ მუხლის მე-8 პუნქტით განსაზღვრული წესით გამოხატული თანხმობა საკმარისია მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ: 

ა) არასრულწლოვანი 16 წელს მიღწეულია;

ბ) არასრულწლოვანს არ ჰყავს მეორე კანონიერი წარმომადგენელი;

გ) მეორე კანონიერი წარმომადგენელი სასამართლოს მიერ ცნობილია მხარდაჭერის მიმღებად;

დ) მეორე კანონიერი წარმომადგენელი სასამართლოს მიერ აღიარებულია უგზო-უკვლოდ დაკარგულად ან გამოცხადებულია გარდაცვლილად;

ე) არსებობს სასამართლოს კანონიერ ძალაში შესული გადაწყვეტილება მეორე კანონიერი წარმომადგენლისთვის მშობლის უფლების ჩამორთმევის, შეჩერების ან შეზღუდვის თაობაზე;

ვ) მეორე კანონიერი წარმომადგენელი იძებნება საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსით დადგენილი წესით;

ზ) მეორე კანონიერ წარმომადგენელს მძიმე ავადმყოფობის გამო არ შეუძლია ნების გამოხატვა, რაც დასტურდება შესაბამისი ცნობით;

თ) მეორე კანონიერი წარმომადგენლის ადგილსამყოფელი უცნობია და ამოწურულია მისი ადგილსამყოფლის დადგენის ყველა გონივრული შესაძლებლობა;

ი) არასრულწლოვნის საქართველოდან დროებით გასვლა საჭიროა მისი მკურნალობის მიზნით ან აუცილებელია მისი უფლებებისა და თავისუფლებების რეალიზაციისათვის და მეორე კანონიერი წარმომადგენლის ადგილსამყოფელი უცნობია ან იგი არასრულწლოვნის საუკეთესო ინტერესების საწინააღმდეგოდ არ იძლევა პასპორტის გაცემაზე ნებართვას.

82. 16-დან 18-წლამდე არასრულწლოვანს, თუ იგი იმყოფება რეგისტრირებულ ქორწინებაში, პასპორტის მისაღებად არ ესაჭიროება კანონიერი წარმომადგენლის თანხმობა.

83. თუ არასრულწლოვან ლტოლვილზე ან დამატებითი დაცვის მქონე არასრულწლოვანზე შესაბამისად სამგზავრო დოკუმენტის ან სამგზავრო პასპორტის გასაცემად  ორივე კანონიერი წარმომადგენლის სანოტარო წესით დამოწმებული თანხმობის წარდგენა ვერ ხერხდება იმის გამო, რომ ერთ-ერთი კანონიერი წარმომადგენელი არასრულწლოვანის დევნის ქვეყანაში იმყოფება, ან არასრულწლოვანი მარტოხელა მშობლის შვილია, ან მეორე კანონიერი წარმომადგენელი გარდაცვლილია, მხარდაჭერის მიმღებია ან უგზო-უკვლოდ დაკარგულია და შესაბამისი გარემოების სათანადო დოკუმენტით/დოკუმენტებით დადასტურება ვერ ხერხდება, მის/მათ ნაცვლად შეიძლება წარდგენილ იქნეს საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს მიერ გაცემული შესაბამისი ცნობა.

84. საზღვარგარეთ მყოფი არასრულწლოვნისათვის (14 წლის ასაკს მიღწეული პირისათვის) პასპორტის მისაღებად პირადობის მოწმობის წარდგენა სავალდებულო არ არის. 

8 5. ამ მუხლის 8 1 პუნქტის „თ“ და „ი“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებულ შემთხვევებში არასრულწლოვანზე პასპორტი გაიცემა სააგენტოს სამოქალაქო აქტებისა და მოსახლეობის რეგისტრაციის სამსახურის უფლებამოსილი თანამდებობის პირის დასაბუთებული წერილობითი გადაწყვეტილების საფუძველზე.

86. სხვა სახელმწიფოს ნოტარიუსის ან სხვა კომპეტენტური ორგანოს მიერ დამოწმებული თანხმობა ან წარმომადგენლობითი უფლებამოსილების დამადასტურებელი დოკუმენტი, აგრეთვე პასპორტის დაკარგვის შესახებ სამართალდამცავი ან სხვა კომპეტენტური ორგანოსათვის მიმართვის დამადასტურებელი დოკუმენტი პასპორტის გაცემის უფლებამოსილების მქონე საქართველოს ორგანოებმა შეიძლება მიიღონ ლეგალიზებისა და აპოსტილით დამოწმების გარეშე.

87. საქართველოს ტერიტორიაზე არამართლზომიერად შემოყვანილი/დაკავებული ბავშვის დაბრუნების შესახებ ან საქართველოს ტერიტორიიდან არამართლზომიერად გადაადგილებული/დაკავებული ბავშვის დაბრუნების შესახებ კანონიერ ძალაში შესული სასამართლო გადაწყვეტილების აღსრულებამდე ცენტრალური ორგანოს − საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს შესაბამისი სტრუქტურული ქვედანაყოფის (შემდგომ − ცენტრალური ორგანო) შუამდგომლობის საფუძველზე 16 წლამდე პირს შეიძლება უარი ეთქვას პასპორტის/სამგზავრო პასპორტის/სამგზავრო დოკუმენტის/ნეიტრალური სამგზავრო დოკუმენტის გაცემაზე, თუ საქართველოს კანონმდებლობით ან სასამართლო გადაწყვეტილებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული.

9. პასპორტის, სამგზავრო პასპორტისა და სამგზავრო დოკუმენტის გაფორმების, მათი რეკვიზიტების შევსების (მათ შორის, კონკრეტული რეკვიზიტის არარსებობის ან დაუდგენლობის შემთხვევაში), ამ დოკუმენტების გაცემის, მათ გაცემასთან დაკავშირებულ საკითხებზე მიღებული გადაწყვეტილებების დაინტერესებული მხარისთვის გაცნობის, აგრეთვე აღნიშნული დოკუმენტების დაინტერესებული მხარისთვის გადაცემის წესი განისაზღვრება საქართველოს იუსტიციის მინისტრის ბრძანებით, ხოლო ამ უფლებამოსილებათა ან/და მათ განსახორციელებლად საჭირო ცალკეულ მოქმედებათა საზღვარგარეთ საქართველოს დიპლომატიური წარმომადგენლობის ან საკონსულო დაწესებულების მიერ განხორციელების წესი, ვადები და ფარგლები − ასევე საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრისა და საქართველოს იუსტიციის მინისტრის ერთობლივი ბრძანებით.

9 1. არასრულწლოვანზე ან მხარდაჭერის მიმღებზე პასპორტის გაცემაზე მისი კანონიერი წარმომადგენლების ან მხარდამჭერის მიერ სააგენტოს უფლებამოსილი პირის ან საკონსულო თანამდებობის პირის თანდასწრებით გამოხატული წერილობითი თანხმობის ან სააგენტოს უფლებამოსილი პირის წინაშე ელექტრონული კომუნიკაციის საშუალებით გამოხატული თანხმობის ფორმას ამტკიცებს საქართველოს იუსტიციის მინისტრი.

10. (ამოღებულია - 20.09.2013, №1265).

საქართველოს 2004 წლის 24 ივნისის კანონი №181-სსმI, №19, 15.07.2004წ., მუხ.93 
საქართველოს 2005 წლის 28 დეკემბრის კანონი №2629-სსმI, №3, 16.01.2006წ., მუხ.23
საქართველოს 2007 წლის 22 ნოემბრის კანონი №5487-სსმI, №42, 06.12.2007წ., მუხ.387
საქართველოს 2008 წლის 21 მარტის კანონი №5973-სსმI, №9, 04.04.2008წ., მუხ.60
საქართველოს 2009 წლის 11 ივლისის კანონი №1391-სსმI, №21, 03.08.2009წ., მუხ.109
საქართველოს 2009 წლის 1 დეკემბრის კანონი №2213-სსმI, №42, 10.12.2009წ., მუხ.315
საქართველოს 2010 წლის 1ოქტომბრის კანონი №3653-სსმI, №53, 11.10.2010წ., მუხ.337
საქართველოს 2010 წლის 15 ოქტომბრის კანონი №3716-სსმI, №57, 25.10.2010წ., მუხ.372
საქართველოს 2010 წლის 15 დეკემბრის კანონი №4049-სსმI, №76, 29.12.2010წ., მუხ.493
საქართველოს 2011 წლის 24 ივნისის კანონი №4937 - ვებგვერდი, 14.07.2011წ.
საქართველოს 2011 წლის 6 დეკემბრის კანონი №5371 - ვებგვერდი, 20.12.2011წ.
საქართველოს 2011 წლის 20 დეკემბრის კანონი №5563 - ვებგვერდი, 28.12.2011წ.
საქართველოს 2012 წლის 25 მაისის კანონი №6301 – ვებგვერდი, 12.06.2012წ.
საქართველოს 2013 წლის 20 სექტემბრის კანონი №1265 – ვებგვერდი, 02.10.2013წ.
საქართველოს 2014 წლის 29 მაისის კანონი №2480- ვებგვერდი, 29.05.2014წ.
საქართველოს 2015 წლის 20 მარტის კანონი №3390 - ვებგვერდი, 31.03.2015წ.
საქართველოს 2015 წლის 12 ივნისის კანონი №3701 - ვებგვერდი, 15.06.2015წ.
საქართველოს 2016 წლის 4 მარტის კანონი №4845 - ვებგვერდი, 22.03.2016წ.
საქართველოს 2016 წლის 22 ივნისის კანონი №5448 - ვებგვერდი, 12.07.2016წ.
საქართველოს 2016 წლის 1 დეკემბრის კანონი №51 - ვებგვერდი, 15.12.2016წ.
საქართველოს 2018 წლის 27 ივნისის კანონი №2637 – ვებგვერდი, 06.07.2018წ.
საქართველოს 2018 წლის 5 ივლისის კანონი №3101 – ვებგვერდი, 11.07.2018წ.
საქართველოს 2020 წლის 22 მაისის კანონი №5926 – ვებგვერდი, 28.05.2020წ.
საქართველოს 2020 წლის 12 ივნისის კანონი №6055 – ვებგვერდი, 19.06.2020წ.
საქართველოს 2025 წლის 26 ივნისის კანონი №868 – ვებგვერდი, 07.07.2025წ.

     მუხლი 203

1. ამოღებულია – 24.06.2011, №4937).

2. პასპორტი, სამგზავრო პასპორტი, სამსახურებრივი სარგებლობის პასპორტი და სამგზავრო დოკუმენტი შეიძლება გაიცეს ბიომეტრიული მონაცემების შემცველობით (ბიომეტრიული პასპორტი).

2​1. ბიომეტრიული პასპორტი უნდა შეიცავდეს შემდეგ რეკვიზიტებს:

ა) პასპორტის მფლობელის:

ა.ა) სახელს;

ა.ბ) გვარს;

ა.გ) მოქალაქეობას;

ა.დ) დაბადების თარიღს;

ა.ე) პირად ნომერს;

ა.ვ) ფოტოსურათს;

ა.ზ) სქესს;

ა.თ) დაბადების ადგილს;

ა.ი) პირადი ხელმოწერის ნიმუშს;

ბ) პასპორტის გაცემის თარიღს;

გ) პასპორტის მოქმედების ვადას;

დ) პასპორტის გამცემი ორგანოს დასახელებას;

ე) პასპორტის ტიპის შესახებ მითითებას;

ვ) პასპორტის გამცემი ქვეყნის კოდს;

ზ) პასპორტის ნომერს;

თ) პასპორტზე წვდომის კოდს (CAN – Card Access Number).

3. ბიომეტრიულ პასპორტს უნდა ჰქონდეს მონაცემთა მატარებელი (ჩიპი), რომელიც სხვა მონაცემებთან ერთად შეიცავს პასპორტის მფლობელის სახის გამოსახულებას , თითის ანაბეჭდებსა და ხელმოწერის ნიმუშს . ბიომეტრიული პასპორტის ტექნიკური მახასიათებლები განისაზღვრება საქართველოს იუსტიციის მინისტრის ბრძანებით .

4. მონაცემთა მატარებელს უნდა ჰქონდეს საკმარისი ტევადობა და თვისებები, რათა გარანტირებული იყოს მონაცემთა ერთიანობა, ავთენტიკურობა და კონფიდენციალობა ბრძანებით.

5. ამ მუხლის 2 1 და მე-7 პუნქტებით გათვალისწინებული რეკვიზიტების გარდა, დამატებითი რეკვიზიტები შეიძლება დადგინდეს საქართველოს იუსტიციის მინისტრის ბრძანებით.

6. თითის ანაბეჭდების შემცველობის გარეშე პასპორტი შეიძლება გაიცეს, თუ პირის ჯანმრთელობის ან ფიზიკური მდგომარეობის გამო ან სააგენტოს თავმჯდომარის ბრძანებით განსაზღვრული სხვა მიზეზით მისი თითის ანაბეჭდების აღება შეუძლებელია.

7. პასპორტი უნდა შეიცავდეს შემდეგ რეკვიზიტებს:

ა) პასპორტის მფლობელის სახელი;

ბ) პასპორტის მფლობელის გვარი;

გ) პასპორტის მფლობელის მოქალაქეობა;

დ) პასპორტის მფლობელის დაბადების თარიღი;

ე) პასპორტის მფლობელის პირადი ნომერი;

ვ) პასპორტის მფლობელის ფოტოსურათი;

ზ) პასპორტის მფლობელის სქესი;

თ) პასპორტის მფლობელის დაბადების ადგილი;

ი) პასპორტის გაცემის თარიღი;

კ) პასპორტის მოქმედების ვადა;

ლ) სააგენტოს ტერიტორიული სამსახურის, საზღვარგარეთ საქართველოს დიპლომატიური წარმომადგენლობის ან საკონსულო დაწესებულების უფლებამოსილი პირის ხელმოწერა;

მ) პასპორტის მფლობელის ხელმოწერა;

ნ) ბეჭედი;

ო) ქვეყნის კოდი;

პ) პასპორტის ნომერი;

ჟ) პასპორტის ტიპი.

საქართველოს 2004 წლის 24 ივნისის კანონი №181-სსმI, №19, 15.07.2004წ., მუხ.93
საქართველოს 2005 წლის 6 აპრილის კანონი №1231-სსმI, №18, 27.04.2005წ., მუხ.108
საქართველოს 2005 წლის 28 დეკემბრის კანონი №2629-სსმI, №3, 16.01.2006წ., მუხ.23
საქართველოს 2008 წლის 19 დეკემბრის კანონი №806-სსმI, №40, 29.12.2008წ., მუხ.267
საქართველოს 2009 წლის 1 დეკემბრის კანონი №2213-სსმI, №42, 10.12.2009წ., მუხ.315
საქართველოს 2011 წლის 24 ივნისის კანონი №4937 - ვებგვერდი, 14.07.2011წ.
საქართველოს 2011 წლის 6 დეკემბრის კანონი №5371 - ვებგვერდი, 20.12.2011წ.
საქართველოს 2011 წლის 20 დეკემბრის კანონი №5563 - ვებგვერდი, 28.12.2011წ.
საქართველოს 2014 წლის 29 მაისის კანონი №2480- ვებგვერდი, 29.05.2014წ.
საქართველოს 2025 წლის 26 ნოემბრის კანონი №1120 – ვებგვერდი, 28.11.2025წ.

     მუხლი 204

1. ბიომეტრიული პასპორტის მოქმედების ვადაა 10 წელი, ხოლო 18 წლამდე პირზე გაცემული ბიომეტრიული პასპორტისა – 3 წელი. ერთდროულად ერთზე მეტი პასპორტის ფლობის შემთხვევაში მეორე და ყოველი მომდევნო პასპორტის, აგრეთვე ბიომეტრიული მონაცემების შემცველობის გარეშე გაცემული პასპორტის მოქმედების ვადაა 1 წელი.

11 . სამგზავრო დოკუმენტის მოქმედების ვადაა 2 წელი.

12. სამგზავრო პასპორტი საქართველოში სტატუსის მქონე მოქალაქეობის არმქონე პირზე გაიცემა 2 წლის ვადით, ხოლო დამატებითი დაცვის მქონე პირზე − 1 წლის ვადით. თუ პირზე გაცემული ბინადრობის ნებართვის ვადის ამოწურვამდე დარჩენილია ამ პუნქტით განსაზღვრულ შესაბამის ვადაზე ნაკლები ვადა, სამგზავრო პასპორტი გაიცემა ბინადრობის ნებართვის მოქმედების ვადით.

