„მოგების გადასახადის დეკლარაციის ფორმის და მისი შევსების წესის შესახებ ინსტრუქციის დამტკიცების თაობაზე“ საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2007 წლის 11 დეკემბრის №1284 ბრძანებაში ცვლილებების შეტანის შესახებ

სახელმწიფო სარეგისტრაციო კოდი 200.050.000.22.033.013.642

საქართველოს ფინანსთა მინისტრის

ბრძანება №657

2009 წლის 12 ოქტომბერი

ქ. თბილისი

„მოგების გადასახადის დეკლარაციის ფორმის და მისი შევსების წესის შესახებ ინსტრუქციის დამტკიცების თაობაზე“ საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2007 წლის 11 დეკემბრის №1284 ბრძანებაში ცვლილებების შეტანის შესახებ

„ნორმატიული აქტების შესახებ“ საქართველოს კანონის 36-ე მუხლის შესაბამისად, ვბრძანებ:

    მუხლი 1

„მოგების გადასახადის დეკლარაციის ფორმის და მისი შევსების წესის შესახებ ინსტრუქციის დამტკიცების თაობაზე“ საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2007 წლის 11 დეკემბრის №1284 ბრძანებით (სსმ III. 20.12.2007წ., №180, მუხ.1995) დამტკიცებული ინსტრუქციის (დანართი №2) მე-2 მუხლის მე-3 პუნქტში შევიდეს შემდეგი ცვლილებები:

1. „ა“ ქვეპუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქცი-ით:

„ა) მე-16 უჯრაში – საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 173-ე მუხლით დადგენილი ნორმებით განსაზღვრული ერთობლივი შემოსავალი, რომელიც მიიღება საგადასახადო პერიოდში ნებისმიერი ფორმით ან/და საქმიანობით (მათ შორის, ამხანაგობაში (ამხანაგობებში) წილის შესაბამისად მიკუთვნებული მოგება). უსასყიდლოდ (ჩუქებით) მიღებული მატერიალური ფასეულობა (გაწეული მომსახურება) ერთობლივ შემოსავალში შეიტანება საბაზრო ღირებულებით. ამასთან, ერთობლივ შემოსავალში არ შეიტანება საქართველოში არსებული წყაროდან მიღებული დივიდენდები და 2009 წლის 2 იანვრიდან საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 196-ე მუხლის მე-5 (გარდა ლიცენზირებული ფინანსური ინსტიტუტის მიერ მიღებული პროცენტისა) და მე-6 ნაწილების მიხედვით მიღებული პროცენტები. თუ დეკლარაციას ავსებს არარეზიდენტი იურიდიული პირი გადახდის წყაროსთან დაკავებული თანხების დაბრუნების მოთხოვნით, დეკლარაციის მე-16 უჯრაში შეიტანება მხოლოდ საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 197-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ და „დ“ ქვე-პუნქტების შესაბამისად, საქართველოში არსებული წყაროდან მიღებული შემოსავლები;“.

2. „გ.ა“ ქვეპუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით:

„გ.ა) 20-ე უჯრაში – საანგარიშო პერიოდში შეძენილი სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობის, მათ შორის, ეკონომიკური საქმიანობისათვის გამოყენებული უსასყიდლოდ (ჩუქებით) მიღებული სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობის, ღირებულება (გარდა კაპიტალიზებადი ხარჯებისა);“.

3. „გ.დ“ ქვეპუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით:

„გ.დ) 23-ე უჯრაში – საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 179-ე მუხლის მიხედვით კრედიტისათვის (სესხისათვის) გადახდილი ან გადასახდელი პროცენტები, მაგრამ არა უმეტეს წლიური 24 პროცენტის (2009 წლის 1 იანვრიდან 2011 წლის 1 იანვრამდე 30 პროცენტის) ფარგლებში;“.

