„მოგების გადასახადის დეკლარაციის ფორმის და მისი შევსების წესის შესახებ ინსტრუქციის დამტკიცების თაობაზე“ საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2007 წლის 11 დეკემბრის №1284 ბრძანებაში ცვლილებების შეტანის თაობაზე

სახელმწიფო სარეგისტრაციო კოდი 200.050.000.22.033.012.166

საქართველოს ფინანსთა მინისტრის

ბრძანება №706

2008 წლის 11 სექტემბერი

ქ. თბილისი

“მოგების გადასახადის დეკლარაციის ფორმის და მისი შევსების წესის შესახებ ინსტრუქციის დამტკიცების თაობაზე“ საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2007 წლის 11 დეკემბრის №1284 ბრძანებაში ცვლილებების შეტანის თაობაზე

“ნორმატიული აქტების შესახებ,“ საქართველოს კანონის 36-ე მუხლის შესაბამისად, ვბრძანებ:

    მუხლი 1.

“მოგების გადასახადის დეკლარაციის ფორმის და მისი შევსების წესის შესახებ ინსტრუქციის დამტკიცების თაობაზე“ საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2007 წლის 11 დეკემბრის №1284 ბრძანებაში (სსმ III, 20.12.2007 წ., №180, მუხ.1995) შეტანილ იქნეს შემდეგი ცვლილებები:   

 1. ბრძანებით დამტკიცებული “მოგების გადასახადის დეკლარაციის შევსების წესის შესახებ” ინსტრუქციის (დანართი №2) მე-2 მუხლის მე-3 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით:

“3. დეკლარაციის III განაყოფის (მოგების გადასახადის გაანგარიშება) უჯრებში აისახება:

ა) მე-16 უჯრაში – საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 173-ე მუხლით დადგენილი ნორმებით განსაზღრული ერთობლივი შემოსავალი, რომელიც მიიღება საანგარიშო პერიოდში ნებისმიერი ფორმით ან/და საქმიანობით (გარდა საქართველოში არსებული წყაროდან 2009 წლის 1 იანვრიდან მიღებული დივიდენდებისა და საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 196-ე მუხლის მე-5 და მე-6 ნაწილების მიხედვით მიღებული პროცენტებისა), მათ შორის, შემოსავალი, რომელიც საგადასახადო კანონმდებლობით გათავისუფლებულია მოგების გადასახადისგან და უსასყიდლოდ (ჩუქებით) მიღებული მატერიალური ფასეულობის (გაწეული მომსახურების) საბაზრო ღირებულება. ამასთან, როცა დეკლარაციას ავსებს არარეზიდენტი იურიდიული პირი გადახდის წყაროსთან დაკავებული თანხების დაბრუნების მოთხოვნით, დეკლარაციის მე-16 უჯრაში შეიტანება მხოლოდ საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 197-ე მუხლის პირველი ნაწილის “გ“ და “დ“ ქვეპუნქტების შესაბამისად საქართველოში არსებული წყაროდან მიღებული შემოსავლები;

ბ) მე-17 და მე-18 უჯრებში – სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობათა ღირებულება (გარდა უსასყიდლოდ (ჩუქებით) მიღებული) შესაბამისად საანგარიშო პერიოდის დასაწყისისათვის და საანგარიშო პერიოდის ბოლოსათვის (საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 208-ე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბამისად);

გ) მე-19 უჯრაში – შემოსავლის მიღებასთან დაკავშირებული საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შესაბამისად გამოქვითვას დაქვემდებარებული ხარჯები (გარდა კაპიტალიზებადი ხარჯებისა), მათ შორის:

გ.ა) მე-20 უჯრაში – საანგარიშო პერიოდში შეძენილი სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობის ღირებულება (გარდა კაპიტალიზებადი ხარჯებისა);

გ.ბ) 21-ე უჯრაში – საანგარიშო პერიოდში გახარჯული ელექტროენერგიის ღირებულება;

გ.გ) 22-ე უჯრაში – საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 174-ე მუხლის შესაბამისად ხელფასის (სარგებელის) სახით გაწეული ხარჯი;

გ.დ) 23-ე უჯრაში – საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 179-ე მუხლის მიხედვით კრედიტისათვის (სესხისათვის) გადახდილი ან გადასახდელი პროცენტები, მაგრამ არა უმეტეს წლიური 24 პროცენტის ფარგლებში;

გ.ე) 24-ე უჯრაში – რეალიზებულ საქონელთან ან მომსახურებასთან დაკავშირებული უიმედო ვალები საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 180-ე მუხლის შეზღუდვების გათვალისწინებით;

გ.ვ) 25-ე უჯრაში – საამორტიზაციო ანარიცხები ძირითადი საშუალებების და არამატერიალური აქტივების მიხედვით (მათ შორის, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 188-ე მუხლით განსაზღვრული), რომელიც გამოიანგარიშება საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 183-ე, 188-ე და 189-ე მუხლების შესაბამისად;