13 . საქართველოში სტატუსის მქონე მოქალაქეობის არმქონე პირისათვის, რომელიც ფლობდა მუდმივი ბინადრობის მოწმობას „მოქალაქეობის არმქონე პირის სტატუსის დადგენის წესის დამტკიცების შესახებ“ საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების ძალაში შესვლამდე, სამგზავრო პასპორტის მოქმედების ვადაა 5 წელი. 

2. (ამოღებულია) .

3. (ამოღებულია) .

4. (ამოღებულია) .

5. პასპორტისა და ნეიტრალური სამგზავრო დოკუმენტის მოქმედება შეიძლება შეჩერდეს სასამართლოს განჩინებით, საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსით დადგენილი წესით. პასპორტისა და ნეიტრალური სამგზავრო დოკუმენტის მოქმედების შეჩერების შესახებ, აგრეთვე პასპორტისა და ნეიტრალური სამგზავრო დოკუმენტის მოქმედების შეჩერების ღონისძიების გაუქმების თაობაზე შესაბამისი შეტყობინების საფუძველზე აღნიშვნა კეთდება სააგენტოს ელექტრონულ მონაცემთა ბაზაში.

51. საქართველოს ტერიტორიაზე არამართლზომიერად შემოყვანილი/დაკავებული 16 წლამდე პირის დაბრუნების შესახებ კანონიერ ძალაში შესული სასამართლო გადაწყვეტილების აღსრულებამდე ამ პირზე გაცემული პასპორტის/სამგზავრო პასპორტის/სამგზავრო დოკუმენტის/ნეიტრალური სამგზავრო დოკუმენტის მოქმედება შეიძლება შეჩერდეს, ხოლო შეჩერების ღონისძიება შეიძლება გაუქმდეს ცენტრალური ორგანოს შუამდგომლობის საფუძველზე, თუ საქართველოს კანონმდებლობით ან სასამართლო გადაწყვეტილებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული. პასპორტის/სამგზავრო პასპორტის/სამგზავრო დოკუმენტის/ნეიტრალური სამგზავრო დოკუმენტის მოქმედების შეჩერების, აგრეთვე შეჩერების ღონისძიების გაუქმების შესახებ შეტყობინების საფუძველზე სათანადო აღნიშვნა კეთდება სააგენტოს ელექტრონულ მონაცემთა ბაზაში.

6. საქართველოს მოქალაქის პასპორტის მოქმედების შეჩერება გულისხმობს პირის საქართველოდან გასვლის ან საზღვარგარეთ გადაადგილების უფლების შეზღუდვას.

7. თუ ვერ მოხერხდა პასპორტის, სამგზავრო პასპორტის (მათ შორის, დამატებითი დაცვის მქონე პირის სამგზავრო პასპორტის) და სამგზავრო დოკუმენტის შესაბამისი დაინტერესებული პირისთვის საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით გადაცემა, ეს დოკუმენტები სააგენტოს შესაბამის ტერიტორიულ სამსახურში ინახება 1 წლით. ამ ვადის გასვლის შემდეგ პასპორტი, სამგზავრო პასპორტი (მათ შორის, დამატებითი დაცვის მქონე პირის სამგზავრო პასპორტი) და სამგზავრო დოკუმენტი უქმდება და ნადგურდება საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად.

საქართველოს 2004 წლის 24 ივნისის კანონი №181-სსმI, №19, 15.07.2004წ., მუხ.93 
საქართველოს 2005 წლის 6 აპრილის კანონი №1231-სსმI, №18, 27.04.2005წ., მუხ.108
საქართველოს 2005 წლის 28 დეკემბრის კანონი №2629-სსმI, №3, 16.01.2006წ., მუხ.23
საქართველოს 2008 წლის 21 მარტის კანონი №5973-სსმI, №9, 04.04.2008წ., მუხ.60
საქართველოს 2011 წლის 24 ივნისის კანონი №4937 - ვებგვერდი, 14.07.2011წ.
საქართველოს 2011 წლის 1 ივლისის კანონი №4986 - ვებგვერდი, 15.07.2011წ.
საქართველოს 2011 წლის 6 დეკემბრის კანონი №5371 - ვებგვერდი, 20.12.2011წ.
საქართველოს 2012 წლის 25 მაისის კანონი №6301 – ვებგვერდი, 12.06.2012წ.
საქართველოს 2014 წლის 29 მაისის კანონი №2480- ვებგვერდი, 29.05.2014წ.
საქართველოს 2016 წლის 1 დეკემბრის კანონი №51 - ვებგვერდი, 15.12.2016წ.
საქართველოს 2020 წლის 12 ივნისის კანონი №6055 – ვებგვერდი, 19.06.2020წ.
საქართველოს 2025 წლის 26 ივნისის კანონი №868 – ვებგვერდი, 07.07.2025წ.

    მუხლი 205

1. პასპორტისა და სამგზავრო დოკუმენტის შეცვლა ხდება პირის შუამდგომლობის საფუძველზე, ამ კანონით დადგენილი წესით, შემდეგ შემთხვევებში:

ა) სახელის, გვარის შეცვლისას;

ბ) ჩანაწერებში უზუსტობათა დადგენისას;

გ) ვიზებისათვის განსაზღვრული ფურცლების გახარჯვისას;

დ) გამოყენებისთვის უვარგისობისას (გაცვეთა, დაზიანება) ან დაკარგვისას.

2. სახელის, გვარის შეცვლისას, აგრეთვე ჩანაწერში უზუსტობის დადგენისას პასპორტის შეცვლის დროს, როცა პასპორტი გაიცემა ამ კანონით დადგენილ შემთხვევებში პირადობის მოწმობის გაცემის გარეშე, შუამდგომლობას დაერთვის ამ გარემოებათა დამადასტურებელი საბუთები (სახელის, გვარის შეცვლის მოწმობის პირი, დაბადების, ქორწინების მოწმობის პირი და სხვა).

21. ამ მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებული საბუთების წარდგენა სავალდებულო არ არის , თუ სააგენტოს ელექტრონულ მონაცემთა ბაზა შეიცავს შესაბამის დოკუმენტში არსებულ ინფორმაციას .

22. ამ მუხლის 2 1 პუნქტის მოქმედება არ ვრცელდება შუამდგომლობისთვის დასართავი საბუთების საქართველოს დიპლომატიური წარმომადგენლობებისა და საკონსულო დაწესებულებებისათვის წარდგენაზე , რომლებიც არ არიან დაკავშირებული სააგენტოს ელექტრონულ მონაცემთა ბაზასთან .

23. დაკარგვის საფუძვლით პასპორტის შეცვლის დროს მოთხოვნას უნდა დაერთოს სამართალდამცავი ან სხვა კომპეტენტური ორგანოსათვის ამ გარემოების შესახებ შესაბამისი ქვეყნის კანონმდებლობის მიხედვით მიმართვის დამადასტურებელი დოკუმენტი/დოკუმენტები.

3. გამოსაცვლელი პასპორტი, რომელიც შეიცავს მოქმედ საკონსულო ვიზას, ახალ პასპორტთან ერთად უბრუნდება მფლობელს.

4. (ამოღებულია).

5. ახალი პასპორტის გაცემის დღიდან დაკარგული პასპორტი ძალადაკარგულად ითვლება.

6. პასპორტი, რომელშიც თვითნებურად არის შეტანილი შესწორებები ან შეიმჩნევა გაყალბება, დაშლა და სხვა, უნდა ჩამოერთვას მფლობელს.

7. პირები, რომლებიც თვითნებურად შეიტანენ შესწორებებს, გააყალბებენ პასპორტს ან სხვაგვარად დაარღვევენ ამ კანონით დადგენილ წესს, პასუხს აგებენ კანონმდებლობის შესაბამისად.

8. არასრულწლოვანზე ან მხარდაჭერის მიმღებზე პასპორტის გაცემაზე ამ კანონის 20 2 მუხლის მე-8 და 9 1 პუნქტების შესაბამისად გამოხატული თანხმობის ერთ-ერთი კანონიერი წარმომადგენლის ან მხარდამჭერის მიერ გახმობის შემთხვევაში საქართველოში მყოფ არასრულწლოვანზე ან მხარდაჭერის მიმღებზე გაცემული პასპორტი უქმდება.

9. საქართველოს იუსტიციის მინისტრის ბრძანებით შეიძლება დადგინდეს პასპორტის, სამგზავრო პასპორტისა და სამგზავრო დოკუმენტის შეცვლის, მათი მოქმედების შეჩერებისა და მათი გაუქმების დამატებითი საფუძვლები.

10. გარდა ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული შემთხვევებისა (საფუძვლებისა), პირი უფლებამოსილია შეცვალოს პასპორტი, სამგზავრო დოკუმენტი ან სამგზავრო პასპორტი, თუ მისი მოქმედების ვადის ამოწურვამდე 6 თვეზე ნაკლებია დარჩენილი. შეცვლილი პასპორტის გაუქმების წესი დგინდება საქართველოს იუსტიციის მინისტრის ბრძანებით.

საქართველოს 2004 წლის 24 ივნისის კანონი №181-სსმI, №19, 15.07.2004წ., მუხ.93 
საქართველოს 2005 წლის 28 დეკემბრის კანონი №2629-სსმI, №3, 16.01.2006წ., მუხ.23
საქართველოს 2008 წლის 21 მარტის კანონი №5973-სსმI, №9, 04.04.2008წ., მუხ.60
საქართველოს 2009 წლის 11 ივლისის კანონი №1391-სსმI, №21, 03.08.2009წ., მუხ.109
საქართველოს 2011 წლის 24 ივნისის კანონი №4937 - ვებგვერდი, 14.07.2011წ.
საქართველოს 2016 წლის 4 მარტის კანონი №4845 - ვებგვერდი, 22.03.2016წ.
საქართველოს 2016 წლის 1 დეკემბრის კანონი №51 - ვებგვერდი, 15.12.2016წ.
საქართველოს 2020 წლის 22 მაისის კანონი №5926 – ვებგვერდი, 28.05.2020წ.

საქართველოს 2025 წლის 26 ნოემბრის კანონი №1120 – ვებგვერდი, 28.11.2025წ.

    მუხლი 206

1. პირი, რომელსაც კანონმდებლობის შესაბამისად შეუწყდა საქართველოს მოქალაქეობა, ვალდებულია ჩააბაროს პასპორტი სააგენტოს ტერიტორიულ სამსახურს, საქართველოს დიპლომატიურ წარმომადგენლობას ან საკონსულო დაწესებულებას.

2. პასპორტის გაცემასთან დაკავშირებული საბუთები ნადგურდება კანონმდებლობით დადგენილი წესით. გამოცვლილი პასპორტი ანულირების შემდეგ ახალ პასპორტთან ერთად უბრუნდება მფლობელს.

3. პასპორტს, რომელიც ამ კანონით დადგენილი წესით არ არის გაფორმებული, ძალა არ გააჩნია.

საქართველოს 2004 წლის 24 ივნისის კანონი №181-სსმI, №19, 15.07.2004წ., მუხ.93
საქართველოს 2005 წლის 28 დეკემბრის კანონი №2629-სსმI, №3, 16.01.2006წ., მუხ.23

    მუხლი 207 ამოღებულია

საქართველოს 2005 წლის 28 დეკემბრის კანონი №2629-სსმI, №3, 16.01.2006წ., მუხ.23
საქართველოს 2008 წლის 21 მარტის კანონი №5973-სსმI, №9, 04.04.2008წ., მუხ.60
საქართველოს 2010 წლის 6 ივლისის კანონი №3355-სსმI, №41, 21.07.2010წ., მუხ.255

    მუხლი 208 (ამოღებულია)

საქართველოს 2005 წლის 28 დეკემბრის კანონი №2629-სსმI, №3, 16.01.2006წ., მუხ.23
საქართველოს 2008 წლის 19 დეკემბრის კანონი №806-სსმI, №40, 29.12.2008წ., მუხ.267

 

თავი III2. გარდამავალი დებულება

საქართველოს 2008 წლის 21 მარტის კანონი №5973-სსმI, №9, 04.04.2008წ., მუხ.60

     მუხლი 20 9

საქართველოს მოქალაქე და საქართველოში მცხოვრები უცხოელი, რომლებიც არ არიან რეგისტრირებული კანონით დადგენილი მოთხოვნების შესაბამისად, ვალდებული არიან გაიარონ რეგისტრაცია არა უგვიანეს 2012 წლის 1 ივლისისა.

საქართველოს 2008 წლის 21 მარტის კანონი №5973-სსმI, №9, 04.04.2008წ., მუხ.60
საქართველოს 2011 წლის 24 ივნისის კანონი №4937 - ვებგვერდი, 14.07.2011წ.

    მუხლი 20 10

1. სააგენტომ უზრუნველყოს პასპორტის, სამგზავრო პასპორტის, სამსახურებრივი სარგებლობის პასპორტისა და სამგზავრო დოკუმენტის ბიომეტრიული მონაცემების შემცველობით გაცემისათვის საჭირო ორგანიზაციულ-ტექნიკური ღონისძიებების განხორციელება.

2. სააგენტომ უზრუნველყოს პირადობის (ბინადრობის) ელექტრონული მოწმობის გაცემისათვის საჭირო ორგანიზაციულ-ტექნიკური ღონისძიებების განხორციელება.

საქართველოს 2008 წლის 19 დეკემბრის კანონი №806-სსმI, №40, 29.12.2008წ., მუხ.267
საქართველოს 2011 წლის 24 ივნისის კანონი №4937 - ვებგვერდი, 14.07.2011წ.
საქართველოს 2011 წლის 6 დეკემბრის კანონი №5371 - ვებგვერდი, 20.12.2011წ.

    მუხლი 20 11

1. 2011 წლის 1 იანვრიდან ძალადაკარგულად გამოცხადდეს „საქართველოს მოქალაქის პასპორტის ბლანკის დამტკიცების შესახებ“ საქართველოს იუსტიციის მინისტრის 2005 წლის 16 აპრილის №652 ბრძანების №2 დანართის შესაბამისად გაცემული საქართველოს მოქალაქის მოქმედი პასპორტი.

2. ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული პასპორტი ძალას ინარჩუნებს, თუ:

ა) მისი მფლობელი იმყოფება საზღვარგარეთ – მფლობელის საქართველოში დაბრუნებამდე ან მის მიერ საზღვარგარეთ საქართველოს მოქალაქის ახალი პასპორტის აღებამდე;

ბ) პასპორტში საზღვარგარეთის მოქმედი ვიზაა – ვიზის მოქმედების ვადის ამოწურვამდე. აღნიშნული პასპორტით მის მფლობელს საქართველოს საზღვრის გადაკვეთის უფლება აქვს მხოლოდ საქართველოს მოქალაქის ბიომეტრიულ პასპორტთან ერთად.

საქართველოს 2010 წლის 6 ივლისის კანონი №3355-სსმI, №41, 21.07.2010წ., მუხ.255

მუხლი 2012

2010 წლის 15 ოქტომბრამდე საქართველოს იუსტიციის მინისტრმა და საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრმა ერთობლივი ბრძანებით განსაზღვრონ სააგენტოს მიერ საკონსულო თანამდებობის პირებისათვის დელეგირებული უფლებამოსილების განხორციელების წესი .

საქართველოს 2010 წლის 1ოქტომბრის კანონი №3653-სსმI, №53, 11.10.2010წ., მუხ.337

    მუხლი 2013

1. აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკისა და ცხინვალის რეგიონის (ყოფილი სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის) ტერიტორიებზე საქართველოს იურისდიქციის სრულად აღდგენამდე, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკასა და ცხინვალის რეგიონში (ყოფილ სამხრეთ ოსეთის ავტონომიურ ოლქში) ლეგიტიმურად მცხოვრებ პირებზე, მათი სურვილის შესაბამისად, გაიცემა პირადობის ნეიტრალური მოწმობა ან/და ნეიტრალური სამგზავრო დოკუმენტი ან/და აღნიშნულ პირებს საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით რეგისტრაციის საფუძველზე ენიჭებათ პირადი ნომერი.

2. პირადობის ნეიტრალური მოწმობის ან/და ნეიტრალური სამგზავრო დოკუმენტის მიღების უფლება არა აქვს პირს, ხოლო რეგისტრაციის უფლება − აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში ან ცხინვალის რეგიონში (ყოფილ სამხრეთ ოსეთის ავტონომიურ ოლქში) ლეგიტიმურად მცხოვრებ პირს, რომელზედაც გაცემულია საქართველოს მოქალაქის პირადობის მოწმობა ან/და პასპორტი.

