მოგების გადასახადის წლიური დეკლარაციის ფორმის და შევსების წესის შესახებ ინსტრუქციის დამტკიცების თაობაზე

სახელმწიფო სარეგისტრაციო კოდი 200.050.000.22.033.007.243

საქართველოს ფინანსთა მინისტრის

ბრძანება №247

2005 წლის 12 აპრილი

ქ. თბილისი

მოგების გადასახადის წლიური დეკლარაციის ფორმის და შევსების წესის შესახებ ინსტრუქციის დამტკიცების თაობაზე

საგადასახადო კოდექსის მე-3 და 95-ე მუხლების საფუძველზე და 217-ე მუხლის აღსრულების მიზნით, ვბრძანებ:

1. დამტკიცდეს ,,მოგების გადასახადის წლიური დეკლარაციის” ფორმა (დანართი №1, 2, 3).

2. დამტკიცდეს ,,ინსტრუქცია მოგების გადასახადის წლიური დეკლარაციის შევსების წესის შესახებ”.

3. ბრძანება ამოქმედდეს გამოქვეყნებისთანავე.

ვ. ჩეჩელაშვილი

 

 

 

 

 

 

 

 

ინსტრუქცია

მოგების გადასახადის წლიური დეკლარაციის შევსების წესის შესახებ

    მუხლი 1. ზოგადი დებულებანი

1. დეკლარაციას, საგადასახადო აღრიცხვის ადგილის მიხედვით საგადასახადო ინსპექციაში საანგარიშოს მომდევნო წლის პირველ აპრილამდე წარადგენენ:

ა) საქართველოს საწარმოები;

ბ) უცხოური საწარმოები, რომლებიც შემოსავლებს იღებენ საქართველოში არსებული წყაროდან და რომლებიც არ იბეგრებიან გადახდის წყაროსთან.

2. უცხოური საწარმოები, რომლებიც იღებენ საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 197-ე მუხლის პირველი ნაწილის ,,გ” და ,,დ” ქვეპუნქტებით განსაზღვრულ შემოსავლებს და იბეგრებიან გადახდის წყაროსთან, უფლება აქვთ დეკლარაცია წარადგინონ გადახდილი გადასახადის გადაანგარიშების მოთხოვნით საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 217-ე მუხლის მე-6 ნაწილის შესაბამისად.

3. გადამხდელი, ეკონომიკური საქმიანობის შეწყვიტისას, ვალდებულია საგადასახადო ორგანოში დეკლარაცია წარადგინოს 30 დღის ვადაში.

4. იურიდიული პირის ლიკვიდაციისას, დეკლარაცია სალიკვიდაციო კომისიის ან გადამხდელის მიერ საგადასახადო ორგანოს წარედგინება იურიდიული პირის ლიკვიდაციის თაობაზე გადაწყვეტილების მიღებიდან 15 დღის ვადაში.

5. დეკლარაციის და დანართების უჯრებში (სტრიქონებში), რომლებშიც მითითებულია ლოგიკური ფორმულები, შეიტანება აღნიშნული ფორმულების მიხედვით განსაზღვრული მონაცემები. იმ შემთხვევაში, თუ ობიექტური მიზეზის გამო დასახელებულ სტრიქონებში შეიტანება განსხვავებული მონაცემი, გადამხდელი ვალდებულია აღნიშნულზე დეკლარაციაში გააკეთოს სათანადო შენიშვნა.

6. დეკლარაციის და დანართების უჯრებში (სტრიქონებში), შემოსავლები და ხარჯები უნდა აისახოს იმდაგვარად, რომ მოგების (გამოქვითვების) განსაზღვრასთან დაკავშირებული არც ერთი ელემენტი არ იქნეს გამოტოვებული ან ორჯერ ჩართული.

7. დეკლარაციის შევსება წარმოებს მელნით, ბურთულიანი ავტოკალმით ან კომპიუტერის გამოყენებით.

8. დეკლარაციის შევსება ხდება გადამხდელის მიერ გარდა იმ განაყოფისა, რომელიც ივსება საგადასახადო ორგანოს მიერ.