გ.ზ) 26-ე უჯრაში – საანგარიშო წლის განმავლობაში 1000 ლარამდე ღირებულების ამორტიზაციას დაქვემდებარებული ძირითადი საშუალებების ღირებულება, რომელიც საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 183-ე მუხლის მე-2 ნაწილის მიხედვით სრულად გამოიქვითება ერთობლივი შემოსავლიდან იმ საანგარიშო წელს, როდესაც მათი შეძენა ან შექმნა მოხდა;

გ.თ) 27-ე უჯრაში – საგადასახადო წლის განმავლობაში შესყიდული, ლიზინგით მიღებული ან საკუთარი წარმოების ამორტიზაციას დაქვემდებარებული და ექსპლუატაციაში შესული ძირითადი საშუალებების ღირებულება, რომელიც საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 183-ე მუხლის მე-13 და მე-14 ნაწილების მიხედვით გადასახადის გადამხდელს შეუძლია სრულად გამოიქვითოს 100-პროცენტიანი ამორტიზაციის დარიცხვის გზით;

გ.ი) 28-ე უჯრაში – საკუთარი, ასევე ლიზინგით აღებული ძირითადი საშუალების რემონტის ხარჯები, რომლის ოდენობა არ უნდა აღემატებოდეს შესაბამისი ჯგუფის ღირებულებითი ბალანსის 5 პროცენტს. ამასთან, თუ გადასახადის გადამხდელი ძირითადი საშუალებების გამოქვითვისას იყენებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 183-ე მუხლის მე-13 ნაწილის ნორმას, მაშინ ძირითადი საშუალებების აღნიშნული ნაწილისათვის რემონტის ხარჯებთან მიმართებაში 5-პროცენტიანი შეზღუდვის წესი არ გამოიყენება;

გ.კ) 29-ე უჯრაში ­– გამოქვითვას დაქვემდებარებული ნებისმიერი ხარჯი, რომელიც დაკავშირებულია შემოსავლის მიღებასთან და არ არის ასახული სხვა უჯრებში, როგორიცაა:

გ.კ.ა) სადაზღვეო ხარჯები, დაზღვევის ხელშეკრულების საფუძელზე დამზღვევ და/ან დაზღვეულთა მიერ გადახდილ ეკონომიკურ საქმიანობასთან დაკავშირებული სადაზღვეო შენატანები, გარდა დაბრუნებადი და მაგროვებადი ხასიათის ხელშეკრულებათა მიხედვით გადახდილი სადაზღვეო შენატანებისა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 187-ე მუხლის შესაბამისად;

გ.კ.ბ) წარმომადგენლობითი ხარჯები, რომლებიც განისაზღვრება საქართველოს საგადასახადო კოდექსის მე-12 მუხლის 38-ე ნაწილის მიხედვით. ამასთან მისი ოდენობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 185-ე მუხლის შესაბამისად არ უნდა აღემატებოდეს საგადასახადო წლის განმავლობაში მიღებული ერთობლივი შემოსავალის (უჯრა 16) ერთ პროცენტს;

გ.კ.გ) სამეცნიერო-კვლევითი, საპროექტო და საცდელ-საკონსტრუქტორო მომსახურების ხარჯები საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 182-ე მუხლის მიხედვით;

გ.კ.დ) სარეზერვო ფონდებში გადარიცხვები საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 181-ე მუხლის მიხედვით.

გ.კ.ე) ეკონომიკური საქმიანობისათვის გამოყენებული უსასყიდლოდ მიღებული სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობის (გაწეული მომსახურების) ღირებულება და გამოქვითვას დაქვემდებარებული სხვა ნებისმიერი ხარჯი (გარდა საქველმოქმედო ორგანიზაციებზე გაცემული შეწირულობებისა).

დ) 30-ე უჯრაში – მე-17 და მე-19 უჯრებში ასახულ მონაცემთა ჯამი;

ე) 31-ე უჯრაში – მე-16 და მე-18 უჯრებში ასახულ მონაცემთა ჯამი;

ვ) 32-ე უჯრაში – საანგარიშო წლის ერთობლივი შემოსავლის (უჯრა 31) გადამეტება გამოქვითვებზე (უჯრა 30), რომელიც შეადგენს 31-ე და 30-ე უჯრების მონაცემთა დადებით სხვაობას;

ზ) 33-ე უჯრაში – საანგარიშო წლის გამოქვითვების (უჯრა 30) გადამეტება ერთობლივ შემოსავალზე (უჯრა 31), რომელიც შეადგენს 31-ე და 30-ე უჯრების მონაცემთა უარყოფით სხვაობას (ზარალს);