3. პირადობის ნეიტრალურ მოწმობას და ნეიტრალურ სამგზავრო დოკუმენტს გასცემს ან/და აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკასა და ცხინვალის რეგიონში (ყოფილ სამხრეთ ოსეთის ავტონომიურ ოლქში) ლეგიტიმურად მცხოვრებ პირებს არეგისტრირებს სააგენტო, რომელიც თავის უფლებამოსილებას ახორციელებს უფლებამოსილი ტერიტორიული სამსახურების მეშვეობით.

4. პირადობის ნეიტრალური მოწმობის ან/და ნეიტრალური სამგზავრო დოკუმენტის გაცემის ან/და აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკასა და ცხინვალის რეგიონში (ყოფილ სამხრეთ ოსეთის ავტონომიურ ოლქში) ლეგიტიმურად მცხოვრები პირების რეგისტრაციის საკითხის განხილვისას სახელმწიფო და საზოგადოებრივი უსაფრთხოების თვალსაზრისით საქმისათვის მნიშვნელოვანი და შესაბამისი დოკუმენტის გაცემის ან რეგისტრაციის დამაბრკოლებელი გარემოებების არსებობის დასადგენად სააგენტოს უფლებამოსილი ტერიტორიული სამსახურის საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროსა და საქართველოს სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურთან ურთიერთობის წესი განისაზღვრება საქართველოს მთავრობის დადგენილებით.

5. პირადობის ნეიტრალური მოწმობის ან/და ნეიტრალური სამგზავრო დოკუმენტის გაცემის ან/და აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკასა და ცხინვალის რეგიონში (ყოფილ სამხრეთ ოსეთის ავტონომიურ ოლქში) ლეგიტიმურად მცხოვრები პირების რეგისტრაციის საკითხზე სახელმწიფო და საზოგადოებრივი უსაფრთხოების თვალსაზრისით დამატებითი შეზღუდვები შეიძლება დაწესდეს საქართველოს იუსტიციის მინისტრის ბრძანებით.

6. პირადობის ნეიტრალური მოწმობისა და ნეიტრალური სამგზავრო დოკუმენტის ბლანკები და მათი აღწერილობები, აგრეთვე პირადობის ნეიტრალური მოწმობისა და ნეიტრალური სამგზავრო დოკუმენტის გაფორმების, მათი რეკვიზიტების შევსების (მათ შორის, კონკრეტული რეკვიზიტის არარსებობის ან დაუდგენლობის შემთხვევაში), ამ დოკუმენტების გაცემისა  და გაუქმების წესი განისაზღვრება საქართველოს იუსტიციის მინისტრის ბრძანებით.

7. პირადობის ნეიტრალურ მოწმობაზე ვრცელდება ამ კანონის მე-2 მუხლის მე-4 და მე-5 პუნქტებისა და 11 1 მუხლის მოქმედება. 

8. აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკასა და ცხინვალის რეგიონში (ყოფილ სამხრეთ ოსეთის ავტონომიურ ოლქში) ლეგიტიმურად მცხოვრები პირების რეგისტრაციისა და რეგისტრაციის გაუქმების წესი განისაზღვრება საქართველოს იუსტიციის მინისტრის ბრძანებით.

9. აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკასა და ცხინვალის რეგიონში (ყოფილ სამხრეთ ოსეთის ავტონომიურ ოლქში) ლეგიტიმურად მცხოვრებ პირებზე, რომლებიც საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით არიან რეგისტრირებული, ვრცელდება ამ კანონის მე-2 მუხლის მე-4 და მე-5 პუნქტებისა და 111 მუხლის პირველი პუნქტის მოქმედება.

10. ამ მუხლის მიზნებისათვის აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკასა და ცხინვალის რეგიონში (ყოფილ სამხრეთ ოსეთის ავტონომიურ ოლქში) პირების ლეგიტიმურად ცხოვრების საკითხის გადაწყვეტის წესი განისაზღვრება საქართველოს იუსტიციის მინისტრის ბრძანებით.

საქართველოს 2011 წლის 1 ივლისის კანონი №4986 - ვებგვერდი, 15.07.2011წ.
საქართველოს 2015 წლის 8 ივლისის კანონი №3938 - ვებგვერდი, 15.07.2015წ. 
საქართველოს 2018 წლის 6 ივნისის კანონი №2473 – ვებგვერდი, 21.06.2018წ.
საქართველოს 2018 წლის 27 ივნისის კანონი №2637 – ვებგვერდი, 06.07.2018წ.

  

 მუხლი 2014

1. იმ პირზე, რომელიც 2015 წლის 1 აპრილამდე სასამართლომ ქმედუუნაროდ ცნო და რომლის ინდივიდუალური შეფასებაც არ მომხდარა, პასპორტი გაიცემა მისი კანონიერი წარმომადგენლის სანოტარო წესით დამოწმებული, სააგენტოს უფლებამოსილი პირის ან საკონსულო თანამდებობის პირის თანდასწრებით გამოხატული, წერილობითი თანხმობის ან საქართველოს იუსტიციის მინისტრის ბრძანებით დადგენილი წესით სააგენტოს უფლებამოსილი პირის წინაშე ელექტრონული კომუნიკაციის საშუალებით გამოხატული თანხმობის საფუძველზე.

2. ერთ-ერთი მშობლის ამ კანონის 202 მუხლის მე-8 პუნქტით გათვალისწინებული წესით გამოხატული თანხმობა, იმავე მუხლის 81 პუნქტში მითითებული შემთხვევების გარდა, საკმარისია, თუ მეორე მშობელი 2015 წლის 1 აპრილამდე სასამართლომ ქმედუუნაროდ ცნო და მისი ინდივიდუალური შეფასება არ მომხდარა.

3. თუ არასრულწლოვან ლტოლვილზე ან დამატებითი დაცვის მქონე არასრულწლოვანზე შესაბამისად სამგზავრო დოკუმენტის ან სამგზავრო პასპორტის გასაცემად  ორივე კანონიერი წარმომადგენლის სანოტარო წესით დამოწმებული თანხმობის წარდგენა ვერ ხერხდება იმის გამო, რომ მეორე კანონიერი წარმომადგენელი არასრულწლოვანის დევნის ქვეყანაში ან მისთვის სერიოზული ზიანის მიყენების რეალური რისკის შემცველ ქვეყანაში იმყოფება, ან არასრულწლოვანს არ ჰყავს მეორე კანონიერი წარმომადგენელი, ან მეორე კანონიერი წარმომადგენელი გარდაცვლილია ან უგზო-უკვლოდ დაკარგულია ან იგი 2015 წლის 1 აპრილამდე სასამართლომ ქმედუუნაროდ ცნო, მისი ინდივიდუალური შეფასება არ განხორციელებულა და შესაბამისი გარემოების სათანადო დოკუმენტით დადასტურება ვერ ხერხდება, მის ნაცვლად შეიძლება წარდგენილ იქნეს საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს მიერ გაცემული შესაბამისი ცნობა.

საქართველოს 2015 წლის 20 მარტის კანონი №3390 - ვებგვერდი, 31.03.2015წ. 
საქართველოს 2015 წლის 12 ივნისის კანონი №3701 - ვებგვერდი, 15.06.2015წ.
საქართველოს 2016 წლის 1 დეკემბრის კანონი №51 - ვებგვერდი, 15.12.2016წ.
საქართველოს 2018 წლის 5 ივლისის კანონი №3101 – ვებგვერდი, 11.07.2018წ.
საქართველოს 2025 წლის 26 ივნისის კანონი №868 – ვებგვერდი, 07.07.2025წ.

     მუხლი 2015

1. 2024 წლის 1 ივლისიდან გაუქმდეს საქართველოს მოქალაქის პირადობის ის მოქმედი არაელექტრონული (ინფორმაციის ელექტრონული მატარებლის არმქონე) მოწმობები, რომლებიც გაცემულია 2011 წლის 28 ივლისამდე.

2. ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული საქართველოს მოქალაქის პირადობის მოწმობის მფლობელ პირზე პირადობის იმავე მოწმობის სანაცვლოდ გაცემულ საქართველოს მოქალაქის პირადობის ახალ მოწმობაზე დაიტანება შესაბამისი პირის იგივე საიდენტიფიკაციო მონაცემები, რომლებიც დატანილია აღნიშნული პუნქტით გათვალისწინებულ საქართველოს მოქალაქის პირადობის მოწმობაზე.

საქართველოს 2023 წლის 15 დეკემბრის კანონი №4024 – ვებგვერდი, 28.12.2023წ.

     მუხლი 2016

1. თუ ამ მუხლის ამოქმედებამდე გაცემულ პირადობის დამადასტურებელ დოკუმენტში მითითებული დაბადების თარიღი განსხვავდება ამ დოკუმენტის მფლობელის დაბადების აქტის ჩანაწერში ან/და დაბადების მოწმობაში მითითებული მისივე დაბადების თარიღისგან, ამ მუხლის ამოქმედების შემდეგ ამ პირზე გაცემულ საქართველოს მოქალაქის პირადობის ყოველ ახალ მოწმობაზე, საქართველოს მოქალაქის ყოველ ახალ პასპორტსა და საქართველოს მოქალაქის სამსახურებრივი სარგებლობის ყოველ ახალ პასპორტზე მისი თანხმობით დაიტანება იგივე დაბადების თარიღი, რომელიც ამ მუხლის ამოქმედებამდე გაცემულ პირადობის დამადასტურებელ აღნიშნულ დოკუმენტშია მითითებული. ამ მუხლის ამოქმედებამდე გაცემულ პირადობის დამადასტურებელ დოკუმენტში ამ პუნქტის მიზნებისთვის იგულისხმება ამავე მუხლის ამოქმედებამდე ბოლოს გაცემული რომელიმე შემდეგი დოკუმენტი: საქართველოს მოქალაქის პირადობის მოქმედი ან ძალადაკარგული მოწმობა, საქართველოს მოქალაქის მოქმედი ან ძალადაკარგული პასპორტი, საქართველოს მოქალაქის სამსახურებრივი სარგებლობის მოქმედი ან ძალადაკარგული პასპორტი.

2. ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებულ საქართველოს მოქალაქის პირადობის ახალ მოწმობაზე, საქართველოს მოქალაქის ახალ პასპორტზე ან საქართველოს მოქალაქის სამსახურებრივი სარგებლობის ახალ პასპორტზე იმავე პუნქტის შესაბამისად დატანილი ჩანაწერი (დაბადების თარიღი) არ შეიძლება გახდეს საქართველოს მოქალაქის პირადობის ამ მოწმობის, საქართველოს მოქალაქის ამ პასპორტის ან საქართველოს მოქალაქის სამსახურებრივი სარგებლობის ამ პასპორტის გაუქმების საფუძველი.

საქართველოს 2024 წლის 7 მარტის კანონი №4083 – ვებგვერდი, 13.03.2024წ.

 

თავი IV. დასკვნითი დებულებანი

    მუხლი 21. (ამოღებულია)

საქართველოს 2005 წლის 24 ივნისის კანონი №1772-სსმI, №39, 16.07.2005წ., მუხ.263

    მუხლი 22

1. ამ კანონის მოთხოვნების დარღვევა იწვევს პასუხისმგებლობას საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად.

2. რეგისტრაციის არქონისათვის არ შეიძლება პასუხისმგებლობა დაეკისროს პირს, რომელიც აცნობებს რეგისტრაციისათვის პასუხისმგებელ ორგანოს საცხოვრებელი ადგილის შეცვლის შესახებ და შეასრულებს ამ კანონით გათვალისწინებულ სხვა მოთხოვნებს.

    მუხლი 221

ამ კანონის მე-14 მუხლის მე-3 პუნქტის „ო“ ქვეპუნქტი და მე-15 მუხლის „ო“ ქვეპუნქტი ამოქმედდეს 2006 წლის 1 მაისიდან.

საქართველოს 2005 წლის 28 დეკემბრის კანონი №2629-სსმI, №3, 16.01.2006წ., მუხ.23

საქართველოს პრეზიდენტი ედუარდ შევარდნაძე.

თბილისი,

1996 წლის 27 ივნისი.

№323-IIს

Закон Грузии

 

О порядке регистрации граждан Грузии и проживающих в Грузии иностранцев, выдачи удостоверения личности (вида на жительство) и паспорта гражданина Грузии

Закон Грузии №181 от 24 июня 2004 года – ССМ I, №19, 15.07.2004 г., ст. 93

 

Глава I. Общие положения

Статья 1

1. В соответствии с Конституцией Грузии и международными актами о правах человека и гражданина каждому человеку, на законных основаниях находящемуся в Грузии, гарантируется право свободного передвижения по всей территории страны и свободного выбора места жительства.

2. Эти права могут быть ограничены только в соответствии с законом, в целях обеспечения обязательной для существования демократического общества государственной или общественной безопасности, здравоохранения, предотвращения преступлений либо осуществления правосудия.

 

Статья 11

1. Личный номер – уникальные идентификационные данные лица, изменение которых не допускается, кроме случаев, прямо предусмотренных законодательством Грузии.

2. Личный номер присваивается лицам при регистрации по месту жительства (в том числе – при регистрации без указания адреса) либо при выдаче документа, удостоверяющего гражданство Грузии или (и) личность, удостоверения личности гражданина Грузии, вида на жительство проживающего в Грузии иностранца, временного идентификационного удостоверения, нейтрального удостоверения личности, нейтрального проездного документа, паспорта гражданина Грузии и в других случаях, прямо предусмотренных законом, также лицам, легитимно проживающим в Абхазской Автономной Республике или Цхинвальском регионе (бывшей Юго-Осетинской автономной области) при регистрации.

21. Электронное удостоверение личности (вид на жительство) не является электронным документом, предусмотренным Законом Грузии «Об электронном документе и надежном электронном обслуживании».

3. Порядок присвоения личного номера определяется приказом Министра юстиции Грузии.

Закон Грузии №5563 от 20 декабря 2011 года – веб-страница, 28.12.2011 г.

Закон Грузии №2051 от 5 марта 2014 года – веб-страница, 17.03.2014 г.

Закон Грузии №2473 от 6 июня 2018 года – веб-страница, 21.06.2018 г.

Закон Грузии №421 от 30 марта 2021 года – веб-страница, 13.04.2021 г.

 

Статья 12

1. Указывать в каком-либо из документов, предусмотренных настоящим Законом, в качестве пола человека пол, отличающийся от его биологического пола, не допускается. Указанный запрет не распространяется на случай выдачи указанного документа после введения в действие настоящей статьи лицам, в отношении которых в надлежащей записи гражданского акта, зарегистрированной в Грузии в соответствии с законодательством Грузии, путем внесения изменения до вступления настоящей статьи в действие был указан пол, отличающийся от их биологического пола. Указанный запрет не распространяется также на случаи выдачи документа, предусмотренного настоящим Законом, после введения в действие настоящей статьи лицам, в отношении которых в документе, удостоверяющем личность, выданном в Грузии до введения в действие настоящей статьи, был указан пол, отличающийся от их биологического пола.

2. Для целей настоящей статьи биологическим полом является пол, идентифицированный по наследственным генетическим характеристикам. При этом для целей первого предложения пункта первого настоящей статьи человек признается представителем биологического пола, который был изначально указан в надлежащей записи гражданского акта, зарегистрированной в отношении него в Грузии в соответствии с законодательством Грузии, а в случае отсутствия такой записи гражданского акта – представителем биологического пола, указанного в надлежащем документе, устанавливающем его личность, представленном органу, наделенному полномочием на выдачу соответствующего документа, предусмотренного настоящим Законом.

Закон Грузии №4443 от 17 сентября 2024 года – веб-страница, 03.10.2024 г.

 

 

Глава II. Регистрация и снятие с регистрации

Статья 2

1. В целях установления данных о гражданах Грузии и проживающих в Грузии иностранцах, а также осуществления прав и обязанностей граждан учреждена регистрация граждан Грузии и проживающих в Грузии иностранцев.

2. Иностранцем, проживающим в Грузии, согласно настоящему Закону считаются иностранец с видом на жительство в Грузии, а также лицо без гражданства со статусом в Грузии.

3. Регистрация или отсутствие регистрации не может стать основанием для ограничения конституционных прав и свобод граждан Грузии и проживающих в Грузии иностранцев, в том числе для ограничения либо осуществления права распоряжаться собственностью, за исключением случаев, предусмотренных избирательным законодательством.

4. Государственные органы, соответствующие органы муниципалитетов, любые другие учреждения или юридические лица правомочны в случае, предусмотренном законодательством Грузии, в целях подтверждения места жительства лица требовать представления удостоверения личности (вида на жительство) или его копии, не требующей удостоверения в нотариальном порядке. Если в удостоверении личности (виде на жительство) графа «адрес» не заполнена, вместе с ним может быть истребовано представление регистрационного свидетельства или его копия, которой также не требуется удостоверение в нотариальном порядке. В случае электронного удостоверения личности (вида на жительство) подтверждение места жительства осуществляется с использованием электронного удостоверения личности (вида на жительство) путем перепроверки соответствующей информации в базе электронных данных юридического лица публичного права, действующего в сфере управления Министерства юстиции Грузии, – Агентства развития государственных сервисов (далее – Агентство).