9. დეკლარაციის უტყუარობა და სისრულე დასტურდება საწარმოს ხელმძღვანელის ხელმოწერით. ამასთან, მიეთითება სახელი და გვარი სრულად და ხელმოწერის თარიღი, საკონტაქტო ტელეფონის ნომერი.

    მუხლი 2. დეკლარაციის შევსების წესი

1. დეკლარაციის ფორმის I განაყოფის სტრიქონზე – ,,საგადასახადო ორგანოს დასახელება” – მიეთითება ტერიტორიული საგადასახადო ორგანოს სრული დასახელება, რომელსაც წარედგინება დეკლარაცია.

2. დეკლარაციის ფორმის I განაყოფის სტრიქონზე – ,,საწარმოს სრული დასახელება” მიეთითება გადამხდელის სრული დასახელება მისი სადამფუძნებლო დოკუმენტების მიხედვით. დასახელებაში ლათინური ტრანსკრიფციის არსებობისას იგი ასევე აღინიშნება.

3. დეკლარაციის ფორმის II განაყოფი ივსება საგადასახადო ორგანოს მიერ. იგი მოიცავს მონაცემებს დეკლარაციის წარდგენის შესახებ, კერძოდ:

ა) დეკლარაციის წარმოდგენის ფორმას – ფოსტითაა გამოგზავნილი თუ წარმოდგენილია პირადად;

ბ) გვერდების და დანართების რაოდენობას;

გ) წარმოდგენის თარიღს;

დ) საგადასახადო ორგანოში რეგისტრაციის ნომერს;

ე) საგადასახადო ორგანოს თანამშრომლის სახელსა და გვარს, რომელმაც მიიღო დეკლარაცია და დაადასტურა ხელმოწერით.

4. დეკლარაციის III განაყოფის უჯრებში შეიტანება:

ა) პირველ უჯრაში შეიტანება გამოანგარიშებული ერთობლივი შემოსავალი (უჯრა 2 + უჯრა 3 – უჯრა 4 + უჯრა 5);

ბ) მე-2 უჯრაში შეიტანება დანართი №2-ის პირველი სტრიქონის მონაცემი;

გ) მე-3 უჯრაში – დანართი №2-ის მე-17 სტრიქონის მონაცემი;

დ) მე-4 და მე-5 უჯრებში საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 208-ე მუხლის შესაბამისად შეიტანე-ბა მონაცემები პირის საკუთრებაში საანგარიშო პერიოდის დასაწყისისათვის არსებული და საანგარიშო პერიოდის ბოლოსათვის არსებული სასაქონლო მატერიალური ფასეულობების შესახებ. კერძოდ, დამუშავებული ან ნაწილობრივ დამუშავებული საქონლის ღირებულება მათი ადგილმდებარეობის მიუხედავად;

ე) მე-6 უჯრაში – გამოქვითვები ერთობლივი შემოსავლიდან (ჯამი უჯრა 7-დან უჯრა 20-ის ჩათვლით;

ვ) მე-7 უჯრაში – ხელფასის სახით განაცემები, მათ შორის სარგებელი საგადასახადო კოდექსის 174-ე მუხლის შესაბამისად;

ზ) მე-8 და მე-9 უჯრებში – შესაბამისად ხარჯი საქონელზე, მასალებსა და ნედლეულზე და ელენერგიაზე, რომელიც დაკავშირებულია შემოსავლის მიღებასთან, საგადასახადო კოდექსის 177-ე მუხლის შესაბამისად;

თ) მე-10 უჯრაში – დანართი №3-ის ნაწილი I-ის მე-8, ნაწილი II-ის მე-8, ნაწილი III-ის მე-6 სტრიქონების და ნაწილი IV-ის მე-6 სვეტის ჯამური მონაცემები;

ი) მე-11 უჯრაში – საგადასახადო წლის განმავლობაში ექსპლუატაციაში შესული შესყიდული, ლიზინგით მიღებული ან საკუთარი წარმოების ძირითადი საშუალებების ღირებულება საგადასახადო კოდექსის 183-ე მუხლის მე-13 და მე-14 ნაწილების მიხედვით;