4. „გ.ზ“ ქვეპუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით:

„გ.ზ) 26-ე უჯრაში – 1000 ლარამდე ღირებულების ამორტიზაციას დაქვემდებარებული ძირითადი საშუალებების ღირებულება, რომელიც საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 183-ე მუხლის მე-2 ნაწილის მიხედვით სრულად გამოიქვითება ერთობლივი შემოსავლიდან, კერძოდ:

გ.ზ.ა) 2009 წლის 1 იანვრამდე შეძენილი ან შექმნილი ძირითადი საშუალებების ღირებულება სრულად გამოიქვითება იმ საგადასახადო წელს, როდესაც მათი შეძენა ან შექმნა განხორციელდა;

გ.ზ.ბ) 2009 წლის 1 იანვრის შემდეგ შეძენილი ან შექმნილი ძირითადი საშუალებების ღირებულება გამოიქვითება იმ საგადასახადო წელს, როდესაც მათი ექსპლოატაციაში გადაცემა განხორციელდა;“.

5. „გ.თ“ ქვეპუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით:

„გ.თ) 27-ე უჯრაში – საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 183-ე მუხლის მე-13 და მე-14 ნაწილების მიხედვით საგადასახადო წლის განმავლობაში 100-პროცენტიანი ამორტიზაციის დარიცხვის გზით სრულად გამოქვითული ამორტიზაციას დაქვემდებარებული და ექსპლუატაციაში შესული ძირითადი საშუალებების ღირებულება, კერძოდ:

გ.თ.ა) შესყიდული, ან საკუთარი წარმოების ძირითადი საშუალებების ღირებულება;

გ.თ.ბ) 2010 წლის 1 იანვრამდე ლიზინგით მიღებული ძირითადი საშუალებების სალიზინგო გადასახ-დელების დისკონტირებული ღირებულება;

 გ.თ.გ) 2010 წლის 1 იანვრის შემდგომ ლიზინგით მიღებული და გამოსყიდული ძირითადი საშუალებების შესყიდვის ღირებულება;“.

6. „გ.ი“ ქვეპუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით:

„გ.ი) 28-ე უჯრაში – საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 183-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თითოეულ ჯგუფში შემავალი, ეკონომიკური საქმიანობისათვის გამოყენებული ძირითადი საშუალების რემონტის ხარჯები, რომლის ოდენობა არ უნდა აღემატებოდეს შესაბამისი ჯგუფის ღირებულებითი ბალანსის 5 პროცენტს. ამასთან, თუ გადასახადის გადამხდელი ძირითადი საშუალებების გამოქვითვისას იყენებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 183-ე მუხლის მე-13 ნაწილის ნორმას, მაშინ ძირითადი საშუალებების აღნიშნული ნაწილისათვის რემონტის ხარჯებთან მიმართებაში 5 პროცენტიანი შეზღუდვის წესი არ გამოიყენება;“.

7. „გ.კ.ე“ ქვეპუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით:

„გ.კ.ე) გამოქვითვას დაქვემდებარებული სხვა ნებისმიერი ხარჯი (გარდა საქველმოქმედო ორგანიზაციებზე გაცემული შეწირულობებისა);“.

8. „ი“ ქვეპუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით:

„ი) 35-ე უჯრაში – წინა წლების აუნაზღაურებელი ზარალი, რომელიც ექვემდებარება გამოქვითვას, მაგრამ არა უმეტეს წინა 5 საგადასახადო წლის ზარალისა (სტრიქონის შევსებისას 2009 წლის 1 ია-ვრიდან გაითვალისწინება საქართველოს საგადასახა-დო კოდექსის 192-ე მუხლის მე-3 ნაწილის შეზღუდ-ვა). ამავე უჯრაში აისახება აგრეთვე ამხანაგობის (ამხანაგობების) წილის მიხედვით მიკუთვნებული წინა წლების აუნაზღაურებელი ზარალი, რომელიც საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 206-ე მუხლის მე-7 ნაწილის შესაბამისად გამოიქვითება მხოლოდ ამავე ამხანაგობის (ამხანაგობების) წილის მიხედვით მიკუთვნებული მოგების ხარჯზე. ამასთან, 2009 წლამდე ამხანაგობაში მიღებული ზარალი არ მიეკუთვნება ამხანაგობის წილის მფლობელებს და იგი შესაბამისად მოცემულ უჯრაში ასახვას და გამოქვითვას არ ექვემდებარება.