5. При приеме на работу государственными органами, соответствующими органами муниципалитетов, любыми другими учреждениями или юридическими лицами, осуществлении действий юридического значения или в иных целях не допускается требовать от лиц представления справки с места жительства.

Закон Грузии №579 от 27 октября 2000 года – ССМ I, №39, 10.11.2000 г., ст. 112

Закон Грузии №2629 от 28 декабря 2005 года – ССМ I, №3, 16.01.2006 г., ст. 23

Закон Грузии №4937 от 24 июня 2011 года – веб-страница, 14.07.2011 г.

Закон Грузии №6301 от 25 мая 2012 года – веб-страница, 12.06.2012 г.

Закон Грузии №6317 от 25 мая 2012 года – веб-страница, 19.06.2012 г.

Закон Грузии №2051 от 5 марта 2014 года – веб-страница, 17.03.2014 г.

Закон Грузии №6997 от 15 июля 2020 года – веб-страница, 28.07.2020 г.

 

Статья 3

1. Граждане Грузии и проживающие в Грузии иностранцы обязаны пройти регистрацию по месту жительства, а при наличии у них нескольких мест жительства – по одному из этих мест жительства.

Регистрация по месту жительства лиц в возрасте от 14 до 18 лет, а также выдача им удостоверения личности (вида на жительство) осуществляется на основании заявления указанных лиц или их законных представителей. Регистрация по месту жительства беспризорных детей в возрасте от 14 до 18 лет (далее – беспризорные дети), предусмотренных Законом Грузии «О социальной помощи», или (и) жертв, предусмотренных Законом Грузии «О пресечении насилия в отношении женщин или (и) насилия в семье, защите и оказании помощи жертвам насилия», являющихся несовершеннолетними (далее – дети – жертвы насилия), или (и) выдача им удостоверения личности (вида на жительство) осуществляется также на основании заявления органа опеки и попечительства.

2. Граждане Грузии по достижении 14 лет обязаны в 6-месячный срок получить удостоверение личности. При желании получить удостоверение личности могут также граждане Грузии в возрасте до 14 лет.

21. Проживающие в Грузии иностранцы обязаны в порядке, установленном законодательством Грузии, получить вид на жительство.

22. Для получения гражданами Грузии и проживающими в Грузии иностранцами удостоверения личности (вида на жительство) обязательна их регистрация в порядке, установленном настоящим Законом. Обязательство по регистрации для получения электронного удостоверения личности в Грузии не распространяется на граждан Грузии, которые выехали на постоянное место жительства в иностранные государства на основании разрешения на эмиграцию, выданного в порядке, установленном законодательством Грузии.

3. Регистрация по месту жительства лиц в возрасте до 14 лет, а также лиц, находящихся под опекой и попечительством, осуществляется на основании заявлений законных представителей указанных лиц, органов опеки и попечительства, руководителей учреждений раннего и дошкольного воспитания и образования, руководителей общеобразовательных учреждений или уполномоченного представителя Правительства Абхазской Автономной Республики.

31. Лицам в возрасте до 14 лет, а также лицам, находящимся под опекой и попечительством, удостоверение личности (вид на жительство) выдается на основании заявления законного представителя указанных лиц. Детям – жертвам насилия или (и) беспризорным детям в возрасте до 14 лет удостоверение личности (вид на жительство) выдается на основании заявления органа опеки и попечительства.

4. При регистрации рождения осуществляется регистрация несовершеннолетних лиц по месту их жительства. Лица считаются зарегистрированными по месту жительства с момента регистрации рождения. Если при регистрации рождения несовершеннолетнего лица оба его родителя или другой законный представитель зарегистрированы без указания адреса, регистрация несовершеннолетнего лица осуществляется по месту фактического проживания родителя или другого законного представителя, в порядке, установленном законодательством Грузии.

5. Местом жительства лица согласно настоящему Закону признается место, избранное им для проживания.

6. Лица в возрасте до 18 лет, в том числе беспризорные дети или (и) дети – жертвы насилия, а также лица, находящиеся под опекой и попечительством, регистрируются вместе с родителями, опекунами, попечителями или другими законными представителями. Их регистрация по другому адресу допускается только с письменного согласия родителя, опекуна, попечителя или другого законного представителя. Согласие может быть выражено перед уполномоченным лицом Агентства также при помощи средств электронной коммуникации в порядке, установленном приказом Министра юстиции Грузии. Регистрация беспризорных детей или (и) детей – жертв насилия по другому адресу допускается также с согласия органа опеки и попечительства.

7. Граждане Грузии, находящиеся за рубежом, правомочны встать на консульский учет. Право на постановку на консульский учет и снятие с консульского учета лиц в порядке, предусмотренном пунктом 13 настоящей статьи, имеют дипломатические представительства, консульские учреждения Грузии за рубежом, секции интересов Грузии, созданные в дипломатических представительствах третьих государств, консульский департамент Министерства иностранных дел Грузии и Агентство.

8. (искл. – 26.12.2018, №4137).

9. Заявление с требованием о регистрации могут подавать в дипломатические представительства Грузии за рубежом, в секцию интересов Грузии, созданную в дипломатическом представительстве третьего государства, или консульское учреждение (далее – дипломатическое представительство или консульское учреждение Грузии за рубежом) только находящиеся за рубежом граждане Грузии, не зарегистрированные в Грузии.

10. Гражданам Грузии, находящимся за рубежом, электронное удостоверение личности выдается только по их требованию.

11. В случаях, предусмотренных пунктом 9 настоящей статьи, для регистрации по зарубежному адресу согласие собственника не требуется.

12. (искл. – 26.12.2018, №4137).

13. Порядок постановки на консульский учет и снятия с консульского учета определяется правовым актом Министра иностранных дел Грузии.

14. (искл. – 24.06.2011, №4937).

15. Информация о регистрации лиц, об идентификационных данных и выданных документах отражается в электронной базе данных Агентства.

151. Информация о постановке лиц на консульский учет и снятии с консульского учета отражается в электронной системе (программе) управления консульской деятельностью Министерства иностранных дел Грузии.

152. С целью размещения в электронной системе данных, связанных с постановкой лиц на консульский учет и снятием с консульского учета, Министерство иностранных дел Грузии обеспечивает Агентству доступ к базе данных консульского учета в электронной системе (программе) управления консульской деятельностью, предусмотренной пунктом 151 настоящей статьи.

16. Порядок ознакомления заинтересованной стороны с решениями, принятыми по вопросам, связанным с регистрацией и выдачей удостоверения личности (вида на жительство), а также передачи удостоверения личности (вида на жительство) заинтересованной стороне определяется приказом Министра юстиции Грузии, а порядок осуществления указанных полномочий дипломатическими представительствами или консульскими учреждениями Грузии за рубежом – также совместным приказом Министра иностранных дел Грузии и Министра юстиции Грузии.

Закон Грузии №2629 от 28 декабря 2005 года – ССМ I, №3, 16.01.2006 г., ст. 23

Закон Грузии №5973 от 21 марта 2008 года – ССМ I, №9, 04.04.2008 г., ст. 60

Закон Грузии №3355 от 6 июля 2010 года – ССМ I, №41, 21.07.2010 г., ст. 255

Закон Грузии №3653 от 1 октября 2010 года – ССМ I, №53, 11.10.2010 г., ст. 337

Закон Грузии №4049 от 15 декабря 2010 года – ССМ I, №76, 29.12.2010 г., ст. 493

Закон Грузии №4937 от 24 июня 2011 года – веб-страница, 14.07.2011 г.

Закон Грузии №5563 от 20 декабря 2011 года – веб-страница, 28.12.2011 г.

Закон Грузии №5664 от 28 декабря 2011 года – веб-страница, 12.01.2012 г.

Закон Грузии №2480 от 29 мая 2014 года – веб-страница, 29.05.2014 г.

Закон Грузии №5378 от 8 июня 2016 года – веб-страница, 24.06.2016 г.

Закон Грузии №5448 от 22 июня 2016 года – веб-страница, 12.07.2016 г.

Закон Грузии №505 от 23 марта 2017 года – веб-страница, 27.03.2017 г.

Закон Грузии №778 от 4 мая 2017 года – веб-страница, 25.05.2017 г.

Закон Грузии №2637 от 27 июня 2018 года – веб-страница, 06.07.2018 г.

Закон Грузии №4137 от 26 декабря 2018 года – веб-страница, 10.01.2019 г.

Закон Грузии №6997 от 15 июля 2020 года – веб-страница, 28.07.2020 г.

Закон Грузии №1322 от 17 декабря 2025 года – веб-страница, 18.12.2025 г.

 

Статья 4

1. В случае перемены места жительства на срок более 6 месяцев лица обязаны не позднее 10 дней после истечения 6 месяцев с соблюдением требований настоящего Закона обратиться для прохождения регистрации в уполномоченную территориальную службу Агентства, которая регистрирует их. Указанный порядок не распространяется на граждан Грузии, находящихся за рубежом.

2. В случае перемены места жительства на территории Грузии датой снятия лица с регистрации считается дата его регистрации по новому адресу.

3. В случае перемены лицом места жительства на срок, составляющий более 3 месяцев, ввиду содержания под стражей или отбывания наказания соответствующее учреждение, в котором находится указанное лицо, обязано не позднее 10 дней после истечения 3 месяцев обратиться в территориальную службу Агентства по месту регистрации лица и сообщить о местонахождении данного лица, о чем делается соответствующая отметка в базе данных Агентства.

4. При перемене лицами места жительства на срок более 3 месяцев в связи с прохождением национальной военной службы призывников или контрактной военной службы администрация учреждения, в котором находятся указанные лица, обязана не позднее 10 дней после истечения 3 месяцев обратиться в территориальную службу Агентства по месту регистрации указанных лиц и сообщить о местонахождении этих лиц, о чем делается соответствующая отметка в базе данных Агентства.

5. Если у лиц в случаях, предусмотренных пунктами 3 и 4 настоящей статьи, а также лиц, находящихся в воспитательных или образовательно-воспитательных учреждениях для детей, лишенных родительского попечения, нет места регистрации, соответствующее учреждение обязано в порядке, установленном законом, обратиться по поводу регистрации указанных лиц в уполномоченную территориальную службу Агентства. В качестве места регистрации лиц указывается адрес указанного учреждения. В таком случае при регистрации лиц получение удостоверения личности (вида на жительство) обязательным не является.

Закон Грузии №1569 от 21 июня 2002 года – ССМ I, №21, 12.07.2002 г., ст. 94

Закон Грузии №181 от 24 июня 2004 года – ССМ I, №19, 15.07.2004 г., ст. 93

Закон Грузии №2629 от 28 декабря 2005 года – ССМ I, №3, 16.01.2006 г., ст. 23

Закон Грузии №5973 от 21 марта 2008 года – ССМ I, №9, 04.04.2008 г., ст. 60

Закон Грузии №2213 от 1 декабря 2009 года – ССМ I, №42, 10.12.2009 г., ст.315

Закон Грузии №3619 от 24 сентября 2010 года – ССМ I, №51, 29.09.2010 г., ст. 332

Закон Грузии №4937 от 24 июня 2011 года – веб-страница, 24.07.2011 г.

Закон Грузии №957 от 1 июня 2017 года – веб-страница, 20.06.2017 г.

Закон Грузии №3529 от 21 сентября 2023 года – веб-страница, 12.10.2023 г.

 

Статья 5

1. (искл.).

11. Для регистрации лица не обязательно представление документов, предусмотренных настоящим Законом, если база электронных данных Агентства содержит информацию, имеющуюся в соответствующих документах.

12. Действие пункта 11 не распространяется на представление документов дипломатическим представительствам и консульским учреждениям Грузии, не связанным с электронной базой данных Агентства.

2. Лица, проживающие в помещении, не связанном прочно с землей и не предназначенном для продолжительного проживания людей, или проживающие в помещении, адрес которого идентифицировать невозможно, проходят регистрацию без указания адреса по населенному пункту, в котором находятся. Если при регистрации несовершеннолетнего по месту жительства во время регистрации рождения у лица нет законного представителя или его законный представитель не зарегистрирован, регистрация несовершеннолетнего лица осуществляется без указания адреса. В заявлении-анкете и электронной базе данных Агентства указывается фактическое место жительства лица (при наличии такой информации).

3. Регистрация лица без указания адреса – в силе в течение 6 месяцев после регистрации. По истечении указанного срока лицо считается снятым с регистрации, что является основанием для приостановления действия электронного удостоверения личности (вида на жительство). Лицо обязано по истечении срока регистрации повторно пройти регистрацию в порядке, установленном законодательством Грузии.

Закон Грузии №181 от 24 июня 2004 года – ССМ I, №19, 15.07.2004 г., ст. 93

Закон Грузии №2629 от 28 декабря 2005 года – ССМ I, №3, 16.01.2006 г., ст. 23

Закон Грузии №5973 от 21 марта 2008 года – ССМ I, №9, 04.04.2008 г., ст. 60

Закон Грузии №806 от 19 декабря 2008 года – ССМ I, №40, 29.12.2008 г., ст. 267

Закон Грузии №1391 от 11 июля 2009 года – ССМ I, №21, 03.08.2009 г., ст. 109

Закон Грузии №2213 от 1 декабря 2009 года – ССМ I, №42, 10.12.2009 г., ст. 315

Закон Грузии №4937 от 24 июня 2011 года – веб-страница, 14.07.2011 г.

 

Статья 6

Не допускается отказывать в регистрации лицам, представляющим документы, предусмотренные законодательством Грузии, если законом не установлено иное. При регистрации не допускается также требовать документы, не предусмотренные законодательством Грузии.

Закон Грузии №5973 от 21 марта 2008 года – ССМ I, №9, 04.04.2008 г., ст. 60

Закон Грузии №806 от 19 декабря 2008 года – ССМ I, №40, 29.12.2008 г., ст. 267

 

Статья 7

1. Регистрацию и снятие с регистрации осуществляют территориальные службы Агентства.

2. Граждане Грузии, проживающие за рубежом, вправе представлять заявление с требованием о регистрации в дипломатическое представительство или консульское учреждение Грузии за рубежом.

21. (искл. – 26.12.2018, №4137).

3. (искл. – 26.12.2018, №4137).

Закон Грузии №181 от 24 июня 2004 года – ССМ I, №19, 15.07.2004 г, ст. 93

Закон Грузии №2629 от 28 декабря 2005 года – ССМ I, №3, 16.01.2006 г., ст. 23

Закон Грузии №5973 от 21 марта 2008 года – ССМ I, №9, 04.04.2008 г, ст. 60

Закон Грузии №3653 от 1 октября 2010 года – ССМ I, №53, 11.10.2010 г., ст. 337

Закон Грузии №4049 от 15 декабря 2010 года – ССМ I, №76, 29.12.2010 г, ст. 493

Закон Грузии №2480 от 29 мая 2014 года – веб-страница, 29.05.2014 г.

Закон Грузии №4137 от 26 декабря 2018 года – веб-страница, 10.01.2019 г.

 

Статья 8. (искл.)

Закон Грузии №4937 от 24 июня 2011 года – веб-страница, 14.07.2011 г.

 

 

Статья 9

Орган, осуществляющий регистрацию, обязан в 10-дневный срок после регистрации или снятия с регистрации лиц, состоящих на воинском учете, сообщить субъекту, осуществляющему воинский учет, дату их регистрации или снятия с регистрации и новый адрес регистрации (при наличии). Закон Грузии №181 от 24 июня 2004 года – ССМ I, №19, 15.07.2004 г, ст. 93

Закон Грузии №5973 от 21 марта 2008 года – ССМ I, №9, 04.04.2008 г., ст. 60

Закон Грузии №2560 от 29 июля 2014 года – веб-страница, 08.08.2014 г.

Закон Грузии №1264 от 26 июля 2017 года – веб-страница, 29.07.2017 г.

Закон Грузии №1120 от 26 ноября 2025 года – веб-страница, 28.11.2025 г.

 

Статья 10

Умершие лица снимаются с регистрации при регистрации смерти территориальной службой Агентства или дипломатическим представительством или консульским учреждением Грузии за рубежом, в случае получения из компетентных иностранных органов по дипломатическим каналам уведомления о регистрации смерти или о смерти гражданина Грузии либо в случае получения из юридического лица публичного права, входящего в сферу управления Министерства финансов Грузии, – Службы доходов сообщения (информации) о ввозе через Государственную границу Грузии тела гражданина Грузии, умершего за рубежом.