კ) მე-12 უჯრაში – საკუთარი, ასევე ლიზინგით აღებული ძირითადი საშუალებების რემონტის ხარჯები, რომლის ოდენობა არ უნდა აღემატებოდეს შესაბამისი ჯგუფის ღირებულებითი ბალანსის 5 პროცენტს. ამასთან, თუ გადამხდელი ძირითადი საშუალებების გამოქვითვისას იყენებს საგადასახადო კოდექსის 183-ე მუხლის მე-13 ნაწილის ნორმას, მაშინ ძირითადი საშუალების აღნიშნული ნაწილისათვის რემონტის ხარჯებთან მიმართებაში 5-პროცენტიანი შეზღუდვის წესი არ გამოიყენება;

ლ) მე-13 უჯრაში – კრედიტისათვის (სესხისათვის) გადახდილი ან გადასახდელი პროცენტები საგადა-სახადო კოდექსის 179-ე მუხლის მიხედვით, მაგრამ არა უმეტეს წლიური 24 პროცენტის ფარგლებში. სტრიქონის შევსებისას გაითვალისწინება აგრეთვე საგადასახადო კოდექსის 216-ე მუხლის შეზღუდვა;

მ) მე-14 უჯრაში ხარჯები რეალიზებულ საქონელთან ან მომსახურებასთან დაკავშირებულ უიმედო ვალებზე შეიტანება იმ პირობით, თუ აღნიშნული მიწოდებების მიხედვით შემოსავლები ადრე შეტანილი იყო სანგარიშოს წინა წლების დეკლარაციებში;

ნ) მე-15 უჯრაში სარეზერვო ფონდებში გადარიცხვები – კანონმდებლობით დადგენილი წესით გამოქვითვები აისახება იმ პირების მიერ, რომლებიც ეწევიან სადაზღვევო საქმიანობას, აგრეთვე საბანკო დაწესებულებების მიერ ეროვნული ბანკის მიერ დადგენილი წესით;

ო) მე-16 უჯრაში სადაზღვევო ხარჯები შეიტანება დაზღვევის ხელშეკრულების საფუძველზე დამზღვევ და/ან დაზღვეულთა მიერ გადახდილ ეკონომიკურ საქმიანობასთან დაკავშირებული სადაზღვევო შენატანები, გარდა დაბრუნებადი და მოგროვებადი სადაზღვევო შენატანებისა;

პ) მე-17 უჯრაში – სამეცნიერო-კვლევითი საპროექტო და საცდელ-საკონსტრუქტორო მომსახურების ხარჯები საგადასახადო კოდექსის 182-ე მუხლის მიხედვით;

ჟ) მე-18 უჯრაში – წარმომადგენლობითი ხარჯები, რომლებიც განისაზღვრება საგადასახადო კოდექსის მე-12 მუხლის 38-ე ნაწილის მიხედვით. ამასთან, მისი ოდენობა არ უნდა აღემატებოდეს უჯრა 2-ის 1 პროცენტს;

რ) მე-19 უჯრაში – გამოქვითვას დაქვემდებარებული ნებისმიერი ხარჯი მიღებული მომსახურე-ბისათვის, რომელიც არ არის ასახული სხვა სტრიქონებში. მაგალითად: ხარჯები ობიექტის დაცვაზე, კავშირგაბმულობის მომსახურებაზე და სხვა;

ს) მე-20 უჯრაში – გამოქვითვას დაქვემდებარებული სხვა ხარჯები (დანართი №2);

ტ) 21-ე უჯრაში – გამოქვითვას დაქვემდებარებული საქველმოქმედო ორგანიზაციებზე გაცემული შეწირულობის თანხები. ამასთან, აღნიშნული თანხა არ უნდა აღემატებოდეს უჯრა (1 – 6)-ის 8 პროცენტს;

უ) 22-ე უჯრაში – გამოქვითვები სულ (უჯრა 6 მიმატებული უჯრა 21);

ფ) 23-ე უჯრაში – მოგება (პირველ უჯრას გამოკლებული უჯრა 22);