მაგალითი 1:

საწარმომ 2010 წლის მოგების გადასახადის დეკლარაციის მე-16 უჯრაში (ერთობლივი შემოსავალი) ასახა 100 000 ლარი, მათ შორის „А“ ამხანაგობაში წილის ფლობის მიხედვით მიკუთვნებული მოგება 5000 ლარი, 32-ე უჯრაში (ერთობლივი შემოსავალის გადამეტება გამოქვითებზე) 20 000 ლარი, 35-ე უჯრაში (წინა წლების ზარალი) 18000 ლარი, აქედან 3000 ლარი „А“ ამხანაგობაში და 5000 ლარი “В“ ამხანაგობაში 2009 წელში წილების ფლობის მიხედვით მიკუთნებული ზარალი და 10000 ლარი 2008 წლის საქმიანობიდან მიღებული ზარალი.

მოცემულ პირობებში:

მიუხედავად იმისა, რომ საანგარიშო წლის მოგება 20 000 ლარი აღემატება წინა წლების ზარალს 18000 ლარს, საწარმოს შეუძლია ამ წლის მოგები-დან გამოქვითოს მხოლოდ 2008 წლის საქმიანობიდან მიღებული 10000 ლარის და 2009 წელს „А“ ამხანაგობაში წილის მფლობელობით მიკუთვნებული 3000 ლარის ზარალი. ამასთან, „В“ ამხანაგობაში წილის ფლობის მიხედვით მიკუთვნებული 5000 ლარის ზარალი საწარმოს შეუძლია გამოქვითოს მომავალ წლებში მხოლოდ ამავე ამხანაგობაში წილის ფლობის მიხედვით მიკუთნებული მოგების ხარჯზე, დადგენილი წესების დაცვით.“.

9. “ო“ ქვეპუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით:

„ო) მე-40 უჯრაში – კუთვნილი მოგების გადასახადი, რომელიც მიიღება: 37-ე უჯრის მონაცემს გამოკლებული 38-ე და 39-ე უჯრების მონაცემები, იმ პირობით, რომ გამოსაკლები თანხა არ უნდა აღემატებოდეს 37-ე უჯრის მონაცემს.

მაგალითი 2:

რეზიდენტმა საწარმომ მოგების გადასახადის დეკლარაციის 37-ე უჯრაში ასახა 10000 ლარი (მოგების გადასახადი), 38-ე უჯრაში – გადახდის წყაროსთან დაკავებული და ბიუჯეტში გადახდილი პროცენტი 8000 ლარი, ხოლო 39-ე უჯრაში – საქართველოს ფარგლებს გარეთ ფაქტობრივად გადახდილი გადასახადი 5000 ლარი.

მოცემულ პირობებში:

იმის გათვალისწინებით, რომ 38-ე და 39-ე უჯრების ჯამი აღემატება 37-ე უჯრაში ასახულ მონა-ცემს, საწარმომ მოგების გადასახადის დეკლარაციის მე-40 უჯრაში კუთვნილი მოგების გადასახდის სახით უნდა ასახოს ნული, ხოლო ამ უჯრების გამოკლებით მიღებული უარყოფითი სხვაობა 3000 ლარი (13000-10000) დეკლარაციაში არ აისახება.“.

    მუხლი 2.

ეს ბრძანება ამოქმედდეს გამოქვეყნებისთანავე.

კ. ბაინდურაშვილი