Закон Грузии №181 от 24 июня 2004 года – ССМ I, №19, 15.07.2004 г., ст. 93

Закон Грузии №5973 от 21 марта 2008 года – ССМ I, №9, 04.04.2008 г., ст. 60

Закон Грузии №3653 от 1 октября 2010 года – ССМ I, №53, 11.10.2010 г., ст. 337

Закон Грузии №4937 от 24 июня 2011 года – веб-страница, 14.07.2011 г.

Закон Грузии №2637 от 27 июня 2018 года – веб-страница, 06.07.2018 г.

 

Статья 101

Условия и порядок регистрации и снятия с регистрации определяются приказом Министра юстиции Грузии, а порядок, сроки и пределы осуществления указанных полномочий или (и) отдельных действий, необходимых для их осуществления дипломатическими представительствами или консульскими учреждениями Грузии за рубежом, также совместным приказом Министра иностранных дел Грузии и Министра юстиции Грузии.

Закон Грузии №2629 от 28 декабря 2005 года – ССМ I, №3, 16.01.2006 г., ст. 23

Закон Грузии №4937 от 24 июня 2011 года – веб-страница, 14.07.2011 г.

Закон Грузии №5563 от 20 декабря 2011 года – веб-страница, 28.12.2011 г.  

Закон Грузии №2480 от 29 мая 2014 года – веб-страница, 29.05.2014 г.

 

Статья 102

Лица, явившиеся для участия со статусом свидетеля в административном производстве, осуществляемом в целях регистрации или снятия с регистрации, обязаны давать показания по вопросам, связанным с регистрацией и снятием с регистрации. За дачу Агентству или территориальной службе Агентства ложного показания или введение их в заблуждение ответственность в порядке, установленном Уголовным кодексом Грузии, возлагается на свидетеля, давшего показание.

Закон Грузии №4937 от 24 июня 2011 года – веб-страница, 14.07.2011 г.

 

Глава III. Порядок удостоверения личности граждан Грузии и проживающих в Грузии иностранцев

 

Статья 11

1. Основными документами, удостоверяющими личность граждан Грузии и проживающих в Грузии иностранцев, являются:

а) удостоверение личности гражданина Грузии;

б) вид на жительство.

2. Вид на жительство может быть постоянным и временным.

3. Временный вид на жительство также выдается лицам, пользующимся международной защитой, в порядке, установленном Законом Грузии «О международной защите».

4. Удостоверение соотечественника, проживающего за рубежом, является документом, удостоверяющим личность его владельца.

5. Вопросы, связанные с выдачей удостоверения соотечественника, проживающего за рубежом, регулируются Законом Грузии «О соотечественниках, проживающих за рубежом, и диаспорных организациях».

6. Временным идентификационным удостоверением является документ, удостоверяющий личность его владельца, выдаваемый в определенных случаях и установленном порядке согласно приказу Министра юстиции Грузии.

7. Образцы предусмотренных настоящим Законом регистрационных/идентификационных документов граждан Грузии и проживающих в Грузии иностранцев утверждает Министр юстиции Грузии в соответствии с Законом Грузии «О символах государственного значения».

Закон Грузии №5973 от 21 марта 2008 года – ССМ I, №9, 04.04.2008 г., ст. 60

Закон Грузии №5371 от 6 декабря 2011 года – веб-страница, 20.12.2011 г.

Закон Грузии №5563 от 20 декабря 2011 года – веб-страница, 28.12.2011 г.

Закон Грузии №6301 от 25 мая 2012 года – веб-страница, 12.06.2012 г.

Закон Грузии №2051 от 5 марта 2014 года – веб-страница, 17.03.2014 г.

Закон Грузии №51 от 1 декабря 2016 года – веб-страница, 15.12.2016 г.

Закон Грузии №4318 от 22 февраля 2019 года – веб-страница, 07.03.2019 г.

 

Статья 111

1. Если правовые отношения требуют идентификации и удостоверения личности граждан Грузии и проживающих в Грузии иностранцев, участвующие в этих отношениях физические или юридические лица, имеющие полученные из базы электронных данных Агентства в установленном законом порядке данные удостоверения личности (вида на жительство) соответствующих лиц, вправе использовать для идентификации лица указанные данные в качестве документа, удостоверяющего личность.

2. Документ, предусмотренный законодательством Грузии, в котором указаны имя, фамилия и личный номер гражданина Грузии или проживающего в Грузии иностранца, может быть использован для идентификации лица как документ, удостоверяющий личность, если информация, необходимая для удостоверения личности, будет перепроверена в базе электронных данных Агентства в установленном законом порядке.

Закон Грузии №1391 от 11 июля 2009 года – ССМ I, №21, 03.08.2009 г, ст. 109

Закон Грузии №5852 от 16 марта 2012 года – веб-страница, 29.03.2012 г.

 

Статья 12

1. Удостоверение личности гражданина Грузии подтверждает гражданство Грузии лица, его личность и место жительства.

2. Вид на жительство подтверждает гражданство проживающего в Грузии иностранца, его личность и место жительства на территории Грузии.

3. Временный вид на жительство, выданный лицам, пользующимся международной защитой, может удостоверять их гражданство, личность, место проживания на территории Грузии и статус.

4. Временным идентификационным удостоверением удостоверяются гражданство, личность и статус лица, находящегося в Грузии.

Закон Грузии №2629 от 28 декабря 2005 года – ССМ I, №3, 16.01.2006 г., ст. 23

Закон Грузии №5973 от 21 марта 2008 года – ССМ I, №9, 04.04.2008 г., ст. 60

Закон Грузии №5371 от 6 декабря 2011 года – веб-страница, 20.12.2011 г.

Закон Грузии №2051 от 5 марта 2014 года – веб-страница, 17.03.2014 г.

Закон Грузии №51 от 1 декабря 2016 года – веб-страница, 15.12.2016 г.

 

Статья 13

1. Выдачу и замену удостоверения личности (вида на жительство) осуществляет Агентство посредством территориальных служб. Граждане Грузии, находящиеся за рубежом, вправе подавать заявление с требованием о выдаче и замене электронного удостоверения личности в дипломатические представительства или консульские учреждения Грузии за рубежом.

2. (искл. – 29.05.2014, №2480).

3. Территориальная служба Агентства выдает удостоверение личности, а также вид на жительство (кроме временного вида на жительство) на 10-й рабочий день со дня представления документов, предусмотренных настоящим Законом, или в ускоренном порядке, в сроки, определенные постановлением Правительства Грузии. На основании заявлений, поданных в дипломатические представительства или консульские учреждения Грузии за рубежом, электронное удостоверение личности выдается в 45-дневный срок после подачи заявления.

4. При наличии несоответствия в выданных документах, кроме исключительных случаев, установленных законодательством Грузии, точными считаются данные, указанные в актовой записи о рождении, а в отношении лиц, рождение которых зарегистрировано на территории Абхазской Автономной Республики, бывшей Юго-Осетинской автономной области или за рубежом либо актовой записи о рождении которых не существует, данные, указанные в свидетельстве о рождении.

Закон Грузии №181 от 24 июня 2004 года – ССМ I, №19, 15.07.2004 г., ст. 93

Закон Грузии №2629 от 28 декабря 2005 года – ССМ I, №3, 16.01.2006 г., ст. 23

Закон Грузии №5973 от 21 марта 2008 года – ССМ I, №9, 04.04.2008 г., ст. 60

Закон Грузии №3355 от 6 июля 2010 года – ССМ I, №41, 21.07.2010 г., ст. 255

Закон Грузии №3653 от 1 октября 2010 года – ССМ I, №53, 11.10.2010 г., ст. 337

Закон Грузии №4937 от 24 июня 2011 года – веб-страница, 14.07.2011 г.

Закон Грузии №5563 от 20 декабря 2011 года – веб-страница, 28.12.2011 г.

Закон Грузии №2480 от 29 мая 2014 года – веб-страница, 29.05.2014 г.

 

Статья 14

1. Удостоверение личности (вид на жительство) гражданина Грузии состоит из двух страниц, печатается и заполняется на грузинском языке, а в Абхазской Автономной Республике  – также на абхазском языке.

2. Удостоверения личности гражданина Грузии лицам в возрасте до 18 лет выдаются сроком на 4 года, лицам, достигшим 18-летнего возраста, – сроком на 10 лет, а удостоверения личности, выдаваемые территориальными службами Агентства, предусмотренные пунктом 10 настоящей статьи, кроме электронных удостоверений личности, – сроком до 6 месяцев в порядке, установленном приказом Министра юстиции Грузии.

3. Реквизитами удостоверения личности являются:

а) имя;

б) фамилия;

в) дата рождения;

г) место рождения;

д) личный номер;

е) фотокарточка, на которой должна быть проставлена гербовая печать территориальной службы Агентства;

ж) личная подпись;

з) наименование органа, выдавшего удостоверение;

и) подпись уполномоченного лица территориальной службы Агентства;

к) рельефная печать;

л) дата выдачи удостоверения;

м) срок действия удостоверения;

н) адрес;

о) дата регистрации.

31. (искл. – 29.05.2014, №2480).

4. Удостоверение личности (вид на жительство) гражданина Грузии может содержать электронный носитель информации (электронное удостоверение личности (электронный вид на жительство), на который в электронной форме наносятся (записываются) данные удостоверения личности (вида на жительство).

41. Электронный носитель информации может содержать сертификат квалифицированной электронной подписи, соответствующие ему данные для создания электронной подписи, данные активации защиты от несанкционированного использования указанных данных для создания электронной подписи и сертификат выдавшего его органа, а также  сертификат аутентификации физического лица, соответствующие ему данные для создания аутентификации, данные активации защиты от несанкционированного использования указанных данных для создания аутентификации и сертификат выдавшего его органа. 5. Электронный носитель информации должен иметь достаточную вместимость и свойства, гарантирующие единство, аутентичность и конфиденциальность.

6. Технические характеристики и стандарты, которым должно удовлетворять электронное удостоверение личности (вид на жительство), а также порядок нанесения (записи) данных, предусмотренных пунктами 7 и 9 настоящей статьи, на электронное удостоверение личности (вид на жительство) определяются приказом Министра юстиции Грузии.

61. Электронное удостоверение личности (вид на жительство) состоит из 2 страниц. Оно печатается и заполняется на грузинском и английском языках.

7. В электронном удостоверении личности (виде на жительство) должны содержаться следующие данные:

а) имя;

б) фамилия;

в) пол;

г) гражданство;

д) дата рождения;

е) место рождения;

ж) личный номер;

з) фотокарточка;

и) образец личной подписи;

к) наименование органа, выдавшего удостоверение;

л) дата выдачи удостоверения;

м) срок действия удостоверения;

н) сертификаты или (и) ключи, предназначенные для защиты целостности, аутентичности и конфиденциальности электронного удостоверения личности (электронного вида на жительство) или (и) нанесенных (записанных) на него в электронной форме данных удостоверения личности (вида на жительство);

о) код доступа к удостоверению (CAN – Card Access Number);

п) QR-код, при помощи которого можно перепроверить информацию о документе или (и) лице;

р) отпечатки пальцев владельца удостоверения.

8. (искл. – 29.05.2014, №2480).

81. Электронное удостоверение личности (электронный вид на жительство) может выдаваться без данных, предусмотренных подпунктом «р» пункта 7 настоящей статьи, если ввиду состояния здоровья или физического состояния лица либо по иной причине, определенной приказом председателя Агентства, получить у него отпечатки пальцев не представляется возможным.  9. Отражение на электронном носителе информации помимо данных, предусмотренных пунктом 7 настоящей статьи, иной информации о лице или внесение указанной информации в электронную базу данных Агентства и обеспечение доступа к ней при помощи QR-кода, нанесенного (записанного) на электронное удостоверение личности (электронный вид на жительство), допускается только с согласия/по просьбе этого лица. Дополнительные данные (информация)/реквизиты электронного удостоверения личности (электронного вида на жительство) и временного идентификационного электронного удостоверения и порядок их нанесения (записи)/доступа к ним определяются приказом Министра юстиции Грузии. 10. Территориальные службы Агентства, уполномоченные на выдачу электронного удостоверения личности (вида на жительство), определяются приказом Министра юстиции Грузии. Указанными территориальными службами может выдаваться удостоверение личности (вид на жительство), предусмотренное пунктом первым настоящей статьи, если по объективным причинам невозможна выдача электронного удостоверения личности (вида на жительство).

101. В дипломатическом представительстве или консульском учреждении Грузии за рубежом может быть принято заявление по поводу выдачи лишь электронного удостоверения личности. Такое заявление принимается только в тех дипломатических представительствах или консульских учреждениях, которые связаны с базой электронных данных Агентства.

11. Временное идентификационное удостоверение выдается сроком на 1 год. Форма временного идентификационного удостоверения утверждается приказом Министра юстиции Грузии.

[11. Временное идентификационное удостоверение выдается с содержанием электронного носителя (временное идентификационное электронное удостоверение). При этом в случае, определенном Министром юстиции Грузии, временное идентификационное удостоверение может выдаваться без содержания электронного носителя. Временное идентификационное электронное удостоверение без электронного носителя и временное идентификационное удостоверение выдаются сроком на 1 год.

12. Временное идентификационное электронное удостоверение должно содержать отпечатки пальцев лица. Временное идентификационное электронное удостоверение без содержания отпечатков пальцев может выдаваться, если ввиду состояния здоровья или физического состояния лица либо по иной причине, определенной приказом председателя Агентства, получить у него отпечатки пальцев не представляется возможным. Форма и технические характеристики временного идентификационного электронного удостоверения утверждаются приказом Министра юстиции Грузии. (Ввести в действие с 1 июля 2026 года)]

Закон Грузии №1569 от 21 июня 2002 года – ССМ I, №21, 12.07.2002 г., ст. 94

Закон Грузии №181 от 24 июня 2004 года – ССМ I, №19, 15.07.2004 г., ст. 93

Закон Грузии №2629 от 28 декабря 2005 года – ССМ I, №3, 16.01.2006 г., ст. 23

Закон Грузии №5973 от 21 марта 2008 года – ССМ I, №9, 04.04.2008 г., ст. 60

Закон Грузии №3355 от 6 июля 2010 года – ССМI, №41, 21.07.2010 г., ст. 255

Закон Грузии №3653 от 1 октября 2010 года – ССМ I, №53, 11.10.2010 г., ст. 337

Закон Грузии №4049 от 15 декабря 2010 года – ССМ I, №76, 29.12.2010 г., ст. 493

Закон Грузии №4937 от 24 июня 2011 года – веб-страница, 14.07.2011 г.

Закон Грузии №5563 от 20 декабря 2011 года – веб-страница, 28.12.2011 г.

Закон Грузии №2051 от 5 марта 2014 года – веб-страница, 17.03.2014 г.

Закон Грузии №2480 от 29 мая 2014 года – веб-страница, 29.05.2014 г.

Закон Грузии №648 от 21 апреля 2017 года – веб-страница, 10.05.2017г.

Протокольная запись распорядительного заседания Конституционного Суда Грузии №1/12/1404 от 26 декабря 2019 года – веб-страница, 03.01.2020 г.

Решение Конституционного Суда Грузии №1/1/1404 от 4 июня 2020 года – веб-страница, 08.06.2020 г.

Закон Грузии №1120 от 26 ноября 2025 года – веб-страница, 28.11.2025 г.

 

Статья 15

1. Реквизиты вида на жительство:

а) имя;

б) фамилия;

в) дата рождения;

г) место рождения;

д) личный номер;

е) фотокарточка с гербовой печатью территориальной службы Агентства;

ж) гражданская принадлежность;

з) наименование органа, выдавшего документ;

и) личная подпись;

к) подпись уполномоченного лица территориальной службы Агентства;

л) рельефная печать;

м) дата выдачи документа;

н) адрес;

о) дата регистрации;

п) срок действия документа.

 2. Временный вид на жительство лицам в возрасте до 18 лет выдается на 4-летний срок, а лицам, достигшим 18-летнего возраста, – на 5-летний срок.  

21. Срок действия временного вида на жительство определяется сроком разрешения на проживание. При этом временный вид на жительство лицам в возрасте до 18 лет выдается не более чем на 4-летний срок, а лицам, достигшим 18-летнего возраста, – не более чем на 5-летний срок.   3. Срок действия временного вида на жительство, выданного беженцам, – 3 года. Лицам, находящимся под дополнительной защитой, или лицам, находящимся под временной защитой, временный вид на жительство выдается на срок действия соответственно статуса лица, находящегося под дополнительной защитой, или статуса лица, находящегося под временной защитой.