ქ) 24-ე უჯრაში – ზარალი, რომელიც გადატანილი უნდა იქნეს მომდევნო პერიოდებში (უჯრა 6 გა-მოკლებული უჯრა 1). სტრიქონის შევსებისას გაითვალისწინება საგადასახადო კოდექსის 216-ე მუხლის შეზღუდვა;

ღ) 25-ე უჯრაში – წინა წლების აუნაზღაურებელი ზარალი, მაგრამ არა უმეტეს წინა 5 საგადასახადო წლის ზარალისა. შტრიქონის შევსებისას გაითვალისწინება აგრეთვე საგადასახადო კოდექსის 216-ე მუხლის შეზღუდვა;

ყ) 26-ე უჯრაში – მოგების გადასახადით დაბეგ-ვრისაგან გათავისუფლებული მოგება საგადასახადო კოდექსის 172-ე მუხლის მიხედვით;

შ) 27-ე უჯრაში – გადასახადის წყაროსთან დაკავებული და გადახდილი გადასახადი, გარდა საგადასახადო კოდექსის 195-ე და 196-ე მუხლების მიხედვით დაკავებული გადასახადის თანხისა;

ჩ) 28-ე უჯრაში – მოგების გადასახადი დასაბეგრ მოგებაზე, რომელიც განისაზღვრება 27-ე უჯრის 20 პროცენტის ოდენობით;

ც) 29-ე უჯრაში – საგადასახადო კოდექსის 196-ე და 197-ე მუხლების მიხედვით (თუ დეკლარაციას ავსებს არარეზიდენტი) გადახდის წყაროსთან დაკავე-ბული და ბიუჯეტში გადახდილი გადასახადის თანხა, რომელზეც არსებობს გადახდის დამადასტურებელი საბუთი;

ძ) 30-ე უჯრაში – საქართველოს ფარგლებს გარეთ ფაქტობრივად გადახდილი მოგების გადასახადის თანხა შემოსავლებზე, რომელიც მიღებული არ არის საქართველოში არსებული წყაროდან. ჩასათვლელი თანხა არ უნდა აღემატებოდეს გადასახადის ოდენობას, რომელიც დარიცხული იქნებოდა ამ მოგებაზე საქართველოში მოქმედი წესითა და განაკვეთით;

წ) 31-ე უჯრაში – გადახდილი მიმდინარე გადასახდელები;

ჭ) 32-ე უჯრაში – გადახდილი გადასახადების ჯამი (29-ე, 30-ე და 31-ე უჯრების ჯამი);

ხ) 33-ე უჯრაში – გადახდილი თანხა საანგარიშო პერიოდისათვის (უჯრა 28-ს გამოკლებული უჯრა 32);

ჯ) 34-ე უჯრაში ზედმეტად გადახდილი თანხა საანგარიშო პერიოდში.

    მუხლი 3. დეკლარაციის დანართი №2-ის შევსების წესი

1. პირველ სტრიქონში შეიტანება შემოსავალი ეკონომიკური საქმიანობიდან (ჯამი სტრ.2-დან სტრ.16-ის ჩათვლით მე-9 სტრიქონის გარეშე).

2. მე-2 სტრიქონში – შემოსავლები გადამხდელის ძირითადი საქმიანობიდან. კერძოდ, საქონლის (მომსახურების) მიწოდებით მიღებული შემოსავლები. მათ შორის საქონლის (მომსახურების) გამოყენება საკუთარი მოხმარებისათვის, თუ მისი ღირებულება არ მიეკუთვნება წარმოების და მიმოქცევის ხარჯებს.

3. მე-3 სტრიქონში – ეკონომიკური საქმიანობისათვის გამოყენებული აქტივების რეალიზაციით მიღებული ნამეტი შემოსავლები, მათ შორის არაამორტიზებადი და ერთეულის 1000 ლარამდე ღირებულების ძირითადი საშუალებების რეალიზაციით მიღებული ნამეტი.

4. მე-4 სტრიქონში – სამეწარმეო საქმიანობის შეზღუდვის ან საწარმოს დახურვის შედეგად მიღებუ-ლი შემოსავალი.