 თ) 34-ე უჯრაში – საგადასახადო კანონმდებლობის მიხედვით მოგების გადასახადით დაბეგვრისაგან გათავისუფლებული მოგება (შემოსავალი). აგრეთვე გამოქვითვას დაქვემდებარებული საქველმოქმედო ორგანიზაციებზე გაცემული შეწირულობის თანხები, რომელიც საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 186-ე მუხლის შესაბამისად არ უნდა აღემატებოდეს 32-ე უჯრაში (ერთობლივი შემოსავლების გადამეტება გამოქვითებზე) ასახული თანხის 8 პროცენტს;

ი) 35-ე უჯრაში – წინა წლების აუნაზღაურებელი ზარალი, რომელიც ექვემდებარება გამოქვითვას, მაგრამ არა უმეტეს წინა 5 საგადასახადო წლის ზარალისა (სტრიქონის შევსებისას 2009 წლის 1 იანვრიდან გაითვალისწინება საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 192-ე მუხლის მე-3 ნაწილის შეზღუდვა);

კ) 36-ე უჯრაში – დასაბეგრი მოგება, რომელიც მიიღება: საანგარიშო წლის ერთობლივი შემოსავლის გამოქვითვებზე გადამეტებას (უჯრა 32) გამოკლებული დაბეგვრისაგან გათავისუფლებული მოგება (შემოსავალი) (უჯრა 34) და გამოკლებული წინა საანგარიშო წლის ზარალი (უჯრა 35, მაგრამ არა უმეტეს 32-ე უჯრაში ასახული თანხისა);

ლ) 37-ე უჯრაში – მოგების გადასახადი დასაბეგრ მოგებაზე, რომელიც მიიღება 36-ე უჯრაში ასახული თანხის გამრავლებით საქართველოს საგადასახადო კოდექსით დადგენილ გადასახადის განაკვეთზე;

მ) 38-ე უჯრაში – საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 196-ე მუხლის მე-4 ნაწილის, ხოლო თუ დეკლარაციას ავსებს არარეზიდენტი – 197-ე მუხლის პირველი ნაწილის “გ“ და “დ“ ქვეპუნქტების მიხედვით საქართველოში გადახდის წყაროსთან დაკავებული და ბიუჯეტში გადახდილი გადასახადის თანხა, რომელზეც არსებობს გადახდის დამადასტურებელი საბუთი;

ნ) 39-ე უჯრაში – უცხოეთში (საქართველოს ფარგლებს გარეთ) ფაქტობრივად გადახდილი გადასახადის თანხა შემოსავალზე, რომელიც მიღებული არ არის საქართველოში არსებული წყაროდან, მაგრამ არა უმეტეს იმ ოდენობისა, რომელიც დარიცხული იქნებოდა ამ შემოსავალზე საქართველოში მოქმედი წესით და განაკვეთით, გადასახადის ჩასათვლელი თანხა განისაზღვრება საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 192¹ მუხლის მიხედვით;

ო) მე-40 უჯრაში – კუთვნილი მოგების გადასახადი, რომელიც მიიღება: 37-ე უჯრის მონაცემს გამოკლებული 38-ე და 39-ე უჯრების მონაცემები, იმ პირობით, რომ გამოსაკლები თანხა არ უნდა აღემატებოდეს 37-ე უჯრის მონაცემს;

პ) 41-ე უჯრაში – საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 217-ე მუხლის მე-6 ნაწილის შესაბამისად არარეზიდენტი იურიდიული პირის მიერ გადასახადის დაბრუნების მოთხოვნით წარდგენილი დეკლარაციით განსაზღვრული დასაბრუნებელი გადასახადის ოდენობა, რომელიც მიიღება დეკლარაციის 37-ე და 38-ე უჯრებში ასახულ მონაცემთა სხვაობით, იმ პირობით, თუ 38-ე უჯრაში ასახული საქართველოში გადახდის წყაროსთან დაკავებული გადასახადის თანხა აღემატება დეკლარაციის 37-ე უჯრაში გამოანგარიშებულ მოგების გადასახადის თანხას;

ჟ) 42-ე უჯრაში – გადასახადის გადამხდელის (საწარმოს ხელმძღვანელის) ან სხვა ვალდებული პირის ან/და მისი კანონიერი ან უფლებამოსილი წარმომადგენლის (ვინც ადასტურებს დეკლარაციაში მოცემული მონაცემების უტყუარობას და სისრულეს) გვარი და სახელი სრულად;

რ) 43-ე უჯრაში – 42-ე უჯრაში ასახული პირის ხელის მოწერა;

ს) 44-ე უჯრაში – 42-ე უჯრაში ასახული პირის ხელმოწერის თარიღი. აღნიშნული უჯრის პირველ ორ განაყოფში აისახება ხელმოწერის რიცხვი, მომდევნო ორ განაყოფში – თვე და ბოლო ოთხ განაყოფში – წელი სრულად.“.

2. ბრძანებით დამტკიცებული დანართი №1 ჩამოყალიბდეს თანდართული რედაქციით.

    მუხლი 2.

ბრძანება ამოქმედდეს გამოქვეყნებისთანავე.

ნ. გილაური