Закон Грузии №181 от 24 июня 2004 года – ССМ I, №19, 15.07.2004 г., ст. 93

Закон Грузии №2629 от 28 декабря 2005 года – ССМ I, №3, 16.01.2006 г., ст. 23

Закон Грузии №5973 от 21 марта 2008 года – ССМ I, №9, 04.04.2008 г., ст. 60

Закон Грузии №4937 от 24 июня 2011 года – веб-страница, 14.07.2011 г.

Закон Грузии №51 от 1 декабря 2016 года – веб-страница, 15.12.2016 г.

Закон Грузии №868 от 26 июня 2025 года – веб-страница, 07.07.2025 г.

Закон Грузии №1120 от 26 ноября 2025 года – веб-страница, 28.11.2025 г.

 

Статья 16

1. Для получения удостоверения личности гражданина Грузии лицо обязано представить соответствующее требование, свидетельство о рождении или иной документ, удостоверяющий личность, фотокарточку, а если представленный или имеющийся в базе данных Агентства документ не подтверждает гражданство Грузии и требуется перепроверить гражданскую принадлежность лица, – также документ, подтверждающий гражданство Грузии. Документы, удостоверяющие личность, которые допускается предъявлять и использовать вместо свидетельства о рождении, определяются приказом Министра юстиции Грузии.

2. Представление для получения удостоверения личности документов, предусмотренных настоящим Законом, не обязательно, если база электронных данных Агентства содержит информацию, имеющуюся в соответствующем документе.

3. Действие пункта 2 настоящей статьи не распространяется на представление дипломатическим представительствам и консульским учреждениям Грузии, не связанным с базой электронных данных Агентства, документов, предусмотренных настоящим Законом.

Закон Грузии №5973 от 21 марта 2008 года – ССМ I, №9, 04.04.2008 г., ст. 60

Закон Грузии №1391 от 11 июля 2009 года – ССМ I, №21, 03.08.2009 г., ст. 109

Закон Грузии №4049 от 15 декабря 2010 года – ССМ I, №76, 29.12.2010 г, ст. 493

Закон Грузии №4937 от 24 июня 2011 года – веб-страница, 14.07.2011 г.

 

Статья 17

1. Для получения вида на жительство лица обязаны представить документы, подтверждающие гражданство иностранных государств или отсутствие гражданства, фотокарточки и документ, подтверждающий факт проживания в Грузии на законном основании.

11. Документы должны подаваться в виде копий, переведенных на грузинский язык, заверенных в порядке, установленном законодательством Грузии. Агентство правомочно принимать паспорт гражданина иностранного государства без перевода на грузинский язык, если он содержит персональные данные иностранца с латинской транслитерацией.

2. Для получения вида на жительство лица, пользующиеся международной защитой, обязаны представить только документ, удостоверяющий статус, предоставленный им в рамках международной защиты, и фотокарточки.

3. Для получения вида на жительство не обязательно представление документов, предусмотренных настоящим Законом, если база электронных данных Агентства содержит информацию, имеющуюся в соответствующих документах.

Закон Грузии №5973 от 21 марта 2008 года – ССМ I, №9, 04.04.2008 г., ст. 60

Закон Грузии №1391 от 11 июля 2009 года – ССМ I, №21, 03.08.2009 г., ст. 109

Закон Грузии №3355 от 6 июля 2010 года – ССМ I, №41, 21.07.2010 г., ст. 255

Закон Грузии №5371 от 6 декабря 2011 года – веб-страница, 20.12.2011 г.

Закон Грузии №51 от 1 декабря 2016 года – веб-страница, 15.12.2016 г.

 

Статья 18

1. Лица обязаны сменить удостоверение личности (вид на жительство) в следующих случаях:

а) при истечении срока действия удостоверения;

б) при перемене места жительства;

в) при изменении фамилии или имени;

г) при обнаружении неточности в записи;

д) при непригодности для использования (износ, повреждение) или утере.

2. Подпункт «б» пункта первого настоящей статьи не распространяется не электронное удостоверение личности (вид на жительство).

3. Действие электронного удостоверения личности (вида на жительство) приостанавливается:

а) в случае, предусмотренном пунктом 3 статьи 5 настоящего Закона;

б) при снятии лица с регистрации в предусмотренных законодательством Грузии случаях и в установленном порядке.

4. Удостоверение личности (вид на жительство) отменяется:

а) если заинтересованные лица в течение года после истечения срока, установленного законодательством Грузии для выдачи удостоверения личности (вида на жительство), не получили удостоверение личности (вид на жительство);

б) если заинтересованные лица сменили удостоверение личности (вид на жительство);

в) если после выдачи удостоверения личности (вида на жительство) выявлены основания, предусмотренные подпунктами «в» и «г» пункта первого настоящей статьи;

г) если лица для получения удостоверения личности (вида на жительство) представили поддельные документы, что было выявлено после выдачи удостоверения личности (вида на жительство);

д) в случае снятия лиц с регистрации в порядке, предусмотренном законодательством Грузии и в установленном порядке.

5. Приказом Министра юстиции Грузии могут устанавливаться дополнительные основания для замены удостоверения личности (вида на жительство), приостановления их действия и отмены.

6. За исключением случаев (оснований), предусмотренных пунктом первым настоящей статьи, лицо правомочно сменить удостоверение личности (вид на жительство), если до истечения срока его действия осталось меньше 6 месяцев. Порядок замененного удостоверения личности (вида на жительство) устанавливается приказом Министра юстиции Грузии.

Закон Грузии №1569 от 21 июня 2002 года – ССМ I, №21, 12.07.2002 г., ст. 94

Закон Грузии №2629 от 28 декабря 2005 года – ССМ I, №3, 16.01.2006 г., ст. 23

Закон Грузии №4937 от 24 июня 2011 года –веб-страница, 14.07.2011 г.

Закон Грузии №5563 от 20 декабря 2011 года – веб-страница, 28.12.2011 г.

Закон Грузии №1120 от 26 ноября 2025 года – веб-страница, 28.11.2025 г.

 

Статья 19

1. Лица, гражданство Грузии которых было прекращено, обязаны сдать удостоверение личности в территориальную службу Агентства, дипломатическое представительство или консульское учреждение Грузии.

11. (искл.).

2. Гражданин иностранного государства или лицо без гражданства, которое больше не проживает в Грузии, обязано сдать вид на жительство в территориальную службу Агентства.

3. Удостоверение личности (вид на жительство) умерших лиц или найденное удостоверение личности (вид на жительство) должны быть сданы в территориальную службу Агентства. Удостоверение личности (вид на жительство) умершего лица после того, как оно будет аннулировано, возвращается представившему его лицу.

Закон Грузии №181 от 24 июня 2004 года – ССМ I, №19, 15.07.2004 г., ст. 93

Закон Грузии №2629 от 28 декабря 2005 года – ССМ I, №3, 16.01.2006 г., ст. 23

Закон Грузии №5973 от 21 марта 2008 года – ССМ I, №9, 04.04.2008 г., ст. 60

Закон Грузии №2213 от 1 декабря 2009 года – ССМ I, №42, 10.12.2009 г., ст. 315

Закон Грузии №4937 от 24 июня 2011 года – веб-страница 14.07.2011 г.

 

Статья 20

1. Запрещается изъятие удостоверения личности (вида на жительство), кроме случаев, предусмотренных законодательством, а также оставление удостоверения (вида неа жительство) в залог.

2. Порядок оформления, заполнения реквизитов (в том числе в случае отсутствия или неустановления конкретного реквизита), выдачи документов, удостоверяющих личность и гражданство Грузии, а также регистрациии удостоверения личности иностранцев определяется приказом Министра юстиции Грузии, а порядок, сроки и пределы осуществления указанных полномочий или (и) отдельных действий, необходимых для их осуществления дипломатическими представительствами или консульскими учреждениями Грузии за рубежом,  – также совместным приказом Министра иностранных дел Грузии и Министра юстиции Грузии.

21. Порядок и условия предоставления при помощи средств электронной коммуникации представительских полномочий третьим лицам для получения услуг, относящихся к компетенции Агентства, определяются приказом Министра юстиции Грузии.

3. Порядок пользования административными органами данными, имеющимися в Агентстве и Консульском департаменте Министерства иностранных дел Грузии, а также порядок предоставления данных и обмена указанными данными в целях осуществления уголовного преследования и оперативно-розыскной деятельности определяются постановлением Правительства Грузии.

4. Агентство правомочно в соответствии с договором, заключенным с субъектами предпринимательской деятельности или непредпринимательскими (некоммерческими) юридическими лицами частного права, определенными Законом Грузии «О предпринимателях», выдавать персональные данные, связанные с регистрацией и консульским учетом лиц по месту их жительства, а также отраженные в документах, удостоверяющих личность, при наличии согласия лиц, которых касается данная информация. Указанное согласие считается выданным, если исходя из сути осуществленного (подлежащего осуществлению) действия в отношении соответствующего лица учреждением, истребующим информацию, либо других обстоятельств предполагается, что лицо согласно на выдачу своих персональных данных.

Закон Грузии №181 от 24 июня 2004 года – ССМ I, №19, 15.07.2004 г., ст. 93

Закон Грузии №5973 от 21 марта 2008 года – ССМ I, №9, 04.04.2008 г, ст. 60

Закон Грузии №1926 от 3 ноября 2009 года – ССМ I, №35, 19.11.2009 г., ст. 236

Закон Грузии №4049 от 15 декабря 2010 года – ССМ I, №76, 29.12.2010 г., ст. 493

Закон Грузии №4937 от 24 июня 2011 года – веб-страница, 14.07.2011 г.

Закон Грузии №5563 от 20 декабря 2011 года – веб-страница, 28.12.2011 г.

Закон Грузии №2480 от 29 мая 2014 года – веб-страница, 29.05.2014 г.

Закон Грузии №3938 от 8 июля 2015 года – веб-страница, 15.07.2015 г.

Закон Грузии №2637 от 27 июня 2018 года – веб-страница, 06.07.2018 г.

 

Глава III1. Порядок выдачи паспорта гражданина Грузии, паспорта служебного пользования, дорожного паспорта лиц без гражданства, имеющих статус в Грузии, или лиц, находящихся под дополнительной защитой, и проездного документа беженца

Закон Грузии №181 от 24 июня 2004 года – ССМ I, №19, 15.07.2004 г., ст. 93

Закон Грузии №5973 от 21 марта 2008 года – ССМ I, №9, 04.04.2008 г., ст. 60

Закон Грузии №5371 от 6 декабря 2011 года – веб-страница, 20.12.2011 г.

Закон Грузии №6301 от 25 мая 2012 года – веб-страница, 12.06.2012 г.

Закон Грузии №51 от 1 декабря 2016 года – веб-страница, 15.12.2016 г.

Закон Грузии №868 от 26 июня 2025 года – веб-страница, 07.07.2025 г.

 

Статья 201

1. Паспорт гражданина Грузии (далее – паспорт) – документ, удостоверяющий личность гражданина Грузии и гражданство Грузии, как на территории Грузии, так и за её пределами.

11. Дорожный паспорт лица без гражданства, имеющего статус в Грузии, или лица, находящегося под дополнительной защитой (далее – дорожный паспорт), проездной документ беженца (далее − проездной документ) являются документами, удостоверяющими личность и гражданское состояние соответствующего лица как на территории Грузии, так и за ее пределами. В случае выдачи дорожного паспорта лицам, находящимся под дополнительной защитой, на этом документе указывается статус его владельца.

12. Паспорт служебного пользования гражданина Грузии является документом, удостоверяющим личность, гражданство и статус гражданина Грузии как на территории Грузии, так и за ее пределами. Паспортами служебного пользования Грузии являются дипломатический паспорт и служебный паспорт.

2. Паспорт является собственностью Грузии и выдается гражданам Грузии с целью их выезда из Грузии, передвижения за рубежом и въезда в Грузию.

21. Проездной документ выдается беженцам для их выезда из Грузии, передвижения за рубежом и въезда в Грузию.

22. Проездной документ или дорожный паспорт пригоден для выезда соответственно беженцев или лиц, находящихся под дополнительной защитой, из Грузии в иностранные государства (кроме стран их происхождения).

23. Дорожный паспорт выдается лицам без гражданства, имеющим статус в Грузии, или лицам, находящимся под дополнительной защитой, для их выезда из Грузии, передвижения за рубежом и въезда в Грузию.

3. Выдачу паспорта гражданам Грузии, проживающим в Грузии, дорожного паспорта – лицам без гражданства, имеющим статус в Грузии, или лицам, находящимся под дополнительной защитой, и проездного документа – беженцам осуществляет Агентство посредством территориальных служб.

31. Выдачу паспортов гражданам Грузии, находящимся за рубежом, осуществляет территориальная служба Агентства. Граждане Грузии, находящиеся за рубежом, вправе подавать заявление с требованием о получении паспорта в дипломатическое представительство или консульское учреждение Грузии за рубежом.

4. Министерство иностранных дел Грузии обеспечивается соответствующими бланками паспортов Агентством.

5. Паспорт служебного пользования гражданина Грузии выдает Министерство иностранных дел Грузии. Паспорт служебного пользования, содержащий биометрические данные гражданина Грузии, выдает Министерство иностранных дел Грузии. Изготовление паспорта служебного пользования, содержащего биометрические данные гражданина Грузии, на основании данных, обработанных Министерством иностранных дел Грузии, обеспечивает Агентство, а его передачу владельцу – Агентство или Министерство иностранных дел Грузии.

51. Порядок хранения и учета предусмотренных настоящим Законом бланков строгого учета, полученных от Агентства территориальными службами Агентства, определяется приказом Министра юстиции Грузии.

52. (искл.).

6. Проездной паспорт и проездной документ выдаются в порядке, установленном настоящим Законом для выдачи паспорта (при выдаче проездного паспорта и проездного документа не применяется предусмотренный пунктом 78 статьи 202 настоящего Закона порядок представления документов в электронной форме).

Закон Грузии №181 от 24 июня 2004 года – ССМ I, №19, 15.07.2004 г., ст. 93

Закон Грузии №2629 от 28 декабря 2005 года – ССМ I, №3, 16.01.2006 г., ст. 23

Закон Грузии №5973 от 21 марта 2008 года – ССМ I, №9, 04.04.2008 г., ст. 60

Закон Грузии №3355 от 6 июля 2010 года – ССМ I, №41, 21.07.2010 г., ст. 255

Закон Грузии №3653 от 1 октября 2010 года – ССМ I, №53, 11.10.2010 г., ст. 337

Закон Грузии №4049 от 15 декабря 2010 года – ССМ I, №76, 29.12.2010 г., ст. 493

Закон Грузии №5371 от 6 декабря 2011 года – веб-страница, 20.12.2011 г.

Закон Грузии №6301 от 25 мая 2012 года – веб-страница, 12.06.2012 г.

Закон Грузии №2480 от 29 мая 2014 года – веб-страница, 29.05.2014 г.

Закон Грузии №51 от 1 декабря 2016 года – веб-страница, 15.12.2016 г.

Закон Грузии №868 от 26 июня 2025 года – веб-страница, 07.07.2025 г.

 

Статья 202

1. Гражданин Грузии вправе получить паспорт.

11. Круг лиц, имеющих право на получение паспорта служебного пользования, и порядок его выдачи определяются постановлением Правительства Грузии.

2. Территориальная служба Агентства выдает паспорта на 10-й рабочий день после подачи заинтересованными лицами документов, предусмотренных настоящим Законом, или в ускоренном порядке, в сроки, определенные постановлением Правительства Грузии. Паспорта, не содержащие биометрические данные, выдаются на основании заявлений, поданных в дипломатические представительства или консульские учреждения Грузии за рубежом, в течение месячного срока после подачи заявления, а паспорта с биометрическими данными – в 45-дневный срок после подачи заявления.

21. В случае, предусмотренном подпунктом «з» пункта 81 настоящей статьи, Агентство принимает решение в месячный срок после подачи заявления, а в случае, предусмотренном подпунктом «и» того же пункта, – в 3-дневный срок.

3. При выдаче паспорта не допускается требовать дополнительные документы, не предусмотренные настоящим Законом.

4. Право на возбуждение ходатайства о выдаче паспорта имеют совершеннолетний и дееспособный гражданин Грузии, а также представитель несовершеннолетнего. Право на возбуждение ходатайства о выдаче паспорта беспризорным детям или (и) детям – жертвам насилия имеет также орган опеки и попечительства.

41. Право на подачу ходатайства о выдаче паспорта имеют также несовершеннолетние лица, достигшие 14-летнего возраста, если ими получено удостоверение личности гражданина Грузии.

5. (искл.).

6. (искл.).

7. Заинтересованное лицо вместе с заявлением-анкетой представляет для получения паспорта удостоверение личности гражданина Грузии, фотокарточку и квитанцию о внесении платы за услуги.