5. მე-5 სტრიქონში – დანართი №3-ის ნაწილი I-ის მე-9 და ნაწილი III-ის მე-7 სტრიქონების ჯა-მი.

 6. მე-6 სტრიქონში შემოსავალები შეიტანება საგადასახადო კოდექსის 183-ე მუხლის მე-13 ნაწილით განსაზღვრული წესით. კერძოდ, თუ ადგილი აქვს იმ ძირითადი საშუალებების მიწოდებას (ლიზინგის საგნის უკან დაბრუნებას), რომელთა მიხედვითაც გამოქვითვები ნაწარმოები იყო ზემოაღნიშნული წესით.

7. მე-7 სტრიქონში – შემოსავლები საგადასახადო კოდექსის 209-ე მუხლის მიხედვით.

8. მე-8 სტრიქონში – პროცენტების სახით მიღებული შემოსავალი.

9. მე-9 სტრიქონში – ქვეყნის ფარგლებს გარეთ დივიდენდის სახით მიღებული შემოსავალი. ამასთან, აღნიშნული სტრიქონის მონაცემები ერთობლივ შემოსავალში არ ჩაირთვება და მათზე გადახდილი გადასახადები არ გამოიქვითება.

10. მე-10 სტრიქონში – როიალტის სახით მიღებული შემოსავლები საგადასახადო კოდექსის 175-ე მუხლის შესაბამისად.

11. მე-11 სტრიქონში – ვალების ჩამოწერით მიღებული შემოსავლები.

12. მე-12 სტრიქონში – ქონების ლიზინგით, უზუფრუქტით, იჯარით, ქირით ან სხვა ამგვარი ფორმით გაცემით მიღებული შემოსავლები.

13. მე-13 სტრიქონში შეიტანება დადებითი სხვაობა საბაზრო ფასსა და აქტივების რეალიზაციის ფასს შორის აქტივების უსასყიდლოდ ან თვითღირებულებაზე ნაკლები ფასით მიწოდებისას (საგადასახადო კოდექსის 210-ე მუხლი).

14. მე-14 სტრიქონში შეიტანება აქციზური მარკების დანაკლისის და/ან იმპორტიორების მიერ აქციზური მარკების მიღებიდან 6 თვეში იმპორტის განუხორციელებლობის გამო საგადასახადო კოდექსის 263-ე მუხლის მე-5 და მე-6 ნაწილების საფუძველზე განსაზღვრული მიწოდების მოცულობები.

15. მე-15 სტრიქონში­ – ,,საქონლის დანაკლისი”, შეიტანება მონაცემები საგადასახადო კოდექსის მე-12 მუხლის 26-ე ნაწილის და 143-ე მუხლის მე-2 ნაწილის საფუძველზე განსაზღვრული დებულებების მიხედვით.

16. მე-16 სტრიქონში სათანადო გაშიფვრით შეიტანება ის შემოსავლები ეკონომიკური საქმიანობიდან, რომლებიც ასახული არ არის სხვა სტრიქონებში.

17. მე-17 სტრიქონში – შემოსავალი, რომელიც დაკავშირებული არ არის ეკონომიკურ საქმიანობასთან (სტრ. 18 მიმატებული სტრ.19).

18. მე-18 სტრიქონში – უსასყიდლოდ მიღებული ქონება.

19. მე-19 სტრიქონში სათანადო გაშიფვრით შე-იტანება ის შემოსავლები, რომლებიც არ უკავშირდება ეკონომიკურ საქმიანობას და ასახული არ არის სხვა სტრიქონებში. ასევე სარგებლის სახით მიღებული შემოსავლები, რომელიც ერთობლივ შემოსავლებში შეიტანება საგადასახადო კოდექსის 174-ე მუხლით განსაზღვრული წესით.

20. მე-20 სტრიქონში – სხვა გამოქვითვები (ჯამი სტრ.21-დან 26-ის ჩათვლით).

21. 21-ე სტრიქონში გადმოიტანება დანართი №3-ის ნაწილი I-ის მე-10, ნაწილი II-ის მე-9 და ნაწილი III-ის მე-8 სტრიქონების მონაცემები (ჯამი).

22. 22-ე სტრიქონში საგადასახადო კოდექსის 190-ე მუხლის შეზღუდვების გათვალისწინებით შეიტანება ბიუჯეტის კუთვნილი გადასახადები (ქონების, სათამაშო ბიზნესის, სოციალური, საბაჟო გადასახადები, შესაბამის შემთხვევებში დღგ), ასევე ეკონომიკურ საქმიანობასთან დაკავშირებული (გარდა ბიუჯეტის სასარგებლოდ გადახდილისა) ჯარიმებისა და საურავების თანხები.

23. 23-ე სტრიქონში საგადასახადო კოდექსის 183-ე მუხლის მე-12 ნაწილის მიხედვით და 179-ე მუხლის შეზღუდვის გათვალისწინებით შეიტანება ლიზინგის საგნის მიმღების საპროცენტო ხარჯი.

24. 24-ე სტრიქონში შეიტანება დანახარჯი ძირითად საშუალებებზე, რომელთა ერთეულის ღირებულება არ აღემატება 1000 ლარს.

    მუხლი 4. დეკლარაციის დანართი №3-ის შევსების წესი

1. ნაწილი I-ის

ა) პირველ სტრიქონში – ,,ჯგუფის ღირებულე-ბითი ბალანსი საანგარიშოს წინა წლის ბოლოს” – გადმოიტანება გასული საგადასახადო წლის დეკლარა-ციის შესაბამისი დანართის მონაცემი. ასეთის არ არსებობის შემთხვევაში ჩაიწერება ,,0;

ბ) მე-2 სტრიქონში – ,,საანგარიშოს წინა წელს დარიცხული ამორტიზაციის თანხა” – გადმოიტანება გასული საგადასახადო წლის დეკლარაციის შესაბამისი დანართის მონაცემი;

გ) მე-3 სტრიქონში – შეიტანება საგადასახადო წლის განმავლობაში შეძენილი (წარმოებული) ძირი-თადი საშუალებების ღირებულება საგადასახადო კოდექსის 211-ე, 213-ე, 214-ე, 215-ე მუხლების მიხედვით, გარდა არაამორტიზებადი აქტივებისა (მიწა, ხელოვნების ნიმუშები, სამუზეუმო ექსპონატები და სხვა) და 1000 ლარამდე ღირებულების ძირითადი საშუალებებისა;

დ) მე-4 სტრიქონში – შეიტანება საგადასახადო წლის განმავლობაში ძირითადი საშუალებების რეალი-ზაციის თანხები;

ე) მე-5 სტრიქონში – შეიტანება საანგარიშო წელს ძირითადი საშუალებების რემონტის ხარჯები ზღვრული ოდენობის ზემოთ.

მაგალითი:

მე-2 ჯგუფის მიხედვით ჯგუფის ღირებულებითი ბალანსი საანგარიშოს წინა წლის ბოლოს 100 ათასი ლარი იყო. აღნიშნულ ჯგუფთან მიმართებაში საანგარიშო წელს ჩატარდა 15 ათასი ლარის სარე-მონტო სამუშაოები. მოცემულ შემთხვევაში პირდაპირ გამოქვითვებში აისახება 5 ათასი ლარი (100 ათასი ლარის 5 პროცენტი), ხოლო 10 ათასი ლარი (15-5) აისახება მე-5 სტრიქონის შესაბამის სვეტში.

ვ) მე-6 სტრიქონში:

თუ სტრ(4-1+2-3-5) >0, მაშინ მე-6 სტრიქონში ჩაიწერება 0 და სხვაობა გადაიტანება მე-9 სტრიქონში. სხვა შემთხვევაში სხვაობა ჩაიწერება მე-6 სტრიქონში.

თუ სტრ(1-2+3-4+5) 0-სა და 1000 შორისაა, მაშინ მე-6 სტრიქონში ჩაიწერება 0 და სხვაობა გა-დაიტანება მე-10 სტრიქონში. სხვა შემთხვევაში სხვაობა ჩაიწერება მე-6 სტრიქონში.