71. Находящиеся за рубежом граждане Грузии, получившие паспорт или удостоверение личности гражданина Грузии или хотя бы раз прошедшие регистрацию в соответствии с настоящим Законом, правомочны получить паспорт гражданина Грузии без предъявления удостоверения личности гражданина Грузии.

72. Лица без гражданства, имеющие статус в Грузии, или лица, находящиеся под дополнительной защитой, для получения дорожного паспорта, а также беженцы для получения проездного документа вместо удостоверения личности предъявляют вид на жительство.

73. Для получения служебного паспорта или проездного документа от соответствующего лица, а для получения дорожного паспорта – от лица, находящегося под дополнительной защитой, не требуется представления квитанции, удостоверяющей оплату стоимости услуг.

74. Граждане Грузии, находящиеся за границей (в том числе несовершеннолетние граждане Грузии, законные представители которых находятся также за границей), в случае, определенном совместным приказом Министра иностранных дел Грузии и Министра юстиции Грузии или приказом Министра юстиции Грузии, правомочны обратиться с требованием о получении паспорта в территориальную службу Агентства, Министерство иностранных дел Грузии, дипломатическое представительство или консульское учреждение Грузии за рубежом через законного представителя. Указанное представительство должно быть подтверждено в порядке, установленном законодательством Грузии.

75. Находящиеся за рубежом граждане Грузии в случае, определенном совместным приказом Министра иностранных дел Грузии и Министра юстиции Грузии, правомочны обращаться с требованием о получении паспорта в Министерство иностранных дел Грузии или дипломатическое представительство, или консульское учреждение Грузии за рубежом по почте.

76. Представление документов, предусмотренных пунктом 7 настоящей статьи, не обязательно, если база электронных данных Агентства содержит информацию, имеющуюся в соответствующем документе.

77. Действие пункта 76 не распространяется на представление дипломатическим представительствам и консульским учреждениям Грузии, не связанным с базой электронных данных Агентства, документов, подаваемых вместе с заявлением-анкетой.

78. Находящиеся за границей граждане Грузии, получившие паспорт гражданина Грузии или удостоверение личности, или зарегистрированные в порядке, установленном настоящим Законом, а также достигшие возраста 14 лет несовершеннолетние граждане Грузии, находящиеся за рубежом, которыми получен паспорт гражданина Грузии или удостоверение личности и идентификация которых возможна при помощи электронной базы данных Агентства, могут подавать в электронной форме заявление-анкету и другие документы, определенные законодательством Грузии для получения паспорта, в порядке, установленном Министром юстиции Грузии.

8. Несовершеннолетним или поддерживаемым лицам паспорт выдается на основании выраженного в присутствии уполномоченного лица Агентства или консульского должностного лица согласия их законных представителей или лиц, оказывающих поддержку. Согласие может быть выражено в письменной форме и должно быть удостоверено в нотариальном порядке. Согласие может быть также выражено уполномоченному лицу Агентства при помощи средств электронной коммуникации. Беспризорным детям или (и) детям – жертвам насилия паспорт выдается также на основании согласия органа опеки и попечительства.

81. Согласия, выраженного одним из законных представителей в порядке, предусмотренном пунктом 8 настоящей статьи, для выдачи паспорта достаточно только в случаях, когда:

а) несовершеннолетний достиг 16-летнего возраста;

б) у несовершеннолетнего нет второго законного представителя;

в) второй законный представитель признан судом поддерживаемым лицом;

г) второй законный представитель признан судом безвестно отсутствующим или объявлен умершим;

д) имеется вступившее в законную силу решение суда о лишении второго законного представителя родительских прав, их приостановлении или ограничении;

е) второй законный представитель объявлен в розыск в порядке, установленном Уголовно-процессуальным кодексом Грузии;

ж) второй законный представитель не в состоянии выразить волю ввиду тяжелой болезни, что подтверждается соответствующей справкой;

з) местонахождение второго законного представителя неизвестно и все разумные возможности по установлению его местонахождения исчерпаны;

и) временный выезд несовершеннолетнего из Грузии требуется с целью его лечения или необходим для реализации его прав и свобод и местонахождение второго законного представителя неизвестно либо он вопреки наилучшим интересам несовершеннолетнего не дает разрешения на выдачу паспорта гражданина Грузии.

82. Несовершеннолетним в возрасте от 16 до 18 лет, состоящим в зарегистрированном браке, для получения паспорта не требуется согласие законного представителя.

83. Если при выдаче несовершеннолетнему беженцу или несовершеннолетнему, находящемуся под дополнительной защитой, соответственно проездного документа или дорожного паспорта невозможно представить согласие обоих законных представителей, удостоверенное в нотариальном порядке, ввиду того, что один из законных представителей находится в стране, в которой несовершеннолетний преследуется, или несовершеннолетний является сыном (дочерью) одинокого родителя, или второй законный представитель умер, является поддерживаемым или безвестно отсутствующим лицом, и подтвердить данные обстоятельства надлежащим документом/надлежащими документами не представляется возможным, вместо указанного документа/указанных документов может быть представлена соответствующая справка, выданная Министерством внутренних дел Грузии.

84. Находящимся за рубежом несовершеннолетним лицам (достигшим 14-летнего возраста) для получения паспорта необязательно предъявлять удостоверение личности.

85. В случаях, предусмотренных подпунктами «з» и «и» пункта 81 настоящей статьи, паспорт выдается несовершеннолетним лицам на основании аргументированного письменного решения уполномоченного должностного лица службы регистрации гражданских актов и населения Агентства.

86. Заверенное нотариусом или другим компетентным органом иностранного государства согласие или документ, подтверждающий представительские полномочия, а также документ, подтверждающий факт обращения в правоохранительный или другой компетентный орган по поводу утери паспорта, могут приниматься уполномоченными на выдачу паспорта органами Грузии без легализации и заверения апостилем.

87. До исполнения вступившего в законную силу решения суда о возвращении неправомерно ввезенного на территорию Грузии/удерживаемого ребенка, или неправомерно перемещенного с территории Грузии/удерживаемого ребенка на основании ходатайства центрального органа –  соответствующего структурного подразделения Министерства юстиции Грузии (далее –  центральный орган) лицу в возрасте до 16 лет может быть отказано в выдаче паспорта/проездного паспорта/проездного документа/нейтрального проездного документа, если законодательством Грузии или судебным решением не предусмотрено иное.

9. Порядок оформления паспорта, дорожного паспорта и проездного документа, заполнения их реквизитов (в том числе в случае отсутствия или неустановления конкретного реквизита), выдачи указанных документов, ознакомления заинтересованной стороны с решениями, принятыми по вопросам, связанным с их выдачей, а также передачи указанных документов заинтересованной стороне определяется приказом Министра юстиции Грузии, а порядок, сроки и пределы осуществления данных полномочий или (и) отдельных действий, необходимых для их осуществления дипломатическим представительством или консульским учреждением Грузии за рубежом, – также совместным приказом Министра иностранных дел Грузии и Министра юстиции Грузии.

91. Форму выраженного в присутствии уполномоченного лица Агентства или консульского должностного лица письменного согласия законных представителей или лиц, оказывающих поддержку, на выдачу несовершеннолетним или поддерживаемым лицам паспорта, или согласия, выраженного уполномоченному лицу Агентства при помощи средств электронной коммуникации, утверждает Министр юстиции Грузии.

10. (искл. – 20.09.2013, №1265).

Закон Грузии №181 от 24 июня 2004 года – ССМ I, №19, 15.07.2004 г., ст. 93  

Закон Грузии №2629 от 28 декабря 2005 года – ССМ I, №3, 16.01.2006 г., ст. 23

Закон Грузии №5487 от 22 ноября 2007 года – ССМ I, №42, 06.12.2007г., ст. 387

Закон Грузии №5973 от 21 марта 2008 года – ССМ I, №9, 04.04.2008 г., ст. 60

Закон Грузии №1391 от 11 июля 2009 года – ССМ I, №21, 03.08.2009 г., ст. 109

Закон Грузии №2213 от 1 декабря 2009 года – ССМ I, №42, 10.12.2009 г., ст. 315

Закон Грузии №3653 от 1 октября 2010 года – ССМ I, №53, 11.10.2010 г., ст. 337

Закон Грузии №3716 от 15 октября 2010 года – ССМ I, №57, 25.10.2010 г., ст. 372

Закон Грузии №4049 от 15 декабря 2010 года – ССМ I, №76, 29.12.2010 г., ст. 493

Закон Грузии №4937 от 24 июня 2011 года – веб-страница 14.07.2011 г.

Закон Грузии №5371 от 6 декабря 2011 года – веб-страница, 20.12.2011 г.

Закон Грузии №5563 от 20 декабря 2011 года – веб-страница, 28.12.2011 г.

Закон Грузии №6301 от 25 мая 2012 года – веб-страница, 12.06.2012 г.

Закон Грузии №1265 от 20 сентября 2013 года – веб-страница, 02.10.2013 г.

Закон Грузии №2480 от 29 мая 2014года – веб-страница, 29.05.2014 г.

Закон Грузии №3390 от 20 марта 2015 года – веб-страница, 31.03.2015 г.

Закон Грузии №3701 от 12 июня 2015 года – веб-страница, 15.06.2015 г.

Закон Грузии №4845 от 4 марта 2016 года – веб-страница, 22.03.2016 г.

Закон Грузии №5448 от 22 июня 2016 года – веб-страница, 12.07.2016 г.

Закон Грузии №51 от 1 декабря 2016 года – веб-страница, 15.12.2016 г.

Закон Грузии №2637 от 27 июня 2018 года – веб-страница 06.07.2018 г.

Закон Грузии №3101 от 5 июля 2018 года – веб-страница, 11.07.2018 г.

Закон Грузии №5926 от 22 мая 2020 года – веб-страница, 28.05.2020 г.

Закон Грузии №6055 от 12 июня 2020 года – веб-страница, 19.06.2020 г.

Закон Грузии №868 от 26 июня 2025 года – веб-страница, 07.07.2020 г.

 

 Статья 203

1. (искл. – 24.06.2011, N4937).

2. Выдаваемые паспорт, дорожный паспорт, паспорт служебного пользования и проездной документ могут содержать биометрические данные (биометрический паспорт).

21. В биометрическом паспорте должны содержаться следующие реквизиты:

а) владельца паспорта:

а.а) имя;

а.б) фамилия;

а.в) гражданство;

а.г) дата рождения;

а.д) личный номер;

а.е) фотокарточка;

а.ж) пол;

а.з) место рождения;

а.и) образец личной подписи;

б) дата выдачи паспорта;

в) срок действия паспорта;

г) наименование органа, выдавшего паспорт;

д) указание о типе паспорта;

е) код страны, выдавшей паспорт;

ж) номер паспорта;

з) код доступа к паспорту (CAN – Card Access Number).

3. Биометрический паспорт должен иметь носитель данных (чип), содержащий помимо других данных изображение лица, отпечатки пальцев и образец подписи владельца паспорта. Технические характеристики биометрического паспорта определяются приказом Министра юстиции Грузии.

4. Носитель данных должен иметь достаточную емкость и свойства, гарантирующие целостность, аутентичность и конфиденциальность данных.

5. Дополнительные реквизиты, кроме реквизитов, предусмотренных пунктами 21 и 7 настоящей статьи, могут устанавливаться приказом Министра юстиции Грузии.

6. Паспорт, не содержащий отпечатков пальцев, может выдаваться, если ввиду состояния здоровья, физического состояния лица или иных причин, определенных приказом председателя Агентства, получить у него отпечатки пальцев не представляется возможным. 7. Паспорт должен содержать следующие реквизиты:

а) имя владельца паспорта;

б) фамилия владельца паспорта;

в) гражданство владельца паспорта;

г) дата рождения владельца паспорта;

д) личный номер владельца паспорта;

е) фотокарточка владельца паспорта;

ж) пол владельца паспорта;

з) место рождения владельца паспорта;

и) дата выдачи паспорта;

к) срок действия паспорта;

л) подпись уполномоченного лица территориальной службы Агентства, дипломатического представительства или консульского учреждения Грузии за рубежом;

м) подпись владельца паспорта;

н) печать;

о) код страны;

п) номер паспорта;

р) тип паспорта.

Закон Грузии №181 от 24 июня 2004 года – ССМ I, №19, 15.07.2004 г., ст. 93

Закон Грузии №1231 от 6 апреля 2005 года – ССМ I, №18, 27.04.2005 г., ст. 108

Закон Грузии №2629 от 28 декабря 2005 года – ССМ I, №3, 16.01.2006 г., ст. 23

Закон Грузии №806 от 19 декабря 2008 года – ССМ I, №40, 29.12.2008 г., ст. 267

Закон Грузии №2213 от 1 декабря 2009 года – ССМ I, №42, 10.12.2009 г., ст. 315

Закон Грузии №4937 от 24 июня 2011 года – веб-страница, 14.07.2011 г.

Закон Грузии №5371 от 6 декабря 2011 года – веб-страница, 20.12.2011 г.

Закон Грузии №5563 от 20 декабря 2011 года – веб-страница, 28.12.2011 г.

Закон Грузии №2480 от 29 мая 2014 года – веб-страница, 29.05.2014 г.Закон Грузии №1120 от 26 ноября 2025 года – веб-страница, 28.11.2025 г.

Закон Грузии №1120 от 26 ноября 2025 года – веб-страница, 28.11.2025 г.

 

Статья 204

1. Срок действия биометрического паспорта 10 лет, а биометрического паспорта, выданного лицам в возрасте до 18 лет, – 3 года. В случае одновременного владения более чем одним паспортом срок действия второго и каждого следующего паспорта, а также выданного паспорта, не содержащего биометрических данных, – 1 год.

11. Срок действия проездного документа составляет 2 года.

12. Дорожный паспорт выдается лицам без гражданства, имеющим статус в Грузии, сроком на 2 года, а лицам, находящимся под дополнительной защитой, – сроком на 1 год. Если срок, оставшийся до истечения срока выданного лицу разрешения на жительство, меньше соответствующего срока, определенного настоящим пунктом, дорожный паспорт выдается на срок действия разрешения на жительство.

13. Срок действия дорожного паспорта для лиц без гражданства, имеющих статус в Грузии, имевших вид на постоянное жительство до вступления в силу Указа Президента Грузии «Об утверждении порядка установления статуса лица без гражданства», – 5 лет.

2. (искл.).

3. (искл).

4. (искл).

5. Действие паспорта и нейтрального проездного документа может быть приостановлено определением суда, в порядке, установленном Уголовно-процессуальным кодексом Грузии. О приостановлении действия паспорта и нейтрального проездного документа, а также отмене мер по приостановлению действия паспорта и нейтрального проездного документа на основании соответствующего уведомления делается отметка в электронной базе данных Агентства.

51. До исполнения вступившего в законную силу судебного решения о возвращении неправомерно ввезенного на территорию Грузии/удерживаемого лица в возрасте до 16 лет действие паспорта/проездного паспорта/проездного документа/нейтрального проездного документа, выданного указанному лицу, может быть приостановлено, а мероприятие по приостановлению может быть отменено на основании ходатайства центрального органа, если законодательством Грузии или судебным решением не предусмотрено иное. На основании уведомления о приостановлении действия паспорта/проездного паспорта/проездного документа/нейтрального проездного документа, а также отмене мероприятия по приостановлению делается соответствующая отметка в базе электронных данных Агентства.

6. Приостановление действия паспорта гражданина Грузии подразумевает ограничение лица в праве на выезд из Грузии и передвижение за рубежом.

7. Если не удается передать соответствующему заинтересованному лицу в порядке, установленном законодательством Грузии, паспорт, дорожный паспорт (в том числе, дорожный паспорт лица, находящегося под дополнительной защитой) и проездной документ, указанные документы хранятся в соответствующей территориальной службе Агентства в течение 1 года. По истечении указанного срока паспорт, дорожный паспорт (в том числе дорожный паспорт лица, находящегося под дополнительной защитой) и проездной документ аннулируются и уничтожаются в соответствии с законодательством Грузии.

Закон Грузии №181 от 24 июня 2004 года – ССМ I, №19, 15.07.2004 г., ст. 93

Закон Грузии №1231 от 6 апреля 2005 года – ССМ I, №18, 27.04.2005 г., ст. 108

Закон Грузии №2629 от 28 декабря 2005 года – ССМ I, №3, 16.01.2006 г., ст. 23

Закон Грузии №5973 от 21 марта 2008 года – ССМ I, №9, 04.04.2008 г., ст. 60

Закон Грузии №4937 от 24 июня 2011 года – веб-страница, 14.07.2011 г.

Закон Грузии №4986 от 1 июля 2011 года – веб-страница, 15.07.2011 г.