თუ ჯგუფის ყველა ძირითადი საშუალება რეალიზებული ან ლიკვიდირებულია, მაშინ მე-6 სტრიქონში ჩაიწერება 0, ხოლო სტრ(1-2+3-4+5) ის მონაცემი გადაიტანება მე-10 სტრიქონში;

ზ) მე-7 სტრიქონის მე-2 და მე-3 ჯგუფებისათვის შეიძლება გამოყენებულ იქნეს დაჩქარებული ამორ-ტიზაციის ორმაგი ნორმა. ზღვრული ნორმები ამ ჯგუფებისათვის შემდეგია: ჯგუფი 2 40% (20X2); ჯგუფი 3 16% (8X2);

თ) მე-8 სტრიქონში – შეიტანება მე-6 სტრიქონის მონაცემების პროცენტული ნამრავლები მე-7 სტრი-ქონის მონაცემებთან;

ი) მე-9 სტრიქონში – ერთობლივ შემოსავალზე დასამატებელი თანხა. შეიტანება მონაცემი ამ მუხლის მე-6 პუნქტში აღნიშნული წესით.

კ) მე-10 სტრიქონში – ერთობლივი შემოსავლიდან გამოსაქვითი თანხა. შეიტანება მონაცემი ამ მუხლის მე-6 პუნქტში აღნიშნული წესით;

2. ნაწილი II-ის:

ა) პირველ სტრიქონში – ლიზინგით მიღებული ძირითადი საშუალებების ღირებულება საანგარიშოს წინა წლის ბოლოს. ასეთის არ არსებობის შემთხვევაში ჩაიწერება ,,0”;

ბ) მე-2 სტრიქონში – ,,საანგარიშოს წინა წელს დარიცხული ამორტიზაციის თანხა”- გადმოიტანება გასული საგადასახადო წლის დეკლარაციის შესაბამისი დანართის მონაცემი.

გ) მე-3 სტრიქონში – საგადასახადო წლის განმავლობაში ლიზინგით მიღებული ძირითადი საშუალებების ღირებულება. ამასთან, ლიზინგის საგნის საბალანსო ღირებულება განისაზღვრება ლიზინგის საგნის მიმღების ვალდებულების საერთო თანხიდან ბასს-ის მიხედვით დისკონტირების გზით გამოყოფილი ძირითადი თანხის მიხედვით;

დ) მე-4 სტრიქონში – საგადასახადო წლის განმავლობაში ლიზინგის ხელშეკრულების შეწყვეტის გამო ლიზინგის გამცემისათვის დაბრუნებული ძირითადი საშუალებების არსებული საბალანსო ღირებულება;

ე) მე-5 სტრიქონში – საანგარიშო წელს ძირითადი საშუალებების რემონტის ხარჯები ზღვრული ოდენო-ბის ზემოთ;

ვ) მე-6 სტრიქონში:

თუ სტრ(1-2+3-4+5) 0-სა და 1000 შორისაა, მაშინ მე-6 სტრიქონში ჩაიწერება 0 და სხვაობა გადაიტანება მე-9 სტრიქონში. სხვა შემთხვევაში სხვაობა ჩაიწერება მე-6 სტრიქონში.

თუ ჯგუფის ყველა ძირითადი საშუალება დაბრუნებულია ან ლიკვიდირებულია, მაშინ მე-6 სტრიქონში ჩაიწერება 0, ხოლო სტრ(1-2+3-4+5) -ის მონაცემი გადაიტანება მე-9 სტრიქონში;

ზ) მე-7 სტრიქონის მე-2 და მე-3 ჯგუფებისათვის შეიძლება გამოყენებულ იქნეს დაჩქარებული ამორტიზაციის ორმაგი ნორმა. ზღვრული ნორმები ამ ჯგუფებისათვის შემდეგია: ჯგუფი 2 40% (20X2); ჯგუფი 3 16% (8X2);

თ) მე-8 სტრიქონში – მე-6 სტრიქონის მონაცემების პროცენტული ნამრავლები მე-7 სტრიქონის მონაცემებთან;

ი) მე-9 სტრიქონში – ერთობლივი შემოსავლიდან გამოსაქვითი თანხა. შეიტანება მონაცემი ამ მუხლის ,,ვ” ქვეპუნქტში გადმოცემული წესით.

3. ნაწილი III-ის:

ა) პირველ სტრიქონში – ,,ჯგუფის ღირებულებითი ბალანსი საანგარიშოს წინა წლის ბოლოს” – გადაიტანება გასული საგადასახადო წლის დეკლარაციის მონაცემები. ასეთის არ არსებობის შემთხვევაში იწერება ,,0”;

ბ) მე-2 სტრიქონზე – ,,საანგარიშოს წინა წელს დარიცხული ამორტიზაციის თანხა” – გადმოიტანება გასული საგადასახადო წლის დეკლარაციის მონაცემი;

გ) მე-3 სტრიქონში – საგადასახადო წლის განმავლობაში შეძენილი, წარმოებული არამატერიალური აქტივის ღირებულება;

დ) მე-4 სტრიქონში – საგადასახადო წლის განმავლობაში რეალიზებული არამატერიალური აქტივების ღირებულება;

ე) მე-5 სტრიქონში:

თუ სტრ.(4-1+2-3) >0, მაშინ მე-5 სტრიქონში ჩაიწერება 0 და სხვაობა გადაიტანება მე-7 სტრიქონში;

თუ სტრ.(1-2+3-4) 0-ლსა და 1000 შორისაა, მაშინ მე-5 სტრიქონში ჩაიწერება 0 და სხვაობა გადაიტანება მე-8 სტრიქონში. სხვა შემთხვევაში სხვაობა ჩაიწერება მე-5 სტრიქონში;

თუ ჯგუფის ყველა არამატერიალური აქტივი რეალიზებული ან ლიკვიდირებულია, მაშინ მე-5 სტრიქონში ჩაიწერება 0, ხოლო სტრ.(1-2+3-4)-ის მონაცემი გადაიტანება მე-8 სტრიქონში;

ვ) მე-6 სტრიქონში – ამორტიზაციის თანხა, რომელიც გამოიანგარიშება მე-5 სტრიქონის ნამრავ-ლით ამორტიზაციის ნორმაზე (15%-ზე);

ზ) მე-7 სტრიქონზე – ერთობლივ შემოსავალზე დასამატებელი თანხა (გადაიტანება დანართი №2-ის სტრ.5-ში);

თ) მე-8 სტრიქონზე – ერთობლივი შემოსავლიდან გამოსაქვითი თანხა (აისახება დანართი №2-ის სტრ. 21 -ში).

4. ნაწილი IV-ის სვეტებში შეიტანება:

ა) პირველი სვეტის სტრიქონებზე აისახება არამატერიალური აქტივების დასახელება და აღწერილობა;

ბ) მე-2 სვეტში – არამატერიალური აქტივის შეძენის ან წარმოების თარიღი;

გ) მე-3 სვეტში – აქტივის შეძენის ან წარმოების ხარჯი. აღნიშნულ სვეტში არ შეიტანება აქტივების შეძენის ან წარმოების ხარჯები, თუ ისინი უკვე გამოქვითული იყო გადასახადის გადამხდელის დასაბეგრი მოგების გამოანგარიშებისას;

დ) მე-4 სვეტში – არამატერიალური აქტივის სასარგებლო გამოყენების ვადა (წელი);

ე) მე-5 სვეტში – ამორტიზაციის ანარიცხი, რომელიც გამოქვითულია წინა პერიოდების მიხედვით;

ვ) მე-6 სვეტში – საამორტიზაციო ანარიცხი, როელიც გამოიანგარიშება მე-3 სვეტის მონაცემის გაყოფით მე-4 სვეტის მონაცემზე. ამასთან, თუ არამატერიალური აქტივის ღირებულება სრულად არის ამორტიზირებული (გამოქვითული) ის შემდგომი პერიოდების დეკლარაციებში აღარ აისახება და შესაბამისად მასზე ამორტიზაციის დარიცხვა შეწყდება. (ჯამი შეიტანება დანართი №2-ის 21-ე სტრიქონში).