Закон Грузии №5371 от 6 декабря 2011 года – веб-страница, 20.12.2011 г.

Закон Грузии №6301 от 25 мая 2012 года – веб-страница, 12.06.2012 г.

Закон Грузии №2480 от 29 мая 2014 года – веб-страница, 29.05.2014 г.

Закон Грузии №51 от 1 декабря 2016 года – веб-страница, 15.12.2016 г.

Закон Грузии №6055 от 12 июня 2020 года – веб-страница, 19.06.2020г.

Закон Грузии №868 от 26 июня 2025 года – веб-страница, 07.07.2020 г.

 

Статья 205

1. Замена паспорта и проездного документа производится на основе ходатайства лица в порядке, установленном настоящим Законом, в следующих случаях:

а) при изменении имени, фамилии;

б) при установлении неточности в записях;

в) при израсходовании листов, предназначенных для виз;

г) при непригодности для использования (износ, повреждение) или утере.

2. При замене паспорта ввиду изменения имени, фамилии, а также при обнаружении неточности в записи, когда паспорт выдается без выдачи удостоверения личности в случаях, установленных настоящим Законом, к ходатайству прилагаются документы, подтверждающие указанные обстоятельства (копии свидетельства об изменении имени, фамилии, свидетельств о рождении, о заключении брака и другое).

21. Представление документов, предусмотренных пунктом 2 настоящей статьи, не обязательно, если база электронных данных Агентства содержит информацию, имеющуюся в соответствующем документе.

22. Действие пункта 21 настоящей статьи не распространяется на представление дипломатическим представительствам и консульским учреждениям Грузии, не связанным с базой электронных данных Агентства, документов, прилагаемых к ходатайству.

23. К требованию о замене паспорта по основанию утери должен приобщаться документ (документы), подтверждающий факт обращения ввиду указанного обстоятельства в правоохранительный или другой компетентный орган согласно законодательству соответствующей страны.

3. Подлежащий замене паспорт, содержащий действительную консульскую визу, возвращается владельцу вместе с новым паспортом.

4. (искл.).

5. Со дня выдачи нового паспорта утерянный паспорт считается утратившим силу.

6. Паспорт, в который самовольно внесены исправления или в котором заметны подделка, разброшюровка или другое, подлежит изъятию у владельца.

7. Лица, которые самовольно внесут исправления, подделают паспорт или иным образом нарушат установленный настоящим Законом порядок, несут ответственность в соответствии с законодательством.

8. В случае отзыва одним из законных представителей или лицом, оказывающим поддержку, согласия на выдачу несовершеннолетнему или поддерживаемому лицу паспорта, выраженного в соответствии с пунктами 8 и 91 статьи 202 настоящего Закона, паспорт, выданный несовершеннолетнему или поддерживаемому лицу, находящемуся в Грузии, аннулируется.

9. По приказу Министра юстиции Грузии могут устанавливаться дополнительные основания для замены паспорта, дорожного паспорта и проездного документа, приостановления их действия и их отмены.

10. За исключением случаев (оснований), предусмотренных пунктом первым настоящей статьи, лицо правомочно заменить паспорт, проездной документ или дорожный паспорт, если до истечения срока его действия остается меньше 6 месяцев. Порядок аннулирования замененного паспорта устанавливается приказом Министра юстиции Грузии.

Закон Грузии №181 от 24 июня 2004 года – ССМ I, №19, 15.07.2004 г., ст. 93  

Закон Грузии №2629 от 28 декабря 2005 года – ССМ I, №3, 16.01.2006 г., ст. 23

Закон Грузии №5973 от 21 марта 2008 года – ССМ I, №9, 04.04.2008 г., ст. 60

Закон Грузии №1391 от 11 июля 2009 года – ССМ I, №21, 03.08.2009 г., ст. 109

Закон Грузии №4937 от 24 июня 2011 года – веб-страница, 14.07.2011 г.

Закон Грузии №4845 от 4 марта 2016 года – веб-страница, 22.03.2016 г.

Закон Грузии №51 от 1 декабря 2016 года – веб-страница, 15.12.2016 г.

Закон Грузии №5926 от 22 мая 2020 года – веб-страница, 28.05.2020 г.

Закон Грузии №1120 от 26 ноября 2025 года – веб-страница, 28.11.2025 г.

 

Статья 206

1. Лицо, гражданство Грузии которого прекращено в соответствии с законодательством, обязано сдать паспорт в территориальную службу Агентства, дипломатическое представительство или консульское учреждение Грузии.

2. Документы, связанные с выдачей паспорта, уничтожаются в порядке, установленном законодательством. Замененный паспорт после аннулирования возвращается владельцу вместе с новым паспортом.

3. Паспорт, не оформленный в установленном настоящим Законом порядке, силы не имеет.

Закон Грузии №181 от 24 июня 2004 года – ССМ I, №19, 15.07.2004 г., ст. 93

Закон Грузии №2629 от 28 декабря 2005 года – ССМ I, №3, 16.01.2006 г., ст. 23

 

Статья 207 (искл.)

Закон Грузии №2629 от 28 декабря 2005 года – ССМ I, №3, 16.01.2006 г., ст. 23

Закон Грузии №5973 от 21 марта 2008 года – ССМ I, №9, 04.04.2008 г., ст. 60

Закон Грузии №3355 от 6 июля 2010 года – ССМ I, №41, 21.07.2010 г., ст. 255

 

Статья 208 (искл.)

Закон Грузии №2629 от 28 декабря 2005 года – ССМ I, №3, 16.01.2006 г., ст. 23

Закон Грузии №806 от 19 декабря 2008 года – ССМ I, №40, 29.12.2008 г., ст. 267

 

Глава III2. Переходное положение

Закон Грузии №5973 от 21 марта 2008 года – ССМ I, №9, 04.04.2008 г., ст. 60

 

Статья 209

Граждане Грузии и проживающие в Грузии иностранцы, не зарегистрированные в соответствии с установленными законом требованиями, обязаны пройти регистрацию не позднее 1 июля 2012 года.

Закон Грузии №5973 от 21 марта 2008 года – ССМ I, №9, 04.04.2008 г., ст. 60

Закон Грузии №4937 от 24 июня 2011 года – веб-страница, 14.07.2011 г.

 

Статья 2010

1. Агентству обеспечить проведение организационно-технических мероприятий, необходимых для выдачи паспортов, дорожных паспортов, паспортов служебного пользования и проездных документов, содержащих биометрические данные.

2. Агентству обеспечить осуществление организационно-технических мероприятий, необходимых для выдачи электронного удостоверения личности (вида на жительство).

Закон Грузии №806 от 19 декабря 2008 года – ССМ I, №40, 29.12.2008 г., ст. 267

Закон Грузии №4937 от 24 июня 2011 года – веб-страница, 14.07.2011 г.

Закон Грузии №5371 от 6 декабря 2011 года – веб-страница, 20.12.2011 г.

 

Статья 2011

1. С 1 января 2011 года объявить утратившим силу действующий паспорт гражданина Грузии, выданный в соответствии с приложением № 2 к приказу № 652 от 16 апреля 2005 года Министра юстиции Грузии «Об утверждении бланка паспорта гражданина Грузии».

2. Паспорт, предусмотренный пунктом первым настоящей статьи сохраняет силу, если:

а) его владелец находится за рубежом, – до возвращения владельца в Грузию или получения им за границей нового паспорта гражданина Грузии;

б) в паспорте имеется действительная заграничная виза, – до истечения срока действия визы. С указанным паспортом его владелец может пересекать границу Грузии только при наличии биометрического паспорта гражданина Грузии.

Закон Грузии №3355 от 6 июля 2010 года – ССМ I, №41, 21.07.2010 г., ст. 255

 

Статья 2012

До 15 октября 2010 года Министру юстиции Грузии и Министру иностранных дел Грузии совместным приказом определить порядок осуществления полномочий, делегированных Агентством консульским должностным лицам.

Закон Грузии №3653 от 1 октября 2010 года – ССМ I, №53, 11.10.2010 г., ст. 337

 

Статья 2013

1. До полного восстановления юрисдикции Грузии на территории Абхазской Автономной Республики и Цхинвальского региона (бывшей Юго-Осетинской автономной области) лицам, легитимно проживающим в Абхазской Автономной Республике и Цхинвальском регионе (бывшей Юго-Осетинской автономной области), по их желанию выдается нейтральное удостоверение личности или (и) нейтральный проездной документ или (и) указанным лицам присваивается личный номер на основании регистрации в порядке, установленном законодательством Грузии.

2. Нейтральное удостоверение личности или (и) нейтральный проездной документ не вправе получать лица, которым выдано удостоверение личности гражданина Грузии или (и) выдан паспорт гражданина Грузии, а регистрироваться не вправе лица, легитимно проживающие в Абхазской Автономной Республике и Цхинвальском регионе (бывшей Юго-Осетинской автономной области), которым выдано удостоверение личности гражданина Грузии или (и) паспорт.

3. Нейтральное удостоверение личности и нейтральный проездной документ выдаются или (и) лица, легитимно проживающие в Абхазской Автономной Республике и Цхинвальском регионе (бывшей Юго-Осетинской автономной области), регистрируются Агентством, которое осуществляет свои полномочия посредством уполномоченных территориальных служб.

4. При рассмотрении вопроса о выдаче нейтрального удостоверения личности или (и) нейтрального проездного документа или (и) регистрации лиц, легитимно проживающих в Абхазской Автономной Республике и Цхинвальском регионе (бывшей Юго-Осетинской автономной области) порядок отношений уполномоченной территориальной службы Агентства с Министерством внутренних дел Грузии и Службой государственной безопасности Грузии для установления наличия важных для дела с точки зрения государственной и общественной безопасности и препятствующих выдаче соответствующего документа обстоятельств определяется постановлением Правительства Грузии.

5. Дополнительные ограничения в связи с вопросом о выдаче нейтрального удостоверения личности или (и) нейтрального проездного документа или (и) регистрации лиц, легитимно проживающих в Абхазской Автономной Республике и Цхинвальском регионе (бывшей Юго-Осетинской автономной области), с точки зрения государственной и общественной безопасности могут устанавливаться приказом Министра юстиции Грузии.

6. Бланки нейтрального удостоверения личности и нейтрального проездного документа и их описания, а также порядок оформления, заполнения реквизитов (в том числе в случае отсутствия или неустановления конкретного реквизита), выдачи и отмены указанных документов определяются приказом Министра юстиции Грузии.

7. В отношении нейтрального удостоверения личности действуют пункты 4 и 5 статьи 2 и статья 111 настоящего Закона.

8. Порядок регистрации и отмены регистрации лиц, легитимно проживающих в Абхазской Автономной Республике и Цхинвальском регионе (бывшей Юго-Осетинской автономной области), определяется приказом Министра юстиции Грузии.

9. На лиц, легитимно проживающих в Абхазской Автономной Республике и Цхинвальском регионе (бывшей Юго-Осетинской автономной области), зарегистрированных в порядке, установленном законодательством Грузии, распространяется действие пунктов 4 и 5 статьи 2 и пункта первого статьи 111 настоящего Закона.

10. Для целей настоящей статьи порядок решения вопроса, касающегося легитимного проживания лиц в Абхазской Автономной Республике и Цхинвальском регионе (бывшей Юго-Осетинской автономной области), определяется приказом Министра юстиции Грузии.

Закон Грузии №4986 от 1 июля 2011 года – веб-страница, 15.07.2011 г.

Закон Грузии №3938 от 8 июля 2015 года – веб-страница, 15.07.2015 г.  

Закон Грузии №2473 от 6 июня 2018 года – веб-страница, 21.06.2018 г

Закон Грузии №2637 от 27 июня 2018 года – веб-страница, 06.07.2018 г.

  

Статья 2014

1. Лицам, до 1 апреля 2015 года признанным судом недееспособными, индивидуальная оценка которых не производилась, паспорт выдается на основании удостоверенного в нотариальном порядке, выраженного в присутствии уполномоченного лица Агентства или консульского должностного лица письменного согласия их законных представителей или на основании согласия, выраженного уполномоченному лицу Агентства при помощи средств электронной коммуникации в порядке, установленном приказом Министра юстиции Грузии.

2. Согласия одного из родителей, выраженного в порядке, предусмотренном пунктом 8 статьи 202 настоящего Закона, кроме случаев, указанных в пункте 81 той же статьи, достаточно, если второй родитель до 1 апреля 2015 года был признан судом недееспособным и его индивидуальная оценка не производилась.

3. Если при выдаче несовершеннолетнему беженцу или несовершеннолетнему, находящемуся под дополнительной защитой, соответственно проездного документа или дорожного паспорта невозможно представить согласие обоих законных представителей, удостоверенное в нотариальном порядке, ввиду того, что второй законный представитель находится в стране, где несовершеннолетний преследуется, или в стране, где существует реальный риск причинения ему серьезного вреда, или у несовершеннолетнего отсутствует второй законный представитель, или второй законный представитель умер или является безвестно отсутствующим либо он до 1 апреля 2015 года был признан судом недееспособным, его индивидуальная оценка не производилась, и подтвердить соответствующие обстоятельства надлежащим документом не представляется возможным, вместо указанного документа может быть представлена соответствующая справка, выданная Министерством внутренних дел Грузии.

Закон Грузии №3390 от 20 марта 2015 года – веб-страница, 31.03.2015 г.

Закон Грузии №3701 от 12 июня 2015 года – веб-страница, 15.06.2015 г.

Закон Грузии №51 от 1 декабря 2016 года – веб-страница, 15.12.2016 г.

Закон Грузии №3101 от 5 июля 2018 года – веб-страница, 11.07.2018 г.

Закон Грузии №868 от 26 июня 2025 года – веб-страница, 07.07.2020 г.

 

Статья 2015

1. С 1 июля 2024 года отменить действующие неэлектронные (не имеющие электронного носителя информации) удостоверения личности гражданина Грузии, выданные до 28 июля 2011 года.

2. На новые удостоверения личности гражданина Грузии, выдаваемые лицам – владельцам удостоверений личности гражданина Грузии, предусмотренных пунктом первым настоящей статьи, взамен указанных удостоверений личности, наносятся те же идентификационные данные соответствующих лиц, которые нанесены на удостоверения личности гражданина Грузии, предусмотренные указанным пунктом.

Закон Грузии №4024 от 15 декабря 2023 года – веб-страница, 28.12.2023 г.

 

Статья 2016

1. Если дата рождения, указанная в документе, удостоверяющем личность, выданном до введения в действие настоящей статьи, отличается от указанной в записи акта о рождении или (и) свидетельстве о рождении владельца указанного документа даты рождения этого же лица, после введения настоящей статьи в действие в каждое новое удостоверение личности гражданина Грузии, каждый новый паспорт гражданина Грузии и каждый новый паспорт служебного пользования гражданина Грузии, выданный этому лицу, с его согласия вносится та же дата рождения, которая была указана в документе, удостоверяющем личность, выданном до введения настоящей статьи в действие. Под документом, удостоверяющим личность, выданным до введения настоящей статьи в действие, для целей настоящего пункта подразумевается какой-либо из следующих документов, выданных последними до введения в действие этой же статьи: действующее или утратившее силу удостоверение личности гражданина Грузии, действующий или утративший силу паспорт гражданина Грузии, действующий или утративший силу паспорт служебного пользования гражданина Грузии.

2. Запись (дата рождения), внесенная в предусмотренные пунктом первым настоящей статьи новое удостоверение личности гражданина Грузии, новый паспорт гражданина Грузии или новый паспорт служебного пользования гражданина Грузии в соответствии с тем же пунктом, не может стать основанием для отмены указанного удостоверения личности гражданина Грузии, указанного паспорта гражданина Грузии или указанного паспорта служебного пользования гражданина Грузии.

Закон Грузии №4083 от 7 марта 2024 года – веб-страница, 13.03.2024 г.

 

Глава IV. Заключительные положения

Статья 21. (искл.)

Закон Грузии №1772 от 24 июня 2005 года – ССМ I, №39, 16.07.2005 г., ст. 263

 

Статья 22

1. Нарушение требований настоящего Закона влечет ответственность в соответствии с законодательством Грузии.

2. За отсутствие регистрации не может быть привлечено к ответственности лицо, заявившее органу, ответственному за регистрацию, о перемене места жительства и выполнившее другие требования, предусмотренные настоящим Законом.

 

Статья 221

Подпункт «о» пункта 3 статьи 14 и подпункт «о» пункта первого статьи 15 настоящего Закона ввести в действие с 1 мая 2006 года.

Закон Грузии №2629 от 28 декабря 2005 года – ССМ I, №3, 16.01.2006 г., ст. 23

 

Президент Грузии Эдуард Шеварднадзе

Тбилиси,

27 июня 1996 года.

№323-II